Accueil / รักโบราณ / ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก / บทที่ 14 บทลงโทษจากแม่เสือสาว

Partager

บทที่ 14 บทลงโทษจากแม่เสือสาว

last update Date de publication: 2026-07-12 23:06:03

บทที่ 14 บทลงโทษจากแม่เสือสาว

บรรยากาศภายในจวนตระกูลเย่ที่เมืองเปียนเฉิงในยามค่ำคืนค่อนข้างเงียบสงบ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 77 บทลงโทษของเขยสี่

    บทที่ 77 บทลงโทษของเขยสี่ท่ามกลางความเงียบสงัดของราตรีที่ปกคลุมคฤหาสน์ตระกูลเย่ แสงจันทร์นวลตาที่สาดส่องลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างไม้แกะสลัก เข้ามาตกกระทบลงบนร่างของบุรุษผู้หนึ่งที่กำลังนอนบิดกายไปมาอยู่บนเตียงกว้างอย่างกระสับกระส่าย ซ่งอี้หาน อดีตหมอหลวงผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรจุติ บัดนี้อยู่ในชุดนอนผ้าไหมสีขาวที่หลุดลุ่ยเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ (ซึ่งเขามักจะแสร้งลืมผูกเชือกเสื้อเพื่อให้ฮูหยินของเขาได้เผลอ มองอยู่บ่อยครั้ง)เขากำลังกุมขาซ้ายข้างที่เคยเจ็บพลางส่งเสียงครางเบาๆ ในลำคอ ราวกับว่าความเจ็บปวดนั้นรุนแรงปานจะขาดใจ ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว เขาแทบจะไปวิ่งไล่กวดโจรได้สามตลาดแล้วด้วยซ้ำ"โอย... อันฉี... เจ้าอยู่ที่ใด เหตุใดความหนาวเหน็บในค่ำคืนนี้ถึงได้แทรกซึมเข้าไปในกระดูกที่ร้าวรานของข้าเช่นนี้" อี้หานเอ่ยด้วยน้ำเสียงระโหยโรยแรง พลางชำเลืองหางตาไปที่ประตูห้อง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยเดินเข้ามาใกล้ เขาก็รีบหลับตาพริ้ม ทำหน้าตาเหยเกราวกับกำลังเผชิญกับพายุความเจ็บปวดที่มิอาจต้านทานได้เย่อันฉี เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับถาดไม้ที่มีถ้วยยาดินเผา

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 76 งานเลี้ยงฉลองในจวนตระกูลเย่

    บทที่ 76 งานเลี้ยงฉลองในจวนตระกูลเย่เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วท้องนภาม่วงครามของเมืองเปียนเฉิง ควันไฟสีขาวลอยอบอวลผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมหวนของสุราเลิศรสและอาหารชั้นยอดที่ถูกยกออกมาวางเรียงรายจนโต๊ะไม้ตัวยาวในลานกว้างของจวนตระกูลเย่แทบจะรับน้ำหนักไม่ไหว บรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองคึกคักยิ่งกว่าเทศกาลปีใหม่เสียอีก เพราะวันนี้มิใช่เพียงการฉลองที่ตระกูลเย่พ้นมลทิน แต่ยังเป็นการประกาศชัยชนะเหนืออิทธิพลมืดของใต้เท้าหลี่ที่ล่มสลายไปพร้อมกับเสียงก่นด่าของชาวเมืองเหล่าบ่าวไพร่ในจวนต่างพากันวิ่งวุ่นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แจกจ่ายอาหารและสุราให้แก่คนยากไร้หน้าประตูจวนตามคำสั่งของท่านแม่เย่ชิง ส่วนภายในโถงกลางนั้น เหล่าพี่น้องตระกูลเย่ผู้อาจหาญได้มารวมตัวกันพร้อมหน้าพี่ใหญ่เย่จื่อหลิน นั่งประจำตำแหน่งข้างท่านแม่ ใบหน้าเคร่งขรึมของเขายังคงมีความองอาจแต่ดวงตากลับฉายแววภาคภูมิใจในตัวน้องสาวและน้องเขย พี่รองเย่หรงเหยา และ พี่สามเย่ลู่หลาน นั่งถัดมา ทั้งคู่ต่างยกจอกสุราขึ้นดื่มพลางสนทนาถึงแผนการขยายการค้าหลังจากนี้ด้วยความคึกคะนอง"เจ้าสี่... ข้าล่ะนับถือใจเจ้าจริงๆ ที่กล้าซัดทหารของใต้เท้าหลี่จนดาบหั

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 75 การพังทลายของตระกูลหลี่

    บทที่ 75 การพังทลายของตระกูลหลี่บรรยากาศกลางตลาดใหญ่เมืองเปียนเฉิงในยามนี้ดูราวกับสนามรบที่ไม่มีการหลั่งเลือด ทว่าเต็มไปด้วยกระแสคลื่นความกดดันที่ถาโถมเข้าใส่กันระหว่างตระกูลเย่ผู้มั่งคั่งและขบวนทหารของใต้เท้าหลี่ผู้กุมอำนาจในกรมคลัง เสียงฝีเท้าของทหารลาดตระเวนที่ขยับดาบในฝักดังเคร้งคร้างสลับกับเสียงซุบซิบของชาวบ้านที่ยืนล้อมรอบเป็นวงกว้าง ทุกสายตาต่างจ้องมองไปยังสตรีร่างโปร่งบางทว่าแผ่ซ่านพลังกดดันอันมหาศาลอย่าง เย่อันฉี ที่ยืนเผชิญหน้ากับใต้เท้าหลี่อย่างไม่สะทกสะท้าน"เจ้า... เจ้าบังอาจกล่าวหาข้าด้วยวาจาพล่อยๆ เช่นนี้รึ!" ใต้เท้าหลี่แผดเสียงตะโกนจนหน้าดำหน้าแดง นิ้วมือที่สวมแหวนหยกมันวาวชี้หน้าอันฉีด้วยความสั่นเทา "หลักฐานปลอม! บัญชีนั่นต้องเป็นสิ่งที่เจ้ากุเรื่องขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายสนมหลี่เฟยและข้า ใครบ้างจะไม่รู้ว่าตระกูลเย่ของเจ้าพยายามจะกุมอำนาจผูกขาดการค้าสมุนไพรในเปียนเฉิงมานานแล้ว!""หากใต้เท้าคิดว่าหม่อมฉันกุเรื่องขึ้นมา เช่นนั้นโปรดมองไปที่ชายผู้นั้นด้วยตาของท่านเองเถิดเจ้าค่ะ" อันฉีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกพลางโบกมือเป็นสัญญาณทันใดนั้นเอง ชายรูปร่างผอมกะหร่องในสภาพสะบักส

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 74 ความพิโรธของเย่ชิง

    บทที่ 74 ความพิโรธของเย่ชิงบรรยากาศยามบ่ายแก่ๆ ในจวนตระกูลเย่บัดนี้ดูจะเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน แม้แสงแดดภายนอกจะยังคงแผดเผา แต่ภายในโถงรับรองกลับปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกแห่งความกดดัน ท่านแม่เย่ชิง ผู้นำหญิงแห่งตระกูลเย่ผู้ทรงอิทธิพล นั่งประทับอยู่บนเก้าอี้ไม้ชิงชันตัวเขื่อง ใบหน้าที่มักจะมีรอยยิ้มอย่างผู้ใจดี บัดนี้กลับนิ่งสนิทราวกับรูปสลักน้ำแข็ง ดวงตาคู่คมจ้องมองไปยังบุตรสาวและลูกเขยที่เพิ่งกลับมาจากภารกิจสืบสวน อย่างไม่กระพริบบนโต๊ะหินอ่อนตรงหน้าท่านแม่ มีม้วนกระดาษรายชื่อและเศษผ้าที่ปักตราสัญลักษณ์ตระกูลเย่ซึ่งอันฉีเก็บมาจากร้านโอสถพันปีวางอยู่"ดังนั้น... พวกเจ้ากำลังจะบอกแม่ว่า มีคนบังอาจใช้ชื่อเสียงร้อยปีของตระกูลเย่ ไปทำเรื่องต่ำช้าอย่างการขนส่งสมุนไพรพิษเพื่อทำลายพระสนมเอกอย่างนั้นรึ?" เสียงของเย่ชิงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังจนแจกันกระเบื้องเคลือบที่วางอยู่ใกล้ๆ สั่นระริก"เจ้าค่ะท่านแม่" เย่อันฉี ยืนตัวตรง แววตาของนางไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความแค้นเคืองที่สุมอยู่ในอก "พวกมันเป็นคนต่ำช้า ที่จงใจลากตระกูลเราไปลงเหว หากหม่อมฉันและท่านพี่อี้หานไม่บังเอิญเข้าไปพบความลับนี้เข้า ป่านนี้ชื่อ

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 73 การตรวจสอบในเขตการค้า

    บทที่ 73 การตรวจสอบในเขตการค้าแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงมายังถนนหินอ่อนของเขตการค้าเมืองเปียนเฉิงดูจะร้อนระอุเป็นพิเศษ ทว่าความร้อนของอากาศยังมิอาจเทียบได้กับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวของ เย่อันฉี นางเดินก้าวฉับๆ นำหน้าขบวนเล็กๆ ที่พยายามทำตัวให้กลมกลืนกับฝูงชนที่สัญจรไปมาอย่างคับคั่ง ในมือนางกำม้วนกระดาษรายชื่อร้านค้ากบฏที่ได้รับมาจากหลันกุ้ยเฟยจนข้อนิ้วซีดขาว"อันฉี... เจ้าเดินช้าลงหน่อยเถิด ข้า... ข้าตามไม่ทันแล้ว" เสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงดังมาจากด้านหลัง ซ่งอี้หาน บัดนี้สวมชุดผ้าฝ้ายธรรมดาและหมวกปีกกว้างเพื่ออำพรางใบหน้า ทว่าสิ่งที่ขัดกับความเรียบง่ายคือท่าทางของเขาที่ดูเหมือนคนใกล้จะสิ้นลม มือหนาข้างหนึ่งยันพนักงานไม้เท้าไม้ไผ่ที่พึ่งไปหาซื้อมาได้ระหว่างทาง อีกข้างกุมขาซ้ายที่เขาอ้างว่าปวดแปลบปลาบ ทุกครั้งที่ต้องก้าวเดินผ่านหน้าผู้คน"ท่านพี่! เราออกมาทำงานสำคัญนะเจ้าคะ มิใช่มาเดินเล่นในสวน" อันฉีหันมาดุสามีด้วยสายตาคมกริบ "หากท่านมัวแต่ชักช้า ร้านโอสถพันปี ที่อยู่ข้างหน้านั่นจะไหวตัวทันเสียก่อน ข้าล่ะสงสัยนัก ยามอยู่ในห้องนอนท่านยังมีแรงดึงข้าไว้ได้ทั้งคืน แต่ยามต้องเดินตลา

  • ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก    บทที่ 72 ข้อเสนอของหลันกุ้ยเฟย

    บทที่ 72 ข้อเสนอของหลันกุ้ยเฟยบรรยากาศยามบ่ายภายในวังหลวงเมืองเปียนเฉิงช่างเงียบสงบจนน่าขนลุก หลังจากเหตุการณ์มดพิษ ในถ้วยน้ำชาของสนมหลี่เฟยแพร่สะพัดไปทั่ววังหลังในฐานะเรื่องตลกขบขันที่แฝงไปด้วยคำเตือน เย่อันฉีก็พาสามีจอมสำออยกลับมาพักผ่อนที่ตำหนักรับรอง ทว่ายังไม่ทันที่นางจะได้พักหายใจหรือต้มยาให้ซ่งอี้หานดื่มจริงๆ ขันทีคนสนิทของตำหนักอี้เหอก็เร่งรีบมาเชิญตัวนางไปพบ พระสนมเอกหลันกุ้ยเฟย เป็นการส่วนตัว"อันฉี... เจ้าอย่าไปนานนักนะ" ซ่งอี้หานเอ่ยด้วยน้ำเสียงระโหยโรยแรงขณะนอนแผ่อยู่บนตั่งไม้แกะสลัก มือหนาขยับผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงอกพลางทำตาละห้อยเหมือนลูกหมาโดนทิ้ง "ข้ารู้สึกว่าลมปราณในกายมันปั่นป่วนพิกล สงสัยเป็นเพราะกลิ่นน้ำชาบูดๆ ของสนมหลี่เฟยเมื่อครู่แน่ๆ หากเจ้าไม่อยู่พยุงข้า ข้ากลัวว่าข้าจะกลิ้งตกเตียงจนขาหักซ้ำสองนะขอรับ""ท่านพี่! ท่านโตจนป่านนี้แล้ว จะกลิ้งตกเตียงได้อย่างไรกันเจ้าคะ?" อันฉีหันไปเอ็ดสามีพลางสวมเสื้อคลุมทับชุดหมอหญิงให้เรียบร้อย "ท่านก็นอนพักนิ่งๆ เสียสิเจ้าคะ ข้าไปเพียงครู่เดียว พระสนมเอกทรงเรียกพบข้าผู้เดียวแสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญมาก ท่านอยู่คนเดียวได้... หรือหา

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status