คนโกหก

'อย่าบอกนะว่าฉันโดนเท'

รั่วหยุนซีพูดกับตัวเองที่เหลือบมองนาฬิกาเป็นรอบที่สามของวัน เธออุตส่าห์แต่งตัวสวยๆ แต่งหน้าหวานๆ มารอรับสามีที่หน้าบ้านตั้งแต่สี่โมงเย็น แต่ผ่านไปสามชั่วโมงก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของหมาสักตัว

'อีตาพระเอกบ้า'

อดด่าคนที่มาช้าไม่ได้ แพลนของเธอมันพังหมดแล้วเห็นไหม รั่วหยุนซีมองไปที่ท้องฟ้ามืดๆ พลันถอนหายใจ นัดแรกพังไม่เป็นท่าเพราะโดนพระเอกเทไม่สนใจ อนิจจา...น่าอายจริงๆ เลย

ความอดทนของคนเราไม่เท่ากัน บางคนนั่งรอทั้งวันไม่ปริปากพูดอะไร แต่สำหรับรั่วหยุนซีเธอรอได้แค่สามชั่วโมงก็เก่งแล้วไง ถ้าถามว่า 'โกรธไหม' บอกเลยว่า 'โกรธมากกกกกกกก!' อารมณ์แบบฉันเหนื่อยแต่งตัวทำไมวะเนี่ย

"จะดีเหรอคะคุณนายน้อย"

ป้าลิ่วจูมองคุณนายหญิงของบ้านที่เดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องทำงานแล้วคว้าขวดไวน์ที่เป็นของสะสมของฝูอี้หานออกมา ซึ่งไวน์ที่อยู่ในมือของหญิงสาวเธอจำได้ว่าท่านผู้พันมอบให้เป็นของขวัญวันเกิดมาและราคาของมันก็แพงหูฉี่เลย

"ดีสิคะ"

"แต่ว่า..."

"ป้าช่วยทอดไก่ให้ฉันสักจานนะคะ"

ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์จะมานั่งฟังคำแนะนำของใคร หนึ่งเดือนที่ผ่านมาเธอพยายามเข้าหา พยายามเข้าใจ แอบแตะนิด แอบจับหน่อย เผื่อพร