ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ

last update최신 업데이트 : 2026-01-22
에:  Goldberry참여
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
40챕터
4.0K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

'รั่วหยุนซี' เธอเป็นนักเขียนที่สวยและรวยมาก เธอประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และมีคนรักที่ควงแขนอวดได้ไม่อายใคร เขาเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย และทั้งคู่ก็พร้อมแล้วที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน ทว่า... ในวันแต่งงานเธอจับได้ว่าเจ้าบ่าวนอกใจ เธอล่มงานแต่งนั้นโดยไม่ไว้หน้าใคร และเอาเวลาไปทุ่มเทให้กับงาน นิยายของเธอได้รับความนิยมมาก พระเอกแต่ละคนของเธอ หล่อ สุภาพ แสนดีชวนฝัน ครั้งนี้เธอจึงอยากฉีกกรอบเดิมๆ เปลี่ยนจากพระเอก 'ธงเขียว' มาเป็น 'ธงแดง' บ้าง แล้วใครจะไปคิดว่ามันจะปัง นักอ่านเรียกร้องให้อัพนิยายทุกวัน เธอปั่นงานจนไม่มีเวลาพัก ร่างกายอ่อนล้าทำให้เธอฟุบหลับ ทั้งๆ ที่มือยังจับปากกาเขียนค้างไว้ ต่อให้เย็นชาไร้หัวใจ ฉันก็พร้อมจะเป็นไฟ สร้างความอบอุ่นให้คุณเอง! นี่คือประโยคสุดท้ายที่รั่วหยุนซีเขียนก่อนที่จะหลับไป หลังจากตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองหลุดเข้ามาอยู่ในนิยาย ถึงพระเอกนิยายเรื่องนี้จะหล่อ เท่เกินบรรยาย แต่เขากลับเป็นคนที่เย็นชา ไร้หัวใจ แต่งงานมีภรรยา แต่กลับไม่สนใจ และคนที่จับได้บทภรรยาที่น่าสงสารคนนั้น ก็คือ... ฉันเอง!

더 보기

1화

เจ้าสาวที่มีความสุข

"ยินดีด้วยนะ"

"เหมาะสมกันมาก"

"กิ่งทองใบหยกจริงๆ"

"ไม่โสดแล้วนะเพื่อน"

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานที่เป็นทางการ 'รั่วหยุนซี' เจ้าสาวที่มีความสุขมากที่สุดในงานก็ควงแขนสามีจัดอาฟเตอร์ปาร์ตี้กับเพื่อนพ้องคนสนิทต่ออย่างสนุกสนาน เธอยิ้ม โยกตัว หัวเราะ เอนจอยไปกับบรรยากาศชื่นมื่นในงาน วันนี้เธอคือ 'เจ้าสาว' ที่มีความสุขที่สุดในโลกจริงๆ

"พวกเธอก็รีบๆ หาสามีได้แล้ว"

รั่วหยุนซีบอกเพื่อนๆ พร้อมรอยยิ้มจริงใจ เส้นทางชีวิตของเธอไม่ได้ปูไปด้วยกลีบดอกไม้ กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ เธอก็ต้องใช้ความขยันบวกอดทนเพื่อพาตัวเองไปยืนอยู่ในจุดที่ดีๆ 

'เอาเงินมาจะไปซื้อเหล้า'

'ฉันไม่ให้'

'กล้าดียังไงมาขัดใจฉัน'

เพี้ยยย!

'ไอ้ผัวชั่วแกกล้าตบฉันเหรอ'

'เออสิวะ'

​​​​​ตอนเด็กๆ ที่ต้องเห็นภาพของผู้ให้กำเนิดทะเลาะกันทำให้รั่วหยุนซีกลายเป็นคนที่ขาดความรัก โลกความจริงมันโหดร้ายนัก ความสุขของเธอคือการได้อยู่ในโลกจินตนาการ ความชอบอ่านชอบเขียนตั้งแต่เด็กๆ นั้นนำพาให้เธอกลายมาเป็น 'รั่วหยุนซี' นักเขียนนิยายชื่อดัง

ในเมื่อมีงาน มีเงิน ก็ต้องมีคนเข้าหา พอมีหลายคนเข้ามา ดอกไม้ที่ตูมก็เริ่มเบ่งบาน เธอคบหาดูใจกับ 'รุ่ยหาน' เขาอายุมากกว่าเธอสี่ปี บุคลิกสุภาพ อ่อนโยน มีเหตุผล ซึ่งต่างจากพ่อของเธอที่ชอบใช้อารมณ์ เขาเหมาะสมกับเธอแทบทุกอย่าง ตำแหน่งอาจารย์มหาวิทยาลัยทำให้เธอพอใจที่จะตกลงคบหาดู

"ผมรักคุณหยุนซี"

คำบอกรักมาพร้อมแหวนแต่งงาน รุ่ยหานคุกเข่าต่อหน้าเธอราวกับฝัน ภาพโรแมนติกในจินตนาการบัดนี้กำลังเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ

"แต่งงานกับผมนะ"

"ค่ะ ฉันจะแต่งกับคุณ"

น้ำตาของผู้หญิงไหลพรากด้วยความดีใจ ชีวิตเธอในตอนนี้มีความสุขจนหุบยิ้มไม่ได้ เธอเล่าเรื่องที่เหมือนเจ้าหญิงในนิยายให้กับเพื่อนสนิทที่สุดฟัง 

📣ประกาศจากหยุนซี

เพราะยุ่งกับการเตรียมตัวเป็นเจ้าสาว ไรท์อาจจะไม่ได้มาอัพนิยายที่เขียนสักพัก อย่าเพิ่งโกรธกันนะคะ🙇

'ยินดีด้วยนะคะไรท์'

'กรี้ดดดด หยุนซีจะแต่งงานแล้ว'

'เจ้าบ่าวต้องหล่อมากแน่ๆ'

'จะรอไรท์กลับมานะคะ'

พอเธอโพสต์ข้อความแจ้งข่าวลงไป แฟนคลับที่ติดตามนิยายต่างก็เข้ามาเขียนข้อความแสดงความยินดี เธอในตอนนี้จึงทุ่มเวลาให้กับการเตรียมงานแต่งที่มีธีมเป็นเจ้าหญิงในนิยาย เจ้าชายก็คือเจ้าบ่าวที่เดินมารับเธอ มีเพื่อนรักคอยจับกระโปรงให้ ไม่ว่าเธอจะไปไหน เพื่อนสนิทคนนี้ก็จะไม่ห่างเลย

"ดีใจด้วยนะหยุนซี"

"ขอบใจนะซูฮวา"

รั่วหยุนซีเอ่ยขอบคุณเพื่อนรักด้วยแววตาที่ซาบซึ้งใจ สวนดอกไม้สีขาวในฝันที่เธอรีเควสกับทีมออแกไนซ์ก็เป็นซูฮวาคนดีที่ช่วยประสานงาน และช่วยทำทุกอย่างแทนเธอที่ยุ่งตัวเป็นเกลียว

"ไม่เอาสิ ไม่ร้อง"

ซูฮวาปาดน้ำตาที่เอ่อคลอให้เจ้าสาวที่เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย รั่วหยุนซีเป็นคนเงียบๆ ชอบเก็บตัว ไม่คุยหากไม่เปิดใจ ส่วนเธอนั้นมีนิสัยตรงข้ามทุกประการ รอยยิ้มหวานๆ ดวงตาที่สดใส ทำให้เวลาที่ยืนด้วยกัน ความโดดเด่นนั้นก็จะตกมาที่เธอ 'ไป๋ซูฮวา'

"ฉันโชคดีจริงๆ ที่ได้เป็นเพื่อนกับเธอ"

หยุนซียังคงชื่นชมเธอต่อหน้าเจ้าบ่าวที่ยืนเงียบๆ ไม่พูดอะไร เท่าที่เธอสังเกตุอยู่สอง สาม ครั้งที่ทั้งคู่เคยเจอกันดูรุ่ยหานไม่สนใจซูฮวาที่สวยสะพรั่งดั่งดอกไม้ จนบางครั้งเธอยังแอบสงสัยว่าสายตาของเขาคงผิดปกติแน่ๆ 

"เพื่อนฉันสวยใช่ไหมคะ"

หยุนซีกระซิบถามรุ่ยหานหลังจากที่ซูฮวาขอตัวเดินไปคุยกับเพื่อนคนอื่นๆ ในงานต่อ

"สำหรับผมเฉยๆ นะ"

"พูดจริงเหรอ"

หยุนซีหรี่ตามองแฟนตัวเอง

"คุณสวยกว่าเยอะหยุนซี"

หัวใจของหยุนซีเต้นดัง เธอมองใบหน้าหล่อเหลานั้นก่อนจะหัวเราะออกมาเพราะตั้งแต่เธอรู้จักกับซูฮวาเธอไม่เคยคิดที่อยากเอาตัวเองเปรียบเทียบกับซูฮวาที่แสนดีเลย

"ปากหวานจังนะคะ"

หญิงสาวยกมือขึ้นมาหยิกแก้มของชายหนุ่มที่จะเปลี่ยนสถานะจาก 'แฟน' มาเป็น 'สามี' ของเธอในค่ำคืนนี้ ภาพเจ้าบ่าวเจ้าสาวหยอกล้อพูดคุยกัน ใครมองก็น่ารักดี แต่ถ้ามองให้ดีจะเห็นสายตาของคนบางคนที่ไม่พอใจ มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองรูปภาพที่ตั้งเป็นรูปหน้าจอ ก่อนจะเบะปากใส่ 

ถ้าอยากขอบใจ...

ก็ยกผู้ชายของเธอให้ฉันสิหยุนซี!

​​​​​​

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
40 챕터
เจ้าสาวที่มีความสุข
"ยินดีด้วยนะ""เหมาะสมกันมาก""กิ่งทองใบหยกจริงๆ""ไม่โสดแล้วนะเพื่อน"หลังจากเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานที่เป็นทางการ 'รั่วหยุนซี' เจ้าสาวที่มีความสุขมากที่สุดในงานก็ควงแขนสามีจัดอาฟเตอร์ปาร์ตี้กับเพื่อนพ้องคนสนิทต่ออย่างสนุกสนาน เธอยิ้ม โยกตัว หัวเราะ เอนจอยไปกับบรรยากาศชื่นมื่นในงาน วันนี้เธอคือ 'เจ้าสาว' ที่มีความสุขที่สุดในโลกจริงๆ"พวกเธอก็รีบๆ หาสามีได้แล้ว"รั่วหยุนซีบอกเพื่อนๆ พร้อมรอยยิ้มจริงใจ เส้นทางชีวิตของเธอไม่ได้ปูไปด้วยกลีบดอกไม้ กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ เธอก็ต้องใช้ความขยันบวกอดทนเพื่อพาตัวเองไปยืนอยู่ในจุดที่ดีๆ 'เอาเงินมาจะไปซื้อเหล้า''ฉันไม่ให้''กล้าดียังไงมาขัดใจฉัน'เพี้ยยย!'ไอ้ผัวชั่วแกกล้าตบฉันเหรอ''เออสิวะ'​​​​​ตอนเด็กๆ ที่ต้องเห็นภาพของผู้ให้กำเนิดทะเลาะกันทำให้รั่วหยุนซีกลายเป็นคนที่ขาดความรัก โลกความจริงมันโหดร้ายนัก ความสุขของเธอคือการได้อยู่ในโลกจินตนาการ ความชอบอ่านชอบเขียนตั้งแต่เด็กๆ นั้นนำพาให้เธอกลายมาเป็น 'รั่วหยุนซี' นักเขียนนิยายชื่อดังในเมื่อมีงาน มีเงิน ก็ต้องมีคนเข้าหา พอมีหลายคนเข้ามา ดอกไม้ที่ตูมก็เริ่มเบ่งบาน เธอคบหาดูใจกับ 'รุ่ยหาน' เขาอายุมาก
더 보기
สวมเขา
"ไปไหนของเขานะ"รั่วหยุนซีพึมพำ ขณะตามหาเจ้าบ่าวที่ไม่รู้หายไปไหน เขาบอกเธอว่ารู้สึกมึนหัวนิดหน่อยเลยขอตัวไปนั่งพักให้ดีขึ้นที่ห้องรับรองด้านใน ส่วนเธอก็อยู่สนุกกับเพื่อนๆ ต่อไป ไม่ได้ถามจุกจิกให้อีกฝ่ายรำคาญ'เจ้าบ่าวเธอไปไหนแล้ว ปล่อยให้เจ้าสาวยืนเหงาคนเดียวได้ไง'เพื่อนที่มาร่วมงานแซวขำๆ เพราะภาพที่เห็นตอนนี้นั้นตรงข้ามกับคำว่า 'เหงา' อย่างสิ้นเชิง'รุ่ยหานปวดหัวนิดหน่อย''อ้าวเหรอ แล้วได้กินยายัง''ไม่ต้องกินก็ได้มั้ง'รั่วหยุนซีบอกกับเพื่อนที่ส่ายหน้าแล้วพูดเสียงดุใส่เธอว่า "ไม่ได้" คนปวดหัวนั่งเฉยๆ จะดีขึ้นทันทีได้อย่างไร นั่นจึงเป็นเหตุให้เธอได้ยาพาราแก้ปวดจากเพื่อนมา แต่เมื่อเดินถึงห้องรับรองที่เจ้าบ่าวบอกว่าจะมาพักกลับไม่เจอ"อ๊ะ! ขอโทษค่ะ"เพราะไม่ทันระวัง หญิงสาวจึงเดินไปชนเข้ากับพนักงานของโรงแรม เป็นเหตุให้ชุดเจ้าสาวสีขาวถูกน้ำผลไม้กระเซ็นใส่ แต่เธอก็ไม่ได้ต่อว่าพนักงานไป เพราะมันเป็นความผิดของเธอเอง"คงต้องไปล้างก่อน"รั่วหยุนซีมองชุดเจ้าสาวของตัวเองที่ไม่ได้เลอะเทอะจนรับไม่ได้ แต่ถ้าไม่รีบล้างทำความสะอาดออกไป คราบก็อาจจะฝังแน่นจนซักไม่ออกอีกเลย หยุนซีคิดขณะเดินไปตามทางที
더 보기
คืนแต่งงาน
"ดีขึ้นแล้วเหรอคะ"หยุนซีฝืนยิ้มถามเจ้าบ่าวที่กลับเข้ามาในงาน เขาทำตัวปกติทุกอย่าง ท่าทีที่ดูสุภาพตลอดเวลาที่อยู่ต่อหน้าเธอมันก็แค่เปลือกนอกจอมปลอมที่ใช้ตบตาทุกคน'อย่าร้องดังสิเดี๋ยวมีคนได้ยิน''เด้งสู้ขนาดนี้จะไม่หลงได้ไง''แม่งเอ้ย! โคตรเสียวเลย'นี่หรือคืออาจารย์มหาวิทยาลัย นี่หรือคือผู้ชายที่เธอตกลงปลงใจว่าจะแต่งงาน คำสบถมากมายที่หลุดออกมาจากปาก มันทำให้เธอขยะแขยงและรู้สึกสะอิดสะเอียน"หน้าคุณดูซีดๆ นะ ไหวรึเปล่า"มือเรียวยื่นมาจะสัมผัสใบหน้า ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาของคู่รักที่จะแตะต้องตัวกัน หากแต่สิ่งที่เธอเพิ่งได้รู้ ได้เห็นมานั้น ทำเธอไม่อยากให้มือสกปรกๆ คู่นั้นแตะต้องทุกส่วนในร่างกายเธอ"ฉันเมานิดหน่อยค่ะ"หากสังเกตุให้ดีใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มไม่ได้ออกมาจากใจ ดวงตากลมโตที่เปล่งประกายมีความสุขยามนี้กลับแฝงไว้ซึ่งความเศร้าที่ต้องกลบเกลื่อนไว้ อันที่จริงเธอจะแกล้งโง่ต่อเพื่อรักษาชื่อเสียงของตัวเองก็ได้ ความสัมพันธ์ระหว่างสามีกับแฟนก็จะไม่แตกหักไปแต่นั้น...หมายถึงเธอกำลังทำร้ายตัวเอง!"กลับกันเลยดีไหม"คำพูดที่ดูเหมือนห่วงใย ทำให้หยุนซียิ่งปวดใจ ถ้ารุ่ยหานเป็นห่วงเธอจริงๆ
더 보기
ทะลุมิติ(ที่นี่ที่ไหน)
"บอสพูดจริงเหรอคะ""ผมดูเหมือนพูดเล่นงั้นเหรอ""มะ...ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ"ใบหน้าสวยก้มลงมองมือที่กำโทรศัพท์ไว้ ไม่เถียงว่าข้อเสนอของบอสน่าสนใจ แต่ติดตรงที่เธอไม่รู้จะวางตัวต่อหน้าเขาอย่างไรดี"ผมเหนื่อยขับรถแล้ว"หูอี้เหวินบอกคนที่นั่งในรถมาด้วยกันเกือบสองชั่วโมงได้ ชุดเจ้าสาวของเธอเปียกขนาดนั้นไม่รู้สึกหนาวบ้างหรือไง ขนาดเขาใส่สูทยังรู้สึกเย็นๆ เลย"ขอโทษค่ะ"คิ้วเรียวขมวดมองใบหน้าที่ซีดขาว "ผมไม่ได้ว่าอะไร"เขาชินกับการใช้น้ำเสียงจริงจังเกินไป และนั่นอาจทำให้เธอกดดัน พอคิดอย่างนั้นเขาจึงใช้น้ำเสียงที่อ่อนลง"คุณโอเคใช่ไหม??"คำถามของเขาแทงลึกเข้ามาในใจ เปลือกนอกที่แสร้งทำเป็นเข้มแข็งพังต่อหน้าคนอื่นพังทลาย น้ำตาค่อยๆ รินไหล เสียงร้องที่ปนเสียงสะอื้นนั้นทำหูอี้เหวินไม่รู้ว่าจะต้องปลอบโยนอย่างไรดี"คุณนอนห้องนี้แล้วกัน""แล้วบอสล่ะคะ"รั่วหยุนซีถาม เธอสังเกตุเห็นว่าคอนโดของบอสมีอยู่หนึ่งห้องนอนและห้องนั่งเล่นตรงกลาง ถ้าเดาไม่ผิดบอสคงยกห้องนอนให้เธอ"เดี๋ยวผมนอนข้างนอก""มันจะดีเหรอคะ"หญิงสาวทำหน้าเกรงใจ บอสเป็นคนตัวใหญ่จะนอนคุดคู้ที่โซฟาได้แน่เหรอ"ดีไม่ดีผมตัดสินใจเองได้"เล่นพูดมาซ
더 보기
นี่หรือคือพระเอก
รูปที่เห็นเป็นรูปที่เธอสวมชุดกี่เพ้าสีชมพูยืนเคียงคู่อยู่กับชายชาติทหารหน้าตานิ่งๆ แววตาไม่สบอารมณ์ ซึ่งพอมองให้ดีๆ ก็พบว่าผู้ชายในรูปคนนี้หน้าตาเหมือนกันกับบอสของเธออย่างกับแกะเลย"ไม่จริง..."หญิงสาวพึมพำเมื่อคำตอบที่ผุดขึ้นมาในหัวมันน่าเหลือเชื่อเกินไป เธอมองรูปตัวเองสลับกับรูปผู้ชายที่สวมชุดทหารแล้วอยากร้องไห้ เพราะข้อสรุปที่ได้คือเธอน่าจะหลุดเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองที่เพิ่งเริ่มต้นเขียนไปได้แค่ไม่กี่ตอน และเป็นตอนที่นางเอกกับพระเอกยังไม่รักกัน อนิจจา อนิจจัง ทำไมฉันไม่ทะลุไปตอนที่แฮปปี้เอนดิ้งเลย​​หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งกับพื้นพร้อมกับกรอบรูปที่ถือไว้ มีเพียงคำตอบเดียวที่สามารถอธิบายทุกอย่างได้ นั่นก็คือเธอหลุดเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองที่พระเอกและนางเอกเพิ่งแต่งงานกัน ซึ่งรูปถ่ายที่เห็นก็คือฉากๆ หนึ่งในนิยายที่เพิ่งเขียนไปเมื่อวันก่อนเอง"วันนี้เธอต้องไปถ่ายรูปกับฉัน""ถ่ายรูปเหรอคะ""ใช่""แต่ว่าฉัน...""หุบปากแล้วก็รีบไปแต่งตัวซะ"สีหน้าและแววตาที่ไม่สบอารมณ์ของพระเอกทำให้นางเอกในเรื่องนั่งตัวลีบ ตัวเกร็ง เพราะโดนพระเอกบังคับมา เขาเองก็ไม่ได้เต็มใจที่จะมา แต่เพื่อตัดปัญหาไม่ใ
더 보기
หนทางที่จะกลับไป
เมื่อรู้ว่าตัวเองหลุดเข้ามาอยู่ในนิยาย เธอก็ไม่ได้นิ่งเฉย สิ่งแรกที่ทำเลยคือกลับไปทิ้งตัวลงนอนแหมะที่เตียงนอนดังเดิมถ้าหลับไป...แล้วตื่นขึ้นมาอีกครั้งฉันอาจจะกลับไปยังโลกเดิมก็ได้รั่วหยุนซีพยายามกล่อมตัวเองให้หลับ เธอนับแกะตัวแล้วตัวเล่าในใจ แต่เพราะใจไม่สงบไง ต่อให้นับแกะไปก็ข่มตาไม่หลับอยู่ดี"โอ้ย!! แล้วฉันจะกลับไปได้ไหมเนี่ย"พูดกับตัวเองที่คิดว่าถ้าเธอกลับไปนอนหลับที่เดียวกับตอนที่ตื่นบางทีอาจจะกลับไปในโลกเดิมของตัวเองได้ ปิดตา เปิดตา ทำซ้ำๆ วนเกือบสิบครั้งได้ แต่ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็ทำเธอใจแป้วพลันถอนหายใจ ทุกอย่างยังไม่เลือนหาย นี่มันโลกนิยายที่เธอเขียนชัดๆ"ฉันต้องอยู่ที่นี่จริงๆ สินะ"ใจไม่อยากยอมรับ แต่ก็จนปัญญาที่จะหาหนทางกลับไป หญิงสาวลุกขึ้นมานั่งทำหน้าห่อเหี่ยวอยู่พักใหญ่ เพราะถึงนางเอกในเรื่องจะสวยและอ่อนหวานแค่ไหน แต่ในสายตาของพระเอกไร้หัวใจก็มองว่าเธอเป็นแค่เศษฝุ่นที่น่ารำคาญ หลังจากแต่งงาน 'ฝูอี้หาน' ไม่เคยแม้แต่จะแตะต้องตัวเธอ"หมอนกับผ้าห่มอยู่ในตู้"อี้หานชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้าในห้องนอน "เอ่อ...คุณขี้หนาวเหรอคะ"คนไม่รู้เอ่ยถาม คืนแรกของการแต่งงาน เธอรู้ดีว่า
더 보기
ฝูอี้หาน (พระเอกจริงหรือ)
ถึงตระกูลฝูจะไม่ได้ร่ำรวยเท่าตระกูลหลี่ แต่ก็ถือว่าเป็นตระกูลผู้ดีเก่าแก่ที่มีคนนับหน้าถือตา การส่งบุตรบุญธรรมอย่างหลี่หยุนซีให้มาเข้าพิธีแต่งงาน บางคนอาจคิดว่าเป็นเหมือนการหยามเกียรติอีกฝั่งกรายๆ แต่ทางตระกูลฝูกลับไม่ว่าอะไร และยินดีที่จะแต่งเหมือนเดิมซึ่งความเป็นจริง...มารดาของฝูอี้หานจะมองหาคู่หมั้นดีๆ ฐานะทัดเทียมให้กับบุตรชายก็ได้ แต่ทางนั้นเลือกที่จะกลับมาทวงสัญญาที่หลี่กู้กงเคยให้ไว้ ซึ่งเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลก็มาจากฝูอี้หานที่สร้างเรื่องจนมีข่าวลือในทางไม่ดี และทำให้ไม่มีคุณหนูที่ไหนอยากพาตัวเองมาตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอับอาย'ว่าที่คู่หมั้นถอนตัวอีกแล้ว''ไม่มีใครทนได้เกินสามวันจริงๆ''หน้าตาก็ดี ทำไมถึงไม่มีใครเอา'ว่าที่คู่หมั้นที่ว่าก็คือ 'คุณหนู' จากหลายๆ ตระกูลที่คุณนายฝูหมายตาไว้ หน้าตาของฝูอี้หานเป็นใบเบิกทางให้สาวๆ อยากเข้าหาและทำความรู้จักมากมาย แต่ก็ยังไม่มีใครที่ทำให้ผู้ชายคนนี้ยอมเปิดปากคุยด้วยเลย"วันนี้ฉันนัดคุณหนูรองตระกูลหงมา อย่าทำให้ต้องขายหน้า เข้าใจไหม"'ฝูจื้ออิง' บอกบุตรชายที่เอาแต่ทำงาน ไม่มีเวลาว่างสักวัน เธอคัดค้านไม่เห็นด้วยที่บุตรชายอยากรับราชการทหา
더 보기
ได้เจอกันสักที (พระเอกของฉัน)
"แกไม่สงสารพ่อบ้างรึไง""โรคนี้หมอบอกรักษาไม่หาย""ฮือๆ คุณคะ ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ"ฝูอี้หานมองหน้าบิดาที่ก่อนหน้านี้มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงดี ไม่มีสัญญาณที่แสดงให้เขาเห็นว่าพ่อจะเจ็บป่วยเลย"ใจเย็นๆ ครับ"เสียงทุ้มบอกพร้อมกับโอบไหล่ของมารดาเสียงร้องไห้ทำเขาที่ยังตั้งตัวไม่ทันคิดอะไรไม่ออกจริงๆ'คุณเล่นใหญ่เกินไปหรือเปล่า''อันนี้ยังไม่ถึงครึ่งเลยนะ''เดี๋ยวอี้หานก็จับได้หรอก'สามีสะกิดภรรยาที่แสร้งร้องไห้จนตาแดง คะแนนการแสดงมีหนึ่งร้อยให้ร้อยยี่สิบไปเลย"อี้หานไม่รู้หรอก คุณอย่ากลัวไปหน่อยเลย"สองผัวเมียแอบกระซิบกระซาบกัน อาการป่วยของสามีที่บอกว่ารักษาไม่หายนั้นเธอแค่ใช้เป็นข้ออ้างเอามากดดันเร่งเร้าให้บุตรชายรีบมีครอบครัวก็เท่านั้นเอง"พ่ออยากเห็นแกเป็นฝั่งเป็นฝาอี้หาน"อาการป่วยของบิดาทำให้ฝูอี้หานปฏิเสธได้ไม่เต็มปากอีกต่อไป มารดาบอกว่าให้เขาทำตามความต้องการของบิดาก่อนที่จะสายไป ซึ่งเขาก็ไม่อยากเป็นสาเหตุให้บิดาอาการทรุดหนักกว่าเดิม'คู่หมั้นคือคุณหนูตระกูลหลี่'เขารู้ข้อมูลของว่าที่เจ้าสาวแค่นี้ และไม่เคยคิดจะนัดเจอตัวเป็นๆ สักที ซึ่งครั้งนี้มารดาของเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะคงมัว
더 보기
ที่รักคะ ที่รักขา
"ฉันช่วยค่ะ"ถึงจะดูไม่น่าเข้าหาแต่เธอก็ต้องทำหน้าที่ของนางเอกต่อไป ถึงนิยายจะยังไม่จบ แต่ก็มีพล็อตที่เธอได้วางเอาไว้ ต่อให้พระเอกเป็นคนแข็งกระด้าง เย็นชา ไร้หัวใจ สุดท้ายแล้วก็ต้องตกหลุมรักในความดีของนางเอกเข้าสักวัน แต่ตอนนี้นั้น...."พูดอะไรไปบ้าง""ฉันเตือนเธอแล้วนะ""อยากโดนตัดลิ้นนักรึไง"อนิจจา...ใครก็ได้เอาพระเอกคนนี้ไปเก็บทีรั่วหยุนซีคิดในใจ ผู้ชายตรงหน้ารูปร่างสูงใหญ่ตอนที่เขาก้มลงกระซิบข้างหูใกล้ๆ หากคนมองคงคิดว่าสามีกำลังจูบแก้มภรรยาเพื่อแสดงความรักอยู่เป็นแน่ แต่ที่แท้...ข่มขู่ชัดๆ"ฉันรู้ค่ะว่าอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด"ครั้งนี้เธอมองหน้าเขา ไม่ก้มหลบสายตา ถือเป็นการตอบกลับมาที่ทำเอาฝูอี้หานแปลกใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว"ก็ดี"เขาตอบพร้อมกับยื่นกระเป๋าเอกสารให้ เธอรับไปถือไว้ จังหวะที่เดินหลบไปอีกห้องเธอก็ถอนหายใจออกมา เพราะว่าเมื่อกี้เธอลืมตัวเผลอต่อปากต่อคำไป หวังว่าฝูอี้หานคงไม่นึกสงสัยเธอหรอกนะปากหนอปาก...หญิงสาวตบที่ปากตัวเองเบาๆ โทษฐานที่ไวเท่ากับสมองคิดเลย หลังจากที่เอากระเป๋าไปเก็บให้พระเอกเรียบร้อยแล้วเธอก็เดินเลยไปที่ห้องครัวจัดแจงอาหารทุกอย่างขึ้นโต๊ะโดยมีป้าจิ
더 보기
คืนวสันต์ของสองเรา
"แรงกว่านี้อีก""แต่ฉันเมื่อยมือแล้วนะคะ"รั่วหยุนซีทำหน้ายับยู่ใส่ผู้ชายที่เอาแต่ออกคำสั่ง ถึงขาเตียงนอนจะขยับเสียงดัง 'เอี้ยดอ้าด' เป็นจังหวะต่อเนื่องกัน แต่ทว่าก็ยังไม่ทำให้คนที่นั่งทำหน้านิ่งพอใจ "คุณก็ส่งเสียงบ้างสิ"เมื่อยก็เมื่อย เหนื่อยก็เหนื่อย มองดูอีกฝ่ายนั่งกอดอกสบาย ทั้งๆ ที่เรื่องนี้มันต้องช่วยกัน หญิงสาวเอาหูแนบไปกับฝาผนัง ก่อนจะพูดเหมือนรู้ทันคนแก่สองคนที่ยังไม่เข้านอน"มีคนรอฟังอยู่นะคะ"รั่วหยุนซีพูดให้อีกฝ่ายที่นั่งกอดอกมองคิดตาม แค่เสียงเตียงขยับคนแก่อาจคิดว่าผัวเมียมีใครคนใดคนหนึ่งนอนดิ้นก็ได้ ในเมื่อตาไม่เห็น ก็ใช้เสียงนำทางให้สมองจินตนาการไป เธอที่เป็นนักเขียนมั่นใจว่าแผนนี้ได้ผลกว่าการทำให้ขาเตียงลั่นแน่นอน"ฉันรู้"เขารับฟังและคิดตาม ถึงจะรู้สึกหงุดหงิดบ้างแต่ก็ยอมทำตาม ร่างสูงให้ความร่วมมือด้วยการเปลี่ยนจากนั่งมองและพาตัวเองมานั่งข้างๆ ร่างบางที่โดนมอบหมายหน้าที่ให้เขย่าหัวเตียง"ร้องสิคะ"รั่วหยุนซีสั่งขณะที่สองมือของเธอยังทำหน้าที่เขย่าหัวเตียงอยู่"เธอจะให้ฉันร้องว่าอะไร"ฝูอี้หานถามคนที่เสนอแผนการ คนที่โดนสั่งให้ทำขาเตียงลั่นหันขวับมามามองทันที นี่เขาใช้
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status