แชร์

ตอนที่ 20 ศึกสองชาย

last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-22 00:46:24

เช้าวันรุ่งขึ้น

หน้าบริษัทแฟชั่นของพราวกลายเป็นจุดสนใจอีกครั้ง เมื่อรถหรูสองคันขับมาจอดเทียบท่าในเวลาไล่เลี่ยกัน คเชนทร์ก้าวลงจากรถพร้อมช่อดอกกุหลาบสีแดงสดช่อใหญ่ ใบหน้าของเขาดูมุ่งมั่นที่จะแก้ตัว ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง ธันวาที่เริ่มจัดการความรู้สึกตัวเองได้แล้ว ก็มาพร้อมกับเอกสารโปรเจกต์ความร่วมมือใหม่และกาแฟแก้วโปรดที่พราวชอบ

ชายหนุ่มทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันที่หน้าประตูทางเข้า บรรยากาศรอบข้างพลันเย็นเยียบจนพนักงานที่เดินผ่านไปมาต้องรีบเร่งฝีเท้า

"ดูเหมือนคุณจะยังไม่ยอมแพ้นะคเชนทร์" ธันวาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แววตาคมกริบ "พราวเขาพูดชัดเจนแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่อยากยุ่งกับคุณ"

"นั่นมันเรื่องของผมกับพราว" คเชนทร์ขบกรามแน่น "ความผูกพันของผมกับเธอมีมากกว่าที่คุณจะจินตนาการได้ ไอ้คนมาทีหลังอย่างคุณไม่มีวันเข้าใจหรอก"

"ความผูกพันที่คุณสร้างขึ้นจากน้ำตาของเธอเนี่ยนะ?" ธันวาหัวเราะหยัน "ถ้าความรักของคุณคือการกักขัง ผมว่าคุณอย่าเรียกมันว่ารักเลย มันคือความเห็นแก่ตัวมากกว่า"

คเชนทร์ก้าวเข้าไปประจันหน้าธันวาในระยะประชิด "แล้วคุณล่ะ? ที่เข้าหาพราวตอนนี้ไม่ใช่เพราะเห็นว่าเธอมีประโยชน์ต่อธุรกิจหรือไง? พระเอกแสนดีอย่างคุณน่ะ... สุดท้ายก็แค่พวกฉวยโอกาสตอนเขาอ่อนแอนั่นแหละ!"

"หยุดทั้งคู่เลยค่ะ!"

เสียงทรงอำนาจดึงให้ทั้งสองหันไปมอง พราวเดินออกมาจากลิฟต์ในชุดสูทสีแดงเพลิงที่ขับเน้นความมั่นใจ เธอจ้องมองชายหนุ่มทั้งสองด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความระอา

"ที่นี่บริษัทนะคะ ไม่ใช่สนามเด็กเล่น ถ้าจะมาหาเรื่องชกต่อยกัน เชิญไปที่อื่น" พราวเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างทั้งคู่

"พราว... ผมเอาดอกไม้มาให้" คเชนทร์ยื่นช่อดอกไม้ให้ แต่พราวกลับไม่แม้แต่จะยื่นมือไปรับ

"ขอบคุณค่ะ แต่ฉันแพ้กลิ่นกุหลาบสีแดง... คุณอยู่กับฉันมาตั้งกี่ปี คุณยังไม่เคยจำเลยสินะ" คำพูดเรียบๆ ของพราวทำเอาคเชนทร์หน้าเสียจนพูดไม่ออก

พราวหันไปทางธันวา "ส่วนคุณธันวา... ถ้าเรื่องงาน เชิญที่ห้องประชุมค่ะ แต่ถ้าเรื่องส่วนตัว ฉันบอกแล้วว่าฉันยังไม่พร้อม"

ธันวานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าอย่างเข้าใจ "ผมเข้าใจครับพราว วันนี้ผมมาเรื่องโปรเจกต์การกุศลที่เราคุยกันค้างไว้ ผมให้เกียรติการตัดสินใจของคุณเสมอ"

คเชนทร์ที่เห็นธันวาได้คะแนนความใจเย็นไปเต็มๆ ก็เริ่มอยู่ไม่สุข "พราว! ให้โอกาสผมคุยด้วยแค่ห้านาทีไม่ได้เหรอ? ผมมีเรื่องสำคัญจริงๆ"

"ห้านาทีของคุณ มันไม่มีค่าเท่ากับห้านาทีที่ฉันต้องใช้ทำงานหรอกค่ะคเชนทร์" พราวหันไปมองคเชนทร์ด้วยสายตาที่เย็นชา "ถ้าคุณยังทำตัวรุกรานพื้นที่ส่วนตัวของฉันแบบนี้ ฉันจะถอนหุ้นทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับบริษัทคุณ และเราจะกลายเป็นศัตรูทางธุรกิจกันอย่างเต็มตัว... เลือกเอาค่ะว่าจะกลับไปตอนนี้ หรือจะให้ฉันเกลียดคุณไปมากกว่านี้"

คเชนทร์ยืนตัวแข็งทื่อ ดอกไม้ในมือสั่นระริก เขาพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ไม่ใช่เพราะแพ้ธันวา แต่เพราะเขาไม่มี 'ที่ว่าง' ในใจของพราวหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย

พราวเดินนำธันวาเข้าบริษัทไป ทิ้งให้คเชนทร์ยืนโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางสายตาพนักงาน ศึกสองชายครั้งนี้ไม่มีใครชนะ เพราะผู้ชนะที่แท้จริงคือผู้หญิงที่ชื่อ 'พราว' ที่เลือกจะยืนหยัดด้วยขาของตัวเอง โดยไม่ยอมตกเป็นเบี้ยล่างของชายใดอีกต่อไป!

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   บทส่งท้าย : ปลดล็อกพันธนาการแห่งความฝัน

    ค่ำคืนอันเงียบสงบในห้องนอนส่วนตัวของคเชนทร์ แสงจันทร์นวลตาเรืองรองผ่านม่านหน้าต่าง ท่ามกลางความเงียบนั้น ชายหนุ่มจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราอันลึกซึ้ง และในคืนนี้เอง... จิตวิญญาณของเขาได้เดินทางเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝันที่แปลกตาออกไปเขาลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้สีขาวสุดสายตา บรรยากาศรอบตัวอบอุ่นและอบอวลไปด้วยความระยิบระยับของละอองแสง และที่ตรงนั้น หญิงสาวในชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์กำลังยืนหันหลังให้เขาอยู่"พราว..." คเชนทร์เค้นเสียงเรียกอันสั่นเครือออกมาเมื่อเธอหันกลับมา หัวใจของคเชนทร์ก็กระตุกวูบ แววตานั้นอ่อนโยน นุ่มนวล และเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาที่เขาไม่ได้เห็นมานานแสนนาน... เธอคือ 'พราวตัวจริง' หญิงสาวผู้อ่อนโยนคนเดิมที่เขาเคยละเลยและทำร้ายหัวใจจนแตกสลาย ก่อนที่ผู้หญิงอีกคนจะเข้ามาอยู่ในร่าง"คเชนทร์..." พราวตัวจริงส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขาน้ำตาของลูกผู้ชายไหลอาบแก้ม คเชนทร์ทรุดเข่าลงต่อหน้าเธออย่างหมดรูป ความรู้สึกผิดที่เกาะกินหัวใจมาตลอดหลายปีพรั่งพรูออกมาราวกับทำนบแตก"พราว... ผมขอโทษ ผมขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยทำร้ายคุณ" คเชนทร์สะอื้นไห้พลางยื่นมืออันสั่นเทา

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนพิเศษ : เงาสะท้อนของดวงตะวัน

    สองปีผ่านไปหลังจากมูลนิธิ "พราวนภา" เติบโตจนกลายเป็นองค์กรระดับประเทศ ท่ามกลางแสงสปอตไลท์และความสำเร็จที่พุ่งทะยาน พราวในชุดสูทกางเกงสีครีมดูสง่างามเฉียบคม สลัดภาพจำของนางเอกผู้อ่อนแอในนิยายต้นฉบับไปโดยสิ้นเชิงในห้องทำงานส่วนตัวอันเงียบสงบ แสงแดดยามบ่ายทอดผ่านกระจกบานใหญ่ บนโต๊ะของเธอมีแจกันดอกไม้สองช่อที่ถูกส่งมาในเวลาไล่เลี่ยกันในทุก ๆ สัปดาห์ช่อแรกคือ ดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์จากธันวา เรียบง่าย สม่ำเสมอ และอบอุ่นเหมือนเสมอต้นเสมอปลายช่อที่สองคือ ดอกกุหลาบสีน้ำเงินเข้มจากคเชนทร์ หายาก ลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงมุมมองของดวงตะวัน (ธันวา)ที่ร้านอาหารบรรยากาศส่วนตัวริมแม่น้ำเจ้าพระยา ธันวานั่งมองพราวที่กำลังหัวเราะน้อย ๆ ขณะเล่าถึงโปรเจกต์ใหม่ แววตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความอบอุ่นไม่เคยเปลี่ยน สองปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยเร่งรัด ไม่เคยบีบบังคับให้เธอต้องสวมแหวนแต่งงาน หรือตีตราจองเธอเป็นของเขาคนเดียว"มองฉันแบบนี้ มีอะไรติดหน้าหรือเปล่าคะคุณธันวา?" พราวเอ่ยเย้า พลางลูบหน้าตัวเอง"เปล่าครับ..." ธันวายิ้มพลางยื่นมือไปกุมมือบางของเธอไว้บนโต๊ะ "ผมแค่คิดว่า ตัวเองโชคดีเหลื

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 30 เส้นทางที่พราวเลือกเดิน (ตอนจบ)

    บรรยากาศยามเย็นบนดาดฟ้าของตึกระฟ้าใจกลางเมืองหลวง ลมพัดโชยมาเอื่อย ๆ หอบเอาความวุ่นวายเบื้องล่างให้จางหายไป พราวยืนมองเส้นขอบฟ้าที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีเคาท์ดาวน์ทองสลับม่วง ในมือถือแก้วไวน์ทรงสูง ท่าทางของเธอในวันนี้ดูผ่อนคลายและงดงามกว่าครั้งไหน ๆ เพราะพันธนาการจากอดีตและโครงเรื่องเดิมของนิยายได้ถูกเธอแก้ไขและปลดล็อกไปจนหมดสิ้นเสียงฝีเท้าสองคู่ก้าวเข้ามาจากด้านหลังอย่างพร้อมเพรียง พราวไม่จำเป็นต้องหันกลับไปมองก็รู้ดีว่าเป็นใคร... สองหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตของเธอมากที่สุดในโลกใบนี้คเชนทร์ก้าวออกมายืนข้างเธอในระยะที่ห่างพอสมควร อาการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุของเขาหายดีเกือบสนิทแล้ว แววตาที่เคยดุดันและบ้าคลั่งในวันวาน บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความสุขุมและเจียมตน"รายงานความคืบหน้าโครงการมูลนิธิพราวนภาเฟสแรกเรียบร้อยดีครับพราว" คเชนทร์ส่งเอกสารสรุปงานให้เธอด้วยท่าทางสุภาพ "พื้นที่พักพิงสำหรับผู้ประสบปัญหาครอบครัวพร้อมเปิดใช้งานเดือนหน้าแล้วครับ"พราวรับเอกสารมาเปิดดูคร่าว ๆ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ "ขอบคุณมากค่ะคเชนทร์ คุณทำหน้าที่ที่ปรึกษาและหุ้นส่วนได้ดีกว่าที่ฉันคิดไว้มาก"คเชนทร์อมยิ้ม

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 29 บัญชีแค้นที่ปิดฉาก

    ท่ามกลางความคืบหน้าของโครงการร่วมทุนเพื่อสังคมที่พราวมอบหมายให้คเชนทร์รับผิดชอบ กงล้อแห่งกรรมของโลกนิยายเรื่องนี้ก็ได้หมุนมาถึงจุดสิ้นสุดของ 'เมลินดา' เช่นกัน ภายในสถานพยาบาลนิติจิตเวชอันเงียบเชียบ หญิงสาวที่เคยเป็นถึงนางเอกเบอร์หนึ่งของประเทศ บัดนี้นั่งจ้องมองเงาตัวเองในกระจกบานเล็กด้วยแววตาที่ว่างเปล่าใบหน้าที่เคยผ่านเข็มหมอและการตกแต่งมาอย่างประณีต ดูทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด เมลินดาถูกตัดสินความผิดในหลายกระทง แต่เนื่องจากอาการทางจิตที่สืบเนื่องมาจากภาวะคลั่งไคล้ชัยชนะอย่างรุนแรง (Narcissistic Personality Disorder) ทำให้เธอต้องถูกกักตัวเพื่อบำบัดรักษาอย่างเข้มงวดพราวตัดสินใจเดินทางมาพบเมลินดาเพียงลำพัง ไม่ใช่เพื่อตอกย้ำชัยชนะในฐานะผู้เหนือกว่า แต่เพื่อทำลายพันธนาการสุดท้ายของเนื้อเรื่องเดิมให้หมดสิ้น เธอยืนมองเมลินดาที่กำลังขีดเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษผ่านลูกกรงกั้นที่ปลอดภัยทันทีที่เมลินดาเงยหน้าขึ้นมาเห็นพราว แววตาของเธอสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวและริษยาที่ยังคงหลงเหลืออยู่"แกมาทำไม... จะมาหัวเราะเยาะสภาพของฉันใช่ไหมพราว!" เมลินดาแผดเสียงแหบพร่า"ฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้นเมลินดา

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 28 บททดสอบของคนเคยร้าย

    กลิ่นยาฆ่าเชื้อในห้องพักฟื้นเริ่มจางลง แทนที่ด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผลไม้สด คเชนทร์ยังคงต้องนอนนิ่งอยู่บนเตียงเนื่องจากซี่โครงที่หัก แต่แววตาของเขาในวันนี้กลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพราวจะไม่ได้กลับมาแนบแน่นเหมือนเก่า และมี "กำแพง" หนาทึบที่พราวสร้างไว้กั้นกลาง แต่มันก็เป็นกำแพงที่เขาเต็มใจจะใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อทลายมันลงประตูห้องพักถูกเปิดออกช้า ๆ พราวก้าวเข้ามาในชุดเบลเซอร์สีขาวครัดเคร่ง ท่าทางของเธอยังคงรักษาระยะห่างอย่างชัดเจน เธอวางตะกร้าซุปบำรุงลงบนโต๊ะข้างเตียงโดยไม่สบตาเขาตรง ๆ"อาการวันนี้เป็นยังไงบ้างคะ?" พราวเอ่ยถามเสียงเรียบ"ดีขึ้นมากครับพราว... แค่เห็นหน้าคุณ หมอก็บอกว่าผลเอ็กซ์เรย์ดูดีขึ้นทันตาเลย" คเชนทร์พยายามหยอดมุกหวังให้บรรยากาศผ่อนคลาย แต่พราวกลับหันมามองด้วยสายตานิ่งสนิท"ถ้าคุณยังมีแรงพูดเล่นแบบนี้ แปลว่าคงไม่เป็นอะไรมากแล้ว" พราวนั่งลงบนเก้าอี้ห่างจากเตียงไปช่วงตัวหนึ่ง "ในฐานะคนที่ทะลุมิติเข้ามาขยี้บทนิยายเรื่องนี้ ฉันบอกคุณตรง ๆ นะคเชนทร์... มุกตลกหรือการอ้อนวอนแบบพระเอกละครหลังข่าวใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอกค่ะ"คเชนทร์หุบย

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 27 เกือบสายไป

    เสียงฝนที่เริ่มตั้งเค้าโปรยปรายลงมาเบาๆ สะท้อนกับหน้าต่างสตูดิโอ พราววางช่อดอกลิลลี่สีขาวที่ธันวาส่งมาให้ลงบนโต๊ะทำงานด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ในฐานะคนที่ทะลุมิติมารับบท ‘พราวนภา’ เธอรู้ดีว่าตามเส้นเรื่องเดิม คเชนทร์คือพระเอกใจร้ายที่เธอต้องตัดขาด ส่วนธันวาคือพระรองแสนดีที่เธอควรเปิดใจแต่ชีวิตจริงหลังจากที่เธอลงมือแก้บทบาทและดัดหลังเมลินดาจนจบสิ้น ความรู้สึกในใจกลับไม่ได้เป็นไปตามตัวอักษรในนิยายในขณะที่เธอกำลังจมอยู่กับความคิด เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากเลขาส่วนตัวของคเชนทร์ที่โทรมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือผิดปกติ"คุณพราวครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... ท่านประธานรถคว่ำ ตอนนี้อยู่ห้องฉุกเฉินครับ!"หัวใจของพราวหล่นวูบอย่างที่เธอไม่คาดคิดมาก่อน "อะไรนะคะ? ที่ไหน!""ระหว่างทางที่ท่านประธานเดินทางไปเคลียร์คดีของเมลินดาและถอนฟ้องฝั่งคุณพราว รถถูกรถบรรทุกเสียหลักพุ่งเข้าชนครับ... ในมือท่านประธานยังกำรูปคุณพราวไว้แน่นเลยครับ"พราวไม่รอฟังจนจบ เธอคว้ากุญแจรถและฝ่าสายฝนออกไปทันที ตลอดทางที่ขับรถไป สมองของเธอประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง ‘ในนิยายไม่มีฉากนี้นี่นาคเชนทร์! นายกำลังจะตายเพราะฉันแก้

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 22 จุดจบของความสวย

    ภายในห้องขังชั่วคราวของสถานีตำรวจ เมลินดานั่งขดตัวอยู่บนม้านั่งไม้แข็งๆ สภาพของเธอตอนนี้ไม่เหลือเค้าลางของ "นางเอกอันดับหนึ่ง" อีกต่อไป ผมที่เคยได้รับการบำรุงอย่างดีบัดนี้ยุ่งเหยิงและเหนียวเหนอะจากเศษสีที่เปื้อนมือมาโดน เสื้อผ้าแบรนด์หรูขาดวิ่นจากการยื้อยุดฉุดกระชาก แต่ที่แย่ที่สุดคือ 'จิตใจ' ที่พั

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 21 เมลินดาผู้ไม่แพ้

    ท่ามกลางซากปรักหักพังของชื่อเสียงที่เคยรุ่งโรจน์ เมลินดานั่งจ้องมองกระจกในห้องเช่าราคาถูกที่เธอต้องย้ายมาอยู่ชั่วคราว ดวงตาที่เคยกลมโตสดใสบัดนี้บวมช้ำและเต็มไปด้วยรอยเส้นเลือดจากการอดนอนและความแค้นที่อัดแน่น เธอถูกตัดออกจากวงการ สังคมตราหน้าว่าเป็นนางเอกจอมลวงโลก และที่เจ็บปวดที่สุดคือการถูกชายที่เ

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 19 พราวน้อยไม่มีวันกลับมา

    ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามค่ำคืน คเชนทร์ยืนอยู่หน้าประตูห้องพักของพราวในคอนโดมิเนียมสุดหรูที่เธอซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง เขาไม่ได้บุกรุกเข้ามาเหมือนทุกครั้ง แต่กลับยืนรออย่างสงบจนกระทั่งเจ้าของห้องยอมเปิดประตูออกมาพราวในชุดคลุมผ้าไหมสีมุกยืนกอดอกพิงขอบประตูมองชายหนุ่มที่ดูซูบเซียวลงไปถนัดตาด

  • ทะลุมิติมาเป็นเมียเก็บตัวร้าย   ตอนที่ 18 คนที่ถูกลืม

    บรรยากาศในห้องรับรองวีไอพีของคลับหรูแห่งเดิม แต่ความรู้สึกกลับต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เมลินดาในสภาพที่พยายามฝืนแต่งหน้ากลบความอิดโรย นั่งจิบแชมเปญรอการมาถึงของใครบางคนด้วยใจที่เต้นรัว หลังจากถูกธันวาตัดสัมพันธ์และคเชนทร์สั่งแบนงานทุกอย่าง ชื่อเสียงของเธอในวงการดารากำลังดิ่งลงเหว สปอนเซอร์ถอนตัวท

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status