แอบแฝง

แม้ไม่รู้ว่าภายหน้าจะได้ใช้ประโยชน์หรือไม่ แต่นางคิดว่าเก็บเอาไว้ก่อนไม่เสียหาย คนบางจำพวกอยากเข้ามาในจวนใจจะขาด มันต้องมีสิ่งของที่อยากได้แน่นอน

“แม่นมหวัง“ นางงับประตูเบาๆก่อนเรียกคนที่นางสั่งให้รอในห้องนอน

”คุณหนู หากเทียนนี้มอดข้าตั้งใจจะไปตามท่าน“ คนแก่รีบจุดไฟอุ่นยา ไม่นานกลิ่นยาก็โชยมาทั้งยังเตรียมน้ำอุ่มมาเช็ดตัวพร้อมล้างเท้าให้นาง แม้ไม่ชินแต่ก็พยายามทำตัวให้ชิน นางเหลือเวลาไม่มาก มีหลายอย่างต้องปฏิบัติ

”เมื่อเย็นอาบน้ำไปแล้ว หากอาบอีกไข้จะกลับ เช็ดตัวก่อนนะเจ้าคะ“ นางพยักหน้าตกลงแต่โดยดี

ในหัวขุ่นคิดบางอย่างวุ่นวาย ทั้งยังรอให้สาวใช้และคนสนิทจัดการเสื้อผ้านางให้เรียบร้อย จึงได้รับถ้วยยามาก็จัดการกระดกดื่มทีเดียวจนหมด เมื่อเห็นว่าทุกคนถอนหายใจนางก็เริ่มพูดในสิ่งที่ตั้งใจ

”ติดต่อไปที่ท่านน้าเมิ่ง บอกว่า…สกุลลู่อาจล่มสลายหากเขาไม่ลงจากเขามาที่นี่ เรื่องที่ข้าหายป่วย อย่าพึ่งเพร่งพรายออกไป กำชับหมิงหมิงให้ดี ถ้าเป็นไปได้ให้นางอยู่แต่ในจวน และต่อไป เชิญหมอจากที่อื่นมา เปลี่ยนหมอวันละคนได้ยิ่งดี จนกว่าท่านน้าเมิ่งจะมา ข้ายังคงเป็นคนป่วย!!“

”เจ้าค่ะ!!“ แม้ไม่รู้ว่าคุณหนูของจวนจะทำสิ่งใด แต่มั่นใจว่ามันจะดีกับทุกคนแน่นอน

ทุกคนพร้อมใจกับปฏิบัติตาม เช้านี้ จึงมีท่านหมอเดินทางเข้าจวนจวิ้นกั๋วกง เช้า1คน บ่าย1คน ล้วนแต่เป็นหมอด้านนอกทั้งสิ้น

”เห็นว่าหมอหลวงที่เมืองรักษาอาการไข้ป่าของคุณหนูไม่ได้ เมื่อเข้ามีคนในจวนประกาศหาหมอชาวบ้าน ใกล้ไกลก็ขอให้มา อาการท่าจะหนักไม่เบา“ เสียงพูดคุยดังขึ้นในตลาดนัดใกล้กำแพงวัง

”นางก็คงตรอมใจด้วย บิดามารดาพึ่งตาย พี่ชายหนีคดีทำเรื่องอื้อฉาว ราชโองการจะมาเมื่อไหร่ไม่อาจรู้ได้ แววว่าโดนคู่หมั้นถอนหมั้นอีก!!“

“คนสกุลไป่ช่างเห็นแก่ตัวนัก ตอนนี้เอาตัวรอดไม่สนใจความเป็นความตายสักนิด!!”

“นั่นสิ คุณหนูใหญ่จวนกั๋วกงหลับไหลนานนับเดือน จนทางนั้นหาคนแต่งงานด้วยใหม่อย่างหน้าไม่อาย!!”

“เห็นว่าอีก2วันจะเข้าพิธี โถ่วเอ้ย แบบนั้น…คุณชายสามและคุณหนูสี่ลู่ยังเด็กนัก พี่ชายหายสาบสูญ พี่สาวนอนเป็นผัก ชีวิตข้างหน้าจะเป็นเช่นไรกัน!!”

ข่าวลือเรื่องที่บุตรสาวคนที่2ของจวิ้นกั๋วกงนอนเป็นผักและมีอาการแย่ลงเรื่อยๆ ดังกระฉ่อนจนถึงในวังหลวง

“เหตุใดจึงไม่ดีขึ้น!!” พระสุรเสียงร้อนใจเดินเข้ามาในตำหนักฮองเฮา