ทะลุมิติมาเพื่อถูกเนรเทศไกล3000ลี้

โรงพยาบาลประจำเมืองซูโจว

เรือนร่างบอบบางที่หายใจรวยระรินทำเหล่าหมอและพยาบาลถอดใจ

“โรคนี้หมดหนทางรักษาจริงๆ ใช้ชีวิตที่เหลือให้คุ้มเถอะคับ!!” เสียงพูดของหมอทำร่างผอมแห้งที่นอนไร้เรี่ยวแรงน้ำตาไหลอาบแก้ม

ลู่ซิงเยี่ยน แพทย์สาวทหารอายุ30ปี พึ่งหย่าขาดจากสามีจอมเจ้าชู้ หลังกลับมาจากเป็นแพทย์อาสา จับได้ว่าสามีทำผู้หญิงท้อง จึงฟ้องร้องต่อศาล จนได้หย่าขาดและแบ่งสมบัติคนละครึ่ง

จู่ๆก็พบว่าป่วยด้วยโรคร้าย เงิน30ล้านหยวนที่ได้จากการหย่าขาด ถูกใช้รักษาตัว10ล้านหยวน เธอเป็นแพทย์เธอรู้ดีว่าอาการแบบนี้มีแต่แย่ลงทุกวัน เงินทั้งหมดจึงบริจาคให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ข้อแม้เดียวคือ ขอให้แม่ครูได้มาอยู่กับเธอในห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิต

“ถ้าอย่างนั้นชีวิตต่อจากนี้ จะอยู่เพื่ออธิฐานให้เกิดใหม่มีร่างกายที่แข็งแรงกว่านี้แล้วกันค่ะ!!” แม่ครูที่โอบอุ้มเธอ ถูกตามมาจากบ้านเด็กกำพร้า ยืนร่ำไห้พร้อมประสานมือช่วยเธออธิฐานจะได้จากไปอย่างสงบ

“จะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระอยู่แล้วเชียว”

“มาแล้วหรือ?” หลังจากหมดลมหายใจ วิญญาณของแพทย์สาวอย่างลู่ซิงเยี่ยนลอยมาไกลยังที่ๆนึง ที่นั่นคือบ้านเก่าของเธอ บ้านที่ไม่มีใคร มีแค่เด็กหญิงตัวน้อยๆมอมแมมวัย5ขวบ ก่อนที่ผู้ใหญ่บ้านจะของรัฐบาลให้ช่วยส่งเธอไปยังศูนย์เด็กกำพร้า

ในขณะที่ลอยไปสำรวจรอบๆบ้านที่ไม่ต่างจากวันวาน แม้ล่วงเลยเวลามาถึง25ปี จู่ๆวิญญาณหมอสาวก็ได้พบเจอใครบางคนที่…แต่งตัวโบราณ ยืนน้ำตาไหลรอเธออยู่ในบ้าน

“คุณเป็นใคร เป็นวิญญาณ…เหมือนกัน…ใช่ไหม?” คนที่รู้ตัวเองดีว่าตายไปแล้วไม่ได้ร้องไห้ ต่างจากหญิงสาวที่มีใบหน้าสวยสดงดงามตอนนี้ยังสะอื้นไห้ไม่หยุด

“ข้า…ข้าเป็นบุตรตรีจวนจวิ้นกั๋วกง ข้ากลับเข้าร่างไม่ได้ เลยไปขอพรได้ตั๋วแลกวิญญาณมา แม่ชีน้อยชีแนะให้ข้ามาที่นี่ บอกว่า…ปัญหาทุกอย่างเจ้าคลี่คลายได้” ฝ่ามือบางจับลงบนมือเธอ แปลกนัก!! แตะต้องกันได้งั้นหรือ

“คนโบราณแบบเธอ จะแลกวิญญาณไปทำไมกัน!!” ใครบ้างไม่อยากมีชีวิตอยู่ แม้แต่เธอที่เห็นการเกิดแก่เจ็บตายมามากมายก็ยังอยากจะอยู่ดูพระอาทิตย์ตกต่อไป เพียงแต่หมดโอกาสแล้วก็เท่านั้น

“ข้าทำสิ่งนั้นไม่ได้ ข้าอ่อนแอเกินไป ข้า…เป็นที่พึ่งพิงให้ใครไม่ได้ เจ้าเป็นท่านหมอ รักษาคนมามากมาย ช่วยด้วยเถอะ พี่ชายข้าบาดเจ็บหนักทั้งยังหนีการตามล่าจากองค์รักษ์หลวง ได้โปรด…” น้ำตาหยดนึงล่วงหล่นบนหลังมือของเธอ

“จะช่วยได้ยังไง เราอยู่คนละภพ!!” เธอพยายามดึงมือออก แต่วิญญาณตรงหน้าบีบแน่นเหลือเกิน

“ช่วยได้!! แค่ตอบว่าเจ้าจะช่วย พูดสิ!!” แรงดึงนั้นทำหมอสาวรีบสะบัดมือออกแรงๆ

“หากเธอใช้อารมณ์ก็อย่ามาขอให้ช่วย ฉันจะไม่ช่วยคนที่ไร้เหตุผล!!” จากอารมณ์เดือดดาลเปลี่ยนเป็นความสิ้นหวัง ตอนนี้วิญญาณตรงหน้าทรุดตัวลงกับพื้นคุกเข่าตรงหน้าเธอ

“ได้โปรด จวนจวิ้นกั๋วกงไม่ได้ทำอะไรผิด พี่ชายข้าต้องมีชีวิตรอดจึงจะล้างมลทินได้ ข้ารักษาเขาไม่ได้จริงๆ”

ลู่ซิงเยี่ยนถอนหายใจ ก่อนนั่งยองลงตรงหน้า

“ฟังนะ ฉันเป็นหมอก็จริง แต่ที่นั่น…หากสถานการณ์เป็นแบบนั้น…จะเอาปัญญาที่ไหนไปช่วยพี่ชายเธอได้หล่ะ ฉันไป จะมียารักษางั้นหรอ? จะมีคนให้พึ่งพึ่งหรอ? ในเมื่อ สถานการณ์มันย่ำแย่”

“มี!! มีแน่นอน ฟังข้านะ ข้าเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว แต่โรคที่ข้าติดมาทำให้ข้าหาหมอเทวดาไม่ได้ ที่สำคัญไม่อยากมีใครเสี่ยงตายไปรักษาพี่ชายข้า เมื่อตายแล้วก็นึกขอพร แม่ชีมอบยันต์เปลี่ยนวิญญาณพร้อมกับให้มาหาเจ้าที่นี่ หากเจ้ารับปาก ข้าจะบอกที่เก็บสมุนไพร และจะใช้พรครั้งสุดท้ายขอให้เจ้าไม่อับจนหนทาง”

“ถ้าเช่นนั้น…ตกลง!!”