Masukณ ใจกลางเมืองกรุงแห่งหนึ่ง ในยุคปัจจุบัน...
หญิงสาวคนหนึ่งนั่งดื่มเหล้าอยู่ตรงมุมมืดด้วยอารมณ์หงุดหงิดกับทุกสิ่งอย่างรอบตัว
เธอแต่งกายด้วยชุดที่ปกปิดมิดชิด
แต่ทว่า
ไม่อาจปกปิดความสวยโดดเด่นที่แสนจะสะดุดตา
และรูปร่างเซ็กซี่ยั่วยวนได้แต่อย่างใด
เธอคือ หลินหลิน
ดาราวัยรุ่นสาวสวยชื่อดัง
แต่ทว่าด้วยนิสัยร้ายกาจดื้อดึงเอาแต่ใจของเธอจึงทำให้ค่ำคืนนี้ เธอต้องมานั่งดื่มเหล้าดับทุกข์อยู่ที่ผับแห่งหนึ่งอยู่เพียงลำพัง คนเดียว อย่างไม่เข้าใจในชีวิต...
เธอเป็นซุปตาร์ เป็นดาราขวัญใจวัยรุ่น
ด้วยรูปร่างหน้าตาและฝีมือการแสดง ทำให้เธอดังเป็นพลุแตก แต่...ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว
ด้วยการที่เป็นคนดัง ทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็เป็นข่าว
เรตติ้งของเธอพุ่งกระฉูดทุกการกระทำ ทั้งแง่ดี และแง่ลบ
แต่จะเป็นแง่ลบซะส่วนใหญ่
ด้วยนิสัยร้ายกาจ ไม่ยอมคน ทำให้เธอมักมีประเด็นเป็นข่าวอยู่ทุกวัน แต่นั่น ยิ่งทำให้เธอดัง
ดังจนเป็นซุปเปอร์สตาร์อันดับต้นๆของประเทศ
คนดังมักมาคู่กับข่าว จนเธอชินชา
ข่าวอะไรก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้
เพียงแต่...
"วันนี้! มันเป็นวันนรกแตกรึไง หื้อ!" เธอสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
วันนี้มีแต่เรื่องแย่ๆประดังกันเข้ามาจนเธอต้องมานั่งดับทุกข์อยู่ที่ผับนี่
ผู้จัดการส่วนตัวของหลินหลินที่เห็นผู้ชายดีกว่า เชิดเงินของเธอหนีไปกับผัวตัวดี ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่อยากทนกับดารานิสัยแย่
ฮึ่ม! แล้วมันต้องเอาเงินตรูไปด้วยมั้ย? หลินหลินเข่นเขี้ยวในใจเมื่อคิดมาถึงตรงนี้
เพื่อนสนิทก็บังเอิญคุยกันถูกคอกับแฟนของเธอเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แม้ว่าแฟนของเธอจะเป็นแค่เพียงตัวเลือกหนึ่งในสต๊อกก็เถอะ แต่เหตุผลที่ชายคนนั้นทิ้งเธอไป ทำเธออยากถุยน้ำลายใส่
มันบอกว่าคบกับเธอได้แค่จับมือ
"ชิ! อยากจับตรีนด้วยก็ไม่บอก!" หลินหลินสบถออกมาอีกประโยคเมื่อคิดถึงตรงนี้
อีกทั้งเพื่อนสนิทนั่นยังด่าเธอแบบสาดเสียเทเสีย ด่าว่าเธอนิสัยแย่ ทนคบกับเธอก็เพราะว่าเธอเป็นดารา ก็เลยไม่รู้สึกผิดที่แย่งแฟนของเธอไป และยังอยากจะแย่งผู้ชายทุกคนในสต๊อกของเธอด้วย
แน๊! ดูมัน…นังเพื่อนชั่ว!
บรรดาหนุ่มๆที่ในสต๊อกของเธอนั้น เธอก็แค่คบกันเป็นเพื่อนเฉยๆ เพราะแค่อยากเอาไว้เป็นตัวช่วยในเรื่องต่างๆให้ชีวิตมันราบรื่น
สวยเลือกได้อย่างเธอ ก็ต้องเป็นฝ่ายเลือก นั่นย่อมเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แต่ถ้าใครอยากทำมากกว่าจับมือ ก็ไปคบกับคนอื่นเถอะ! และนั่นก็เป็นเหตุผลที่แฟนของเธอจึงถูกเพื่อนของเธอแย่งไปได้โดยง่าย ก็เพราะนังเพื่อนชั่วนั่น คงให้มากกว่าจับมือ
แต่การที่แฟนของเธอถูกเพื่อนแย่งไปนั้นไม่ได้ทำให้เธอเสียใจหรืออะไร ที่ทำให้เธอรู้สึกแย่จนต้องมาดื่มเหล้าดับทุกข์อยู่ที่นี่ก็คือเพื่อน
เพื่อนของเธอคนนี้เป็นคนเดียวที่เธอร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งแต่อนุบาลและตั้งแต่ก่อนเข้าวงการเมื่อครั้งที่เธอต้องอยู่ตัวคนเดียว
เมื่อครั้งที่เธอไม่มีใคร เธอก็ยังมีเพื่อนคนนี้
เวลามีเรื่องกับใคร ไปตบกับใคร พวกเธอก็จะไปด้วยกันเสมอ เพราะเพื่อนของเธอคนนี้ เป็นคนที่รูปร่างใหญ่ หน้าตาออกแนวดุ แค่มองก็ขนลุกแล้ว แต่…จากเด็กน้อยที่คบกันด้วยความบริสุทธิ์ใจ สิบกว่าปีผ่านไป
จากเด็กดีใสซื่อบริสุทธ์กลับมีจิตใจคิดคดทรยศ
หึ!
เธอแค่นิสัยร้ายกาจ มีนิสัยดื้อดึงเอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชอบเปลี่ยนดำให้เป็นขาว
และเปลี่ยนพวกที่ขาวใสซื่อบริสุทธิ์ให้เป็นดำ
ชอบใส่ร้ายคนอื่น เพื่อให้ตัวเองดูดี
แค่นั้นเอง!
เธอแค่เห็นแก่ตัว แค่นั้นเอง!
ใครๆ ก็เห็นแก่ตัวกันรึป่าว? หือ!
คิดได้ดังนั้นก็ยกแก้วเหล้ากระดกน้ำเมาลงคออีกอึกใหญ่
ใครว่า หลินหลิน ร้าย…
หือ!
ร้ายตรงไหน?
ซักพัก สาบเสื้อเริ่มเผยชายผ้าเริ่มเปิดผิวเนื้อนวลเนียนใต้ร่มผ้าเริ่มเด่นชัด สัดส่วนภายใต้อาภรณ์เริ่มงามเด่นออกมาสู่สายตาหลี่หงจินหยางถอนใบหน้าคมคายออกจากซอกคอหอมกรุ่นขึ้นมองใบหน้างามขึ้นริ้วสีชาดของหลินหลิน ลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดหนักหน่วงใส่ใบหน้าของกันและกัน ดวงตาคมกริบฉายแววเร่าร้อนมองสบประสานดวงตากลมโตฉายแววเว้าวอนเพียงอึดใจ ริมฝีปากร้อนผ่าวของคนทั้งสองพลันประกบเข้าหากันอย่างร้อนรนตรงกำแพงมุมมืดของชั้นหนังสือ บัดนี้กำลังมีเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าอาภรณ์ผสมผสานเสียงลมหายใจหอบหนักของสองสามีภรรยาอยู่อย่างนั้น แผ่นหน้ากระดาษของตำราชุนกงพลันพลิกกลับไปมาเมื่อมีลมพัดพาจากชายผ้าผลิกตลบออกจากเรือนร่างของพวกเขาเสียงของจังหวะบางอย่างยังคงดังผสมผสานกับเสียงของลมหายใจหนักๆหอบถี่อยู่อย่างนั้นและตรงนั้นอีกครู่ใหญ่จากกำแพงตรงมุมชั้นหนังสือ บัดนี้ถูกเปลี่ยนมาเป็นตรงตั่งวางเครื่องหอมภายในห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ถัดกันระหว่างห้องหนังสือกับห้องนอนหลี่หงจินหยางกับหลินหลินที่พากันเข้ามาหวังจะอาบน้ำชำระเหงื่อไคลจากกิจกรรมบางอย่างเมื่อครู่พลันเปลี่ยนใจพวกเขายังคงกระชับอ้อมแขนโอบรอบเอวโอบรอบไหล่กันอยู
เวลาผ่านไปอีกเป็นชั่วยามหลังจากหมดเวลาของมื้ออาหารเย็นหลี่หงจินหยางยังคงนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะขนาดใหญ่ตัวเดิมภายในห้องทรงงานส่วนตัวในขณะที่หลินหลินเพียงเดินอ่านหนังสืออยู่ที่ชั้นหนังสืออย่างเพลิดเพลินไม่ใกล้ไม่ไกลกับหลี่หงจินหยางหลินหลินยังคงเป็นสตรีในห้องหอที่ฟุ้งซ่านเรื่อยเปื่อยเนื่องจากว่างงานมากๆผิดจากยามที่อยู่ในยุคเดิม เธอยังคงหาอะไรทำตามวิสัยที่ไม่เคยได้หยุดนิ่งมาแต่ไหนแต่ไรหญิงสาวอ่านหนังสือที่มีอยู่บนชั้นหนังสืออย่างหลากหลายเนื้อหาแบบไม่เจาะจงแต่ต้องมาสะดุดลงที่หนังสือประเภทหนึ่งอันที่จริงหลินหลินกำลังตาลายมองเห็นหนังสือเล่มนี้คล้ายๆกับหนังสือชุนชิวว่าด้วยเรื่องการเมืองการปกครองแต่เมื่อหยิบมันมาอ่านกลับกลายเป็นหนังสือชุนกงว่าด้วยเรื่องบนเตียงนอนของคู่รักคู่ครองไปเสียนี่หือ...ของดูหน่อยเป็นไร หลินหลินที่ฟุ้งซ่านเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งฟุ้งซ่านเข้าไปอีก เธอจึงยืนหลบมุมอ่านหนังสือชุนกงพลางหัวเราะคิกคักชอบใจหลี่หงจินหยางที่มักจะมีหลินหลินอยู่ในสายตาตลอดเวลาจึงได้เห็นนางในยามนี้นางกำลังยืนดูหนังสือเล่มนั้นอย่างอารมณ์ดี นางมักจะทำอะไรกระตุกใจของเขาได้ตลอดเวลาเสียจริงเชียวหลิ
“หยางหยาง...” เสียงอ่อนเสียงหวานของหลินหลินยังคงกระซิบกระซาบอยู่ตรงแผงอกของหลี่หงจินหยางเมื่อกิจกรรมรัญจวนสุดแสนจะดีต่อกายดีต่อใจได้ผ่านพ้นไป“หืม...” หลี่หงจินหยางขานรับเบาๆอยู่ในลำคอพลางก้มหน้าลงมองสตรีอันเป็นที่รักที่เขามักจะนอนกอดนางเอาไว้แนบอกอบอุ่นอย่างไม่คิดจะปล่อยให้ออกห่างแต่อย่างใดหลินหลินมิได้กล่าวสิ่งใดออกมา เธอเพียงเงยหน้ามองพร้อมส่งสายตากลมโตเป็นประกายพลางอมยิ้มน้อยๆด้วยใบหน้าขึ้นริ้วสีแดงระเรื่อส่งให้หลี่หงจินหยางแล้วกดริมฝีปากจูบเบาๆที่ปลายคางของเขาอย่างน่าเอ็นดูหลี่หงจินหยางถึงกับคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะก้มหน้าลงแล้วกดจมูกของตนฝังที่พวงแก้มเปล่งปลั่งของหลินหลินอย่างนึกเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันภายใต้ม่านมุ้งที่ปกคลุมอยู่โดยรอบที่ขอบเตียง บนเตียงนอนผืนใหญ่แห่งนี้ มีชายหนุ่มหญิงสาวยังคงนอนทอดเรือนกายยาวเหยียดเปล่าเปลือยแนบชิดหยอกล้อกันอยู่อย่างนั้นอีกครู่ใหญ่ ก่อนจะกระชับวงแขนโอบกอดกันและกันแล้วพากันหลับใหลไปอย่างอ่อนแรงวันแล้ววันเล่า...คืนแล้วคืนเล่า...ทั้งสองก็ยังคงทำมันอยู่อย่างนั้นตลอดมาปลายยามอิ่ว(หกโมงเย็น)ภายในตำหนักส่วนพระองค์ขององค์รัชทายาทกับพระชายาของเขาหลี่หงจิน
หลินหลินถึงกับแอ่นกายอรชนนวลนิ่มของตนขึ้นเพียงนิดพร้อมเอื้อมวงแขนโอบกระชับรอบต้นคอของหลี่หงจินหยางเอาไว้แน่น“เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน...”หลินหลินครวญครางเสียงแผ่วห้ามปรามเบาหวิว“หืม...” หลี่หงจินหยางเพียงถอนใบหน้าของเขาออกจากหน้าอกหยุ่นนุ่มขึ้นมองหลินหลินในระยะประชิดหลินหลินปรือตามองหลี่หงจินหยางเพียงนิดก่อนกระชับวงแขนของตนที่ต้นคอของเขาแล้วโน้มใบหน้าของเขาให้เข้าแนบชิดใบหน้านวลเนียนและเริ่มต้นจูบหลี่หงจินหยางอีกครั้งอย่างหนักหน่วงรุนแรงพร้อมดันร่างกำยำของเขาให้พลิกกายกลับอีกคราเพื่อที่ร่างนุ่มนิ่มของตนจะได้เป็นฝ่ายครอบครองเขาอีกครั้งเมื่อหลี่หงจินหยางพลิกกายนอนหงายอยู่ใต้ร่างของหลินหลินอีกครา หลินหลินจึงถอนริมฝีปากของตนออกจากริมฝีปากของหลี่หงจินหยางเมื่อครอบครองช่วงกลางลำตัวของเขาจนสำเร็จอย่างรวดเร็ว เธอเพียงส่งยิ้มบางเบาอย่างเจ้าเล่ห์ส่งให้เขาก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวเรือนกายจนเรียกเสียงบางอย่างให้ออกมาจากลำคอของเขาได้อย่างน่าชมหลี่หงจินหยางเพียงคลี่ยิ้มเหลือร้ายตรงมุมปากส่งตอบกลับหลินหลินขณะเอื้อมฝ่ามือของตนขึ้นจับกระชับตรงสะโพกของนางให้นางได้เคลื่อนไหวบางอย่างได้ตามใจต้องการเขาตามใจ
ภายใต้ม่านมุ้งสีทองที่กำลังทิ้งตัวลงมายังขอบเตียงนอนอย่างสวยงามเพียงทำหน้าที่ปกคลุมร่างสองร่างเปลือยเปล่าที่กำลังนอนเหยียดยาวซ้อนทับกันอยู่บนเตียงนอนแห่งนี้หลินหลินยังคงทอดกายทาบทับอยู่บนเรือนร่างกำยำแข็งแกร่งของหลี่หงจินหยางพลางส่งยิ้มหวานหยดร้ายกาจปรายดวงตากลมโตพราวเสน่ห์ใส่หน้าของหลี่หงจินหยางอยู่ในระยะประชิดหลี่หงจินหยางเพียงหรี่ตาคมกริบมองตอบสบกลับพร้อมยกยิ้มตรงมุมปากน้อยๆส่งให้หลินหลินเพื่อรอชมมารยาของภรรยาตัวดีอย่างท้าทายหลินหลินเคลื่อนกายยกขึ้นเพียงนิดก่อนจะค่อยๆเบียดเสียดลงมาจนหน้าอกอวบอิ่มของเธอเสียดสีอยู่ตรงแผงอกของหลี่หงจินหยาง ยอดอกนูนเด่นของเธอกำลังล้อเล่นอยู่กับยอดอกแข็งแกร่งของเขาอย่างจงใจก่อนจะก้มหน้าลงแล้วค่อยๆใช้ปลายลิ้นเรียวเล็กละเลียดชิมริมฝีปากที่กำลังคลี่ยิ้มร้ายกาจของเขาอย่างใจเย็นหลี่หงจินหยางเพียงหรี่ตามองใบหน้างามที่กำลังขยับแนบชิดอยู่กับใบหน้าของเขาก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนริมฝีปากที่กำลังเปื้อนรอยยิ้มน้อยๆให้เผยอออกเพื่อรับกลีบปากของหลินหลินให้แทรกปลายลิ้นเข้ามาภายในริมฝีปากของเขาอย่างใจเย็นเช่นเดียวกันหลินหลินหลับตาพริ้มขณะกำลังขยับปลายลิ้นเข้าใส่ริมฝีปากข
หลี่หงจินหยางถึงกับชะงักงันกับสัมผัสบางอย่างตรงแผงอกของเขา ชายหนุ่มเพียงก้มมองใครบางคนที่กำลังซุกซนกับเขาจนเรียกความรู้สึกบางอย่างของเขาให้ลุกตื่นขึ้นมาหลินหลินถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของแผงอกอันน่าหลงใหลเมื่อรู้สึกได้ว่าแผงอกของเขาเริ่มมีความร้อนแผ่ซ่านออกมาและเมื่อหญิงสาวเงยหน้าช้อนสายตาขึ้นมอง ไอความร้อนจากลมหายใจของชายหนุ่มก็เข้าปะทะใบหน้า หลินหลินถึงกับแก้มแดงพร้อมดวงตากลมโตเริ่มแวววาวเป็นประกายจนหลี่หงจินหยางต้องจ้องมองใบหน้าอย่างนั้นของหลินหลินในยามนี้“เจ้ากำลังทำอะไร”เขาก้มหน้าถามนางด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“ท่านนั่นล่ะ...ทำอะไร”หลินหลินเงยหน้าถามกลับด้วยน้ำเสียงเบาหวิวหลี่หงจินหยางเพียงเอื้อมวงแขนขึ้นโอบรัดรอบลำตัวของหลินหลินเอาไว้จนร่างนุ่มนิ่มของนางเข้าแนบชิดกับเขาหน้าอกอวบอิ่มที่เผยอยู่เหนือเสื้อเกาะอกชนเข้ากับแผงอกกรุ่นร้อนของเขาที่เผยออกจากสาบเสื้อ“คืนนี้...เจ้าคงไม่ต้องการหลับอย่างสบายๆใช่หรือไม่” เขาก้มหน้ากระซิบ“ร้ายกาจอีกแล้วนะ หยางหยาง” หลินหลินตัดพ้อเบาๆ“ใครกันแน่ที่ร้ายกาจ”“ท่านนั่นล่ะ”“เจ้ามากกว่า”“ท่าน...”“เจ้า...”“หื้อ”เสียงของหลินหลินขาดหายไปด
หลินหลินที่อยู่ในชุดบิกินีเพียงฉุดดึงให้หลี่หงจินหยางเดินมาตามทางเพื่อไปยังทิศทางที่มีไทยมุงกำลังยืนสนใจร่างไร้วิญญาณของเจ้าคนหื่นกามเมื่อคืนการที่หลินหลินเปลี่ยนมาใส่ชุดบิกินีนั้นเพียงเพราะว่าการใส่ชุดธรรมดาอาจจะไม่สามารถดึงความสนใจจากผู้คนมากมายแห่งนี้ได้เท่าไหร่หน้าตาสวยงามอันโดดเด่นรวมกับรูปร
หลินหลินคิดในใจขณะเริ่มต้นก้าวเท้าวิ่งให้เร็วยิ่งขึ้นเพราะว่ากลิ่นอายของใครบางคนที่กำลังแอบตามเธอมากำลังเข้มข้นอยู่ทางด้านหลังของเธอ“จะรีบไปไหนละจ๊ะน้องสาว” เสียงทุ้มต่ำน่าเกลียดพลันดังขึ้นอยู่ทางด้านหลังของหลินหลินหญิงสาวไม่เสียเวลาหันหน้าไปมอง เธอรีบสาวเท้าก้าวฉับๆอย่างไม่คิดชีวิตด้วยสัญชาตญาณ
คิดไปคิดมาก็เริ่มคิดลึก จนต้องรีบหันหลังหนีไปเล่นน้ำทางอื่นเลยทีเดียวและแล้ว สองหนุ่มสาวจึงพากันเล่นน้ำแบบทางใครทางมัน อยู่อย่างนั้นพักใหญ่...ซักพักต่อมา หลินหลินเริ่มรู้สึกไม่สนุกจึงหันไปแกล้งหยางหยางโดยการตีน้ำใส่ชายหนุ่มเสียอย่างนั้น เมื่อหลี่หงจินหยางถูกตีน้ำใส่จึงเริ่มอารมณ์เสียสตรี
หมดกันเสน่ห์สาวสวยฉายาซุปตาร์สุดเซ็กซี่เห็นกันหมดขนาดนี้ยังบอกว่ามันไม่ได้ผลอึก!จุกไม่หายเขาจะใจแข็งเกินไปแล้วไอ้หยางหยางบ้าฮือ!ปี้นนนน ปี้นน… เสียงบีบแตรรถดังกระหึ่มไปทั่วถนนทุกสาย หลินหลินขับรถมาด้วยจิตใจอันแสนจะห่อเหี่ยว นั่งคู่มาด้วยหลี่หงจินหยางที่นั่งกอดอกด้วยมาดนิ่งขึงทรงพลัง สีหน

![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





