แชร์

บทที่ 12

ผู้เขียน: อี๋เหมี่ยว
ห้องจัดเลี้ยงสว่างไสวด้วยแสงไฟ

ทันทีที่เจียงถิงก้าวเข้ามาในห้องโถง ทั้งงานเลี้ยงก็เงียบลงชั่วขณะ

ชายหนุ่มสวมเครื่องแบบพลเอก รูปร่างสูงสง่า แสงไฟทอดลงบนใบหน้า ขับเน้นดวงตาและคิ้วที่คมลึก เพียงแต่ในแววตาไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย ทั้งร่างแผ่บรรยากาศเย็นเยียบออกมา

เหล่าหัวหน้าตระกูลเพศเมียของพวกขุนนางต่างกระซิบกระซาบกันเบา ๆ แต่ไม่มีใครเดินเข้าไปทักทาย ความเย็นชาของเจียงถิงเป็นเรื่องที่รู้กันทั่ว ไม่มีใครอยากเดินเข้าไปหาเรื่องอึดอัดใส่ตัว

เจียงถิงเดินตรงไปยังส่วนลึกสุดของงานเลี้ยง ก่อนจะเห็นเจียงหลิน ราชินีเพศเมียที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธาน

รวมถึงเจียงจือเซี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ในชุดราตรีและสีหน้าเหม่อลอย

เจียงจือเซี่ยอึ้งจนพูดไม่ออกเพราะความหล่อ

ไม่ใช่นะ พี่ใหญ่หล่อขนาดนี้เลยเหรอ???

เจียงถิงในความทรงจำที่เลือนราง ตอนนี้มายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว ใบหน้าแบบนี้ สัดส่วนร่างกายแบบนี้...

เจ้าของร่างเดิมมีพี่ใหญ่อย่างเจียงถิง แถมยังมีพี่รองอย่างเจียงหวยอีกคน แล้วไปหลงรักไป๋จื้ออวี้ได้ยังไงกัน???

เจียงถิงเพียงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปคุยกับเจียงหลิน

“คุณแม่ พ่ออยู่ไหนครับ?”

“ไปเจรจาที่เขตดาราจักรชายขอบ ยังไม่กลับมา” เจียงหลินมองเขา “ภารกิจครั้งนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ”

พูดจบ สายตาของเจียงถิงก็หันมามองเจียงจือเซี่ยอีกครั้ง

แผ่นหลังของเจียงจือเซี่ยแข็งทื่อทันที

พี่ใหญ่ก็หล่ออยู่หรอก... แต่เย็นชาเกินไป

เธอฝืนยิ้มออกมา “พี่ใหญ่ ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ”

เจียงถิงตอบเพียง “อืม” อย่างเรียบเฉย สายตาหยุดอยู่บนตัวเธอสองวินาที ก่อนจะละออกไป

เจียงหลินรู้ว่าลูกสาวไม่ค่อยสบายใจเวลาอยู่ต่อหน้าลูกชายคนโต จึงช่วยเธอออกจากสถานการณ์ “ไปเดินเล่นเถอะ แม่จะคุยกับพี่ใหญ่ของลูกสักหน่อย”

เจียงจือเซี่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก พยักหน้ารัว ๆ “ได้ค่ะคุณแม่ ลาก่อนค่ะคุณแม่ ลาก่อนค่ะพี่ใหญ่”

เธอยกชายกระโปรงแล้วรีบเดินจากไป

ตอนเดินสวนกัน เจียงถิงชะงักเล็กน้อย

กลิ่นหอมนี้...คือกลิ่นอะไรกัน?

น้ำหอมรุ่นใหม่ของตระกูลหนิงเหรอ?

“ลูกคิดจะเลือกเพศเมียสักคนมาทำสัญญาเมื่อไร?”

เสียงของเจียงหลินดึงเขากลับจากภวังค์ความคิด

เจียงถิงก้มตาลง “คุณแม่ อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย แม่ก็รู้ เพศเมียไม่มีความหมายอะไรสำหรับผม”

“จะไม่มีความหมายได้ยังไง? ถ้าเกิดว่า...”

“ไม่มีคำว่าถ้า”

เจียงถิงสบตาแม่อย่างเงียบงัน

เขารู้ดีว่าไม่มีเพศเมียคนไหนมีพลังปลอบประโลมเขาได้

เจียงหลินเงียบไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอถอนหายใจเบา ๆ “แต่แม่ไม่อยากเสียลูกที่แม่เฝ้าดูเติบโตมาด้วยตัวเองไป”

……

เจียงจือเซี่ยแอบหนีไปมุมหนึ่ง คว้าเค้กสองชิ้นแล้ววิ่งไปนั่งกินคนเดียวที่สวนด้านหลัง

พอเห็นสวนด้านหลัง เธอก็ร้อง “ว้าว!” ออกมา

หลังทะลุมิติมา เธอยังไม่เคยเห็นพืชธรรมชาติของจริงเลย เพราะต้นทุนการเพาะปลูกพืชธรรมชาติสูงมาก มีเพียงราชวงศ์เท่านั้นที่ยอมทุ่มทุนสร้างสวนขนาดใหญ่แบบนี้

เนื้อเค้กนุ่มละเอียด มีกลิ่นกุหลาบอ่อน ๆ

เพิ่งกินไปได้สองคำ จู่ ๆ หัวผมหลากสีก็โผล่เข้ามาใกล้

เจียงจือเซี่ยแทบสำลัก “พี่รอง?!”

เจียงหวยรีบส่งเสียงห้าม “ชู่! เบา ๆ หน่อย! เดี๋ยวพี่ใหญ่ตามมา!”

เจียงจือเซี่ยชี้ไปที่ผมหลากสีของเขาอย่างไม่อยากเชื่อ “พี่ใหญ่กลับมาวันนี้ พี่ยังกล้าทำตัวเองเป็นสภาพนี้อีกเหรอ?”

เจียงหวยทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ พร้อมแย่งเค้กจากมือเธอไปหนึ่งชิ้น “อย่าพูดเลย! ตัวละครในเกมโฮโลแกรมที่ฉันรับพรีเซนต์อยู่ใช้สีผมแบบนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะต้องหลบพี่ใหญ่ทำไม?”

เจียงจือเซี่ยยกนิ้วโป้งให้ “มืออาชีพจริง ๆ”

เจียงหวยเชิดหน้าพร้อมส่งเสียงฮึอย่างหยิ่ง ๆ

ต้องยอมรับว่าหน้าตาของเจียงหวยเอาอยู่จริง ๆ สีผมฉูดฉาดขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงดูเละเทะไปแล้ว แต่พออยู่บนใบหน้าของเขา กลับดูเข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ

เจียงหวยหยิบขวดเหล้าออกมาจากอกเสื้ออย่างลับ ๆ ล่อ ๆ

“ดูนี่! ฉันเอามาจากห้องทำงานของพ่อ! ต้องเป็นเหล้าดีแน่ ๆ! ดื่มไหม?”

เจียงจือเซี่ยมองขวดเหล้าที่ดูราคาแพงอย่างเห็นได้ชัด เงียบไปครึ่งวินาที ก่อนตัดสินใจลงเรือลำเดียวกัน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 302

    หมอนี่เหยียบกับระเบิดเข้าให้แล้วองค์หญิงชอบจิ้งจอกตัวนี้มากแค่ไหน พวกเธอต่างเห็นมากับตาตอนงานวันเกิดครั้งนั้น แทบจะไปไหนก็อุ้มไปด้วย คนอื่นอยากลูบสักหน่อย เจ้าจิ้งจอกน้อยก็ยังไม่ยอม เห็นชัดว่าองค์หญิงเลี้ยงมันราวกับของล้ำค่าตอนนี้กลับพูดต่อหน้าองค์หญิงว่าจิ้งจอกสุดที่รักของเธอเป็นพวกชั้นต่ำ?นี่ไม่ใช่รนหาที่ตายหรือไง?ท่าทีขององค์หญิงก็ไม่ทำให้พวกเธอผิดหวังจริง ๆ“สายเลือดนายสูงศักดิ์มากเหรอ?” เจียงจือเซี่ยมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนขมวดคิ้วอย่างรังเกียจ “สูงศักดิ์แล้วหน้าตาได้แค่นี้เหรอ?”รอยยิ้มของหนิงหย่วนแข็งค้างบนใบหน้าเธอคร้านจะชายตามองเขาอีก หันหน้าเดินต่อไป ก่อนทิ้งคำพูดเรียบ ๆ ไว้ประโยคหนึ่ง“จู่ ๆ โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ทำฉันตกใจหมด นึกว่าเขตตะวันออกมีโครงการใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงได้จ้างตัวตลกมาสร้างความบันเทิงโดยเฉพาะ”“ไอ้ตัวอัปลักษณ์ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ไม่งั้นฉันจะให้คุณพ่อคุณแม่ลงโทษนาย!”สีหน้าของหนิงหย่วนถึงกับค้างไปทันทีเขาอ้าปาก สีหน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด แต่กลับเค้นคำพูดออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียวเฉินลี่กับซ่งเหยียนกลั้นหัวเราะ ก่อนรีบเดินตามองค์ห

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 301

    พวกเขาเดาถูกจริง ๆหลังจากหนิงหย่วนได้สิทธิ์บริหารกิจการเหล่านี้ในเขตตะวันออก เขาถึงได้รู้ว่าการบริหารกิจการไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิดเลยกิจการของตระกูลหนิงสลับซับซ้อน เขากับหนิงเหิงใช้เวลาสะสางอยู่หลายวันกว่าจะจัดระเบียบทุกอย่างได้ชัดเจนแล้วถึงได้รู้ว่า ไอ้ลูกชั้นต่ำหนิงอี้เจ้าเล่ห์เกินไปจริง ๆ!ตอนเขาปล่อยมือจากอำนาจ ไม่มีใครทันสังเกต พอทุกคนในตระกูลหนิงรู้ตัว ก็พบว่ากิจการที่ดีที่สุดเหล่านั้นดูดีแค่ภายนอก ส่วนโครงการหลักที่ทำเงินจริง ๆ ถูกยกเลิกอย่างลับ ๆ ไปนานแล้วหากอยากฟื้นโครงการที่ถูกทิ้งไปให้กลับมาดำเนินการอีกครั้ง ต้องใช้เงินทุนก้อนโตแม้ตระกูลหนิงจะจ่ายไหว แต่เงินก้อนนั้นก็ทำเอาปวดใจไม่น้อยเขาคิดไปคิดมา จนคิดวิธีหนึ่งได้ นั่นคือลองหาเส้นสายทางราชวงศ์แค่ให้ราชวงศ์อนุมัติสิทธิ์ให้ ก็ประหยัดเงินได้ก้อนใหญ่แล้วเดิมทีเขาไม่ได้คิดจะไปหาองค์หญิงสามแต่องค์ชายใหญ่ขึ้นชื่อว่าไม่ยอมผ่อนปรนให้ใคร ทางนี้จึงใช้ไม่ได้ส่วนองค์ชายรองยิ่งเป็นคนประหลาดเข้าไปใหญ่ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังเคยร่วมมือกัน แต่พอติดต่อไปกลับถูกด่ากราดใส่ไม่ยั้งเขากำลังกลุ้มจนแทบอยู่ไม่สุข วันนี้กลับบัง

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 300

    เฉินลี่กับซ่งเหยียนสบตากัน สีหน้าเขียนไว้ชัดเจนว่า “คิดว่าพวกเราจะเชื่อเหรอ?”“เอาล่ะ ๆ ไหน ๆ ก็มาแล้ว” เฉินลี่คล้องแขนเธอ ก่อนลากเข้าไปในย่านการค้าอย่างตื่นเต้น “พอดีเลย มาเดินเป็นเพื่อนพวกเราสักหน่อย คุณไม่ได้ออกมาตั้งนานแล้วนะ!”เจียงจือเซี่ยอ้าปาก แต่ไม่สะดวกใจจะบอกว่าตัวเองกำลังจะไปถนนมืด จึงได้แต่อุ้มเสี่ยวไป๋เดินตามพวกเธอไปยังไงถนนมืดก็อยู่ข้างหน้า ค่อยหาโอกาสปลีกตัวออกไปก็ได้หลังเดินดูร้านไปหลายร้าน เจียงจือเซี่ยก็ค่อย ๆ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกิจการของตระกูลหนิงในเขตตะวันออกต่างจากตอนที่เธอมาครั้งก่อนราวฟ้ากับเหวไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ก็ได้ยินเสียงบ่นของเหล่าเพศเมียอยู่ตลอด“น้ำหอมพวกนี้กลิ่นแย่เกินไปแล้วมั้ง? เทียบกับของเมื่อก่อนแล้วคุณภาพห่างกันตั้งเยอะ!”“นั่นน่ะสิ เนื้อผ้าของชุดราตรีตัวนี้ก็แย่เกินไป ยังสู้แบบของปีที่แล้วไม่ได้เลย”“เฮ้อ ได้ยินว่าตระกูลหนิงเปลี่ยนให้ลูกชายสายรองมาดูแลกิจการ ฝีมือแย่กว่าคนเดิมไม่ใช่น้อยเลย...”เจียงจือเซี่ยได้ยินคำบ่นเหล่านั้นอยู่พักหนึ่ง ก็แอบยกนิ้วให้หนิงอี้ในใจสมน้ำหน้ามีเทพเจ้าแห่งโชคลาภคอยบริหารกิจการให้ตระกูลหนิงอยู

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 299

    เจียงจือเซี่ยไม่ค่อยแน่ใจว่าเจียงเหลียนไปทำอะไรที่เขตตะวันออกในร่างของเธอยังมีพิษจากเกล็ดของมู่หัวเย่อยู่ กลับมาถึงจักรวรรดิแล้วไม่ควรรีบหาวิธีถอนพิษเป็นอย่างแรกเหรอ?มู่หัวเย่ดูเหมือนจะมองความสงสัยของเธอออก จึงเอ่ยปากอธิบาย“เลือดที่เธอเอาไปครั้งก่อน น่าจะยังพอใช้ได้อีกสองสามวัน...”เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดว่า “สามวัน อย่างมากก็ประคองได้แค่สามวัน”เจียงจือเซี่ยกำลังจะถอนหายใจอย่างโล่งอก ก็ได้ยินเขาเอ่ยเสริมขึ้นมาเนิบ ๆ อีกประโยค“แต่สิ่งที่อยู่ในตัวเธอเหมือนจะฟื้นตัวอีกแล้ว ตั้งแต่เมื่อวาน การสัมผัสถึงเธอของผมก็เริ่มอ่อนลง”เจียงจือเซี่ย “...”เธอหันไปถลึงตาใส่เขา “ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้?”เรื่องสำคัญขนาดนี้ ก็บอกให้เร็วกว่านี้สิ!เมื่อวานเสียเวลาไปตั้งทั้งวัน!มู่หัวเย่เมินสายตาเดือดดาลของเธอ เอนตัวพิงหัวเตียงด้วยท่าทีเอื่อยเฉื่อย“บอกคุณไปก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าผมจำไม่ผิด พื้นที่แถบนั้นเป็นเขตบริการสำหรับเพศเมีย องค์หญิงจะบอกราชวงศ์ให้ระดมกำลังคนไปค้นหาอย่างเอิกเกริก จนทำให้เหล่าเพศเมียแตกตื่นงั้นเหรอ?”เจียงจือเซี่ยไม่สนใจเขา อุ้มเสี่ยวไป๋แล้วหันหลังเดินออกไปทัน

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 298

    มู่หัวเย่ยังคงถูกกดอยู่บนเตียงอย่างงุนงง ผ่านไปพักใหญ่ก็ยังตั้งตัวไม่ทันนี่มันเรื่องอะไรกัน?เจียงจือเซี่ยชักมือกลับ ก้มมองเขาจากเบื้องบน“ขอโทษฉันซะ”“...อะไรนะ?”มู่หัวเย่กะพริบตา นาน ๆ ทีถึงจะเผยแววงุนงงอย่างแท้จริงออกมาเจียงจือเซี่ยพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “หนึ่ง นายแอบเข้าห้องนอนฉันตั้งหลายครั้ง มันสุภาพตรงไหน? สอง นายทำให้พ่อแม่เข้าใจผิด ทำให้ฉันต้องทำให้พวกท่านไม่พอใจ แถมยังทำให้พี่รองเป็นห่วงขนาดนั้น นายไม่ควรขอโทษฉันเหรอ?”มู่หัวเย่อ้าปาก แต่ชั่วขณะกลับไม่รู้ว่าจะเริ่มโต้แย้งจากตรงไหนดีเขาจ้องข้อมือข้างที่เธอเพิ่งชักกลับไปเรียวเล็ก ขาวเนียน ปลายนิ้วยังอมชมพูจาง ๆลูกกระเดือกของเขาขยับเล็กน้อย ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ“องค์หญิง” เสียงของเขาแหบพร่าขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ “ผมผิดไปแล้ว”เจียงจือเซี่ยพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนถอนพลังที่กดเขาไว้กลับทันที ราวกับกระแสน้ำที่ลดหายไปจนหมดกลิ่นหอมก็จางหายตามไป เหลือเพียงกลิ่นอ่อน ๆ ที่ชวนให้ใจว้าวุ่นมู่หัวเย่หอบเบา ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนเม้มริมฝีปากไม่พูดอะไรอีกเจียงจือเซี่ยอุ้มจิ้งจอกน้อยกลับไปนั่งบนโซฟาอีกครั้งตอนที่กลิ่นหอมฟุ้

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 297

    เจียงจือเซี่ยกับมู่หัวเย่ได้แต่นั่งจ้องตากันอยู่อย่างนั้นจนหมดวันตั้งแต่เช้าจรดเย็น จากเย็นจนพระจันทร์ลอยสูงกลางฟ้าทั้งคู่ไม่มีใครเอ่ยปาก ได้แต่รออยู่อย่างนั้น แม้แต่ท่าทางก็แทบไม่เปลี่ยน—คนหนึ่งนั่งเท้าคางอย่างเบื่อหน่ายบนโซฟา อีกคนเอนอยู่บนเตียง เพราะติดโซ่เหล็กจึงทำได้เพียงนอนอยู่ระหว่างนั้นองครักษ์เข้ามาส่งอาหารให้องค์หญิงสองครั้ง สายตาเหลือบมองทั้งคู่สลับไปมาหลายรอบ แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรสักคำ พอวางอาหารเสร็จก็รีบเผ่นออกไปจนกระทั่งตกค่ำ ด้านนอกประตูก็มีเสียงความเคลื่อนไหวดังขึ้นองครักษ์รายงานจากด้านนอกประตู“องค์หญิง จิ้งจอกของคุณมาหาแล้วครับ”เจียงจือเซี่ยชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าที่เคร่งตึงมาตลอดทั้งวันในที่สุดก็ผ่อนลงบ้าง“ให้มันเข้ามาเถอะ”ประตูถูกผลักเปิด องครักษ์จับตามองเจ้าก้อนสีขาวราวหิมะเดินเข้าไปทันทีที่จิ้งจอกน้อยเข้ามา ดวงตาสัตว์ของมันก็กวาดมองไปรอบห้องอย่างระแวดระวัง ก่อนจะหยุดมองมู่หัวเย่ชั่วครู่จากนั้นมันก็กระโดดขึ้นตักเจียงจือเซี่ยอย่างไม่ลังเล ซุกทั้งตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเธอ แล้วใช้หางพันรอบตัวเองจนมิดเจียงจือเซี่ยก้มลงลูบแผ่นหลังของมัน ปลายนิ้วไล้ผ่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status