공유

บทที่ 12

작가: อี๋เหมี่ยว
ห้องจัดเลี้ยงสว่างไสวด้วยแสงไฟ

ทันทีที่เจียงถิงก้าวเข้ามาในห้องโถง ทั้งงานเลี้ยงก็เงียบลงชั่วขณะ

ชายหนุ่มสวมเครื่องแบบพลเอก รูปร่างสูงสง่า แสงไฟทอดลงบนใบหน้า ขับเน้นดวงตาและคิ้วที่คมลึก เพียงแต่ในแววตาไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย ทั้งร่างแผ่บรรยากาศเย็นเยียบออกมา

เหล่าหัวหน้าตระกูลเพศเมียของพวกขุนนางต่างกระซิบกระซาบกันเบา ๆ แต่ไม่มีใครเดินเข้าไปทักทาย ความเย็นชาของเจียงถิงเป็นเรื่องที่รู้กันทั่ว ไม่มีใครอยากเดินเข้าไปหาเรื่องอึดอัดใส่ตัว

เจียงถิงเดินตรงไปยังส่วนลึกสุดของงานเลี้ยง ก่อนจะเห็นเจียงหลิน ราชินีเพศเมียที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธาน

รวมถึงเจียงจือเซี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ในชุดราตรีและสีหน้าเหม่อลอย

เจียงจือเซี่ยอึ้งจนพูดไม่ออกเพราะความหล่อ

ไม่ใช่นะ พี่ใหญ่หล่อขนาดนี้เลยเหรอ???

เจียงถิงในความทรงจำที่เลือนราง ตอนนี้มายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว ใบหน้าแบบนี้ สัดส่วนร่างกายแบบนี้...

เจ้าของร่างเดิมมีพี่ใหญ่อย่างเจียงถิง แถมยังมีพี่รองอย่างเจียงหวยอีกคน แล้วไปหลงรักไป๋จื้ออวี้ได้ยังไงกัน???

เจียงถิงเพียงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปคุยกับเจียงหลิน

“คุณแม่ พ่ออยู่ไหนครับ?”

“ไปเจรจาที่เขตดาราจักรชายขอบ ยังไม่กลับมา” เจียงหลินมองเขา “ภารกิจครั้งนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ”

พูดจบ สายตาของเจียงถิงก็หันมามองเจียงจือเซี่ยอีกครั้ง

แผ่นหลังของเจียงจือเซี่ยแข็งทื่อทันที

พี่ใหญ่ก็หล่ออยู่หรอก... แต่เย็นชาเกินไป

เธอฝืนยิ้มออกมา “พี่ใหญ่ ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ”

เจียงถิงตอบเพียง “อืม” อย่างเรียบเฉย สายตาหยุดอยู่บนตัวเธอสองวินาที ก่อนจะละออกไป

เจียงหลินรู้ว่าลูกสาวไม่ค่อยสบายใจเวลาอยู่ต่อหน้าลูกชายคนโต จึงช่วยเธอออกจากสถานการณ์ “ไปเดินเล่นเถอะ แม่จะคุยกับพี่ใหญ่ของลูกสักหน่อย”

เจียงจือเซี่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก พยักหน้ารัว ๆ “ได้ค่ะคุณแม่ ลาก่อนค่ะคุณแม่ ลาก่อนค่ะพี่ใหญ่”

เธอยกชายกระโปรงแล้วรีบเดินจากไป

ตอนเดินสวนกัน เจียงถิงชะงักเล็กน้อย

กลิ่นหอมนี้...คือกลิ่นอะไรกัน?

น้ำหอมรุ่นใหม่ของตระกูลหนิงเหรอ?

“ลูกคิดจะเลือกเพศเมียสักคนมาทำสัญญาเมื่อไร?”

เสียงของเจียงหลินดึงเขากลับจากภวังค์ความคิด

เจียงถิงก้มตาลง “คุณแม่ อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย แม่ก็รู้ เพศเมียไม่มีความหมายอะไรสำหรับผม”

“จะไม่มีความหมายได้ยังไง? ถ้าเกิดว่า...”

“ไม่มีคำว่าถ้า”

เจียงถิงสบตาแม่อย่างเงียบงัน

เขารู้ดีว่าไม่มีเพศเมียคนไหนมีพลังปลอบประโลมเขาได้

เจียงหลินเงียบไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอถอนหายใจเบา ๆ “แต่แม่ไม่อยากเสียลูกที่แม่เฝ้าดูเติบโตมาด้วยตัวเองไป”

……

เจียงจือเซี่ยแอบหนีไปมุมหนึ่ง คว้าเค้กสองชิ้นแล้ววิ่งไปนั่งกินคนเดียวที่สวนด้านหลัง

พอเห็นสวนด้านหลัง เธอก็ร้อง “ว้าว!” ออกมา

หลังทะลุมิติมา เธอยังไม่เคยเห็นพืชธรรมชาติของจริงเลย เพราะต้นทุนการเพาะปลูกพืชธรรมชาติสูงมาก มีเพียงราชวงศ์เท่านั้นที่ยอมทุ่มทุนสร้างสวนขนาดใหญ่แบบนี้

เนื้อเค้กนุ่มละเอียด มีกลิ่นกุหลาบอ่อน ๆ

เพิ่งกินไปได้สองคำ จู่ ๆ หัวผมหลากสีก็โผล่เข้ามาใกล้

เจียงจือเซี่ยแทบสำลัก “พี่รอง?!”

เจียงหวยรีบส่งเสียงห้าม “ชู่! เบา ๆ หน่อย! เดี๋ยวพี่ใหญ่ตามมา!”

เจียงจือเซี่ยชี้ไปที่ผมหลากสีของเขาอย่างไม่อยากเชื่อ “พี่ใหญ่กลับมาวันนี้ พี่ยังกล้าทำตัวเองเป็นสภาพนี้อีกเหรอ?”

เจียงหวยทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ พร้อมแย่งเค้กจากมือเธอไปหนึ่งชิ้น “อย่าพูดเลย! ตัวละครในเกมโฮโลแกรมที่ฉันรับพรีเซนต์อยู่ใช้สีผมแบบนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะต้องหลบพี่ใหญ่ทำไม?”

เจียงจือเซี่ยยกนิ้วโป้งให้ “มืออาชีพจริง ๆ”

เจียงหวยเชิดหน้าพร้อมส่งเสียงฮึอย่างหยิ่ง ๆ

ต้องยอมรับว่าหน้าตาของเจียงหวยเอาอยู่จริง ๆ สีผมฉูดฉาดขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงดูเละเทะไปแล้ว แต่พออยู่บนใบหน้าของเขา กลับดูเข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ

เจียงหวยหยิบขวดเหล้าออกมาจากอกเสื้ออย่างลับ ๆ ล่อ ๆ

“ดูนี่! ฉันเอามาจากห้องทำงานของพ่อ! ต้องเป็นเหล้าดีแน่ ๆ! ดื่มไหม?”

เจียงจือเซี่ยมองขวดเหล้าที่ดูราคาแพงอย่างเห็นได้ชัด เงียบไปครึ่งวินาที ก่อนตัดสินใจลงเรือลำเดียวกัน

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 288

    แววอารมณ์ที่ยากจะอธิบายพาดผ่านดวงตาของหนิงอี้เขาชักมือกลับ เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนก้มมองตัวเองเส้นผมยาวสีเงินขาวทิ้งตัวลงบนไหล่ เปล่งประกายจาง ๆ ท่ามกลางความมืดสายตาเลื่อนไปหยุดที่หางฟูนุ่มด้านหลังเขาลังเลเล็กน้อย ก่อนวางหางลงในอ้อมกอดของเธออย่างระมัดระวัง แล้วใช้หางคลอเคลียแก้มเธอเบา ๆ ราวกับกำลังล่อใจชอบไหม?เจียงจือเซี่ยส่งเสียงอืออย่างงัวเงีย ยื่นมือรวบเจ้าสิ่งขนนุ่มฟูเข้ามากอดไว้เต็มอ้อมแขนหนิงอี้ชะงักหายใจไปชั่วขณะเขาก้มมองใบหน้าเล็กที่ดูพึงพอใจของคนตรงหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างพอใจดูท่าจะชอบสินะเขาหลุบตาลง ปล่อยให้เธอกอดอยู่อย่างนั้นจู่ ๆ คนในอ้อมกอดก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ราวกับรู้สึกว่าหางที่ขยับไปมารบกวนฝันดี จึงอ้าปากงับเข้าไปหนึ่งที“!”รูม่านตาของหนิงอี้หดลงเล็กน้อย ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นจากปลายหางขึ้นไปถึงแผ่นหลังเขาหลุดเสียงครางอู้อี้ในลำคอ ก่อนจะกลั้นสุดกำลังไม่ให้เสียงอื่นเล็ดลอดออกมาหลังกัดเสร็จ เจียงจือเซี่ยก็แลบลิ้น ก่อนผลักหางที่ “อยู่ไม่สุข” ออกไปอย่างรังเกียจ แล้วพลิกตัวนอนต่อหนิงอี้มองเธออย่างตัดพ้อ สุดท้ายก็ไม่กล้าล่อใจเธออีกแล้ว

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 287

    เพิ่งมีความสงสัยแวบขึ้นมาในใจ จู่ ๆ จิ้งจอกน้อยก็เงยหน้าขึ้น ส่งเสียง “อิง” เบา ๆ อย่างอ่อนแรง ราวกับไม่มีเรี่ยวแรงเธอรู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที บอกเหล่าองครักษ์ว่า “ลำบากพวกนายแล้ว” ก่อนอุ้มเสี่ยวไป๋หันหลังเดินจากไปเหล่าองครักษ์มองหน้ากันด้วยสีหน้าชวนบอกไม่ถูกพวกเขายังไม่ทันได้บอกว่า จิ้งจอกตัวนี้จู่ ๆ ก็โผล่มาเองไม่เพียงไม่หลบคน ยังวางมาดราวกับเป็นนายใหญ่ เดินเอื่อย ๆ เข้ามาในวิลล่าเองอีกต่างหากพวกเขาไม่ได้เป็นคนหามันเจอสักหน่อย เห็นชัด ๆ ว่ามันกลับมาเองหนิงอี้ถูกอุ้มกลับห้องนอนไปตลอดทาง เขาซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเพศเมีย สูดกลิ่นหอมที่ทำให้ทั่วร่างรู้สึกสบาย ก่อนหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ...ที่นี่ยังดีที่สุดอยู่ดีขณะที่เขากำลังเพลิดเพลินอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น“องค์หญิง ผมเองครับ”เสียงของซูเฉินดังมาจากด้านนอกประตูร่างของหนิงอี้แข็งทื่อไปทั้งตัวเจียงจือเซี่ยอุ้มเสี่ยวไป๋ไปเปิดประตู ซูเฉินยืนอยู่หน้าประตู ในมือถือกล่องปฐมพยาบาลใบหนึ่ง“ได้ยินว่าเจอเสี่ยวไป๋แล้ว ผมเลยมาเปลี่ยนยาให้มันครับ”ตอนนี้เขายังไม่มีสถานะอะไร แน่นอนว่าต้องคว้าทุกข้ออ้างเพื่อได้อยู่กับอง

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 286

    เธอเปิดเทอร์มินัลอย่างไม่ลังเล แล้วส่งข้อความหาหมิงเย่ภายในอาคารหลักของถนนมืด หนิงอี้พันตัวด้วยผ้าเช็ดตัว เดินออกมาจากม่านไอน้ำเขายืนอยู่หน้ากระจก เส้นผมยาวสีเงินขาวเปียกชื้นแนบแผ่นหลัง หยดน้ำไหลลงมาตามไหปลาร้าขาวเนียนได้รูปเขาหยิบเทอร์มินัลขึ้นมาตามมือ กวาดตามองข้อความ แล้วสีหน้าก็ดูแปลกไปเล็กน้อยเจียงจือเซี่ย [นอนหรือยัง?]ดึกดื่นป่านนี้ เธอถามแบบนี้ทำไม?ปกติมีเรื่องอะไรก็พูดเรื่องนั้นตรง ๆ วางตัวเหมือนติดต่อกันเรื่องงานมาตลอดไม่ใช่เหรอ?เขาตอบกลับ [มีอะไร?]เจียงจือเซี่ย [มีเรื่องหนึ่ง อยากขอให้นายช่วยหน่อย]สุภาพขนาดนี้เลย?หนิงอี้มองข้อความที่เห็นชัดว่าอีกฝ่ายกำลังเกรงใจ จู่ ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกวินาทีต่อมา ข้อความของเจียงจือเซี่ยก็ส่งเข้ามา[จิ้งจอกของฉันหายไปตัวหนึ่ง นี่รูป]รูปภาพหนึ่งเด้งขึ้นมาเป็นภาพตอนเขาอยู่ในร่างจิ้งจอก นอนหงายแผ่พุง กางแขนขาออกเต็มที่หนิงอี้ “……”ใบหูของเขาแดงขึ้น พลางยกมือบีบหว่างคิ้วอย่างพูดไม่ออกเพศเมียคนนี้เก็บรูปเขาแบบนี้ไว้ทำไมกัน?เงียบไปหลายวินาที เขาก็ตอบกลับ [ต้องการให้ผมทำอะไร?]จริง ๆ แล้วเขาพ

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 285

    เจียงจือเซี่ยนอนคว่ำอยู่บนเตียง หน้าจอเสมือนของเทอร์มินัลลอยอยู่ตรงหน้าอีกฝั่งของหน้าจอคือคิ้วตาเย็นขรึมของเจียงถิงปัญหาของเผ่าแมลงจัดการได้ไม่ยาก แทบจะในวันเดียวกับที่กองยานจักรวรรดิลงจอด ฝั่งตรงข้ามก็ถูกโจมตีจนโกลาหล ตอนนี้เข้าสู่ช่วงเก็บงานแล้วเพราะงั้นวันนี้เธอถึงได้ติดต่อกับเจียงถิงที่ขาดการติดต่อไปหลายวันเสียทีเพิ่งแยกกันไม่กี่วัน เธอก็เริ่มคิดถึงเขาแล้วแต่ผู้ชายคนนี้กลับยังทำหน้าเย็นชาเหมือนก้อนน้ำแข็ง ดวงตาหลุบต่ำราวกับกำลังอ่านรายงานทางทหาร นาน ๆ ถึงจะเงยตาเหลือบมองเธอสักครั้ง ดูไม่ออกเลยสักนิดว่าคิดถึงเธออยู่เจียงจือเซี่ยเริ่มไม่พอใจขึ้นมานิดหน่อยเธอพองแก้ม “พี่ใหญ่ พี่ไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ?”เจียงถิงเงยตาขึ้น สายตาหยุดอยู่ที่หางตาแดงระเรื่อของเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไรเจียงจือเซี่ยยิ่งน้อยใจ มองเขาตาละห้อยเจียงถิง “……”เขาไม่ถนัดใช้คำพูดแสดงความรู้สึกจริง ๆแต่ดูเหมือนเพศเมียจะไม่ค่อยพอใจนักเมื่อเห็นท่าทางตัดพ้อของเธอ เขาก็ถอนหายใจแผ่วเบา“คิดถึง”แค่คำเดียวใบหูของเจียงจือเซี่ยแดงขึ้นทันทีกว่าจะทำให้พี่ใหญ่พูดคำนี้ออกมาได้ ไม่ง่ายเลยจริง ๆเธอพึมพำเบา

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 284

    “นายจะทำอะไร?!”แต่มู่หัวเย่เพียงหยุดอยู่ตรงนั้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างไม่เกรงใจสายตาของเขาจาบจ้วงและตรงไปตรงมาอย่างไม่ปิดบัง“ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ว่าคุณทำยังไงถึงปราบเจียงถิงหมอนั่นได้อยู่หมัด...”เจียงจือเซี่ยชะงักอ้อ จริงสิ หมอนี่ยังคิดว่าเธอเป็นองค์หญิงตัวปลอมอยู่เลยแววตาของเธอเย็นลง “ไม่เกี่ยวกับนาย แล้วก็อย่าพูดถึงพี่ใหญ่เหมือนเขาเป็นสิ่งของ”คนคนนี้พูดจาน่าโมโหจริง ๆปราบอะไรกัน เจียงถิงไม่ใช่สัตว์สักหน่อยมู่หัวเย่เห็นแววปกป้องในดวงตาของเธอ ก็ยิ่งยิ้มอย่างไม่เกรงใจมากขึ้น“คุณคงไม่ได้ชอบเขาจริง ๆ หรอกนะ?” เขาเอียงศีรษะ “ตั้งแต่แรกผมก็สงสัยแล้วว่า คุณสนิทสนมกับเพศผู้ที่ชาติที่แล้วส่งคุณไปเนรเทศขนาดนี้ได้ยังไง? แล้วยังมีลู่เจวี๋ยอีก คุณถูกเนรเทศไม่ใช่เพราะเขาหรือไง?”“……?”ใครส่งเธอไปเนรเทศ?ใครเป็นต้นเหตุ?เธองงไปชั่วขณะจากนั้นเธอก็นึกขึ้นได้——สิ่งที่มู่หัวเย่พูดถึงคือจุดจบของ “ตัวเอง” ในเนื้อเรื่องเดิมเนื้อเรื่องเดิมไม่ได้บอกว่าเจ้าของร่างเดิมถูกเนรเทศเพราะอะไรหรือถูกส่งไปเนรเทศอย่างไร เพียงบอกคร่าว ๆ ว่าเจ้าของร่างเดิมคิดทำร้ายเจียงเหลียน แต่ถูกเจียง

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 283

    เหล่าองครักษ์ถูกเสียงเอะอะดึงความสนใจ ต่างคิดว่าในที่สุดก็เจอจิ้งจอกขององค์หญิงแล้ว จึงพากันกรูเข้าไป ถูไม้ถูมือเตรียมจับจิ้งจอกหนิงอี้ถลึงตามอง 666 ที่วิ่งเข้ามาอย่างโมโห ก่อนรีบหันหลังวิ่งหนี!666 เร่งไล่ตามสุดแรง แต่ใต้ก้นของพ่อบ้านประจำบ้านอย่างมันมีแค่สองล้อ จึงไล่ไม่ทันจริง ๆเหล่าองครักษ์ตามมาดู เมื่อพบว่าไม่มีใคร ก็สบตากันอย่างผิดหวัง“พ่อบ้านนี่เสียแล้วมั้ง? ฉันก็บอกแล้วว่ามันเหมือนจะขัดข้องนิดหน่อย”“เฮ้อ ตามหามาทั้งวันแล้ว ยังไม่เจอจิ้งจอกขององค์หญิงเลย”“พูดไปก็น่าเหลือเชื่อ จิ้งจอกตัวเดียวทำไมถึงคล่องแคล่วขนาดนี้ พวกเราตั้งหลายคนเฝ้าอยู่ยังหนีไปได้อีก?”“นั่นสิ ถ้าร่างสัตว์ของเผ่าอสูรไม่ได้มีความดุร้ายและเป็นอันตราย ฉันคงสงสัยแล้วว่านั่นไม่ใช่จิ้งจอก แต่เป็นเพศผู้คนไหนที่พลังจิตพังทลายจนกลายร่าง...”หนิงอี้ที่ซ่อนตัวอยู่ไกลออกไปชะงักไปเล็กน้อยมือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกซับซ้อนวาบผ่านในใจ——ทั้งหวั่นไหว ทั้งปวดหน่วง และยังมีความลนลานที่ยากจะสังเกตอีกเล็กน้อยเจียงจือเซี่ย...ยังตามหาเขาอยู่เหรอ?ทั้งที่เขาจากเธอไปตั้งหลายครั้ง เธอยังตามหา

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status