Share

บทที่ 13

Author: อี๋เหมี่ยว
ทั้งสองเปิดขวดแล้วลองชิม รสชาติหวาน ๆ แทบไม่มีกลิ่นเหล้าเลย

เจียงจือเซี่ยนึกว่าเป็นเครื่องดื่มน้ำผลไม้ จึงดื่มไปไม่น้อย

เจียงหวยไม่พอใจ “เหล้านี่แย่เกินไปแล้ว ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย”

เจียงจือเซี่ยดึงขวดมาไว้ข้างตัว “ถ้าพี่ไม่ดื่ม ฉันดื่มเอง วางไว้เฉย ๆ เลย”

พอดีเทอร์มินัลของเจียงหวยดังขึ้น

เขาก้มมองอยู่สองสามวินาทีแล้วลุกขึ้น “ฉันต้องไปข้างหน้าทักเพื่อนสองคน เธอนั่งรอก่อน เดี๋ยวฉันกลับมาหา”

“ไปเถอะ ๆ”

หลังเจียงหวยจากไป สวนก็กลับมาเงียบสงบ

เจียงจือเซี่ยนั่งอยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ ก็รู้สึกมึนหัวขึ้นมา

เธอโซเซลุกขึ้นยืน

เหล้านี่...ฤทธิ์ตามมาทีหลังแรงขนาดนี้เลยเหรอ?

……

หลังคุยกับเจียงหลินเสร็จ เจียงถิงอยู่ในงานเลี้ยงไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ขอตัวกลับ

แม้เขาจะเป็นตัวเอกของงาน แต่เรื่องแบบนี้ใคร ๆ ก็เข้าใจกันดี งานเลี้ยงต้อนรับแบบนี้แค่เขามาโผล่ตัวก็เพียงพอแล้ว หลังจากนั้นก็เป็นช่วงของเหล่าขุนนางที่ดื่มกินและพบปะสังสรรค์กัน

เขาอยู่ต่อก็ไม่ได้ช่วยอะไร

ระหว่างเดินผ่านทางเดินกลับห้องพัก จู่ ๆ เขาก็ได้กลิ่นหอมกลิ่นหนึ่ง

เป็นกลิ่นนั้นของเจียงจือเซี่ย...แต่เข้มข้นกว่าและดึงดูดใจกว่าเดิม

เขาขมวดคิ้ว ก่อนจะเดินตามทิศทางของกลิ่นนั้นไปโดยไม่รู้ตัว

---

เจียงจือเซี่ยเดินโซเซเข้าไปในห้องรับรองด้านข้าง ตั้งใจจะหาห้องสักห้องเพื่อพักผ่อน

แสงในทางเดินสลัว เธอพยุงตัวเดินช้า ๆ โดยอาศัยกำแพง

ทันใดนั้น มือใหญ่ข้างหนึ่งก็ยื่นมาจากด้านหลัง ปิดปากเธอไว้!

“อื้อ—!”

เจียงจือเซี่ยตกใจจนแทบวิญญาณหลุด ดิ้นรนสุดแรง

แรงของอีกฝ่ายมหาศาล ลากเธอเข้าไปในเงามืดได้อย่างง่ายดาย ก่อนกดเธอไว้กับกำแพง

แผ่นหลังกระแทกเข้ากับกำแพงเย็นเฉียบ ไม่รู้ว่าเพราะเจ็บหรือเพราะกลัว น้ำตาของเธอแทบจะไหลออกมา

ใครกัน?!

เธอยกเท้าหมายจะเตะอีกฝ่ายอย่างสุดแรง แต่ถูกขาของเขากดไว้แน่น

ในความมืด เธอเห็นเพียงเงาร่างสูงใหญ่

อีกฝ่ายก้มหน้าลง เงามืดยิ่งปกคลุมมากขึ้น

ลมหายใจอุ่นร้อนพรมลงมา ราวกับกำลังยืนยันอะไรบางอย่าง เขาสูดดมกลิ่นจากต้นคอไปจนถึงไหปลาร้า ก่อนจะหยุดอยู่ข้างใบหูของเธอ ทำให้ร่างกายสั่นสะท้าน

หัวใจของเจียงจือเซี่ยเต้นรัว อาการเมาหายไปกว่าครึ่ง

ทำยังไงดี? ถ้าตะโกนตอนนี้จะมีองครักษ์มาช่วยไหม?

ทำไมเธอซวยขนาดนี้นะ! เจอโรคจิตเข้าแล้ว!

ทันใดนั้น มือที่ปิดปากเธอก็คลายออก

เธอรีบอ้าปากจะร้องเรียกคน แต่ยังไม่ทันส่งเสียง จูบร้อนแรงก็ประทับลงมา!

“——!”

เธออึ้งไปทั้งคน

จูบนั้นทั้งรุนแรงและเร่งรีบ ไร้แบบแผนโดยสิ้นเชิง ริมฝีปากบดเบียดอย่างแรง จนฟันกระทบริมฝีปาก เกิดความเจ็บแปลบเล็กน้อย

เจียงจือเซี่ยพยายามผลักเขาออก แต่ไม่อาจทำให้อีกฝ่ายขยับได้แม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้าม มือทั้งสองของเธอกลับถูกจับไว้และกดตรึงกับกำแพง

จากนั้นสายตาของเธอก็มืดลง

อีกฝ่ายปิดดวงตาของเธอไว้

เธอถูกบังคับให้เงยหน้ารับจูบนั้น ลิ้นสอดแทรกผ่านแนวฟันที่ปิดอยู่ รุกล้ำเข้ามาโดยตรง ทำให้จูบนี้ยิ่งลึกซึ้งและยิ่งเร่าร้อนขึ้นกว่าเดิม

จนกระทั่งเจียงจือเซี่ยหายใจแทบไม่ทัน ร่างกายอ่อนแรง อีกฝ่ายจึงยอมปล่อยเธอไปในที่สุด

ในความมืด เสียงหอบหายใจของทั้งสองประสานปะปนกัน

เจียงจือเซี่ยอ้าปากหายใจ ปลายนิ้วที่ร้อนจัดของอีกฝ่ายลูบผ่านริมฝีปากเธออย่างแผ่วเบา

ร่างของเจียงจือเซี่ยอ่อนแรงไปทั้งตัว สมองครุ่นคิดว่าจะหนีออกไปอย่างไร

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร การกล้าลอบทำร้ายเธอซึ่งเป็นองค์หญิงในพระราชวัง ถ้าไม่ใช่คนที่ไม่กลัวตาย ก็คงเป็นคนที่มีอำนาจมากกว่าที่เธอคิด

เธออยากลองพูดอะไรสักอย่างให้อีกฝ่ายปล่อยเธอก่อน แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก คอก็เจ็บวาบก่อนสติจะดับวูบไป...

ชายคนนั้นจ้องมองริมฝีปากที่บวมแดงของเธออยู่นาน ไม่รู้กำลังคิดอะไร

สุดท้ายเขาอุ้มเธอขึ้นอย่างแผ่วเบา แล้วหันหลังจากไป

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Pattamavadee
ขออ่านต่อไป
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 288

    แววอารมณ์ที่ยากจะอธิบายพาดผ่านดวงตาของหนิงอี้เขาชักมือกลับ เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนก้มมองตัวเองเส้นผมยาวสีเงินขาวทิ้งตัวลงบนไหล่ เปล่งประกายจาง ๆ ท่ามกลางความมืดสายตาเลื่อนไปหยุดที่หางฟูนุ่มด้านหลังเขาลังเลเล็กน้อย ก่อนวางหางลงในอ้อมกอดของเธออย่างระมัดระวัง แล้วใช้หางคลอเคลียแก้มเธอเบา ๆ ราวกับกำลังล่อใจชอบไหม?เจียงจือเซี่ยส่งเสียงอืออย่างงัวเงีย ยื่นมือรวบเจ้าสิ่งขนนุ่มฟูเข้ามากอดไว้เต็มอ้อมแขนหนิงอี้ชะงักหายใจไปชั่วขณะเขาก้มมองใบหน้าเล็กที่ดูพึงพอใจของคนตรงหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างพอใจดูท่าจะชอบสินะเขาหลุบตาลง ปล่อยให้เธอกอดอยู่อย่างนั้นจู่ ๆ คนในอ้อมกอดก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ราวกับรู้สึกว่าหางที่ขยับไปมารบกวนฝันดี จึงอ้าปากงับเข้าไปหนึ่งที“!”รูม่านตาของหนิงอี้หดลงเล็กน้อย ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นจากปลายหางขึ้นไปถึงแผ่นหลังเขาหลุดเสียงครางอู้อี้ในลำคอ ก่อนจะกลั้นสุดกำลังไม่ให้เสียงอื่นเล็ดลอดออกมาหลังกัดเสร็จ เจียงจือเซี่ยก็แลบลิ้น ก่อนผลักหางที่ “อยู่ไม่สุข” ออกไปอย่างรังเกียจ แล้วพลิกตัวนอนต่อหนิงอี้มองเธออย่างตัดพ้อ สุดท้ายก็ไม่กล้าล่อใจเธออีกแล้ว

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 287

    เพิ่งมีความสงสัยแวบขึ้นมาในใจ จู่ ๆ จิ้งจอกน้อยก็เงยหน้าขึ้น ส่งเสียง “อิง” เบา ๆ อย่างอ่อนแรง ราวกับไม่มีเรี่ยวแรงเธอรู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที บอกเหล่าองครักษ์ว่า “ลำบากพวกนายแล้ว” ก่อนอุ้มเสี่ยวไป๋หันหลังเดินจากไปเหล่าองครักษ์มองหน้ากันด้วยสีหน้าชวนบอกไม่ถูกพวกเขายังไม่ทันได้บอกว่า จิ้งจอกตัวนี้จู่ ๆ ก็โผล่มาเองไม่เพียงไม่หลบคน ยังวางมาดราวกับเป็นนายใหญ่ เดินเอื่อย ๆ เข้ามาในวิลล่าเองอีกต่างหากพวกเขาไม่ได้เป็นคนหามันเจอสักหน่อย เห็นชัด ๆ ว่ามันกลับมาเองหนิงอี้ถูกอุ้มกลับห้องนอนไปตลอดทาง เขาซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเพศเมีย สูดกลิ่นหอมที่ทำให้ทั่วร่างรู้สึกสบาย ก่อนหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ...ที่นี่ยังดีที่สุดอยู่ดีขณะที่เขากำลังเพลิดเพลินอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น“องค์หญิง ผมเองครับ”เสียงของซูเฉินดังมาจากด้านนอกประตูร่างของหนิงอี้แข็งทื่อไปทั้งตัวเจียงจือเซี่ยอุ้มเสี่ยวไป๋ไปเปิดประตู ซูเฉินยืนอยู่หน้าประตู ในมือถือกล่องปฐมพยาบาลใบหนึ่ง“ได้ยินว่าเจอเสี่ยวไป๋แล้ว ผมเลยมาเปลี่ยนยาให้มันครับ”ตอนนี้เขายังไม่มีสถานะอะไร แน่นอนว่าต้องคว้าทุกข้ออ้างเพื่อได้อยู่กับอง

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 286

    เธอเปิดเทอร์มินัลอย่างไม่ลังเล แล้วส่งข้อความหาหมิงเย่ภายในอาคารหลักของถนนมืด หนิงอี้พันตัวด้วยผ้าเช็ดตัว เดินออกมาจากม่านไอน้ำเขายืนอยู่หน้ากระจก เส้นผมยาวสีเงินขาวเปียกชื้นแนบแผ่นหลัง หยดน้ำไหลลงมาตามไหปลาร้าขาวเนียนได้รูปเขาหยิบเทอร์มินัลขึ้นมาตามมือ กวาดตามองข้อความ แล้วสีหน้าก็ดูแปลกไปเล็กน้อยเจียงจือเซี่ย [นอนหรือยัง?]ดึกดื่นป่านนี้ เธอถามแบบนี้ทำไม?ปกติมีเรื่องอะไรก็พูดเรื่องนั้นตรง ๆ วางตัวเหมือนติดต่อกันเรื่องงานมาตลอดไม่ใช่เหรอ?เขาตอบกลับ [มีอะไร?]เจียงจือเซี่ย [มีเรื่องหนึ่ง อยากขอให้นายช่วยหน่อย]สุภาพขนาดนี้เลย?หนิงอี้มองข้อความที่เห็นชัดว่าอีกฝ่ายกำลังเกรงใจ จู่ ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกวินาทีต่อมา ข้อความของเจียงจือเซี่ยก็ส่งเข้ามา[จิ้งจอกของฉันหายไปตัวหนึ่ง นี่รูป]รูปภาพหนึ่งเด้งขึ้นมาเป็นภาพตอนเขาอยู่ในร่างจิ้งจอก นอนหงายแผ่พุง กางแขนขาออกเต็มที่หนิงอี้ “……”ใบหูของเขาแดงขึ้น พลางยกมือบีบหว่างคิ้วอย่างพูดไม่ออกเพศเมียคนนี้เก็บรูปเขาแบบนี้ไว้ทำไมกัน?เงียบไปหลายวินาที เขาก็ตอบกลับ [ต้องการให้ผมทำอะไร?]จริง ๆ แล้วเขาพ

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 285

    เจียงจือเซี่ยนอนคว่ำอยู่บนเตียง หน้าจอเสมือนของเทอร์มินัลลอยอยู่ตรงหน้าอีกฝั่งของหน้าจอคือคิ้วตาเย็นขรึมของเจียงถิงปัญหาของเผ่าแมลงจัดการได้ไม่ยาก แทบจะในวันเดียวกับที่กองยานจักรวรรดิลงจอด ฝั่งตรงข้ามก็ถูกโจมตีจนโกลาหล ตอนนี้เข้าสู่ช่วงเก็บงานแล้วเพราะงั้นวันนี้เธอถึงได้ติดต่อกับเจียงถิงที่ขาดการติดต่อไปหลายวันเสียทีเพิ่งแยกกันไม่กี่วัน เธอก็เริ่มคิดถึงเขาแล้วแต่ผู้ชายคนนี้กลับยังทำหน้าเย็นชาเหมือนก้อนน้ำแข็ง ดวงตาหลุบต่ำราวกับกำลังอ่านรายงานทางทหาร นาน ๆ ถึงจะเงยตาเหลือบมองเธอสักครั้ง ดูไม่ออกเลยสักนิดว่าคิดถึงเธออยู่เจียงจือเซี่ยเริ่มไม่พอใจขึ้นมานิดหน่อยเธอพองแก้ม “พี่ใหญ่ พี่ไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ?”เจียงถิงเงยตาขึ้น สายตาหยุดอยู่ที่หางตาแดงระเรื่อของเธอ แต่ไม่ได้พูดอะไรเจียงจือเซี่ยยิ่งน้อยใจ มองเขาตาละห้อยเจียงถิง “……”เขาไม่ถนัดใช้คำพูดแสดงความรู้สึกจริง ๆแต่ดูเหมือนเพศเมียจะไม่ค่อยพอใจนักเมื่อเห็นท่าทางตัดพ้อของเธอ เขาก็ถอนหายใจแผ่วเบา“คิดถึง”แค่คำเดียวใบหูของเจียงจือเซี่ยแดงขึ้นทันทีกว่าจะทำให้พี่ใหญ่พูดคำนี้ออกมาได้ ไม่ง่ายเลยจริง ๆเธอพึมพำเบา

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 284

    “นายจะทำอะไร?!”แต่มู่หัวเย่เพียงหยุดอยู่ตรงนั้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างไม่เกรงใจสายตาของเขาจาบจ้วงและตรงไปตรงมาอย่างไม่ปิดบัง“ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ว่าคุณทำยังไงถึงปราบเจียงถิงหมอนั่นได้อยู่หมัด...”เจียงจือเซี่ยชะงักอ้อ จริงสิ หมอนี่ยังคิดว่าเธอเป็นองค์หญิงตัวปลอมอยู่เลยแววตาของเธอเย็นลง “ไม่เกี่ยวกับนาย แล้วก็อย่าพูดถึงพี่ใหญ่เหมือนเขาเป็นสิ่งของ”คนคนนี้พูดจาน่าโมโหจริง ๆปราบอะไรกัน เจียงถิงไม่ใช่สัตว์สักหน่อยมู่หัวเย่เห็นแววปกป้องในดวงตาของเธอ ก็ยิ่งยิ้มอย่างไม่เกรงใจมากขึ้น“คุณคงไม่ได้ชอบเขาจริง ๆ หรอกนะ?” เขาเอียงศีรษะ “ตั้งแต่แรกผมก็สงสัยแล้วว่า คุณสนิทสนมกับเพศผู้ที่ชาติที่แล้วส่งคุณไปเนรเทศขนาดนี้ได้ยังไง? แล้วยังมีลู่เจวี๋ยอีก คุณถูกเนรเทศไม่ใช่เพราะเขาหรือไง?”“……?”ใครส่งเธอไปเนรเทศ?ใครเป็นต้นเหตุ?เธองงไปชั่วขณะจากนั้นเธอก็นึกขึ้นได้——สิ่งที่มู่หัวเย่พูดถึงคือจุดจบของ “ตัวเอง” ในเนื้อเรื่องเดิมเนื้อเรื่องเดิมไม่ได้บอกว่าเจ้าของร่างเดิมถูกเนรเทศเพราะอะไรหรือถูกส่งไปเนรเทศอย่างไร เพียงบอกคร่าว ๆ ว่าเจ้าของร่างเดิมคิดทำร้ายเจียงเหลียน แต่ถูกเจียง

  • ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS   บทที่ 283

    เหล่าองครักษ์ถูกเสียงเอะอะดึงความสนใจ ต่างคิดว่าในที่สุดก็เจอจิ้งจอกขององค์หญิงแล้ว จึงพากันกรูเข้าไป ถูไม้ถูมือเตรียมจับจิ้งจอกหนิงอี้ถลึงตามอง 666 ที่วิ่งเข้ามาอย่างโมโห ก่อนรีบหันหลังวิ่งหนี!666 เร่งไล่ตามสุดแรง แต่ใต้ก้นของพ่อบ้านประจำบ้านอย่างมันมีแค่สองล้อ จึงไล่ไม่ทันจริง ๆเหล่าองครักษ์ตามมาดู เมื่อพบว่าไม่มีใคร ก็สบตากันอย่างผิดหวัง“พ่อบ้านนี่เสียแล้วมั้ง? ฉันก็บอกแล้วว่ามันเหมือนจะขัดข้องนิดหน่อย”“เฮ้อ ตามหามาทั้งวันแล้ว ยังไม่เจอจิ้งจอกขององค์หญิงเลย”“พูดไปก็น่าเหลือเชื่อ จิ้งจอกตัวเดียวทำไมถึงคล่องแคล่วขนาดนี้ พวกเราตั้งหลายคนเฝ้าอยู่ยังหนีไปได้อีก?”“นั่นสิ ถ้าร่างสัตว์ของเผ่าอสูรไม่ได้มีความดุร้ายและเป็นอันตราย ฉันคงสงสัยแล้วว่านั่นไม่ใช่จิ้งจอก แต่เป็นเพศผู้คนไหนที่พลังจิตพังทลายจนกลายร่าง...”หนิงอี้ที่ซ่อนตัวอยู่ไกลออกไปชะงักไปเล็กน้อยมือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกซับซ้อนวาบผ่านในใจ——ทั้งหวั่นไหว ทั้งปวดหน่วง และยังมีความลนลานที่ยากจะสังเกตอีกเล็กน้อยเจียงจือเซี่ย...ยังตามหาเขาอยู่เหรอ?ทั้งที่เขาจากเธอไปตั้งหลายครั้ง เธอยังตามหา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status