Partager

ตอนที่ 5 รับใช้นายครั้งแรก

last update Date de publication: 2025-10-22 10:18:01

ดลยาในร่างเนื้อนวลฝืนเคี้ยวข้าวกับน้ำพริกปลาทูผักลวกแล้วกลืนลงคอ เธอต้องกินข้าวกินยา เธอจะมาตายตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด ดีที่บ้านนายจ้างกินข้าวสวยเป็นหลักจึงทำให้กินง่ายขึ้นมาอีกนิด

            “กินเสร็จแล้วไปป้อนข้าวป้อนยาคุณเชษฐ์ด้วย” น้ำขิงออกคำสั่งราวกับเป็นเจ้านายของเธออีกคน

            เนื้อนวลไม่ได้สนใจในคำพูดนั้น เธอยังนั่งเคี้ยวข้าวอย่างช้า ๆ เหมือนไม่มีใครอยู่ในห้องนี้

            “ที่ฉันพูด แกได้ยินไหม” น้ำขิงเริ่มใส่อารมณ์และเอื้อมมือไปจับไหล่เนื้อนวลให้หันหน้ามาคุยด้วย เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังนิ่ง

            เนื้อนวลหันหน้ามาหามองด้วยสายตาเอาเรื่อง กะพริบตาหนึ่งครั้งด้วยความอ่อนอกอ่อนใจแล้วเอ่ยถามออกไปสั้น ๆ “หน้าที่?” อย่ามาทำเก่งกับเนื้อนวลคนนี้เป็นอันขาด ชีวิตเธอผ่านอะไรมามาก เด็กอ่อนหัดอย่างน้ำขิงอย่ามาคิดเสี้ยมสอน

            เห็นสายตาของเนื้อนวลก็ทำให้น้ำขิงถึงกับขนลุกเกรียว มือที่จับอยู่บนบ่าค่อย ๆ ลดลงข้างลำตัวช้า ๆ เธอก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมต้องเกรงกลัวสายตาคู่นั้น เหมือนไม่ใช่แววตาใสซื่อของเนื้อนวลคนเดิม

            ก่อนจากไปน้ำขิงก็ไม่วายพูดขึ้นอีก “ฉันไปทำงานก่อน อย่ากินนานล่ะ เดี๋ยวคุณนายจะมาว่าเอา” น้ำขิงเดินออกไปที่สวนหลังบ้าน ในใจยังคิดว่าเนื้อนวลดูแปลกไป เหมือนไม่ใช่คนเดิมเมื่อหลายวันก่อน พูดน้อยเหมือนเดิมแต่ท่าทีไม่ได้ดูหวาดกลัวตลอดเวลาเหมือนที่เคยเป็น แถมครั้งนี้เนื้อนวลยังใช้สายตาจิกเธอกลับอีกต่างหาก 

หรือมันจะเริ่มสู้คนแล้ว ไม่ได้การแล้วเรื่องนี้ต้องถึงหูแม่

            กินข้าวกินยาเสร็จเนื้อนวลเดินไปที่ห้องของเจ้านายหนุ่มพร้อมกับถาดอาหาร แม้ร่างกายยังอ่อนเพลียแต่เธอก็คงกลับไปนอนต่อไม่ได้อีกแล้ว จะดูสิว่าเธอจะตายในหน้าที่อีกไหม

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            เนื้อนวลเคาะประตูสามครั้งก่อนจะเปิดประตูเข้าไปยังห้องคนป่วย ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรหมอนก็ถูกเขวี้ยงมาหาเธอโดยเร็ว แต่เนื้อนวลหลบทันทั้งสองครั้ง ดวงตากลมเหลือบมองไปยังพื้นห้องที่มีเศษแก้วแตกกระจายอยู่เต็ม เขาคงก่อเรื่องไว้อีกแล้ว

            “ออกไป!” สุรเชษฐ์ตวาดเสียงดัง

            เนื้อนวลทำตัวเหมือนไม่ได้รู้สึกรู้สากับคำสั่งของเขา มือเล็กแต่หยาบกระด้างเพราะทำงานหนักมาตั้งแต่เด็กวางถาดที่ใส่อาหารไว้โต๊ะตัวที่อยู่ห่างออกไปแล้วเดินไปหาเขา สายตากวาดมองร่างใหญ่บนเตียงที่น่าจะสูงราว ๆ ร้อยแปดสิบสามเซนติเมตรแวบหนึ่ง แล้วตัดสินใจเดินเข้าห้องน้ำที่อยู่ในห้องส่วนตัวของเขา ยกชามใส่น้ำและผ้าผืนเล็กที่ตากอยู่ในห้องน้ำออกมา 

            เห็นชามใบคุ้นเคยคนที่กำลังจะโดนเช็ดตัวจึงพูดขึ้นเสียงแข็ง “ฉันไม่เช็ดตัว ฉันบอกให้ออกไปไง!” สุรเชษฐ์เปล่งเสียงดังจนคอมีเส้นเลือดปูดขึ้นมา เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับร่างกายของเขาแม้แต่หมอกับพยาบาลเขาก็ไล่มาแล้ว ตั้งแต่แพทย์บอกว่าเขาจะต้องเป็นอัมพาตครึ่งซีกไปตลอดชีวิตเขาก็ไม่อยากสนใจรูปร่างตัวเองอีกเลย เขาเกลียดตัวเองที่ต้องกลายมาเป็นแบบนี้ 

            “มันคือหน้าที่ของฉันค่ะ แม่ของคุณซื้อฉันมาแล้ว ได้โปรดอย่าทำให้ฉันลำบากใจเลยนะคะ เมื่อครบสัญญาแล้วฉันจะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีก กรุณาให้ความร่วมมือและเห็นใจผู้หญิงจน ๆ คนนี้ด้วยค่ะ” พูดจบเนื้อนวลก็ไม่ฟังคำอนุญาตจากเขา เธอเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อเขาด้วยท่าทางช่ำชอง 

            หมับ! มือข้างซ้ายก็ไวเหมือนกัน เขาจับมือเธอข้างหนึ่งไว้แน่น พร้อมกับถลึงตาใส่คนที่ก้มมองเขาอยู่ไม่ห่าง “ฉันบอกว่าไม่ก็คือไม่” สรุเชษฐ์กัดฟันพูดด้วยความโกรธ เธอกล้าดียังไงถึงกล้าขัดคำสั่งเขา

            “กรุณาอย่าดื้อนะคะ” เนื้อนวลสะบัดมือแรงจนหลุด กระดุมเสื้อเม็ดแรกของเขาก็ขาดออกมาเช่นกัน เธอก้าวขาขึ้นไปอยู่บนเตียงกับเขา ขาข้างหนึ่งกดทับแขนซ้ายเขาเอาไว้ไม่ให้ขยับ ขาอีกข้างวางทับขาซ้ายของเขาไว้ไม่ให้กระดิก สุรเชษฐ์ขัดขืนจนหืดขึ้นคอแต่ก็ไม่สำเร็จ ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าทำกับเขาแบบนี้ทั้งที่ยังสวมผ้าถุง

            เนื้อนวลเอี้ยวตัวไปหยิบผ้าชุบน้ำแล้วบิดหมาด เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ต้องใช้ความรุนแรงแบบนี้กับคนป่วยตั้งแต่เธอเคยดูแลมา

            เนื้อนวลเช็ดตัวให้เขาด้วยความชำนาญ แผงอกเขายังกำยำ มีเพียงแขนขวาเท่านั้นที่ดูลีบไปนิดหนึ่ง แต่เธอก็ไม่ได้สนใจมากนัก ก่อนหน้าที่จะย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้เธอไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเป็นอัมพาตครึ่งซีก เพราะครอบครัวของเธอไม่ค่อยมีใครมาสุงสิงด้วย ปู่กับย่าเป็นคนเก็บขยะขาย ยากจนข้นแค้นตัวก็เหม็นแล้วใครจะมาคบค้าสมาคมด้วย เรื่องต่าง ๆ ของชาวบ้านเธอจึงไม่ค่อยรู้เท่าไรนัก 

แต่สามวันที่แล้วน้ำอ้อยเล่าให้เธอฟังว่าเมื่อสองปีก่อนเขาเป็นทหารเก่ายศจ่าสิบเอก ภรรยาหนีไปอยู่กับชู้พอเขารู้เรื่องก็ขับรถจะไปตามกลับมา แต่โชคร้ายที่รถเกิดอุบัติเหตุเสียก่อนจนสมองฝั่งซ้ายได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก ทำให้ร่างกายซีกขวากลายเป็นอัมพาต เขาจึงจำเป็นต้องออกจากราชการมานอนพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน

            เช็ดท่อนบนเสร็จเนื้อนวลก็เตรียมถอดชิ้นล่างที่เป็นกางเกงผ้านิ่มขายาว มือเล็กกำลังจับขอบกางเกงเตรียมจะถอดออก

            หมับ! 

แต่ก็มีมือใหญ่มายึดไว้อีกครั้ง พร้อมเปล่งเสียงแหบพร่าออกมา

            “อย่า!” เด็กอะไรแก่แดดขนาดนี้ ไม่รู้จักอายผีอายสาง กลางวันแสก ๆ ยังจะแก้ผ้าผู้ชาย ถึงปู่กับย่าจะไม่ค่อยมีเวลาอบรมบ่มนิสัยให้รักนวลสงวนตัวแต่เธอก็น่าจะคิดเองเป็นบ้าง หรือเธอเป็นเด็กใจแตกถึงไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้

            เช่นเดิมเนื้อนวลไม่ได้สนใจ เพราะกลิ่นตัวของเขาที่โชยเข้าจมูกเธอคิดว่าน่าจะเกือบเดือนแล้วที่เขาไม่ได้เช็ดตัว เพราะเท่าที่เนื้อนวลเข้ามารับใช้เขาไม่กี่วัน สุรเชษฐ์ก็ไล่เธอท่าเดียว แต่อย่าหวังว่าเนื้อนวลคนนี้จะยอมแพ้ง่าย ๆ

            “ถ้าอายก็หลับตา” เนื้อนวลพูดเสียงเรียบเรื่อยเหมือนเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอ มือข้างหนึ่งจับสะโพกเขายกขึ้นมืออีกข้างดึงกางเกงนอกลงมาจนสุดปลายเท้าตามด้วยกางเกงผ้าอ้อมผู้ใหญ่ เพราะเขาไม่สามารถควบคุมการขับถ่ายทั้งหนักและเบาของตัวเองได้ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนเขาไม่ทันระวังตัว เมื่อนั้นแหละสุรเชษฐ์จึงนอนแน่นิ่งปิดเปลือกตาแน่น ร่างใหญ่แข็งทื่อไปทั้งตัว จากที่ไม่รู้สึกแค่ฝั่งขวาตอนนี้เหมือนจะชาไปทุกสัดส่วนบนร่างกาย

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 76 ทำบุญร่วมกัน (ตอนจบ)

    ไม่นานรถตู้ก็เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าร้านอีกคันมาโนชพร้อมภรรยา คำผาพร้อมภรรยา สุรศักดิ์พร้อมภรรยา สุกัญญาพร้อมสามี และก็…กอหวายทุกคนทยอยลงจากรถตู้เพื่อมาขนของขึ้นรถช่วยกัน ถึงทุกคนจะแปลกใจว่าเนื้อนวลทำไมบริจาคข้าวของมากมายถึงเพียงนี้แต่ก็ไม่มีใครถาม เพราะทุกคนเห็นว่าเธอรวยก็เลยคิดไปว่าเธอคงอยากแบ่งปัน กอหวายเดินเข้าไปช่วยมานะยกน้ำดื่มแพ็กใหญ่ “หวาย ไม่ต้องเดี๋ยวผมยกเอง” คำนำหน้าที่เคยเรียกพี่หายไปเมื่อทั้งสองตกลงเป็นแฟนกัน มานะส่งสายตาตำหนิให้หญิงสาวที่กำลังย่อตัวยกน้ำอยู่เบื้องหน้า “อยากช่วยอะ” กอหวายย่นหน้าใส่เขาจนปากจู๋ “ไปขนอะไรก็ได้ที่มันไม่หนักมาก” เขายังทำเสียงเข้มเหมือนคุยกับน้อง แขนก็เรียวเล็กยังจะมายกของหนักอีกดื้อเหมือนพี่สาวเขาไม่มีผิด “ก็ได้” เธอพูดเสียงอ่อย แล้วละสายตาจากใบหน้าคมเข้มที่มองเท่าไรก็ไม่เคยเบื่อ แต่เมื่อหันกลับมากลับเจอสายตาของเพื่อนจ้องจับผิดอยู่ “อุ้ย!” “ห่วงกันจริง จริ๊ง” เนื้อนวลเอาการต์รวีกินนมและหลับไปแล้วเธอจึงเดินมาช่วยคนอื่น ๆ “มะ ไม่ใช่อย่างที่นวลคิดสักหน่อย” กอหวายพูด

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 75 มีมากก็ให้มาก

    สามปีผ่านไป เช้าวันหนึ่งมานะเปิดประตูออกมาจากห้องเพื่อจะไปเปิดร้านให้พี่สาว “พี่นวลปู่กับย่ายังไม่ตื่นอีกเหรอครับ” “ยังเลยจ้ะนะเข้าไปดูให้พี่ที” ปกติปู่กับย่าจะตื่นมารดน้ำต้นไม้และเก็บใบหม่อนตั้งแต่ตีสี่ เหตุเพราะทั้งสองนอนไม่หลับตามประสาคนแก่ที่เคยตื่นเช้าจนติดเป็นนิสัย แต่วันนี้เกือบหกโมงแล้วปู่กับย่าก็ยังไม่ออกมาจากห้องสักที “ครับ” มานะเคาะประตูก่อนเดินเข้าไป เกือบสองนาทีผ่านไป “พี่นวล!” มานะร้องเรียกพี่สาวด้วยความตกใจสุดขีด เนื้อนวลที่กำลังแต่งตัวให้ลูกชายเตรียมจะไปโรงเรียนถึงกับสะดุ้ง ตกใจเหมือนกันที่ได้ยินเสียงน้องชายเรียกลั่นบ้าน “ก้องรอแม่อยู่กับพี่แก้มก่อนนะ เดี๋ยวแม่มา” ก้องการุณพยักหน้า วนิดาจึงช่วยน้องสวมเครื่องแบบนักเรียนอนุบาลไปพลาง ๆ เนื้อนวลบอกลูกแล้วเดินไปที่ห้องปู่กับย่า เสียงของมานะทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยดีเลย เนื้อนวลเริ่มเดินอุ้ยอ้ายเดินอุ้มท้องที่ตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนเข้าไปในห้องปู่กับย่าที่น้องเปิดประตูค้างไว้ “พี่นวล ฮือ ๆ ปู่กับย่า

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 74 ต่อจิ๊กซอว์

    เนื้อนวลหลับไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ตื่นขึ้นมาอาการก็ดีขึ้นมากแล้ว ใบย่านางแดงมีสรรพคุณถอนพิษได้ดีจริง ๆ สุรเชษฐ์จึงเอาน้ำจากบ่อวิเศษที่ต้มไว้พออุ่น ๆ มาให้เธอดื่ม“ลองซดแกงจืดร้อน ๆ ไหม”“ค่ะ” ไม่เอาอีกแล้วแกงหน่อไม้ย่านางใส่ชะอม เนื้อนวลคงเข็ดไปจนลูกโต แพ้ทีเล่นเอาหัวหมุนเลยทีเดียวพอภรรยาทานข้าวเสร็จสุรเชษฐ์ก็เดินไปขอต้นย่านางแดงกับทองพูนมาปลูกไว้ที่บ้านตั้งแต่วันนั้นเนื้อนวลก็ไม่กินอะไรตามใจปากอีกเลย สิ่งไหนที่ปู่กับย่าบอกให้ระวังเธอก็จะเชื่อฟังตามนั้นสามปีต่อมาก้องการุณจูงแขนแม่ออกมาจากร้านค้าเดินผ่านปู่กับย่าที่กำลังช่วยกันเก็บรังไหม“จะไปรอพี่แก้มแล้วเหรอ” ปู่สมดีถามเหลน“ครับผม”เนื้อนวลก็ส่งยิ้มและพยักเพยิดหน้าให้ปู่กับย่า เพราะดูแล้วก้องการุณจะตั้งหน้าตั้งตารอพี่สาวกลับมาจากโรงเรียนเหลือเกินก้องการุณเดินไปชะเง้อมองพี่สาวอยู่หน้าประตูรั้วบ้าน เมื่อใกล้ถึงเวลาที่พี่สาวจะกลับจากโรงเรียน ตอนนี้วนิดาเรียนชั้นมัธยมแล้วเธอจึงเดินทางด้วยรถประจำทางในหมู่บ้าน พอรถรับส่งนักเรียนตีไฟเลี้ยวเข้ามาจอดเขาก็เอ่ยออกมาด้วยความดีใจ“พี่แก้มกลับมาแล้ว” ก้องการุณแสดงท่าทางดีใจ ยืนหัวเราะย่ำเท้า

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 73 ของแสลง

    สามวันแล้วที่สุรเชษฐ์พาเนื้อนวลไปคลอดลูกที่โรงพยาบาล วนิดาจึงอยู่กับปู่กับย่าตอนเช้าก็ติดรถอาไปโรงเรียนพร้อมกับภูริศ “คุณย่าคะ คุณพ่อจะพาน้องกลับจากโรงพยาบาลวันไหนคะ” วนิดารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้มีน้องสักที “น่าจะวันนี้แหละจ้ะ” จันทร์พูดพลางลูบผมเธอเบา ๆ รถยนต์ของสุรศักดิ์เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านพอดี “แก้มไปโรงเรียนก่อนนะคะ รถอาศักดิ์มาแล้วค่ะ” “จ้ะ” พอหลานจากไปย่าจันทร์ก็นั่งยิ้มอย่างมีความสุข ไม่อยากจะเชื่อว่าชีวิตในบั้นปลายจะได้อยู่อย่างสุขสบายแบบนี้ มานะก้าวขายาว ๆ ลงมาจากบ้าน “ผมไปสมัครสอบก่อนนะครับย่า เสร็จแล้วจะรีบกลับครับ” มานะจะไปสมัครสอบเข้าเรียนในระดับชั้นปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยราชภัฏในตัวจังหวัด “ไปกับใครล่ะ” “พี่หวายจะมารับครับ” กอหวายเป็นคนแนะนำให้มานะไปสอบเข้าที่นั่น เพราะเธอก็เรียนที่นั่นเหมือนกัน “อ้อ ไปสิ” ปู่กับย่ามองตามหลังหลานชายด้วยความภูมิใจ ในที่สุดมานะก็ได้เรียนหนังสือ มีแต่เนื้อนวลเท่านั้นที่ปู่กับย่าขอร้องเท่าไรเธอก็ไม

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 72 รักแต่อยู่ด้วยไม่ได้

    “รัชมากับใคร” สุรเชษฐ์เอ่ยถามเมื่อมองไม่เห็นคนที่นั่งอยู่ในรถ มือข้างหนึ่งโอบเอวภรรยาไว้หลวม ๆ เขาไม่ได้ตกใจอะไรที่เจอเมียเก่าที่นี่ เพราะเขากับเธอก็เจอกันที่โรงเรียนลูกอยู่บ้าง “มากับคนขับรถของท่านนายพลค่ะ เขาให้มาได้ไม่นาน” ไปไหนมาไหนเขาก็ให้คนมาส่งและรับกลับ คงรอลูกสาวโตเขาถึงจะปล่อยให้เธอไปไหนมาไหนเองได้ เขาก็ดูแลเธอดี แต่เวลาจะสุขมันก็สุขไม่สุด “อ้อ” สรุเชษฐ์พยักหน้า รัชนีพรยื่นถุงกระดาษใบใหญ่ให้ลูกสาว “แม่ซื้อเสื้อผ้ามาฝาก” ถึงเสื้อผ้าของเธอจะมีมากแล้วแต่วนิดาก็เต็มใจที่จะรับมันไว้ เธอกระพุ่มมือไหว้ก่อนรับของจากแม่ “ขอบคุณค่ะ” วนิดายื่นถุงเสื้อผ้าให้พ่อถือไว้แล้วเข้าไปกอดแม่โดยที่แม่ไม่ต้องร้องขอเหมือนตอนที่เธอยังเป็นเด็ก เธอคิดถึงแม่แต่เป็นความคิดถึงแบบมีความสุข ไม่ได้โหยหาไม่ได้อิจฉาน้องแต่อย่างใด เพราะเธอมีทั้งพ่อและน้านวล ปู่สมดีกับย่าจันทร์คอยดูแลเอาใจใส่และรักเธอเหมือนกับลูกหลานแท้ ๆ “ขอบใจนวลมากนะที่เลี้ยงลูกฉันให้เติบโตขึ้นมาได้อย่างสวยงามแบบนี้” รัชนีพรดีใจที่วนิดารู้จักช่วยงานพ่อกับแม่เลี้ยง และที่สำคัญวนิดา

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 71 มีน้องแล้วนะ

    สองปีต่อมาสุกัญญาแต่งงานกับกอไผ่และให้สามีย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านขุนพิทักษ์พล ส่วนกอหวายก็อยู่กับพ่อแม่ แต่กอไผ่ก็ยังไปดูแลสวนเหมือนเดิม ถ้ากอหวายเรียนจบพ่อกับแม่ถึงจะแบ่งทรัพย์สมบัติให้“มาเยี่ยมย่าบ่อย ๆ นะภู” พวงแก้วเอ่ยขึ้นเมื่อลูกชายคนรองกำลังย้ายของไปอยู่บ้านหลังใหม่ “โธ่ แม่ก็ บ้านเราก็อยู่ติดกัน” สุรศักดิ์กับภรรยาใช้เงินเก็บส่วนตัวและเงินส่วนที่แม่ออมไว้ให้มาซื้อบ้านมือสองที่อยู่ถัดจากบ้านคำผาไป เพราะไม่อยากไปอยู่ห่างไกลพ่อกับแม่มากนัก “แก้มก็ไปแล้ว ภูก็ไปแล้ว สงสัยญาต้องมีหลานให้แม่แล้วแหละ” พูดแล้วก็มองไปที่ลูกสาวที่ยืนอยู่กับลูกเขย วันนี้เป็นวันหยุดสุกัญญากับกอไผ่จึงช่วยสุรศักดิ์ย้ายของก่อนแล้วช่วงบ่ายจะออกไปเก็บผลไม้และตัดหน่อไม้เตรียมไปขายพรุ่งนี้เช้า “ญาขอทำงานเก็บเงินก่อนได้ไหมคะแม่ ถ้าคิดถึงภูแม่เดินข้ามรั้วก็ถึงแล้วค่ะ ถ้าคิดถึงแก้มแม่ก็ไปบ้านพี่เชษฐ์เกือบทุกวันอยู่แล้วนี่คะ อีกอย่างพี่เชษฐ์ก็กำลังจะมีหลานคนใหม่ให้คุณแม่แล้วนี่คะ ไม่จำเป็นต้องรอญาหรอกค่ะ” สุกัญญายังสนุกกับการทำงานก็เลยยังไม่อยากมีภาระ อีกอย่างตอนนี้เธอก็อาสาเข้าเวรแทนเ

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 20 คุณย่าตี

    หลังรับประทานอาหารและทำกายภาพบำบัดเสร็จเขาก็ยื่นเงินให้เธอเนื้อนวลมองเงินห้าร้อยบาทในมือเขาด้วยความมึนงง “ให้ฉันทำไมคะ”“เอาไว้ไปซื้อเสื้อผ้า” เขาเห็นเธอใส่เสื้อผ้าอยู่เพียงไม่กี่ชุด“แต่เงินที่คุณเชษฐ์ให้ฉันทุกวัน ฉันก็ยังมีอยู่ค่ะ” ตั้งแต่วันที่เขาให้เงินเนื้อนวลวันนั้นหลังรับใช้เขาจบ สุรเชษฐ์ก็

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 3 ต้องอดทน

    เจ็ดโมงเช้าของอีกวัน ปัง! ปัง! ปัง! เสียงทุบประตูอยู่หน้าห้องของดลยา ไม่ถึงเสี้ยววินาทีประตูก็ถูกเปิดเข้ามาอย่างถือวิสาสะ “นอนกินบ้านกินเมืองไม่รู้จักหน้าที่” เสียงหญิงวัยกลางคนแว่วเข้ามาในหูของดลยาที่ยังนอนหลับตาอยู่ เธอรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว ดลยาพ

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 2 ตายในหน้าที่

    “เดี๋ยวผมไปดูให้เองครับ” สุรศักดิ์อาสาเพราะถ้าให้คนอื่นไปดูก็คงต้องปั่นจักรยาน สู้เขาขับรถมอเตอร์ไซด์ไปดูเองดีกว่า “เออ ๆ ศักดิ์ไปดูให้แม่ที” ว่าแล้วทุกคนก็เดินเข้าบ้าน สุรศักดิ์ขับรถออกไป รถยนต์ของผู้เป็นพ่อก็ขับสวนเข้ามาพอดี ผู้กองมาโนชเดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าแปลกใจ “เย็

  • ทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90   ตอนที่ 1 คนเอาแต่ใจ

    “นวลลลลล!” เสียงทุ้มพร่าตะโกนร้องหาสาวใช้ดังก้องไปทั้งห้อง เมื่อไม่มีเสียงขานรับเขาก็ตะโกนขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด“นวลลล!” แววตาของเขาดูเกรี้ยวกราดเกือบหกโมงเย็นแล้วทำไมเธอยังไม่มาเตรียมข้าวปลาอาหารให้เขาอีก ด้วยความโมโหเจ้าของร่างใหญ่ที่ขยับกายได้เพียงฝั่งเดียวยื่นมือข้างซ้ายที่ยังพอมีแร

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status