ตอนที่ 9

ตอนที่ 9

        “ประหลาด” เคลย์ริกยิ้มขันให้กับคำตอบของคนอวดเก่ง แต่ที่น่าแปลกก็คือเขาเพิ่งจะรู้สึกว่าวันนี้เป็นวันที่เขายิ้มได้กว้างมากที่สุดในรอบปี

        “คุณสิประหลาด” ริมฝีปากสวยเบ้ออกอย่างนึกชังรอยยิ้มบนหน้าโหดๆ นั่น

        “เธอต่างหากที่ประหลาด แล้วก็จำเอาไว้ด้วยว่าเธอไม่มีสิทธิ์ไล่เจ้าของบ้าน”

        “คุณก็ไม่สิทธิ์มากักขังฉันไว้ที่นี่เหมือนกัน แล้วฉันก็ขอยืนยันไว้ตรงนี้เลยว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงแพศยาอย่างที่คุณกล่าวหา”  มธุราเอ่ยยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองอย่างชัดถ้อยชัดคำ

        “เห็นอยู่ตำตา ยังจะกล้าปฏิเสธอีกเหรอ” เคลย์ริกตะคอกใส่อย่างหัวเสีย เมื่อสาวเจ้าไม่ยอมรับ ทั้งที่ก่อนจะบุกไปจับหล่อนมาเขาก็มีหลักฐานอย่างชัดเจน

        “ตำตาบ้าบออะไรของคุณ” เธอตอบกลับเสียงแข็ง พลางจ้องมองคนตัวโตตาไม่กะพริบ อีกทั้งก็พยายามนึกว่าเคยไปเจอผู้ชายคนนี้ที่ไหน ทว่านึกให้ตายก็นึกไม่ออก

        “จะไม่ยอมรับใช่ไหม”

        “ฉันไม่ยอมรับอะไรทั้งนั่นแหละ”

        “เธอนี่…”

        “หยุดกล่าวหาฉัน แล้วคุณก็ช่วยบอกฉันทีว่าฉันไปทำอะไรให้คุณไม่พอใจตอนไหน คุณถึงมากล่าวหาฉัน” มธุราพยายามระงับอารมณ์ให้เย็นลง เพื่อจะได้ใช้โอกาสนี้ถามอีกฝ่ายกลับไปว่าเธอไปทำอะไรผิด ทำไมจะต้องมาปรับปรำเธอ แล้วก็จับเธอมากักขังจนหมดอิสรภาพ

        “คุณเป็นแม่เล้า คอยหาผู้หญิงไปปรนเปรอผู้ชาย แล้วคุณก็ขายตัวเองด้วย”

        “ว่าไงนะ!” ร่างเล็กถามกลับเสียงหลง เมื่อเจอข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงหนักกว่าเดิม

‘แม่เล้า! เธอนี่เนี่ยเหรอเป็นแม่เล้า อีตาบ้านี่ ไปเอาข้อมูลมาจากไหน?’

        “อย่ามาแสแสร้ง” เคลย์ริกบิดปากออกอย่างเย้ยหยัน นึกเกลียดมารยาหญิงเสียจริง แต่อย่าหวังว่ามารยาพวกนี้จะทำอะไรเขาได้!

        “ฉันไม่ใช่แม่เล้า!”

        “ต้องให้เอาหลักฐานมาปาใส่หน้าก่อนใช่ไหม คุณถึงจะยอมรับ!” เคลย์ริกบอกเสียงกร้าว

        “ไอ้บ้า! ฉันไม่ยอมรับอะไรทั้งนั้นแหละ เพราะว่าฉันไม่ได้เป็นทั้งแม่เล้าทั้งผู้หญิง...โอ๊ย!” แพศยายังไม่ทันหลุดออกจากปาก ท่อนแขนก็ถูกมือหนากระชากอย่างแรง เสี้ยววินาทีตัวของเธอกระแทกเข้ากับแผงอกกว้าง ทรวงอกอวบเบียดชิดจนแม้แต่อากาศยังผ่านไปแทบไม่ได้

        “คุณแน่ใจว่าไม่ใช่” เคลย์ริกเอ่ยเสียงเย็น พลางโน้มหน้าลงต่ำจนปลายจมูกของเขาชนกับจมูกโด่งรั้น

มธุราดิ้นรนเพื่อไปให้หลุดจากพันธนาการที่รัดแน่น ทว่ายิ่งดิ้นอกนุ่มๆ ของเธอก็ยิ่งบดเบียดกับอกกำยำ

        “ว่าไง” เขาย้ำเมื่อหญิงสาวเอาแต่ดิ้นหนี

        “ฉันแน่ใจ แล้วคุณก็เลิกกล่าวหาฉันซะที”

        เคลย์ริกยกยิ้มมุมปากพร้อมกับดันคนตัวเล็กให้ยิ่งเข้ามาชิด

        “ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ ปล่อย” เสียงของเธอแผ่วลงเรื่อยๆ เมื่อคนหน้าโหดฝังจมูกลงบนแก้ม กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอทำให้เคลย์ริกเผลอสูดดมเข้าไปเต็มปอด และนั่นก็ทำให้คนถูกสูดกลิ่นกายขนลุกซู่ไปทั้งตัว หายใจก็ไม่ทั่วท้อง

        “หอม…” เคลย์ริกกระซิบข้างใบหูนุ่มนิ่มพร้อมกับสูดดมกลิ่นกายของเธอไปด้วย

        “ปล่อยฉันนะไอ้โรคจิต ไอ้ลา...อื้อ!” เสียงถูกกลืนหายเมื่อปากหยักประกบจูบลงมาอย่างดุดัน ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล มธุราตัวอ่อนระทวยราวขี้ผึ้งถูกไฟลนเมื่อถูกจูบสูบวิญญาณ มือเล็กที่ตั้งใจประทุษร้ายกายแกร่ง เปลี่ยนเป็นเกาะเกี่ยวเขาเอาไว้เป็นที่พึ่ง เมื่อแข้งขาอ่อนแรงเหมือนจะยืนหยัดไม่อยู่

        “อื้อ...”

        “ปากเธอหวานเหลือเกิน มธุรา” เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดปากอิ่ม มือหนาเลื่อนลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง ก่อนจะมาหยุดนิ่งที่สะโพกงามงอน บีบเคล้นหนักเบาสลับกัน ปากหยักร้ายที่ซุกไซ้ทั่วลำคอขาวหอมละมุน เลื่อนขึ้นไปประกบจูบปากอิ่มอีกครั้ง

“อื้อ ปละ...ปล่อย ปล่อยฉัน” เสียงหวานเอ่ยสั่งทันทีเมื่อปากหยักเคลื่อนไปจูบซอกคอ ลามไปถึงใบหูนุ่มนิ่ม เขาขบเม้มเบาๆ หยอกเย้าให้เจ้าของใจสั่น

        “แน่ใจว่าอยากให้ปล่อย” เสียงทุ้มพร่าถามกลับ สลับกับตวัดลิ้นอุ่นไล้เลียใบหูนุ่มนิ่ม ขณะที่เจ้าของก็หดคอหนีการรุกรานพัลวัน

        “ปล่อย อ๊ะ!” มธุรายื่นมือออกไปคว้าร่างใหญ่เมื่อเขาถอยห่างแบบไม่ทันให้เธอตั้งตัว

        “คราวหลังอย่าอวดเก่งกับผมอีก” เพราะกลิ่นหอมที่ยั่วยวนจนทำให้เจ้าของกายใหญ่เกือบเตลิดเขาจึงรีบถอยห่างออกมา

        “ฉัน…” มธุราพูดได้แค่นั้นก็ถูกคนที่เพิ่งถอยห่างออกไปยื่นมือมารวบเอวแล้วรั้งเข้ามาชิดลำตัวเช่นเดิม วินาทีต่อมาปากหยักก็กดลงบนแก้มนุ่ม

        “นี่! หยุดนะ” มธุราร้องห้ามเสียงสั่นๆ เบี่ยงหน้าปากหยักสุดชีวิต

        “แก้มเธอนี่หอมชะมัด” เขาพึมพำเสียงพร่า พยายามจะถอยห่างจากแก้มนุ่ม ทว่าเป็นอะไรที่ตัดใจถอยห่างยากเหลือเกิน ทั้งที่เขาก็ผ่านผู้หญิงมาหลายคน แต่ไม่เคยเจอกลิ่นกายของใครหอมเย้ายวนได้เท่าเธอคนนี้

        “ยะ...อย่า อย่าทำอะไรฉันนะ” เมื่อถูกกอดรัดหนักเข้าเธอจึงรีบร้องห้ามเสียงตะกุกตะกัก ที่กว่าจะพูดจบประโยคร่างกายเบื้องล่างก็ถูกคนหน้าโหดลวนลามด้วยการขยับสะโพกสอบเบียดความแข็งขึงที่เธอรู้ดีว่าคืออะไร เลยทำให้ตอนนี้ท้องไส้ของเธอปั่นป่วนไปหมดแล้ว