ตอนที่ 4

“เดี๋ยวค่า ฉันใกล้ผสมน้ำเต็มอ่างแล้ว”

เสียงใส ๆ ร้องตะโกนดังออกมาจากด้านใน พีรวัสยืนจังก้าท้าวสะเอว มองประตูห้อง แล้วก้อมยิ้มกับตัวเอง พลางคิดว่าบางทีแม่สาวน้อยแทนรักจะอยากมีเซ็กซ์กับเธอจนใจจะขาด แต่แสร้งทำเป็นหยิ่งผยองถือตัวไปอย่างนั้นเอง

ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปซะทุกอย่างอย่างเขา ผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธก็บ้าเต็มทีแล้ว

ชายหนุ่มคิดดังนั้นก็เกิดความคึกคักขึ้นมาทันใด หลังจากที่เขาไม่ได้มีโอกาสได้สร้างสัมพันธ์อันเร่าร้อนกับผู้หญิงมานาน เพราะเอาแต่โหมงานธุรกิจตัวโน้นตัวนี้จนสนุกสนามเพลิดเพลิน

คืนนี้ล่ะเขาจะขอเป็นฤๅษีให้ชุ่มฉ่ำหัวใจไปเลย

เพราะความจริงแม่กระต่ายน้อยคนนี้ก็หาได้ขี้ริ้วขี้เหล่อะไรไม่ หล่อนมีผิวพรรณเนียนละเอียดขาวชมพู โครงหน้ารุปไข่ ดวงตากลมโตมองเธออย่างหวาดระแวงแต่ทว่ายังดูหวานซึ้ง รูปร่างบอบบาง หากในเนื้อผ้าชุดนอนเขาเห้นส่วนเว้าส่วนโค้งของสรีระหล่อนอยู่เพียบ

เขาชอบริมฝีปากอิ่มระเรื่อที่หลุดคพพูดเชือดเฉือนเขาอย่างไม่เกรงขามนั้นมากที่สุด แค่นึกจินตนาการเรื่องรูปพรรณสัณฐานของสาวเจ้าผู้นี้ ความเป็นชายก็พลันตื่นตระหงานขึ้นมาเสียดื้อ ๆ

เขาอดใจรอคอยหล่อนเปิดประตูห้องน้ำอคดใจหนึ่ง ประตูบานนั้นจึงค่อย ๆ เปิดแง้มช้า ๆ อย่างอ่อยอิ่งจนเขาต้องจับขอบประตูกระชายให้เปิดกว้างอย่างเร็วขึ้น

“ทำอะไรชักช้า ไม่ต้องใส่เสน่ห์มากนักก็ได้ รับรองว่าฉันไม่ทิ้งให้เธอต้องนอนคนเดียวอยู่แล้วแม่สาวน้อย”

แทนรักขบริมฝีปากแน่น ขณะเชิดหน้าขึ้นสบตากับเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย

“เชิญค่ะ ฉันผสมน้ำให้คุณเรียบร้อยแล้ว” เธอจะเลี่ยงออกมา แต่เขากลับคว้าร่างเธอเอาไว้กระชากเข้ามากอดเสียก่อน แทนรักร้องอุทาน พลางรีบผลักอกเขาอย่างเต็มแรง

“คุณอยากจะอาบน้ำก็เชิญสิคะ ฉันก็ทำตามที่คุณสั่งแล้ว ยะงต้องการอะไรอีก”

พีรวัสอมยิ้ม ดวงตาแยแววแพรวพราวเมื่อก้มสำรวจใบหน้าที่เชิดขึ้นสบตาเขาอย่างกล้าหาญ แก้มนวลนิ่มช่างเข้ากับริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อเย้ายวนใจ ดวงตากลมตาประดับด้วยแพขนตางอนกนาเบิกกว้าง แต่ก็ยังน่ารักน่าชัง

ผมสีน้ำตาลตรงยาว ทิ้งตัวลงมาคลอเคลียกับต้นคอและพวงแก้มยั่วให้เขาคลั่งทีละนิด สรุปแล้วแม่แทนรักคนนี้ดูเซ็กซี้แบบใส ๆ ไปอีกแบบหนึ่ง

เขาถอนหายใจเบา ๆ เมื่อความปรารถนาในร่างกายลุกโชนขึ้นอย่างน่ากลัว พลางคิดว่าปกติเขาไม่เคยกระหายราคะขนาดนี้เลยนี่น่า ยิ่งเห็นทรวงอกชูชันดันชุดนอนออกมาเป็นก้อนกลม ๆ กระเพื่อมขึ้นลงรุนแรงด้วยแล้ว เขาก็แทบจะระงับจิตใจไว้ไม่ไหว

“ไป... เราไปอาบน้ำด้วยกัน”

“อุ้ย! ไม่นะคะ ฉันไม่ชอบอาบน้ำตอนดึก”

“ทำไมละ กลัวนอนไม่หลับหรือไง ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันจะกล่อมเธอเอง”

พีรวัสก้มหน้าลงเคลียคลอพวงแก้มสุกปรั่งนั้น แล้วก้กระซิปเบา ๆ ข้างหูหล่อน เขาเม้มติ่งหูหอมกลุ่นแล้วกดไรฟันบนเนื้ออ่อน ๆ ลงไป ทำเอาแทนรักใจหายวาบ ขนบนต้นคอลุกซ่านซ่าหนาวสะท้าน

“อย่าค่ะ ปล่อยฉัน”

“ก็อย่าดื้อสิ ไป... เราไปอาบน้ำด้วยกัน ฉันชอบให้มีคนลูบไล้ครีมอาบน้ำทั่วตัว แล้วก็ขัดหลังแถมท้ายด้วย”

“แต่ว่า... ฉันไม่เคยทำให้ใครมาก่อนเลยนะคะ”

แทนรักบิดตัวหนีอ้อมแขนเขาออกมาแต่ไม่เป็นผล เขากลับกอดเธอแน่นขึ้นแล้วพาไปยังอ่างอาบน้ำ ซึ่งบัดนี้มีน้ำเกือบจะถึงขอบอ่างอยู่แล้ว ไอน้ำอุ่นระเหยจากผิวน้ำขึ้นมา แต่พีรวัสไม่ทันสังเกตเพราะเขามัวแต่ซุกไซ้จ้นคอเนียนผ่องกลมกลึงนั้นท่าเดียว

สาวน้อยเหลือตามองน้ำในอ่างแล้วก็แอบหัวเราะอยู่ในใจ เธอเลิกทำตัวแข็งทื่อใส่เขา แต่กลับกระซิบบอกเขาเบา ๆ ว่า

“คุณพีลงไปในอ่างก่อนสิคะ ฉันขอเวลาถอดชุดนอนแป๊บนึง”

ชายหนุ่มยิ้มชอบใจ พร้อมปล่อยร่างเธอแต่โดยดี เขาจุ่มเท้าลงในอ่างน้ำ พอมีจังหวะแทนรักก้ผลักร่างเขาใส่อ่างแล้วรีบโดดหย็อย ๆ ไปหาประตูห้องน้ำโดยเร็ว

“โอ๊ะ... โอ๊ย ตายห่า ทำไมมันร้อนอย่างนี้วะ”

“ดี สมน้ำหน้า! เป็นไก้ต้มสุกไปซะเถอะคนทุเรศ”

สาวน้อยหัวเราคิก ๆ รีบปิดประตูห้องน้ำเสียงดังโครม พีรวัสรีบยกเท้าขึ้นมาจากอ่างโดยที่ไม่รู้เลยว่าเท้าข้างนั้นของเขาจะพองเพราะน้ำร้อน ๆ นี่หรือเปล่า

“แสบดีนักนะยัยตัวดี คิดเหรอว่าจะหนีฉันพ้น”

เจ้าหนี้หนุ่มกัดฟันกรอดคิดด้วยความคับแค้นใจ แต่ก่อนอื่นเขาต้องหาทางออกไปจากห้องน้ำที่เริ่มจะร้อนระอุจากไอน้ำในอ่างมากขึ้นเรื่อย ๆ ให้ได้เสียก่อน