ตอนที่5

วันต่อมา บรรยากาศในชมรมข่าวมหาลัยดูเงียบเหงาไปถนัดตาเมื่อหัวหน้าชมรมอย่าง ขนม ขาดเรียนกะทันหัน ข่าวลือเรื่องที่เขาจับไข้หัวจนลุกไม่ขึ้นแพร่กระจายไปทั่ว จนทำให้สมาชิกในชมรมต่างพากันเป็นห่วง

ที่หน้าตึกวิศวะ คิง ภาคย์ และสิงห์ กำลังยืนเช็กความคมชัดของคลิป "ทาสร่าน" ในมือถืออย่างผู้ชนะ แต่แล้วหูของพวกเขาก็ต้องผึ่ง เมื่อได้ยินเสียงกลุ่มนักศึกษาชมรมข่าวเดินคุยกันเสียงดังผ่านมา

"ขนมอาการหนักเลยว่ะแก เมื่อคืนฉันโทรไปเสียงสั่นเครือไปหมดบอกว่าระบมไปทั้งตัว" พลอยสมาชิกสาวในชมรมเอ่ยด้วยสีหน้ากังวล

"เออเห็นว่าไข้ขึ้นสูงจนเพ้อเลยด้วยเมื่อเช้ากูเลยโดดวิชาเลคเชอร์ไปอยู่เฝ้าขนมที่หอมาเพิ่งปลีกตัวออกมาเนี่ย" ก้อง หนุ่มแว่นหน้าตาใสซื่อหนึ่งในทีมงานชมรมข่าวเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยแววตาที่เป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด 

"โหย~ ก้องมึงนี่แอบชอบขนมตั้งแต่แรกเจอสินะ ถึงไปเฝ้าไข้ดูแลเขา~" เพื่อนอีกคนแซวขึ้น

"ก็..ขนมตัวเล็กแค่นั้น เวลาป่วยก็น่าสงสารจะตาย กลัวมันเป็นอะไรไป อยู่คนเดียวนี่ยา"ก้องยอมรับหน้าแดงระเรื่อ

กลุ่มเพื่อนเดินห่างออกไปทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าขนลุกจากสามรุ่นพี่มาเฟียที่ยืนฟังอยู่

คิง กำโทรศัพท์ในมือแน่นจนนิ้วขาวซีด นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความขุ่นเคืองใจน้อยๆ 

"น่าเป็นห่วงเหรอ เช็ดตัวให้ด้วย ดูแลทั้งวันงั้นสิ?"

"เหอะมีไอ้หน้าจืดที่ไหนไม่รู้ไปยุ่งกับของเล่นของเราถึงในหอด้วยเล่นแม่งเลยดีมั้ย" ภาคย์ สบถคำหยาบออกมาพลางขบกรามแน่น " นั่นมันขนมของพวกเรานะ ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์เอามันไปแดกได้ทั้งนั้น!"

"ดูเหมือนทาสของเราจะต้องการยานะ" สิงห์ ยิ้มเย็นแต่สายตาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

 "ไอ้ก้องนั่นน่ะเหรอมันไม่รู้ซะแล้วว่าเด็กขนมไม่ได้ป่วยเพราะไข้หวัด แต่น้องมันโยกใส่ควยกูจนระบมเพราะโดนรุมเย็ดจนร่านต่างหาก"

คิง หันไปหาภาคย์และสิงห์ด้วยสีหน้าเหี้ยม "กูอยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าหัวหน้าชมรมสุดที่รักโดนเย็ดจนรูบานมันจะกล้าดูแลเด็กนั่นต่อไหม~”

ท่ามกลางแสงแดดสลัวยามบ่ายที่ส่องผ่านผ้าม่านในหอพัก ขนม นอนซมอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่ดูไม่ได้ ใบหน้าสวยหวานที่เคยจองหองบัดนี้แดงก่ำด้วยพิษไข้ ร่างกายสั่นเทาอยู่ใต้ผ้าห่มผืนบาง ลมหายใจหอบถี่พ่นออกมาด้วยความร้อนรุ่มร่างกายที่เพิ่งผ่านศึกหนักระบมไปทุกสัดส่วนโดยเฉพาะถ้ำรักที่ยังรู้สึกเจ็บแปลบทุกครั้งที่ขยับตัว

ปัง!

เสียงถีบประตูห้องดังลั่นจนขนมสะดุ้งสุดตัว สามรุ่นพี่หมาบ้าเดินอาดๆ เข้ามาด้วยสีหน้าดุดันและยียวน คิงเดินนำหน้ามาพร้อมกับยาแก้อักเสบชนิดใช้เฉพาะที่ราคาแพงและยาระงับปวดในมือพลางวางกุญแจรถหรูลงบนโต๊ะอย่างแรงก่อนจะจ้องมองร่่างที่นอนสั่นอยู่นั้นด้วยสายตาแพรวพราวราวกับเจอของโปรด

"แหกตาตื่นขึ้นมาแดกยาสิขนม สำออยจนไอ้หน้าจืดนั่นต้องมาเฝ้าทั้งวันเลยเหรอ?" คิงเค้นเสียงเย็นชา สายตาวาวโรจน์ด้วยความไม่พอใจ

 "กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่ามึงเป็นทาสควยพวกกู ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องเนื้อตัวมึงทั้งนั้น" ภาคย์ เดินเข้าไปกระชากผ้าห่มทิ้งจนขนมตัวสั่นงันงก เผยให้เห็นร่างกายขาวซีดที่มีรอยรักสีกุหลาบเต็มไปหมด 

"ดูสภาพดิตัวแดงอย่างกับลูกหนูมันน่าขยี้ให้เละคามือชิบ"

สิงห์ หัวเราะหึในลำคอพลางหยิบสมาทโฟนขึ้นมาบันทึกภาพที่คิดว่าน่ารักจนน่ารังแกจนอดเก็บเอาไว้ดูไม่ได้

 "อาการหนักแบบนี้ต้องใช้เข็มฉีดยาหลายอันหน่อยแล้วมั้งแต่ก่อนอื่น กินยาแก้อักเสบระงับปวดซะก่อนที่มึงจะช็อกตายคามือพวกกู"

คิงแกะยาเม็ดสีแดงเข้มออกมาสองเม็ดไม่ได้ส่งให้ขนมดีๆ แต่กลับโยนมันเข้าปากตัวเองแล้วคลานขึ้นไปบนเตียงคร่อมร่างบางใช้เข่ากดแขนขนมไว้กับที่นอนจนขนมขยับไม่ได้

"อึก!... พี่คิง จะทำอะไร..." ขนมพยายามประท้วงเสียงแหบพร่า

"ป้อนยาให้มึงไงไอ้ตัวดี" 

คิงบีบคางขนมอย่างแรงจนปากเล็กๆ นั่นอ้าออกก่อนจะประกบจูบลงไปอย่างดุดันลิ้นร้อนๆ ดันเม็ดยาที่เริ่มละลายในปากเข้าไปในลำคอของขนม บังคับให้ขนมกลืนมันลงไปพร้อมกับน้ำลายจนขนมสำลักหน้าดำหน้าแดง

"อื้ออออ! อึก... แค่กๆ!" ขนมน้ำตาไหลพรากเมื่อถูกป้อนยาด้วยวิธีที่แสนป่าเถื่อนลิ้นของคิงยังคงค้างอยู่ในปากขนม ดูดดึงความหวานอย่างเอาแต่ใจโดยไม่สนว่าคนป่วยจะหายใจออกหรือไม่

ขณะที่ขนมกำลังดิ้นรน ภาคย์ ก็เลิกเสื้อนอนของขนมขึ้นจนเห็นหัวนมชมพูที่ตั้งชัน 

"ยามันออกฤทธิ์ช้าไปว่ะกูว่ากูช่วยระบายความร้อนจากตัวให้มึงด้วยน้ำควยสักหน่อยดีกว่า~"