공유

ตอนที่15 ยอม

last update 최신 업데이트: 2025-12-31 13:13:12

แค่คุณยอมนอนกับผมง่ายๆ แค่นั้นต้นน้ำก็ได้กลับบ้าน

พิมแพรทองยังได้ยินเสียงรณภพกึกก้องอยู่ในโสตประสาทในขณะที่กำลังเข้ามาอาบน้ำในห้องน้ำ จำได้ว่าหลังสิ้นเสียงของโจรชั่วคนนั้นเธอชาวาบไปทั้งตัว

ได้ ฉันยอม เธอเอ่ยคำใดออกมาไม่ได้นอกจากคำตอบนั้น ด้วยเธอจะปล่อยให้เด็กคนหนึ่งต้องมาจบชีวิตเพราะเธอไม่ได้ หากการเสียสละครั้งนี้ของเธอจะช่วยให้เด็กชายปลอดภัยและได้กลับบ้านเธอก็ดีอย่างไม่มีข้อแม้ ขอแค่โจรคนนี้รักษาสัญญาที่ให้เอาไว้กับเธอก็พอ

พิมแพรทองใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำพักใหญ่ก่อนจะเดินออกมาพร้อมทั้งน้ำตา ไม่ทันที่เธอจะได้ก้าวไปไหนก็ต้องสะดุ้งตกใจเพราะคนตัวโตจู่โจมเข้ามากอดทางด้านหลังโดยที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว

“ร้องให้ดีใจที่จะได้ทำศึกสวาทบนเตียงกับผมงั้นเหรอ” เขาพูดพร้อมล้วงมือเข้าไปในเสื้อแล้วปลดบลาของเธอออก

พิมแพรทองกัดฟันกำหมัดแน่นก่อนจะหันหน้ากลับมามองจ้องรณภพตาเขม็ง

“ถ้านายผิดสัญญา ฉันจะถือว่านายไม่ใช่ลูกผู้ชาย”

“ผมพูดคำไหนคำนั้นครับ” เอ่ยจบก็หมายจะจูบ ทว่าสาวเจ้าก็เอี้ยวใบหน้าหนี

“อย่าขัดขืนสิครับ เดี๋ยวผมก็เปลี่ยนใจเสียตอนนี้เลยดีไหม”

สาวเจ้ากำมือแน่น “จะทำอะไรก็ทำ” เอ่ยจบเธอก็หลับตาลงพร้อมยอมรับชะตากรรมที่กำลังเกิดขึ้น

รณภพก้มกดจมูกโด่งลงบนพวงแก้มนวล เขาสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ จากคนที่เพิ่งอาบน้ำฟอดใหญ่ แม้นจะขัดใจกับการเห็นน้ำตาเธอบ้าง ทว่าก็ไม่คิดใส่ใจ เมื่อริมฝีปากของเขาประกบกับริมฝีปากบางได้ก็บดจูบดูดดึงราวกับริมฝีปากของคนตัวเล็กเป็นลูกอมแสนหวาน และไม่ว่าสาวเจ้าจะขบเม้มริมฝีปากแน่นเพียงใดเขาก็ใช้ลิ้นร้ายดุนเข้าไปในโพรงปากอุ่นนุ่มจนได้

“อื้อ...” พิมแพรทองเริ่มส่งเสียงทัดทาน ด้วยรู้สึกหายใจไม่ออก เมื่อหมายจะยกมือผลัก ทว่าก็ถูกคนตัวโตจับข้อมือทั้งสองของเธอขึงเอาไว้กับผนังห้อง

“ไม่เคยถูกจูบรึไง ทำไมไม่หายใจ”

“ถ้าฉันบอกว่าไม่เคยแล้วนายจะหยุดไหม”

“หึ่...” คนตัวโตยิ้มกริ่มก่อนจะก้มลงไปจูบริมฝีปากบางฉาบฉวย จุ๊บ

พิมแพรทองตกใจจนหยุดหายใจอีกครั้ง

“ถ้าคุณไม่หัดหายใจตอนผมจูบ คุณจะตายคาเตียงรู้ไหม” เอ่ยจบก็สลัดผ้าห่อกายของคนตัวเล็กทิ้งด้วยความช่ำชอง จากนั้นก็รวบคนตัวนุ่มนิ่มมาคร่อมขึงเอาไว้บนเตียงนุ่ม

พิมแพรทองอายจนอยากมุดดินหนี สองแขนตอนนี้กอดร่างกายโอบอุ้มอกอวบอิ่มกับปกปิดของสงวน

รณภพกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ทั้งกวาดสายตามองเรือนร่างขาวอมชมพูตาเป็นมัน เพียงแค่เห็นเรือนร่างที่มีส่วนเว้าส่วนนูนแสนสมบูรณ์แบบ ไฟราคะในกายของเขาก็พลุ่งพล่านโหมขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีวี่แววที่จะลดลง ทั้งช่วงล่างที่กำลังขยายดันกางเกงขาก๊วยยังปวดหนึบอยากจะมุดเข้าหาความสุขในตอนนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด คิดได้ดังนั้นเขาก็ไม่รีรอที่จะสลัดกางเกงผืนบางให้พ้นตัว

เพียงแค่แวบแรกที่พิมแพรทองเหลือบไปเห็นตัวตนใหญ่โตของเขาเธอก็หลับตาปี๋และเริ่มมีน้ำตาทะลักออกมาจากหางตาเรื่อยๆ เธอไม่เคยเห็นของผู้ชายเต็มตาอย่างเมื่อครู่ แล้วสิ่งใหญ่โตปานนั้นจะเข้ามาในตัวของเธอได้อย่างไร คงไม่ทำให้เธอต้องทรมานเจียนตายใช่ไหม ยิ่งรู้สึกถึงความยวบยาบของเตียงมากเท่าไร เธอก็ยิ่งตื่นกลัวมากเท่านั้น

รณภพยกผ้าห่มคลุมบั้นท้ายตนอย่างหมิ่นเหม่เรียบร้อยเขาก็ก้มลงไปจูบริมฝีปากคนตัวเล็กอีกรอบ “อื้อ...” ครานี้คนหายใจถี่กระชั้นบดจูบดูดดึงด้วยลีลาที่เร่าร้อนขึ้นตามอารมณ์ ทำเอาหัวใจดวงน้อยที่กำลังเต้นแรงเพราะความตื่นกลัว เต้นรัวมากขึ้นกว่าเดิม

เขากำลังจะทำอะไรต่อไป นั่นเป็นเสียงความคิดในหัวของพิมแพรทอง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธออยากจะลืมตาขึ้นมาดู

รณภพขึงข้อมือคนตัวเล็กเอาไว้บนเตียงนุ่ม เขาบดจูบพร้อมตวัดลิ้นร้ายไปฉกชิมความหวานในโพรงปากจนหนำใจจากนั้นก็ไล่ละเลงลิ้นละเลียดไปกับเนื้อนุ่มนิ่มลงมายังลำคอระหงส์จนไปบรรจบอยู่บนยอดถันสีหวานที่กำลังชูชันเรียกร้องให้เขาได้ใช้ริมฝีปากงับ

“อ๊ะ...” พิมแพรทองสะดุ้งแอ่นอกเมื่อปลายลิ้นร้อนสัมผัสกับส่วนอวบนูนของเธอ ครานี้ความกลัวเริ่มเลือนหายไปเพราะถูกแทนที่ด้วยอารมณ์แปลกใหม่ที่เธอไม่เคยพานพบ ยิ่งเขาตะโบมจูบดูดดึงยอดอกของเธอสลับไปมาอย่างคนหิวกระหายเธอก็เริ่มมวนท้องขึ้นเรื่อยๆ จะว่าอาการนี้ทรมานก็ไม่ใช่ จะเรียกว่าสุขก็ไม่เชิง เธอหันหน้าไปมาบนหมอนนุ่มด้วยอาการสับสน

รณภพรู้ว่าสาวเจ้ากำลังคล้อยตามตน เขาไม่เพียงดูดดึงยอดถันของคนตัวเล็กเล่นเท่านั้น แต่ยังใช้มือที่ว่างวาดลงไปยังของสงวนช่วงล่างของคนตัวเล็ก เขาเลื่อนหาเม็ดทับทิมสีหวานกลางกลีบกุหลาบงามผ่านไรขนบางก่อนจะใช้นิ้วคลึงส่วนนั้นเบามือเพื่อเรียกความกระสันจากสาวเจ้าให้เคลิบเคลิ้มตามการเล้าโลมของเขา และดูท่าว่ามันจะได้ผล เพราะพิมแพรทองนั้นเริ่มอยู่ไม่สุข อีกทั้งยังร้องครางหวานเป็นระยะถี่ขึ้นและดังกว่าเดิม

คราแรกเขาอยากจะเล้าโลมเธอให้นานกว่านี้ ทว่าไฟราคะที่กำลังโหมอยู่ในตัวของเขามันแทบจะเผาไหม้ตัวเองจนเขาต้องรีบหาที่ระบาย รณภพจูบคนตัวเล็กอีกครั้งก่อนจะแทรกขาแกร่งตรงกลางขาเรียวแล้วใช้หน้าขาดันขาคนตัวเล็กให้แยกเปิดทางสวรรค์ให้กับเขา ก่อนจะใช้มือวนอยู่กับช่องทางรักคนตัวเล็กเพื่อเรียกน้ำหวานให้เป็นการเปิดทางที่เขาจะลุกล้ำเข้าไปได้โดยง่าย

이 책을.
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • ทาสรักพันธะลับ   ตอนที่46 สัญญาว่าจะไม่บังคับ

    คืนนั้น ทะเลเงียบผิดปกติ ลมพัดแรงจนเสียงหน้าต่างเก่าดังเอี๊ยดอ๊าด รณภพดับไฟนอกบ้านบางดวง เหลือเพียงแสงสลัวจากหลอดไฟระเบียง เขาหยิบผ้าขนหนูสีขาวหนึ่งผืนกับไฟฉายแล้วเดินตรงไปยังหน้าต่างของห้องนอนพิมแพรทองด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ครืด ครืด เสียงดังแปลกๆ จากไม่ใกล้ไม่ไกลทำเอาสาวเจ้าที่กำลังนอนหิวตกใจจนขนลุกซู่ คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นก่อนจะเอื้อมมือดึงผ้าห่มเข้ามาใกล้ตัวก๊อก ก๊อก อีกแล้วมีเสียงอีกแล้ว“ใคร…ใครอยู่ข้างนอก” สาวเจ้าเอ่ยถามเสียงสั่น ก่อนจะผุดลุกไปพร้อมผ้าห่มหมายจะไปปิดหน้าต่าง ทว่าเงาตะคุ่มรูปร่างคล้ายคนตัวใหญ่ก็โผล่มาให้เธอได้เห็นเต็มตา“น่ะ นั่น อ๊าย...” จากที่จะเดินไปปิดหน้าต่างเธอก็รีบวิ่งเปิดประตูออกจากห้องนอนแทนรณภพกลั้นเสียงหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของคนตัวเล็ก จากนั้นก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในบ้าน“เป็นอะไรเหรอแพร”“พี่โรม” พิมแพรทองพุ่งเข้าไปกอดรณภพเอาไว้แน่น“พี่อยู่นี่แล้ว ไม่ต้องกลัว เป็นอะไรบอกพี่ซิ”“ที่นี่มีผี

  • ทาสรักพันธะลับ   ตอนที่45 ตกลงเป็นใครกันแน่

    ซ่า ซ่า เสียงที่กระทบโสตประสาทคือเสียงคลื่นซัดสาดเข้าฝั่ง แว่วใกล้เสียจนพิมแพรทองเผลอคิดว่านี่เธอกำลังอยู่ใกล้ทะเลอย่างนั้นหรือทะเล!พิมแพรทองรีบลืมตาตื่น เมื่อความทรงจำก่อนหน้านี้ไหลทะลักกลับมา เธอจำได้ว่าตนเองเพิ่งเผชิญกับเหตุการณ์อะไรมาสาวเจ้ารีบลืมตาตื่น เมื่อกรอกตามองไปรอบห้องความคุ้นเคยก็ยิ่งตอกย้ำ ที่นี่คือสถานที่เดียวกับที่เธอเคยถูก “รณภพ” จับตัวมาตกลงแล้วเขาเป็นใครกันแน่“ตื่นแล้วเหรอ”รอยยิ้มของรณภพยังไม่ทันจางหายไปดี ก็ต้องแข็งค้างเมื่อถูกสายตาพิฆาตของเธอฟาดใส่ราวกับมีดคมกริบ“อธิบายกับฉันเดี๋ยวนี้ ตกลงคุณเป็นใครกันแน่”“ไม่เรียกพี่แล้วเหรอ” เขายังคงตีฝีปากยียวน หวังผ่อนคลายอารมณ์โทสะของอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลสักเท่าไร“โอเค พี่ยอมบอกก็ได้”รณภพถอนหายใจเบาๆ จำต้องเล่าให้เธอฟังเพื่อให้สถานการณ์ดีขึ้น เพราะรู้ดีว่ายังต้องทำงานร่วมกันไปอีกยาว แต่ก็ใช่ว่าจะต้องเปิดเผยทุกเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของตัวเองเพราะมันยังไม่ถึงเวลา“ก่อนอื่น พี่ขอเคลียร์อย่างนึงก่อน” รณภพเอ่ยเสียงจริงจังขึ้น ต่างจากท่าทียียวนก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง “พี่ไม่ใช่โจรสลัด ไม่ได้ลักพาตัวใครไปขาย และไม่ได้ท

  • ทาสรักพันธะลับ   ตอนที่44 ความลับแตก

    “พี่โรม!” พิมแพรทองชาวาบไปทั้งตัว เขาตื่นตั้งแต่เมื่อไร แล้วรู้ได้ยังไงว่าเธออยู่ที่นี่“มาทำอะไรในห้องนี้”“เอ่อ...คือ ฉัน”“ทำไม ยอมให้พี่นอนกอดอีกหน่อยไม่ได้หรือไง ไม่เป็นไรพรุ่งนี้พี่จะส่งแพรกลับ เรื่องงานเดี๋ยวพี่จัดการเอง”คิ้วเรียวสวยมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย ที่แท้เขาเข้าใจเช่นนี้เองเหรอ แต่ยังไงก็แล้วแต่เธอจะให้เขาเข้าใจเช่นนั้นไม่ได้เพราะยังไงเธอก็ต้องไปเกาะกับรณภพให้ได้“เอ่อ ไม่ใช่อย่างงั้นนะคะ ฉันรู้สึกปวดหัวนิดหน่อยก็เลยจะเข้าหายาในห้องนี้ค่ะ”“อ๋อ นึกว่าไม่อยากให้พี่กอดซะอีก ยาอยู่นี่” รณภพเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานของเขาก่อนจะเปิดลิ้นชักหยิบยาแก้ปวดมายื่นให้พิมแพรทอง“ขอบคุณค่ะ”“คราวหลังปลุกพี่ก็ได้”“วันนี้เดินทางไกลฉันเลยไม่อยากรบกวนค่ะ”“ทีหลังห้ามเกรงใจ เข้าใจไหมครับ” รณภพยกมือลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ ก่อนจะดึงเธอมาไว้ในอ้อมกอด เขาหรือจะไม่รู้ว่าเจตนาที่แท้จริงของเธอคืออะไร แต่อย่างไรเสียเ

  • ทาสรักพันธะลับ   ตอนที่43 บ้านหลังเล็กริมทะเล

    กว่าพิมแพรทองและรณภพจะเดินทางมาถึงทางใต้ของประเทศไทยก็ใช้เวลาแทบทั้งวัน รถตู้คันหรูจากสนามบินมาส่งทั้งสองที่หลังบ้านหลังใหญ่แห่งหนึ่งที่อยู่ติดกับริมชายหาดในเวลาฟ้ามืดดวงตากลมโตทอดมองไปยังบ้านสไตล์โมเดิร์นสองชั้นที่เป็นประจกแทบทั้งหลัง นี่หรือบ้านพักหลังเล็กติดริมทะเลที่รณภพบอกกับเธอ ถึงเธอจะเป็นลูกหลานผู้ดีเก่ามีสมบัติของตระกูล ทว่าตัวเธอเองต้องทำงานกี่ปีเธอถึงจะซื้อบ้านหลังเท่านี้ได้ คิดไม่ผิดเลยจริงๆ ที่ตอบตกลงมากับเขา เพราะเชื่อได้เลยว่าที่นี่ก็ต้องสร้างมาจากเงินสกปรกของเขาแน่นอน“ชอบเหรอ เห็นมองซะนานเลย” รณภพเห็นหญิงสาวเอาแต่ยืนมองจ้องบ้านของเขาตาไม่กระพริบตั้งแต่ลงจากรถตู้ จนตอนนี้รถที่มาส่งแล่นออกไปจนสุดลูกตาแล้วเธอก็ยังไม่หยุดมอง“เอ่อ นี่เหรอคะบ้านหลังเล็กของพี่โรมน่ะ”“ก็ถือว่าเล็กกว่าที่มีนะ เข้าไปข้างในกันเถอะ”พิมแพรทองรีบเดินตามหลังรณภพไปติดๆ ที่เขาว่าบ้านนี้เล็กกว่าที่ตัวเองมี แล้วบ้านหลังใหญ่ของเขามันใหญ่ขนาดไหนกัน คนทำดีแล้วได้ดีเชื่อได้จริงไหมบนโลกใบนี้ เพราะดูคนทำชั่วตรงหน้าของเธอดันเจริญอย่างไม่น่าเชื่อซ่า ซ่า สาวเจ้าในชุดนอนสีหวานยืนกอดอกทอดมองคลื่นที่กำลังซัดสา

  • ทาสรักพันธะลับ   ตอนที่42 อ้อมกอดแสนอบอุ่น

    “คิดอกุศล ผมเอ็นดูฟ้าเหมือนน้องคนหนึ่งจริงๆ ชีวิตเธอน่าสงสารแค่ไหนคุณก็เห็น”“ฉันก็สงสารเธอไม่ได้ตางจากพี่โรมหรอกค่ะ ถึงอยากรับรองความปลอดภัยให้เธอได้มากที่สุดไงคะ”“ผมรู้จากพ่อหลวงมาว่าเธอไม่มีพ่อตั้งแต่เด็ก แถมแม่ก็ยังมาเสียในตอนที่เธอยังไม่โต พอพ้นมัธยมปลายมาได้ญาติก็ล้มหายตายจาก เหลือแค่เพียงไอ้ลุงขี้เมาคนนั้น ดีที่แม่ของเอ็มมาคอยดูแลเธอเพราะเป็นเพื่อนรักของแม่ฟ้า ผมเข้าใจการขาดพ่อขาดแม่ดี ดีที่ชีวิตของผมยังสบายกว่าเธอ เพราะเหตุผลนี้ผมถึงอยากช่วยเธอ เข้าใจหรือยัง”“พี่โรม พูดจริงใช่ไหมคะ” เขาไม่ได้แต่งเรื่องมาหลอกเธอแน่นะ แต่แววตาของเขาตอนที่พูดเรื่องพ่อกับแม่มันแสดงออกถึงความเศร้าให้เธอได้เห็นชัดจริงๆ“มองตาผมสิ”เชื่อแล้ว เธอเชื่อเขาแล้ว นี่เขาขาดพ่อกับแม่ตั้งแต่เด็กเหรอ ชีวิตของเขาก็คงคล้ายกับไหมพราวงามอีกคนสินะ พอเรื่องของเขาเหมือนคนที่เธอรู้จักถึงสองคนเธอก็อดนึกสงสารเขาขึ้นมาไม่ได้จริงๆ“มองผมแบบนั้นทำไม มีอะไรก็พูดมาเถอะ”“ขาดความอบอุ่นสินะคะ&rdquo

  • ทาสรักพันธะลับ   ตอนที่41 หรือจะให้ย้ำด้วยการกระทำอีกรอบ

    พิมแพรทองเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ กับเตียงพักฟื้นของเฟื่องฟ้าหลังจากพยาบาลเข้ามาเช็ดเนื้อเช็ดตัวหญิงสาวเสร็จเรียบร้อย“เป็นยังไงบ้างฟ้า” คิ้วเรียวสวยมุ่นอยู่ตลอดเวลาเพราะใบหน้าของเฟื่องฟ้าตอนนี้บวมปูดจนแทบดูไม่ได้ ไม่อยากจะคิดว่าหากเมื่อคืนพวกเธอไม่ได้อยู่ตรงนั้นเฟื่องฟ้าจะเป็นยังไง“ระบมค่ะพี่แพร” เฟื่องฟ้าตอบเสียงอ่อน“ตอนนี้ไม่ต้องห่วงนะ ลุงของฟ้าเข้าตารางไปแล้ว คงเข็ดไปอีกนาน”“อืม ไม่ต้องห่วง พ่อหลวงเองก็พูดกับพี่ว่าจะไม่ให้คนแบบนั้นเล็ดลอดเข้ามาในหมู่บ้านอีกเด็ดขาด”เฟื่องฟ้าเงยหน้ามองชายหนุ่ม “เรื่องที่พี่โรมบอกว่าจะให้ฟ้าไปทำงานด้วย ฟ้าตัดสินใจแล้วค่ะ”“เดี๋ยวฟ้า” พิมแพรทองรีบปราเฟื่องฟ้าเอาไว้ก่อน“ฟ้ากำลังตัดสินใจ รอฟังเธอก่อน” รณภพถลึงตาใส่พิมแพรทอง“แต่ฉันอยากให้ฟ้ารู้เรื่องเราก่อนที่จะตัดสินใจ”“เอ่อ...” เฟื่องฟ้าเริ่มมองทั้งสองสลับกันไปมาด้วยแววตาฉงน ตกลงแล้วรณภพกับพิมแพรทองมีเรื่องอะไรกันแน่“มานี่” รณภพเห็นท่าไม่ดีเขาจึงรีบดึงมือพิมแพรทองออกไปคุยกันเป็นการส่วนตัวเฟื่องฟ้าจากที่แปลกใจกับท่าทีของทั้งสองอยู่แล้ว ยิ่งเห็นรณภพดึงพิมแพรทองออกไปแบบนั้นเธอก็ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ “เป็

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status