เลิกรักคู่หมั้นมาเฟีย

เลิกรักคู่หมั้นมาเฟีย

last update最後更新 : 2026-06-08
作者:  อัญธิญาน์剛剛更新
語言: Thai
goodnovel16goodnovel
評分不足
21章節
118閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

นายเอกเก่ง

มาเฟีย

วัยรุ่น

รักแรกพบ

เกิดใหม่

ตั้งครรภ์

เธอรักเขาจนยอมทุกอย่าง แต่สุดท้ายกลับถูกชู้ของเขาฆ่าตาย ทว่าโชคชะตาให้โอกาสย้อนกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ผู้ชายคนนั้นอย่าหวังว่าเธอจะมอง แม้แต่เศษใจก็ไม่มีวันได้จากเธออีกต่อไป

查看更多

第 1 章

บทนำ ชู้รักของเขา

“ตายไปซะ พร้อมเขาจะได้หลุดพ้นจากผู้หญิงงี่เง่าแบบแก”

แววตาดุร้ายจ้องมองร่างบางที่ดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ มือเรียวเกร็งจิกลงกับพื้นจนเล็บแทบฉีก เสียงหายใจติดขัดดังเป็นช่วงๆ

“อึก ชะ ช่วยด้วย…” มีญารินน้ำตาไหลพราก สายตาพร่ามัวเริ่มมองเห็นโลกเบลอเลือน เธอรู้ดีว่าคงหนีความตายไม่พ้นแล้ว ร่างบางเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก จ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยความเกลียดชังที่ลุกโชนไม่แพ้กัน

“ไม่ต้องห่วงนะ แกตายไปฉันจะได้ครองรักกับพร้อมไปจนได้”

คาริสาหัวเราะเยาะ เสียงแหลมเย็นยะเยือกดังก้องในห้อง หญิงสาวยืนกอดอกมองภาพตรงหน้าอย่างสะใจ ดวงตาไร้ซึ่งความปรานี ทุกอย่างถูกวางแผนมาอย่างดี

“สาระเลว เลวทั้งคู่” มีญารินกัดฟันพูด เสียงแผ่วเบาแทบเป็นลมหายใจสุดท้าย หัวใจของเธอเจ็บปวดมากกว่าร่างกาย

เธอรักเขาจนหมดหัวใจยอมทุกอย่าง ตามหึงตามหวงเพราะเขาคือผู้ชายที่เธอรักจนสุดหัวใจ แต่สุดท้ายกลับต้องมาตายด้วยน้ำมือของชู้รักผู้หญิงที่เขาย้ำมาตลอดว่า เป็นแค่เพื่อนกัน

“มองหน้าฉันทำไมจะตายอยู่แล้ว” เสียงของคาริสาเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ เธอเกลียดผู้หญิงตรงหน้า

“ชาติหน้าเธอก็ไม่มีวันสมหวังหรอก” คำพูดแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปากที่สั่นระริก ใบหน้าของมีญารินเปื้อนน้ำตา ดวงตาที่เคยสดใสค่อยๆ เลือนรางลงไปทุกขณะ

ภาพสุดท้ายที่เธอมองเห็น คือใบหน้าของคนที่ฆ่าเธอ เปลือกตาค่อยๆ ปิดลงอย่างเชื่องช้า ลมหายใจสุดท้ายแผ่วเบาจนแทบไร้เสียง

และแล้วทุกอย่างก็ดับวูบความเงียบปกคลุมทั่วทั้งห้อง คาริสายืนมองร่างไร้ชีวิตนั้นนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ อย่างโล่งใจ ราวกับยกภูเขาออกจากอก

“จบสักที ต่อไปนี้พร้อมหลุดพ้นแล้วนะ”

มีญ่า มีญาริน สิริวัฒนภักดิ์ อายุ 26 ปี ลูกสาวเพียงคนเดียวของนักการเมืองชื่อดัง หญิงสาวได้หมั้นหมายกับ พร้อมทัพพ์ อัครเดชวรานนท์ หนุ่มนักธุรกิจส่งออกอนาคตไกล

แต่ไม่มีเคยมีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง มีแต่หญิงสาวที่รักเขาข้างเดียวมาตลอด จนวันหนึ่งที่เธอตัดสินใจวางยาเขา เพื่อให้เขารับผิดชอบ และทุกอย่างเป็นไปตามแผน

ทุกอย่างควรจะจบลงตั้งแต่วันที่หมั้นหมาย แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม พร้อมทัพพ์ไม่เคยมีความรู้สึกรักให้มีญารินเลยแม้แต่น้อย

สายตาที่ครั้งหนึ่งเคยอ่อนโยนเอ็นดู กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชา และเต็มไปด้วยความรังเกียจมานานแล้ว

เขาใช้ชีวิตตามใจตัวเองควงผู้หญิงคนใหม่ไม่ซ้ำหน้า โดยไม่เคยใส่ใจเลยว่าครอบครัวของเธอจะรู้สึกอย่างไร ราวกับว่าความสัมพันธ์นี้ ไม่เคยมีค่าอะไรสำหรับเขาตั้งแต่แรก

ต่างจากมิญารินที่หลงรักเขามาเนิ่นนาน พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อหวังให้เขาหันมามอง แต่พร้อมทัพพ์กลับห่างออกไปเรื่อยๆ

เธอตามหึง ตามหวงเขากับผู้หญิงทุกคน จนสุดท้ายคนรอบข้างต่างมองว่าเธอคือตัวปัญหา ภาพของผู้หญิงที่รักมากเกินไปค่อยๆ กลายเป็นคนงี่เง่าในสายตาใครต่อใคร

กระทั่งวันนั้นวันที่เธอเห็นกับตาตัวเอง เขาพาผู้หญิงอีกคนขึ้นมาบนเตียง ในที่ที่ควรเป็นของเธอเพียงคนเดียว และผู้หญิงคนนั้นก็คือ เพื่อนที่เขาย้ำมาตลอดว่าไม่มีอะไร

ทุกอย่างพังทลายลงในพริบตาเธอควบคุมตัวเองไม่ได้ทั้งโวยวายปาข้าวของ และพุ่งเข้าไปทำร้ายอีกฝ่ายด้วยความโกรธแค้นที่อัดแน่นอยู่เต็มอก

แต่สิ่งที่เจ็บปวดที่สุด ไม่ใช่ภาพตรงหน้า หากเป็นการที่เขาเลือกยืนอยู่ข้างชู้รักปกป้องผู้หญิงคนนั้น ด้วยสายตาที่เธอไม่เคยได้รับอีกแล้ว

และปล่อยให้เธอยืนอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางเศษซากของความรัก และหัวใจที่แตกสลายไม่มีชิ้นดี

หากมีชาติหน้าจริงขอให้เธอไม่ต้องมีหัวใจไว้รักเขาอีกเลย หรือหากย้อนเวลากลับไปได้ เธอจะเลือกหันมารักตัวเองให้มากพอ และจะไม่วิ่งไล่ตามความรักที่ไม่เคยหันกลับมาอีกต่อไป

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
21 章節
บทนำ ชู้รักของเขา
“ตายไปซะ พร้อมเขาจะได้หลุดพ้นจากผู้หญิงงี่เง่าแบบแก”แววตาดุร้ายจ้องมองร่างบางที่ดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ มือเรียวเกร็งจิกลงกับพื้นจนเล็บแทบฉีก เสียงหายใจติดขัดดังเป็นช่วงๆ“อึก ชะ ช่วยด้วย…” มีญารินน้ำตาไหลพราก สายตาพร่ามัวเริ่มมองเห็นโลกเบลอเลือน เธอรู้ดีว่าคงหนีความตายไม่พ้นแล้ว ร่างบางเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก จ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยความเกลียดชังที่ลุกโชนไม่แพ้กัน“ไม่ต้องห่วงนะ แกตายไปฉันจะได้ครองรักกับพร้อมไปจนได้”คาริสาหัวเราะเยาะ เสียงแหลมเย็นยะเยือกดังก้องในห้อง หญิงสาวยืนกอดอกมองภาพตรงหน้าอย่างสะใจ ดวงตาไร้ซึ่งความปรานี ทุกอย่างถูกวางแผนมาอย่างดี“สาระเลว เลวทั้งคู่” มีญารินกัดฟันพูด เสียงแผ่วเบาแทบเป็นลมหายใจสุดท้าย หัวใจของเธอเจ็บปวดมากกว่าร่างกายเธอรักเขาจนหมดหัวใจยอมทุกอย่าง ตามหึงตามหวงเพราะเขาคือผู้ชายที่เธอรักจนสุดหัวใจ แต่สุดท้ายกลับต้องมาตายด้วยน้ำมือของชู้รักผู้หญิงที่เขาย้ำมาตลอดว่า เป็นแค่เพื่อนกัน“มองหน้าฉันทำไมจะตายอยู่แล้ว” เสียงของคาริสาเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ เธอเกลียดผู้หญิงตรงหน้า“ชาติหน้าเธอก็ไม่มีวันสมหวังหรอก” คำพูดแผ่
last update最後更新 : 2026-06-02
閱讀更多
CHAPTER 1 ไม่ขอรักเขาอีก
“เฮือก!”มีญารินสะดุ้งตื่นลมหายใจหอบถี่ มือสั่นเล็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงความเย็นของน้ำที่โอบล้อมร่าง เธอกะพริบตาถี่ๆ ก่อนจะมองไปรอบตัวอย่างตื่นตระหนกเธอกำลังนอนแช่น้ำอยู่ในอ่างจากุซซี่ไอน้ำบางลอยคลุ้ง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำมันหอมระเหยยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง ราวกับไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้น“เราฝันไปเหรอ ทำไมทุกอย่างเหมือนจริงขนาดนั้น” เสียงของเธอสั่นเบาๆภาพสุดท้ายที่ยังติดอยู่ในหัว คือร่างของตัวเองที่แน่นิ่ง ความเจ็บปวดที่ได้รับ เธอก้มมองมือของตัวเองหยิบต้นขาอย่างแรง และรับรู้ถึงความเจ็บ“เป็นไปได้ยังไง” หญิงสาวรีบลุกขึ้นจากอ่าง น้ำไหลอาบลงมาตามผิวกายอย่างไม่สนใจ เธอคว้าชุดคลุมอาบน้ำมาสวมอย่างลวกๆ ใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะก๊อก ก๊อก ก๊อก“คุณหนูคะ” เสียงสาวใช้ดังขึ้นจากหน้าประตู“วันนี้วันอะไร” เธอหันขวับไปทันที“วันเสาร์ค่ะ”“ไม่ใช่วันที่เท่าไหร่”“9 มีนาค่ะ” อีกฝ่ายงุนงง แต่ไม่กล้าถามอะไร“9 มีนา” เธอพึมพำกับตัวเองคำตอบนั้นทำให้โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน ถ้านับย้อนกลับไปนี่คือวันนั้น วันที่เห็นเขานอนกับชู้รักของเขา ดวงตาที่เคยสับสน ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นนิ่งลึก“งั้นเหรอ” มุมปากยกขึ้นช้าๆ เป็นรอยยิ้มบ
last update最後更新 : 2026-06-02
閱讀更多
CHAPTER 2 ขอถอนหมั้น
หน้าห้องทำงานผู้บริหารมีเสียงโวยวายดังลั่น เลขาพยายามขวางเต็มที่ แต่ก็ไม่อาจหยุดคนที่ตั้งใจจะบุกเข้าไปได้ ประตูบานใหญ่ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง“เข้าไม่ได้นะคะ” เลขาสาวรีบตามเข้ามา สีหน้ารู้สึกผิดสายตาหันไปยังต้นเสียงมีญารินยืนอยู่ตรงนั้น แผ่นหลังเหยียดตรง สีหน้าสงบนิ่งผิดคาด“ไหนบอกว่าท่านประธานติดงาน ที่แท้ก็ติดผู้หญิงอยู่นี่เอง” เธอเอ่ยเรียบๆ ดวงตาคู่สวยจ้องมองชายตรงหน้าอย่างว่างเปล่า ที่ผ่านมาเธอรักผู้ชายแบบนี้ไปได้ยังไงกัน“น้องมีญ่า อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ” คาริสารีบลุกจากโซฟา สีหน้าตื่นเล็กน้อยก่อนจะปรับเป็นอ่อนโยน“หน้าด้าน!” คำเดียวสั้นๆ แต่ตัดบททันทีบรรยากาศในห้องเย็นเฉียบลง“เธอนั่นแหละที่หน้าด้าน” พร้อมทัพพ์เอ่ยขึ้นทันที น้ำเสียงเข้มกดต่ำ สายตาคมหันมาทางมีญารินอย่างไม่พอใจ“เธอมาที่นี่ทำไม”มีญารินไม่ตอบทันที เธอก้าวเข้ามาในห้องช้าๆ เสียงส้นรองเท้าดังสม่ำเสมอ ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา“ฉันจะมาคุยเรื่องสำคัญ”ไม่มีการโวยวายอย่างที่เขาคุ้นเคย และนั่นทำให้พร้อมทัพพ์ขมวดคิ้วแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว“เดี๋ยวครีมออกไปก่อน”“ไม่ต้องหรอกคุณก็อยู่ที่นี่แหละจะได้ฟังพร้อมกัน” แทนที
last update最後更新 : 2026-06-02
閱讀更多
CHAPTER 3 หายโง่แล้ว
“บ้าฉิบ!”รีโมตทีวีถูกขว้างลงบนโซฟาอย่างแรง สีหน้าของพร้อมทัพพ์ตึงเครียดจนเส้นเลือดข้างขมับปูดขึ้น หุ้นร่วงเกือบสิบเปอร์เซ็นต์ในเวลาไม่กี่ชั่วโมง“ผมจัดการลบข่าวออกแล้วครับ” คชายืนรายงานนิ่งๆ ตามสไตล์มือขวาคนสนิท น้ำเสียงราบเรียบเหมือนไม่มีอะไรสะเทือนเขาได้“ผู้หญิงบ้าคนนั้นคิดจะทำอะไร” เขาแค่นน้ำเสียงหัวเราะ“เจ้านายครับ! คุณผู้หญิงมา!” อชิวิ่งเข้ามารายงาน สีหน้าตื่นเล็กน้อย ทันทีที่ได้ยินพร้อมทัพพ์ชะงักวินาทีถัดมาเขาทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาอย่างรวดเร็ว ราวกับคนหมดแรง ลูกน้องทั้งสองมองหน้ากันแวบเดียวก็เข้าใจทันทีอชิรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมตัวให้ ส่วนคชาขยับไปยืนตำแหน่งเดิม ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นมารดาของเขาในชุดเรียบหรูเดินเข้ามาอย่างมั่นคง สายตากวาดมองห้องเพียงครั้งเดียว ก่อนจะหยุดมองที่ลูกชายบนโซฟา“แคว่กๆๆๆ คุณแม่มาทำอะไรครับ” เขาไอขึ้นมาเพื่อให้ดูสมจริง และน่าสงสารที่สุด“เป็นอะไร” งามพริ้งมองลูกชายตัวดีที่ก่อเรื่องเมื่อคืนมา“เจ้านายป่วยครับ” อชิรีบตอบแทนทันที“ออกไป” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น ทั้งที่เจ้าของเสียงยังคงหลับตาอยู่ลูกน้องทั้งสองชะงัก ก่อนจะก้มหน้าแล้วรีบออกจากห้องไปทันทีบรรยากาศเง
last update最後更新 : 2026-06-02
閱讀更多
CHAPTER 4 ไม่ได้รักแล้ว
กลางดึกเสียงเคาะประตูดังรัวไม่หยุด มีญารินสะดุ้งตื่นอย่างหงุดหงิด เธอลืมตาขึ้นมองนาฬิกา ก่อนจะลุกพรวดจากเตียง เดินไปที่ประตูด้วยอารมณ์ขุ่นมัวปัง! ปัง! ปัง!“เออ รู้แล้วเคาะอะไรนักหนา”ประตูถูกกระชากเปิดด้วยความไม่พอใจ ตอนนี้เป็นเวลาเกือบตีสอง ไม่รู้ว่าเข้ามาในเพนท์เฮ้าส์ของเธอได้อย่างไร“มาทำอะไร!” เธอชะงักทันทีเมื่อเห็นคนตรงหน้า ยังไม่ทันได้พูดอะไรเขาก้าวเข้ามาในห้องทันที ราวกับที่นี่เป็นของตัวเอง“นี่เธอจะประชดฉันไปถึงไหน” น้ำเสียงแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความไม่พอใจ“เข้าเรื่องเลยดีกว่า ฉันง่วง” เธอทำท่าหาวลวกๆ แล้วเดินกลับไปนั่งลงบนโซฟา ทิ้งตัวอย่างไม่ใส่ใจ ท่าทีแบบนั้นยิ่งทำให้เขาเดือดดาล“เธอต้องการอะไรกันแน่ อยากแต่งงานกับฉันเหรอ ถึงได้ทำตัวแบบนี้” เขากัดฟันถามคำพูดนั้นทำให้เธอหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างเหลืออด คนฉลาดแบบพร้อมทัพพ์ไม่น่าจะต้องถามคำถามแบบนี้“พูดไม่รู้เรื่องหรือไง ฉันขอถอนหมั้นไปแล้ว ยังจะมาพูดเรื่องแต่งงานอีกบ้าป่ะ” เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตาเย็นชา บรรยากาศเงียบลงทันที“ไม่ได้ประชด แต่นัดออกเดตกับผู้ชายคนอื่น”“คุณให้คนตามฉันเหรอ ไม่อยากเชื่อเลย ตอนนี้คุณเริ่มสนใจฉันแล้วใช่ไ
last update最後更新 : 2026-06-02
閱讀更多
CHAPTER 5 ตกลงจะเอายังไง
พร้อมทัพพ์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์แผ่วเบา สายจับจ้องไปที่ร่างบางไม่วางตา“อื้อ คิดถึงเหมือนกัน แค่นี้ก่อนนะ”คำสุดท้ายทำให้คิ้วเขาขมวดทันที มีญารินรีบวางสาย เมื่อหันมาเห็นว่าเขาตื่นแล้ว บรรยากาศเงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายเอ่ยถามก่อน“คุยกับใคร” เขาถามเสียงเรียบ แต่แววตาเริ่มแข็งขึ้น เขาเผลอแสดงความไม่พอใจออกมา“กับเพื่อน” เธอตอบสั้นๆ“เพื่อนคนไหน ทำไมต้องบอกคิดถึง” เขาจ้องลึกขึ้น“คุณยุ่งอะไรด้วย รีบแต่งตัวแล้วออกไปได้แล้ว ฉันจะพักผ่อน” หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ อย่างรำคาญ คำไล่ชัดเจนจนเขานิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะในลำคออย่างไม่พอใจ“รีดน้ำฉันจนหมดตัว พอหมดประโยชน์ก็เฉดหัวทิ้งงั้นเหรอ” เขาพูดเสียงต่ำ น้ำเสียงนั้นเหมือนคนกำลังน้อยใจกลายๆ“ไหนบอกว่ารังเกียจกัน ตกลงจะเอายังไง” เธอถามกลับตรงๆ คำถามนั้นทำให้เขานิ่งไป“เลิกก็เลิกสิ ฉันไม่แคร์ผู้หญิงแบบเธออยู่แล้ว” พร้อมทัพพ์เอ่ยประชดน้ำเสียงแข็ง แต่ลึกๆ กลับไม่มั่นคงอย่างที่พูด“เลิกแล้วก็รีบกลับไปสิ” เธอปรายตามองเขาเพียงแวบเดียวคำตอบของเธอเรียบจนเหมือนไม่มีอะไรสำคัญ มันยิ่งทำให้เขาอึดอัดมากขึ้น จนเกิดความไม่พอใจขึ้น
last update最後更新 : 2026-06-05
閱讀更多
CHAPTER 6 ไหนว่าเลิกกัน
งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ แชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายเหนือโถงหรู แขกคนสำคัญจากหลายวงการทยอยเดินเข้างานไม่ขาดสายมีญารินปรากฏตัวในชุดราตรีเกาะอกสีดำเรียบหรู แนบกระชับรับกับรูปร่างได้อย่างสมบูรณ์ ผิวขาวสว่างยิ่งโดดเด่นตัดกับสีชุดจนทุกสายตาหันมองเธอควงแขนฉัตรพศินเดินลงจากรถอย่างสง่างาม ด้านนอกเต็มไปด้วยนักข่าวและช่างภาพ แสงแฟลชวูบวาบไม่หยุด“คุณมีญ่ามองทางนี้ค่ะ!”“เรื่องถอนหมั้นเป็นยังไงบ้างคะ!”มีญารินเพียงยิ้มบางๆ ก่อนจะยกมือโบกเล็กน้อยอย่างมีมารยาท แล้วก้าวเดินเข้าไปด้านในอย่างมั่นใจเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นอีกระลอกรถหรูสีดำคันหนึ่งจอดเทียบหน้าทางเข้า พร้อมทัพพ์ก้าวลงมาจากรถในสูทสีดำเข้ารูป ใบหน้าคมเข้มเย็นชาตามแบบฉบับ รัศมีความน่าเกรงขามทำให้ผู้คนรอบข้างแหวกทางให้โดยอัตโนมัติ“มางานเลี้ยงไม่บอกฉันสักคำ” เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“คะ” เธองุนงงว่าเขาเป็นอะไร“เรายังไม่ถอนหมั้นกันเลยนะ” เขากระซิบให้ได้ยินเพียงสองคน“เลิกทำตัวเหมือนหวงของที่ตัวเองโยนทิ้งได้แล้ว”“หึ” เขาหัวเราะในลำคอยังไม่ทันที่ใครจะตั้งตัว พร้อมทัพพ์ก็คว้าข้อมือมีญารินไว้แน่น ก่อนดึงเธอเข้ามาใกล้ตัวอย่างรวดเร็
last update最後更新 : 2026-06-05
閱讀更多
CHAPTER 7 ใครกันแน่ที่คุมเกม
“ในเมื่อไม่อยากจากกันดีๆ งั้นก็จะทำให้คุณรัก แล้วฉันจะทิ้งคุณเอง”ให้เขาได้รับรู้ว่าการรักใครสักคนมันเป็นยังไง เหลือเวลาอีกสองเดือน ที่วันคล้ายวันเกิดของเธอจะวนมาอีกรอบ และเป็นวันที่เธอต้องตาย เธอจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเช้าตรู่ของอีกวันแสงแดดอ่อนเพิ่งลอดผ่านม่านเข้ามาในห้องนอน มีญารินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียง ดวงตาเป็นประกายผิดปกติ ราวกับมีแผนบางอย่างอยู่ในหัวปลายนิ้วกดโทรออกหาคนที่เธอเลือกไว้แล้ว ปลายสายดังอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะมีเสียงงัวเงียตอบกลับมา“ฮัลโหล ชะนีว่ายังไง” เสียงทุ้มที่ยังไม่ตื่นดีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสวนกลับทันที“วันหยุดนี้ไปปีนเขากัน” หญิงสาวยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี“ห๊ะ! สมองแกเพี้ยนไปแล้วเหรอ” ฉัตรพศินสะดุ้งลุกพรวดจากเตียงทันที เสียงเมื่อครู่หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง“ใช่ไง”“แกเคยเดินขึ้นบันไดสามชั้นยังบ่นเหนื่อย จะไปปีนเขาเนี่ยนะ”“ฉันอยากไปนี่ เจอกันนะ” มีญารินตอบหน้าตาเฉย พลางส่องกระจกดูตัวเองอย่างอารมณ์ดี“เดี๋ยว! มีญาฟังฉันก่อน” สายถูกตัดไปทันที ฉัตรพศินมองโทรศัพท์ค้าง สีหน้างุนงงสุดชีวิต“อะไรวะ เมื่อคืนโดนไวน์ราดจนสติหลุดไปแล้วหรือไง”อีกด้านหนึ่งมีญารินโย
last update最後更新 : 2026-06-05
閱讀更多
CHAPTER 8 ใครกันแน่ที่คุมเกม
มีญารินนั่งกอดเข่าบนเก้าอี้สนาม มองลูกน้องของพร้อมทัพพ์วิ่งวุ่นจัดเตรียมเต็นท์ และขนสัมภาระกันหัวหมุน ขณะที่เจ้าของคำสั่งกลับนั่งไขว่ห้างอยู่ริมโต๊ะพับ ถือแก้วกาแฟร้อนจิบอย่างสบายอารมณ์ ราวกับมาพักรีสอร์ตหรู ไม่ใช่ลานกางเต็นท์กลางเขา“อย่างเป็นสัมภเวสีตามมาได้ทุกที่” หญิงสาวหรี่ตามองอย่างหงุดหงิด“ป่ะ ไปเดินเล่นกัน” เขาเริ่มอึดอัดเต็มทีที่ต้องอยู่ร่วมวงกับพร้อมทัพพ์ ซึ่งนั่งนิ่งแต่แผ่รังสีเจ้าของพื้นที่ออกมาตลอดเวลา“ไปสิ กำลังหงุดหงิดพอดี” เธอคว้ามือเพื่อนแล้วลากเดินตรงไปทางริมน้ำใกล้ลานกางเต็นท์“พรุ่งนี้เช้าเราค่อยไปปีนเขา”“ดีๆ ช่วงนี้อยากยืดเส้นยืดสาย” หญิงสาวหัวเราะคิกคัก อารมณ์ดีขึ้นชัดเจนเมื่อได้ออกห่างจากคนบางคนแต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังมาไม่ห่าง เธอหันกลับไปทันที พร้อมทัพพ์เดินตามมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย มือหนึ่งยังถือแก้วกาแฟอยู่เหมือนเดิม“คุณตามมาทำไม” เธอถามอย่างไม่พอใจ“ฉันอยากเดินเล่นบ้าง” เขาตอบหน้าตาย ราวกับเป็นเรื่องธรรมดา“สภาพนี้นะ เดินสามก้าวก็เหนื่อยแล้ว” หญิงสาวกวาดตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนยกยิ้มเยาะ“เธอเป็นเจ้าของหรือไง ถึงไม่อยากให้ฉันเ
last update最後更新 : 2026-06-05
閱讀更多
CHAPTER 9 หวั่นไหวเป็นด้วย
ตอนเช้าในป่าอากาศอบอ้าวจนเหงื่อซึมตั้งแต่ยังไม่ทันเดินลึกเข้าไปมากนัก ฟ้าครึ้มเหมือนฝนจะเทลงมาได้ทุกเมื่อ มีญารินกับฉัตรพศินออกมาวิ่งกัน ชายหนุ่มเงยหน้ามองท้องฟ้า ก่อนเอ่ยขึ้น“มีญ่าเรารีบกลับดีกว่า เหมือนฝนจะตกเลย”“อื้อ ร้อนจะแย่” เธอพยักหน้า เหนียวตัวไปหมดจากอากาศอับชื้น“ฉันปวดฉี่”เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ทั้งสองคนสะดุ้งพร้อมกัน ไม่รู้ว่าพร้อมทัพพ์ตามมาตั้งแต่เมื่อไร เขาอยู่ในชุดออกกำลังกาย“บอกฉันทำไม” เธอขมวดคิ้วใส่คนที่ยืนทำหน้าจริงจังอยู่ข้างหลัง“ฉันกลัว เธอไปเป็นเพื่อนฉันหน่อย” พร้อมทัพยักไหล่เบาๆ พูดจบ เขาก็คว้ามือมีญารินทันที แล้วลากเธอออกไปทางพุ่มไม้ด้านข้าง โดยที่หญิงสาวยังไม่ทันตั้งตัว“เดี๋ยว! ปล่อยนะ!” เธอพยายามดึงมือกลับ แต่แรงของเขามากเกินไปหญิงสาวเดินตามเขามาเรื่อยๆ จนคิดว่ามันไกลเดินไปแล้ว เธอมองสำรวจตลอดสองข้างทาง เหมือนกำลังจะหลงกันมากกว่า“เราเดินมาไกลแล้วนะ”“ฉันจำทางได้อยู่แล้ว” เขาพูดอย่างมั่นใจ“จะลากฉันมาทำไม เร็วๆ สิ อยากกลับไปอาบน้ำแล้ว” เธอบ่นเขา แต่ไม่เห็นว่าเขาอยากจะทำธุระส่วนตัวเลยสักนิด“ฉันไม่ปวดแล้ว”“คุณนี่มัน...” เธอชี้หน้าเ
last update最後更新 : 2026-06-05
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status