5 ไม่เคยทำกับใคร

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาหันไปมองคนตัวเล็กที่นั่งก้มหน้าอยู่ ฝ่ามือหนาเลื่อนขึ้นไปจับปลายคางเรียวให้แหงนหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ก่อนเรียวปากหยักได้รูปจะเอ่ยถามออกไป

"เธอมีแฟนหรือเปล่า"

"ฉันไม่เคยมีแฟนค่ะ" เธอจ้องเข้าไปในดวงตาคู่คมของเขาอย่างไม่หลบสายตาแล้วบอกออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

มิลเลอร์ที่เห็นคนตัวเล็กตอบออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก็เชื่อเธอโดยสนิทใจเพราะความไร้เดียงสาและใสซื่อที่สะท้อนออกมาจากดวงตาคู่สวยนั้นทำให้เขารู้ว่าเธอยังไม่เคยผ่านเรื่องนั้นมาก่อน ก่อนที่เขาจะเอ่ยออกไป

"งั้นฉันจะเป็นคนแรกให้เธอเอง"

"..." เธอเม้มริมฝีปากแน่น ในขณะที่หัวใจของเธอเต้นตึกตักด้วยความหวั่นกลัวกับประโยคนั้นที่เขาเอ่ยออกมาพลางคิดในใจว่าเธอจะต้องเสียความสาวที่รักษามายี่สิบเอ็ดปีแล้วอย่างนั้นเหรอ

"ลุกขึ้นมานั่งบนตักฉันสิ" สิ้นเสียงทุ้มออกคำสั่ง เอรินทร์ก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหย่อนสะโพกนั่งบนตักของเขาด้วยท่าทีเกร็งๆ ตัวสั่นเทา ก่อนที่แขนหนาของมิลเลอร์จะโอบเอวเล็กไว้หลวมๆพร้อมกับพูดออกมา

"เธออย่าเกร็งสิ ช่วยผ่อนคลายหน่อย" เรียวปากหยักได้รูปที่อยู่ชิดแก้มขาวเนียนใสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล จนทำเอาเอรินทร์ต้องย่นคอหลบจมูกโด่งสวยที่คลอเคลียอยู่ที่แก้มของเธอ เธอรู้สึกหวาดหวั่นในใจถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ทำอะไรรุนแรงกับเธอ ทว่าเขาอ่อนโยนด้วยซ้ำ

"ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะ ตัวสั่นแล้วเหรอ" เขาพูดพลางฝ่ามือหนาลูบไล้ไปบนสองแขนเรียวของเธอด้วยความเบามือ

"คือ...เอรินทร์กลัวน่ะค่ะ" เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างควบคุมไม่อยู่

"กลัวมากเลยเหรอ" ปากหนาขยับถามพลางสูดดมกลิ่นหอมจากกายสาว

เขาไม่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงที่เขาเคยซื้อบริการ เขาไม่เคยทำแบบนี้กับเทียร่าและมินนี่หรือว่าใครๆ แม้แต่กับแฟนคนแรกเขาก็ไม่เคยกอดและหอมแก้มสักครั้ง แฟนคนแรกของเขาชื่อว่าเรย์นาซึ่งเลิกกันเมื่อสองปีก่อน

เขากับเรย์นาเป็นแฟนกันมาหนึ่งปี แล้วอยู่ๆเรย์นาก็ขอเลิกกับเขาเพราะเธอให้เหตุผลว่าเธอมีฐานะไม่คู่ควรกับเขา ทั้งที่เขาบอกเธอว่าอย่าคิดแบบนั้น แต่เธอก็บอกว่าอยากเลิกเพื่อความสบายใจของเธอ เธอกลัวว่าคนรอบข้างของเขาจะมองว่าเธอเข้ามาหวังทรัพย์สมบัติของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่อยากรั้งเธอไว้ให้เธอลำบากใจ

"กลัวค่ะ" เอรินทร์ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ถึงจะประคับประคองเสียงไม่ให้สั่นแต่ก็สั่นอยูดี

"เธอไม่ต้องกลัวหรอกนะ ฉันไม่เคยทำรุนแรงกับใคร"

"..."

"งั้นก็เริ่มกันเลยไหม"

"เอรินทร์ยังไม่อาบน้ำเลยค่ะ ขอเอรินทร์อาบน้ำก่อนได้ไหมคะ"

"งั้นก็เข้าไปอาบสิ" ว่าจบ ร่างบอบบางก็ลุกจากตักแกร่งพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนไป จากนั้นมิลเลอร์ก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำ

เวลาต่อมา

เมื่อเอรินทร์อาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จได้ไม่นาน ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาโดยร่างสูงที่อยู่ในเสื้อยืดคอกลมสีขาว กางเกงขายาวเนื้อผ้าบางสีน้ำเงิน เอรินทร์ที่เห็นอย่างนั้นพลันหัวใจของเธอที่สงบไปแล้วเมื่อครู่ก็เกิดเต้นแรงอีกครั้งเมื่อคิดว่าตัวเองจะต้องเสียความบริสุทธิ์ในคืนนี้