LOGINในวันที่เธอรู้สึกหวั่นไหวกับเขาก็เป็นวันที่เขาพาคนในใจเข้ามาอยู่ในบ้าน แล้วเขาก็บอกเธอว่า "ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไปฉันไม่ได้เข้ามานอนกับเธอแล้วนะ"
View Moreบ้านมิลเลอร์ 23.35 น.ร่างสูงเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนที่ยังเปิดไฟสว่างจ้า สายตาคมจ้องมองไปยังเตียงนอนที่ร่างเล็กซึ่งอยู่ในชุดนอนกระโปรงนอนตะแคงอยู่เอรินทร์ที่ยังไม่หลับเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามาจึงหันไปมองปลายเตียง เมื่อเห็นร่างสูงยืนอยู่ใบหน้าใสจึงระบายยิ้มดีใจเมื่อเห็นเขากลับมา เธอมัวแต่รอเขาจึงนอนไม่หลับ"ดึกป่านนี้แล้วยังไม่นอนอีกเหรอ" เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางคลี่ยิ้มอ่อนๆพร้อมกับก้าวมาหย่อนตัวนั่งลงข้างเธอ"เอรินทร์ยังไม่ง่วงค่ะ""ที่ไม่ง่วงเพราะพี่ไม่ได้กอดใช่ไหม""..." เธอชะงักไปกับสรรพนามที่เขาใช้แทนตัวเองว่าพี่ แล้วเธอก็รู้สึกชอบมากเลย"ที่ยังไม่นอนเพราะนอนคิดถึงพี่อยู่ใช่ไหม" เสียงทุ้มเอ่ยพลางฝ่ามือหนาลูบไปบนศีรษะของเธออย่างนุ่มนวล"..." เธอเม้มปากเข้าหากันพลางดวงตากลมโตจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลานิ่งอยู่อย่างนั้นพอนึกไปถึงตอนที่เขาออกไปกับแฟนเก่าจึงทำให้เธอรู้สึกยังข้องใจไม่หาย อยากถามแต่ก็ไม่กล้าถาม"ช่วงบ่ายพี่ออกไปกินข้าวกับลูกค้าคนสำคัญแล้วก็คุยธุระกันไปจนถึงหกโมงเย็น พอแยกย้ายกับลูกค้าเพื่อนพี่ก็โทรมาชวนไปดื่มน่ะ"แล้วเอรินทร์ก็เอ่ยขึ้น"วันนี้ช่วงบ่ายเอ
บ้านมิลเลอร์วันต่อมาหลังจากที่เมื่อวานมิลเลอร์กับเอรินทร์ได้พูดคุยกันจนเข้าใจทุกอย่างแล้ว วันนี้เขาก็พาเธอกลับมาอยู่ที่บ้านทันทีห้องนอนมิลเลอร์เมื่อมิลเลอร์ช่วยเอาเสื้อผ้าของเอรินทร์เข้าตู้เรียบร้อยแล้ว จากนั้นทั้งสองก็พากันลงชั้นล่างไป มิลเลอร์พาเอรินทร์ไปนั่งในห้องนั่งเล่นแล้วหันบอกกับเธอที่นั่งอยู่ข้างกัน"วันนี้ตอนเย็นฉันจะพาเธอไปเปิดตัวกับพ่อและแม่ว่าเธอเป็นเมียของฉัน" เขาเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาที่จ้องมองเธอนั้นสะท้อนความจริงใจออกมาอย่างชัดเจน"ตอนที่คุณพาเอรินทร์ไปครั้งก่อน คุณยังบอกคุณป้าอยู่เลยว่ายังไม่รีบมีแฟนไงคะ" เจ้าของใบหน้าสวยเอ่ยด้วยรอยยิ้มแซว ก่อนเจ้าของเสียงทุ้มมีเสน่ห์จะพูดแซวกลับไป"ไม่ได้อยากมีแฟน แต่อยากมีเมียมากกว่า...""ตอนนั้นเธอยังเรียนไม่จบก็เลยต้องพูดแบบนั้น แต่พอเรียนจบก็จับทำเมียทันที ฉันอยากได้เธอมาเป็นเมียนานแล้ว แต่เธอก็ไม่ยอมเป็นเมียฉันสักทีนี่" มุมปากหยักยกยิ้มหยอกล้อจนทำเอาเอรินทร์เขินจนหน้าแดง ทุกครั้งที่เขาพูดคำว่าผัวเมีย เธอจะรู้สึกเขินทุกครั้งเพราะเธอยังไม่รู้สึกชินกับคำนั้นสักที ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามแก้เก้อเพื่อกลบเกลื่อนความอาย"ว
"ที่นอนเธอเล็กแค่นี้แล้วจะนอนพอเหรอ" คนที่เคยนอนแต่เฉพาะที่นอนขนาดคิงไซส์เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นที่นอนขนาดสามฟุตของเธอ"เอรินทร์นอนคนเดียวมันก็พออยู่แล้วค่ะ""แต่ฉันจะนอนกับเธอด้วย ที่นอนเล็กแบบนั้นคงนอนไม่พอหรอก""ถ้าคุณอยากนอนที่นอนกว้างๆ งั้นคุณก็กลับบ้านไปนอนบ้านของคุณดีกว่านะคะ""ฉันบอกจะนอนที่นี่ก็จะนอนที่นี่ งั้นเดี๋ยวฉันจะโทรสั่งทางร้านให้เอาเตียงกับที่นอนมาส่งก็แล้วกัน แล้วก็สั่งแอร์มาติดด้วย""ไม่ต้องติดแอร์หรอกค่ะคุณมิลเลอร์""เธอไม่ร้อนหรือไงเปิดแต่พัดลมน่ะ""ไม่ร้อนค่ะ เพราะเอรินทร์นอนตากพัดลมมาจนชินแล้ว""แต่ฉันไม่ชิน" พูดจบเขาก็จัดการโทรไปหาร้านเฟอร์นิเจอร์แล้วบอกให้เอาเตียงและที่นอนขนาดหกฟุตมาส่งที่นี่ จากนั้นก็โทรไปหาร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าบอกให้พนักงานเอาแอร์เข้ามาติดตั้งวันนี้เลยหลายชั่วโมงผ่านไปตอนเย็นหลังจากที่พนักงานร้านเฟอร์นิเจอร์และพนักงานติดตั้งแอร์กลับไปแล้ว มิลเลอร์ก็เข้ามาในห้องนอนแล้วบอกคนตัวเล็กที่กำลังจะเข้าห้องน้ำ"เดี๋ยวเราออกไปกินข้าวข้างนอกกันนะ""ค่ะ" ว่าแล้วเอรินทร์ก็เข้าห้องน้ำไป จากนั้นร่างสูงก็ออกไปข้างนอกจึงเห็นหญิงวัยกลางคนยืนอยู่หน้าบ้าน มิลเลอร
"เธออยากกินอะไรไหม เดี๋ยวฉันสั่งของกินจากทางโรงแรมมาให้ อาหารที่นี่รสชาติอร่อยมากเลยนะ" เจ้าของใบหน้าหล่อไร้ที่ติหันถามยังร่างบอบบางที่นั่งอยู่ด้านข้างของตัวเองด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน"คุณเคยมากินใช่ไหมคะถึงได้รู้ว่าอร่อย" เรียวปากสวยเอ่ยถามพร้อมคลี่ยิ้มอ่อนๆ"ฉันมากินบ่อย เพราะโรงแรมนี้เป็นของเพื่อนฉัน""อ๋อค่ะ""ตกลงจะกินไหม เดี๋ยวฉันสั่งให้""กินค่ะ""ดีแล้วแหละที่กิน เพราะคืนนี้เธอยังต้องโดนอีกหลายน้ำ" เขายกยิ้มส่งสายตาเจ้าชู้ จนทำเอาเอรินทร์แก้มร้อนผ่าวและรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อเห็นแววตาคมที่สะท้อนออกมาแบบนั้นมิลเลอร์ลุกไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงแล้วจัดการโทรสั่งอาหารมาสองที่ ก่อนจะเดินกลับมาหย่อนกายนั่งลงข้างร่างเล็ก ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเขาก็มีสายโทรเข้ามาจากออมRrrr!'ว่าไงออม'เอรินทร์ที่ได้ยินว่าผู้หญิงที่เขากำลังจะแต่งงานด้วยโทรเข้ามาก็ถึงกับหัวใจวูบไหว'มิลเลอร์อยู่ไหน มืดแล้วทำไมถึงยังไม่กลับบ้านล่ะ''คืนนี้ฉันไม่ได้กลับนะออม''แล้วตอนนี้มิลเลอร์อยู่ไหน''ฉันอยู่โรงแรมน่ะ''มิลเลอร์พาสาวเข้าโรงแรมเหรอ''อืม''ใครเหรอ' ออมถามพลางรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเมื่อคิดว่ามิ
เมื่อมิลเลอร์ลิ้มเลียดอกบัวตูมคู่สวยจนรู้สึกพึงพอใจแล้ว จากนั้นจึงผละออกมาแล้วไล้เลียไปตามหน้าท้องแบนราบและรอบสะดือ ก่อนจะเลื่อนลงไปยังเนินสวาทขาวเนียน ฝ่ามือหนาดันขาเรียวแยกออกกว้างพร้อมก้มลงไปตวัดลิ้นเลียในร่องกลีบสีหวานอย่างนุ่มนวลแผล่บ แผล่บ"ซี้ด อ๊า" เธอส่งเสียงครางหวานออกมาพลางแอ่นเนินรักตา
เมื่อเอรินทร์จัดการล้างแก้วกาแฟเสร็จก็ออกมานั่งยังโต๊ะทำงานที่ติดกับผึ้ง เธอไม่อยากเข้าไปในห้องทำงานของเขาเพราะอยากตีตัวออกห่างจากเขา นอกเสียจากว่าเขาจะขู่เหมือนเมื่อครู่"พี่ผึ้งมีอะไรให้เอรินทร์ช่วยก็บอกนะคะ""งั้นก็พอดีเลย เผอิญว่ามีเอกสารที่จะให้ท่านรองเซนน่ะ ถ้าอย่างนั้นน้องเอรินทร์ช่วยเอาเข้า
บริษัทมิลเลอร์ร่างสูงสาวเท้าเข้ามาหน้าห้องทำงานของเขาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่สบอารมณ์ก็เห็นว่าคนเล็กนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานข้างๆโต๊ะเลขาของเขา เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงหยุดยืนหน้าโต๊ะที่เธอนั่งพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเข้ม ดวงตาสีเทาที่จ้องมองเธอนั้นเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง"เข้าไปพบฉันในห้องเดี๋ยวนี
เมื่อเอรินทร์เข้ามาอยู่ในห้องได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อก! ก๊อก!เอรินทร์ที่ได้ยินก็ชะงักพลางคิดในใจว่าเขาจะเข้ามาในห้องของเธอทำไมอีกก๊อก! ก๊อก!เมื่อสิ้นเสียงเคาะประตูครั้งที่สองร่างเล็กก็จำต้องลุกไปเปิดประตูพร้อมกับเอ่ยถามออกไป"คุณจะเข้ามา..." เธอจะเอ่ยปากถามเขาว่าจะเข้ามาทำไมอีกก็ต้อ











