LOGINเสียงคำรามของเขาดังกลบเกลื่อนเสียงอ้อนวอนจากเธอ ตอนนี้เขาเหมือนดั่งมัจจุราชที่กำลังจะเข้ามาเอาชีวิตเธอไปจากโลกใบนี้ น้ำตาไหลรินออกมาอาบแก้ม ไหลลงเปียกที่นอน เขาจับเธอพลิกคว่ำ ดึงแท่งเนื้อออกจากช่องคลอดแล้วสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลัง ที่… ที่ไม่ควรเข้าไป!
“กรี๊ด!”
เธอกรีดร้องเสียงดังจนหมดแรง เจ็บเหลือเกิน… เจ็บเกินกว่าที่เธอจะทนไหว เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้น เขากำลังจะฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็นอยู่แล้ว
“อ่าส์… แน่นทั้งข้างหน้าข้างหลัง อายุ 16 แล้วยังไม่เคยอีกเหรอ”
เขาถามไปกระแทกกายดังตับๆ ไป พิมพ์พลอยส่ายหน้าจนผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด เขาหัวเราะชอบใจ นานๆ ทีจะมีเหยื่อซิงๆ หลงเข้ามาให้เขาเชยชมสักที
“อู้ว! ไม่ไหวแล้ว!”
เขาชักกายออกมาจากรูแล้วใช้มือชักแก่นกายระรัว น้ำสีขาวขุ่นพุ่งใส่ก้นนวลเนียนของเธอ พิมพ์พลอยนอนคว่ำอย่างหมดอะไรตายอยาก เจ็บไปหมดทั้งตัวและหัวใจ
“ฮือ…”
“ร้องไห้ไปก็ไม่มีประโยชน์ รู้เอาไว้ซะว่าหลังจากนี้ชีวิตของเธออยู่ในเงื้อมมือฉัน เธอจะไม่มีวันออกไปจากที่นี่ได้ ฉันจะทำให้เธอเป็นทาสกามของฉันตลอดไป ความแค้นที่ฉันมีกับพ่อของเธอ ฉันจะเอาลงกับเธอคนเดียว!” เขาบอกแล้วลุกขึ้นแต่งกายเดินออกไปจากห้อง
พิมพ์พลอยมองตามแผ่นหลังกำยำของเขาจนลับสายตา เธอกำมือแน่นจนเจ็บไปหมด นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเธอกันแน่ จู่ๆ เขาก็จับเธอมาข่มขืน ถามแต่เรื่องเพชรบ้าบออะไรก็ไม่รู้ ตอนนี้เธออยากกลับบ้าน อยากกลับไปหาแม่ อยากไปอยู่ที่งานศพพ่อ หากปาฏิหาริย์มีจริง เธอจะขอให้พ่อฟื้นขึ้นมา เพื่อตอบคำถามของเขา
เพชรอยู่ไหน…
เพชรอะไร เพชรบ้าอะไร เธอไม่รู้อะไรทั้งนั้น แต่เขาทำเหมือนกับว่าเธอรู้เรื่องต่างๆ เสียเต็มประดา พิมพ์พลอยนอนร้องไห้ อากาศภายในห้องนั้นหนาวเหน็บเหลือเกิน เธอร้องไห้จนผล็อยหลับไป รู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อมีใครบางคนเอาผ้ามาคลุมเรือนร่างเปล่าเปลือยของเธอ
“ฟื้นแล้วเหรอคะ”
หญิงสาววัยประมาณเกือบ 40 ยืนอยู่ข้างกายเธอ พิมพ์พลอยพยายามลุกขึ้นนั่น แต่ก็เจ็บไปหมด
“เบาๆ ค่ะ ครั้งแรกก็จะเจ็บแบบนี้ ต้องอดทนหน่อยนะคะ นายท่านมีอารมณ์รุนแรงมากกว่าคนปกติ เรี่ยวแรงก็เยอะ มีความต้องการทางเพศสูงมาก ทางที่ดี… ถ้าไม่อยากเจ็บตัวอย่าไปขัดใจนายท่านเลยนะคะ” หล่อนบอก พิมพ์พลอยส่ายหน้า ไม่เข้าใจในสิ่งที่หล่อนพูด
“หมายความว่ายังไงคะ”
“คุณได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้หญิงของนายท่านแล้ว อย่าทำให้นายท่านไม่พอใจ ไม่อย่างนั้น… เจ็บตัวแน่นอน เวลานายท่านโกรธแล้วไม่ปราณีใครทั้งนั้น” หล่อนพูดต่อ
“ผู้หญิงของนายท่าน… ไม่! หนูไม่เป็น!”
“หากจะไม่เป็นผู้หญิงของนายท่าน ก็มีอยู่ทางเลือกเดียว คือตาย” หล่อนพูดสบายๆ ไร้ท่าทีหวาดกลัว แต่มันกลับทำให้คนฟังขนลุกไปหมดทั้งตัว เธอเบิกตากว้าง ตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน
“...”
“นายท่านบอกกับฉันว่า… คุณเป็นลูกสาวของคุณชลิต แย่หน่อยนะคะ ก่อนหน้านี้คุณชลิตก็สร้างเรื่องไว้ใหญ่โต”
“พ่อของหนูสร้างเรื่องอะไรไว้เหรอคะ ทำไมหนูไม่เห็นรู้เรื่องอะไรเลย”
“คุณชลิตขโมยเพชรประจำตระกูลไปค่ะ เพชรเม็ดนี้น้ำงาม 88 กะรัต มีมูลค่าพันล้านบาท เห็นว่าขโมยไปให้สมศักดิ์ มาเฟียคู่อริของนายท่าน เพราะฉะนั้น… ทำใจนะคะ นายท่านคงจะรุนแรงกับคุณน่าดู” หล่อนพูดแล้วก็ยิ้มไปด้วย พิมพ์พลอยใจสั่นหวิว รู้สึกว่าทำให้ตัวเองตายเสียยังดีกว่าตกอยู่ในเงื้อมมือของรามินทร์
“ยอมรับชะตาชีวิตเถอะค่ะ ตอนนี้สิ่งที่คุณทำได้ก็คือต้องคอยเอาอกเอาใจนายท่าน อย่าให้นายท่านต้องโกรธ ไม่พอใจ แล้วคุณจะรู้ว่าจริงๆ แล้วนายท่านใจดีมีเมตตาขนาดไหน”
“ใจดี? คนแบบนั้นเนี่ยนะใจดี พูดให้ตายยังไงหนูก็ไม่เชื่อหรอกค่ะ”
“ฉันพูดจริงค่ะ ไม่ได้ล้อเล่น คุณดูแล ปรนนิบัติ เอาอกเอาใจนายท่านได้ แต่อย่าหลวมตัวไปหลงรักนายท่านเป็นอันขาด ฉันขอเตือนคุณไว้ก่อนนะคะ”
“ไม่มีวัน! หนูไม่มีวันตกหลุมรักคนใจดำแบบนั้นแน่นอน”
“ดีแล้วค่ะ เพราะนายท่านไม่มีทางที่จะรักใครเป็นจริงเป็นจัง ไม่มีทางที่จะแต่งงานมีลูกแน่นอน อีกอย่างที่ฉันจำเป็นต้องบอกคุณก็คือ… หญิงรับใช้ในคฤหาสน์หลังนี้ นอกจากฉัน คือ ทาสรับใช้ทั้งงานบ้านและงานบนเตียง หากนายท่านเรียกใช้ก็ต้องไป ไม่มีการปฏิเสธ บางครั้งอาจจะเรียกไปคนเดียว บางครั้งอาจจะเรียกไป 3-4 คน แล้วแต่อารมณ์ของนายท่าน หรือบางครั้งก็เรียกใช้บริการหญิงสาวที่ทำงานอาบ อบ นวด มาปรนนิบัติ คุณต้องทำใจยอมรับและทำใจให้ชินนะคะ มันอาจจะแปลกๆ พิลึกไปบ้าง แต่ถ้าได้ลองแล้ว… รับรองว่าติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นเลยค่ะ” หล่อนพูดไปขวยเขินไป แต่พิมพ์พลอยหน้าแดงไปเรียบร้อยแล้ว
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่… พ่อตายอย่างเดียวไม่พอ ชีวิตเธอต้องอยู่ในกำมือของคนบ้าหื่นกามโรคจิตอีกหรือนี่…
“ฉันชื่อนุชนะคะ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณนี่ถือว่าโชคดีนะคะ ได้มาอยู่โดยที่ไม่ต้องทำงานบ้าน ไม่ต้องทำอะไร นอกจากดูแลเรื่องบนเตียงและเรียนหนังสือให้จบ หลังจากนี้ฉันจะทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงคอยสอนงานเรื่องบนเตียงให้คุณเองค่ะ คุณจะได้รู้ว่าเรื่องไหนควรทำไม่ควรทำ อะไรที่ทำให้นายท่านพอใจบ้าง ฉันจะสอนคุณทั้งหมด”
“คุณบ้าไปหรือเปล่าคะ ทำไมหนูต้องรู้เรื่องพวกนี้ด้วย หนูจะออกไปจากที่นี่ ออกไปจากบ้านหลังนี้ และจะออกไปแจ้งตำรวจให้มาจับนายท่านของคุณ!”
“เป็นไปไม่ได้ค่ะ คุณไม่สามารถออกจากคฤหาสน์หลังนี้ไปได้”
“อย่าบอกนะคะว่าคุณเคยลองพยายามหนีแล้ว”
“ไม่ค่ะ ฉันไม่เคยหนีและไม่เคยคิดจะหนี ตอนแรกฉันถูกส่งตัวมาบำเรอกามนายท่าน หลังจากที่พี่ชายติดหนี้พนัน แต่อยู่ไปอยู่มาฉันชักเริ่มชอบที่นี่ ที่นี่ปลอดภัย มีอาหาร มีที่พักที่สะดวกสบาย แถมยังมีนายท่านให้คอยดูแลปรนนิบัติ ฉันเลยเต็มใจอยู่ที่นี่ค่ะ” นุชตอบ คำตอบของหล่อนทำให้พิมพ์พลอยเอียงคอมองด้วยความสงสัย
“คุณรักนายท่าน…?”
“ค่ะ รัก… แต่ไม่ได้รักแบบต้องการเป็นเจ้าของ ฉันไม่ได้ต้องการแต่งงานสร้างครอบครัวกับนายท่าน แต่ฉันรักแบบเทิดทูน นายท่านมีจิตใจเมตตามาก ขนาดฉันไปตกหลุมรักพี่ยอด ลูกน้องในสังกัดของนายท่าน นายท่านรู้เข้ายังไม่ว่าเลย ปกติหากเป็นคนอื่นคงจะฆ่าฉันทิ้งไปแล้ว แต่นายท่านกลับจัดงานแต่งงานให้ ให้เงินก้อนหนึ่งไว้สร้างครอบครัว ฉันเลยเลือกที่จะอยู่ทำงานรับใช้นายท่านที่นี่ต่อ พอฉันแต่งงานแล้ว นายท่านก็ไม่เคยเรียกให้ฉันไปปรนนิบัติเรื่องบนเตียงอีกต่อไป ฉันอยู่ที่นี่ฉันมีความสุขมาก” หล่อนพูดไปยิ้มไปเหมือนเดิม พิมพ์พลอยไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงตรงหน้าพูดเท่าไหร่นัก ตอนนี้ในหัวสมองเธอมีแต่เรื่องคิดหนี
“อุ้ย! ฉันก็มัวแต่คุยเพลิน นี่จะ 5 ทุ่มแล้ว เดี๋ยวเที่ยงคืนนายท่านจะเข้ามาอีก ไปอาบน้ำ ทำความสะอาดร่างกายเถอะค่ะ นายท่านชอบผู้หญิงสะอาด ตัวหอมๆ คืนนี้คุณต้องรับงานหนักหน่อยนะคะ” หล่อนบอกแล้วพยุงตัวเธอไปที่ห้องน้ำ ภายในอ่างอาบน้ำมีน้ำอุ่นโรยด้วยกลีบดอกไม้ กลิ่นหอมจากเทียนหอมทำให้เธอผ่อนคลายลง นุชให้เธอลงไปอยู่ในอ่าง ส่วนหล่อนเป็นฝ่ายเอาฟองน้ำถูกายให้เธอ แถมยังนวดผ่อนคลายให้อีกด้วย พิมพ์พลอยใช้เวลาในห้องน้ำนานนับชั่วโมง ออกมาอีกครั้งก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว นุจรีย์กระวีกระวาดประโลมครีมบำรุงผิวและหยิบชุดให้เธอสวม…
เขาปล่อยให้เธอเลียจนพอใจ จากนั้นจึงเดินมาคร่อมร่างบางของเธอไว้แล้วสอดกายเข้าไปในรูสวาทด้านหน้าของเธอ พิมพ์พลอยเกร็งสะท้านไปทั่วทั้งกาย อยากจะบิดเร่าให้ขาดใจแต่ตอนนี้ร่างกายของเธอกลับถูกพันธนาการไว้หมดทุกส่วน ได้แต่ปล่อยให้เขาแทงแก่นกายเข้ามายังรูรักของเธอเรื่อยๆ แทงจนเธอเสร็จไปอีกหลายรอบเขาถึงปล่อยน้ำรักออกมา“อู้ว!”เหมือนว่ารามินทร์ยังไม่พอใจในการเล่นกับร่างกายหญิงสาว เขาแก้เชือกที่มัดมือมัดเท้าออก พิมพ์พลอยร่วงลงไปนอนลงกับพื้น เธอหอบถี่ๆ มองดูชายหนุ่มที่ยืนเปลือยอยู่เหนือร่างของเธอ เขาเดินตรงไปหยิบไม้แทงสนุ๊ก แต่ปลายไม้มีอวัยวะเพศชายปลอมสวมไว้อยู่ พอหยิบได้ก็เดินมาหาเธอ“อ้าขา” เขาสั่ง พิมพ์พลอยนอนหงายชันขาขึ้นแล้วก็อ้าขาตามที่เขาต้องการ รามินทร์สอดอวัยวะเพศปลอมเข้าไปในรูสวาทของเธอ เขานั่งคุกเข่าแล้วแทงไม้เข้าๆ ออกๆ เสียงร้องครวญครางและเรือนร่างบางที่ดีดดิ้นทำให้รามินทร์สนุกมาก ยิ่งเห็นเธอกรีดร้องเขายิ่งแทงไม้เข้าไปในรูสวาทของเธออีก“อ๊าๆๆๆๆๆ อ๊าย! อ๊าย! กรี๊ด!”สิ้นสุดเสียงหวีดร้อง พิมพ์พลอยเกร็งร่างขึ้นกระตุกวาบไหวตัวสั่นไปหมด รามินทร์ฉีกยิ้มสะใจ เขาดึงไม้สนุ๊กออกจากร่างกายของเธอ
เขาฉุดเธออย่างแรง ตรงไปที่ขื่อเหล็กที่มีเชือกสีน้ำตาลขนาดใหญ่ รามินทร์จับมือเธอชูขึ้นเหนือศีรษะแล้วใช้เชือกมัดมือเธอไว้กับขื่อเหล็ก พิมพ์พลอยมองชายหนุ่มตาเยิ้ม“พี่มินทร์...”เขาเดินตรงไปที่รอก หมุนไปด้านหลังเพื่อปล่อยให้เชือกยาวลงมา พิมพ์พลอยนั่งลงคุกเข่า เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเว้าวอน รามินทร์ปลดผ้าขนหนูตัวเองทิ้ง เขาใช้มือชักแท่งเอ็นขนาดใหญ่เข้าๆ ออกๆ ก่อนจะจ่อไปที่โพรงปากเล็ก“อืม...”ทันทีที่ความเป็นชายเข้าไปสู่โพรงปาก เขาก็ร้องครางออกมาเสียงดัง ใบหน้าแสดงให้เห็นถึงความเสียวซ่านสุขสมที่สุด พิมพ์พลอยเลียแท่งเอ็นดุ้นใหญ่จนเปียกแฉะไปหมด จากนั้นค่อยเลียไต่ลงมาเรื่อยๆ ยังไข่สองใบ เธอค่อยๆ ขบเม้มเนื้อนุ่มที่ห่อหุ้มไข่ทั้งสองใบเอาไว้“อูย... ซี๊ดส์... อ่าส์...”เธอทั้งเลียและอมสลับกัน เลียเรื่อยลงไปยังรูก้นของเขา เธอเลียให้เขาอย่างไม่รังเกียจ พิมพ์พลอยเลียไปมองสบตาชายหนุ่มไปด้วย ทำให้เขาเสียวสุดถึงขั้วหัวใจ“อูย... อู้ว!”อ๊อกๆๆๆๆเขากระแทกแท่งเอ็นเข้าไปยังโพรงปากของเธอ พิมพ์พลอยอ้าปากกว้างรอรับแท่งเอ็นขนาดใหญ่ เธอดูดกลืนเข้าไปจนมิดด้าม รามินทร์จับศีรษะเธอเอาไว้แน่นแล้วอัดกระแทกสุดแรง
“กลับไป… หนูก็…” เธอพูดค้างเอาไว้แล้วก็อมยิ้ม ก่อนจะโผกายกอดชายหนุ่มไว้แน่น “กลับไปหนูจะแต่งงานกับพี่มินทร์ก่อนเป็นอันดับแรกไงคะ เดี๋ยวพี่มินทร์ไปเห็นสาวๆ เมืองเหนือแล้วจะติดอกติดใจทิ้งหนูไปจะทำยังไง ยิ่งหล่อๆ อยู่ด้วย” เธอทำหน้าทำตาทะเล้น รามินทร์หัวเราะชอบใจ “ดีๆ พี่ล่ะอยากให้เธอจองตัวตั้งนานแล้ว”“พอเราแต่งงานเสร็จ เราก็มีลูกกันสักคนก่อนดีไหมคะ พอลูกโตแล้วหนูค่อยทำงาน หนูอยากทำงานโรงพยาบาลในเชียงใหม่นั่นแหละค่ะ ใกล้ๆ บ้านดี ไม่อยากอยู่กรุงเทพ แออัด วุ่นวาย” คำตอบของเธอทำให้รามินทร์โล่งใจ สบายใจมากขึ้น หมดห่วงไปอีกเปราะ นึกว่าเธอจะทิ้งเขาไปเสียแล้ว “ดีมาก!” “หนูรักพี่มินทร์ หนูอยากอยู่กับพี่มินทร์ ไม่อยากห่างพี่มินทร์ไปเลยแม้แต่วันเดียว” เธอเอาหัวมาถูๆ แขนเขา รามินทร์ลูบผมเธอเบาๆ “พี่ก็ไม่อยากห่างเธอเลยแม้แต่วันเดียวเหมือนกัน พี่ไม่คิดเลยว่าเธอจะรักพี่ขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้… ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก พี่ทำร้ายเธอ ข่มขืนเธอ ทำให้เธออับอาย…”“เรื่องนั้น… หนูเข้าใจค่ะว่าพี่มินทร์แค้นพ่อหนูมาก แต่หลังจากนั้นพี่มินทร์ก็ดูแลหนูเป็นอย่างดีมาโดยตลอด จนหนูรักพี่… รักมาก” “บางทีนะ…
“เอาสิ… ถึงพี่เหนื่อยแต่พี่ก็ไหว…” “พูดถึง… หนูก็คิดถึงห้องลับของเราสองคนนะคะ ตอนนั้นชีวิตเราตื่นเต้นดี มาอยู่ที่นี่จะโจ่งครึ่มมากก็ไม่ได้ เกรงใจแม่” เธอพูดไปบิดตัวไป รามินทร์หลุดหัวเราะออกมา“อยากได้ไหมล่ะ พี่จะจัดให้” “ง่า… ไม่เอาดีกว่าค่ะ ที่นี่อเมริกาไม่เหมือนบ้านเราที่เมืองไทย” “ไม่ต้องห่วงหรอกน่า… บ้านใหม่ของเราที่ไทยพี่ทำห้องลับไว้เรียบร้อยแล้ว รับรองว่าจะตื่นเต้นยิ่งกว่าห้องลับห้องเก่าอีก” เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วบอก พิมพ์พลอยยิ้มกว้าง“พี่มินทร์นี่รู้ใจหนูจริงๆ เลย” “พี่เป็นผัวเธอนี่ คนเป็นผัวก็ต้องรู้ใจเมียเป็นธรรมดาอยู่แล้ว” “ค่ะ” “จะถอดเสื้อผ้าเองหรือจะให้พี่ถอดให้ หรือว่า… จะเอาทั้งชุดแบบนี้เลย” รามินทร์ถามพร้อมกับเอื้อมมือไปขยำเต้านมอวบอัด พิมพ์พลอยหัวเราะคิกคัก สนุกสนานกับความหยาบโลนของเขา“ให้พี่ถอดให้ดีกว่าค่ะ แต่อย่าหนักมือนักนะคะ เดี๋ยวคุณแม่จะแปลกใจว่าทำไมเสื้อผ้าขาดบ่อยๆ” “จะพยายามแล้วกันนะ” เขาถอดเสื้อยืดของตัวเองออก พิมพ์พลอยยิ้มหวานไล่มองมัดกล้ามตามเนื้อตัวร่างกายของเขา เขาเป็นผู้ชายที่มีเรือนร่างกำยำสวยงามมาก มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ พอเห็นเขาถอดเสื้อแล้
ข่าวการจับกุมศุภชัยดังไปทั่วประเทศ ประเด็นคือดังตรงที่เขาถูกซ้อมจนเข้าห้อง ICU ต่างหาก พิมพ์พลอยเห็นข่าวในโทรทัศน์แล้วก็หันมองชายหนุ่มที่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือข้างๆ อย่างใช้ความคิด“ฝีมือพี่มินทร์หรือเปล่าคะ” “หืม…?”“ในข่าวน่ะค่ะ ใช่ฝีมือพี่มินทร์หรือเปล่า” “แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ” “โธ่… พี่มินทร์ไม่น่าทำกับเขาอย่างนี้เลยนะคะ แค่จับตัวส่งให้ตำรวจแค่นั้นก็พอแล้ว หลักฐานมีอยู่ทนโท่แบบนั้นให้ตายยังไงก็ไม่รอด” “แต่มันไม่สะใจพี่ ก่อนเข้าคุกมันต้องโดนให้สาสมกับที่ทำให้เธอต้องเจ็บตัว” “พี่มินทร์…”“ขอโทษที… พี่เป็นคนรักแรงเกลียดแรง ถ้ารักใครแล้วรักจริง แต่ถ้าเกลียดใครก็อย่างที่เห็น…” เขาพูดแล้วสบสายตาเธอนิ่ง พิมพ์พลอยคลี่รอยยิ้มออกมา“เรื่องนั้นพี่มินทร์ไม่ต้องบอกหนูก็พอรู้อยู่หรอกค่ะ” “รู้ไว้ก็ดีแล้ว และอย่าทรยศกับความรักของพี่ล่ะ” “ไม่มีวันค่ะ หนูไม่มีวันทรยศพี่มินทร์แน่นอน ว่าแต่พี่มินทร์เถอะ อย่าแอบหนีหนูไปมีสาวที่ไหนก็แล้วกัน!” “พี่เป็นลูกผู้ชาย พี่รักษาคำพูด” เขาบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง รามินทร์ค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าเข้าไปหาหญิงสาวช้าๆ พิมพ์พลอยเอามือดันหน้าอกเขาเบาๆ “อย่าเพิ่งค่ะพี่ม
“ไม่ใช่ปากดีอย่างเดียวนะคะ อย่างอื่นก็ดีด้วย...” เธอลากเสียงยาว ล้อเลียนคนเป็นสามี รามินทร์ส่ายหน้าระอา เขาตักโจ๊กขึ้นมาใหม่แล้วป้อน เธออ้าปากกินอย่างหิวโหย“อร่อยจังเลยค่ะ”“ถ้าอร่อยก็กินเยอะๆ กินแล้วก็นอนพักผ่อน”“พี่มินทร์รู้ไหมคะว่าใครต้องการจะฆ่าพี่” พิมพ์พลอยถามในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้ เป็นคำถามที่ถูกโพล่งออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย“รู้!”“รู้... แล้วพี่มินทร์จะทำยังไงต่อไปคะ แจ้งตำรวจ...”“ตอนนี้พี่ได้ตัวคนทำแล้ว มันมาอยู่ในเงื้อมมือพี่แล้ว”“อ้าว! ทำไมพี่มินทร์ไม่ส่งตำรวจ”“เดี๋ยวค่อยส่ง หาอะไรทำสนุกๆ ก่อนแล้วค่อยส่งตำรวจ” เขาพูดไปยิ้มไป เป็นรอยยิ้มเย็นยะเยือกที่ทำให้คนมองอย่างพิมพ์พลอยรู้สึกขนลุกที่แผ่นหลัง ไม่ต้องบอกเธอก็พอจะรู้ว่าเขาจะทำอะไรกับเหยื่อคนนี้!ผลั๊วะ! ตุ๊บ! เพี๊ยะ!เสียงหมัดเสียงเท้ากระทบกับร่างกายกำยำของชายผิวขาว เขานอนคุดคู้อยู่บนพื้นโกดังริมทะเล แม้เสียงคลื่นจะซัดสาดแต่ไม่อาจกลบเกลื่อนเสียงหมัดที่กระทบลงมายังตัวตนของเขาได้ ตอนนี้เขาเจ็บปวดทรมานไปหมดทั้งตัวซ่า!“อ๊ากกกกกก!!!”รามินทร์สาดน้ำเกลือลงไปยังร่างของชายคนนั้น เขาดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมาน ขณะที่รามินทร์ได้แ







