LOGINเขาปล่อยให้เธอเลียจนพอใจ จากนั้นจึงเดินมาคร่อมร่างบางของเธอไว้แล้วสอดกายเข้าไปในรูสวาทด้านหน้าของเธอ พิมพ์พลอยเกร็งสะท้านไปทั่วทั้งกาย อยากจะบิดเร่าให้ขาดใจแต่ตอนนี้ร่างกายของเธอกลับถูกพันธนาการไว้หมดทุกส่วน ได้แต่ปล่อยให้เขาแทงแก่นกายเข้ามายังรูรักของเธอเรื่อยๆ แทงจนเธอเสร็จไปอีกหลายรอบเขาถึงปล่อยน้ำรักออกมา“อู้ว!”เหมือนว่ารามินทร์ยังไม่พอใจในการเล่นกับร่างกายหญิงสาว เขาแก้เชือกที่มัดมือมัดเท้าออก พิมพ์พลอยร่วงลงไปนอนลงกับพื้น เธอหอบถี่ๆ มองดูชายหนุ่มที่ยืนเปลือยอยู่เหนือร่างของเธอ เขาเดินตรงไปหยิบไม้แทงสนุ๊ก แต่ปลายไม้มีอวัยวะเพศชายปลอมสวมไว้อยู่ พอหยิบได้ก็เดินมาหาเธอ“อ้าขา” เขาสั่ง พิมพ์พลอยนอนหงายชันขาขึ้นแล้วก็อ้าขาตามที่เขาต้องการ รามินทร์สอดอวัยวะเพศปลอมเข้าไปในรูสวาทของเธอ เขานั่งคุกเข่าแล้วแทงไม้เข้าๆ ออกๆ เสียงร้องครวญครางและเรือนร่างบางที่ดีดดิ้นทำให้รามินทร์สนุกมาก ยิ่งเห็นเธอกรีดร้องเขายิ่งแทงไม้เข้าไปในรูสวาทของเธออีก“อ๊าๆๆๆๆๆ อ๊าย! อ๊าย! กรี๊ด!”สิ้นสุดเสียงหวีดร้อง พิมพ์พลอยเกร็งร่างขึ้นกระตุกวาบไหวตัวสั่นไปหมด รามินทร์ฉีกยิ้มสะใจ เขาดึงไม้สนุ๊กออกจากร่างกายของเธอ
เขาฉุดเธออย่างแรง ตรงไปที่ขื่อเหล็กที่มีเชือกสีน้ำตาลขนาดใหญ่ รามินทร์จับมือเธอชูขึ้นเหนือศีรษะแล้วใช้เชือกมัดมือเธอไว้กับขื่อเหล็ก พิมพ์พลอยมองชายหนุ่มตาเยิ้ม“พี่มินทร์...”เขาเดินตรงไปที่รอก หมุนไปด้านหลังเพื่อปล่อยให้เชือกยาวลงมา พิมพ์พลอยนั่งลงคุกเข่า เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเว้าวอน รามินทร์ปลดผ้าขนหนูตัวเองทิ้ง เขาใช้มือชักแท่งเอ็นขนาดใหญ่เข้าๆ ออกๆ ก่อนจะจ่อไปที่โพรงปากเล็ก“อืม...”ทันทีที่ความเป็นชายเข้าไปสู่โพรงปาก เขาก็ร้องครางออกมาเสียงดัง ใบหน้าแสดงให้เห็นถึงความเสียวซ่านสุขสมที่สุด พิมพ์พลอยเลียแท่งเอ็นดุ้นใหญ่จนเปียกแฉะไปหมด จากนั้นค่อยเลียไต่ลงมาเรื่อยๆ ยังไข่สองใบ เธอค่อยๆ ขบเม้มเนื้อนุ่มที่ห่อหุ้มไข่ทั้งสองใบเอาไว้“อูย... ซี๊ดส์... อ่าส์...”เธอทั้งเลียและอมสลับกัน เลียเรื่อยลงไปยังรูก้นของเขา เธอเลียให้เขาอย่างไม่รังเกียจ พิมพ์พลอยเลียไปมองสบตาชายหนุ่มไปด้วย ทำให้เขาเสียวสุดถึงขั้วหัวใจ“อูย... อู้ว!”อ๊อกๆๆๆๆเขากระแทกแท่งเอ็นเข้าไปยังโพรงปากของเธอ พิมพ์พลอยอ้าปากกว้างรอรับแท่งเอ็นขนาดใหญ่ เธอดูดกลืนเข้าไปจนมิดด้าม รามินทร์จับศีรษะเธอเอาไว้แน่นแล้วอัดกระแทกสุดแรง
“กลับไป… หนูก็…” เธอพูดค้างเอาไว้แล้วก็อมยิ้ม ก่อนจะโผกายกอดชายหนุ่มไว้แน่น “กลับไปหนูจะแต่งงานกับพี่มินทร์ก่อนเป็นอันดับแรกไงคะ เดี๋ยวพี่มินทร์ไปเห็นสาวๆ เมืองเหนือแล้วจะติดอกติดใจทิ้งหนูไปจะทำยังไง ยิ่งหล่อๆ อยู่ด้วย” เธอทำหน้าทำตาทะเล้น รามินทร์หัวเราะชอบใจ “ดีๆ พี่ล่ะอยากให้เธอจองตัวตั้งนานแล้ว”“พอเราแต่งงานเสร็จ เราก็มีลูกกันสักคนก่อนดีไหมคะ พอลูกโตแล้วหนูค่อยทำงาน หนูอยากทำงานโรงพยาบาลในเชียงใหม่นั่นแหละค่ะ ใกล้ๆ บ้านดี ไม่อยากอยู่กรุงเทพ แออัด วุ่นวาย” คำตอบของเธอทำให้รามินทร์โล่งใจ สบายใจมากขึ้น หมดห่วงไปอีกเปราะ นึกว่าเธอจะทิ้งเขาไปเสียแล้ว “ดีมาก!” “หนูรักพี่มินทร์ หนูอยากอยู่กับพี่มินทร์ ไม่อยากห่างพี่มินทร์ไปเลยแม้แต่วันเดียว” เธอเอาหัวมาถูๆ แขนเขา รามินทร์ลูบผมเธอเบาๆ “พี่ก็ไม่อยากห่างเธอเลยแม้แต่วันเดียวเหมือนกัน พี่ไม่คิดเลยว่าเธอจะรักพี่ขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้… ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก พี่ทำร้ายเธอ ข่มขืนเธอ ทำให้เธออับอาย…”“เรื่องนั้น… หนูเข้าใจค่ะว่าพี่มินทร์แค้นพ่อหนูมาก แต่หลังจากนั้นพี่มินทร์ก็ดูแลหนูเป็นอย่างดีมาโดยตลอด จนหนูรักพี่… รักมาก” “บางทีนะ…
“เอาสิ… ถึงพี่เหนื่อยแต่พี่ก็ไหว…” “พูดถึง… หนูก็คิดถึงห้องลับของเราสองคนนะคะ ตอนนั้นชีวิตเราตื่นเต้นดี มาอยู่ที่นี่จะโจ่งครึ่มมากก็ไม่ได้ เกรงใจแม่” เธอพูดไปบิดตัวไป รามินทร์หลุดหัวเราะออกมา“อยากได้ไหมล่ะ พี่จะจัดให้” “ง่า… ไม่เอาดีกว่าค่ะ ที่นี่อเมริกาไม่เหมือนบ้านเราที่เมืองไทย” “ไม่ต้องห่วงหรอกน่า… บ้านใหม่ของเราที่ไทยพี่ทำห้องลับไว้เรียบร้อยแล้ว รับรองว่าจะตื่นเต้นยิ่งกว่าห้องลับห้องเก่าอีก” เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วบอก พิมพ์พลอยยิ้มกว้าง“พี่มินทร์นี่รู้ใจหนูจริงๆ เลย” “พี่เป็นผัวเธอนี่ คนเป็นผัวก็ต้องรู้ใจเมียเป็นธรรมดาอยู่แล้ว” “ค่ะ” “จะถอดเสื้อผ้าเองหรือจะให้พี่ถอดให้ หรือว่า… จะเอาทั้งชุดแบบนี้เลย” รามินทร์ถามพร้อมกับเอื้อมมือไปขยำเต้านมอวบอัด พิมพ์พลอยหัวเราะคิกคัก สนุกสนานกับความหยาบโลนของเขา“ให้พี่ถอดให้ดีกว่าค่ะ แต่อย่าหนักมือนักนะคะ เดี๋ยวคุณแม่จะแปลกใจว่าทำไมเสื้อผ้าขาดบ่อยๆ” “จะพยายามแล้วกันนะ” เขาถอดเสื้อยืดของตัวเองออก พิมพ์พลอยยิ้มหวานไล่มองมัดกล้ามตามเนื้อตัวร่างกายของเขา เขาเป็นผู้ชายที่มีเรือนร่างกำยำสวยงามมาก มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ พอเห็นเขาถอดเสื้อแล้
ข่าวการจับกุมศุภชัยดังไปทั่วประเทศ ประเด็นคือดังตรงที่เขาถูกซ้อมจนเข้าห้อง ICU ต่างหาก พิมพ์พลอยเห็นข่าวในโทรทัศน์แล้วก็หันมองชายหนุ่มที่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือข้างๆ อย่างใช้ความคิด“ฝีมือพี่มินทร์หรือเปล่าคะ” “หืม…?”“ในข่าวน่ะค่ะ ใช่ฝีมือพี่มินทร์หรือเปล่า” “แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ” “โธ่… พี่มินทร์ไม่น่าทำกับเขาอย่างนี้เลยนะคะ แค่จับตัวส่งให้ตำรวจแค่นั้นก็พอแล้ว หลักฐานมีอยู่ทนโท่แบบนั้นให้ตายยังไงก็ไม่รอด” “แต่มันไม่สะใจพี่ ก่อนเข้าคุกมันต้องโดนให้สาสมกับที่ทำให้เธอต้องเจ็บตัว” “พี่มินทร์…”“ขอโทษที… พี่เป็นคนรักแรงเกลียดแรง ถ้ารักใครแล้วรักจริง แต่ถ้าเกลียดใครก็อย่างที่เห็น…” เขาพูดแล้วสบสายตาเธอนิ่ง พิมพ์พลอยคลี่รอยยิ้มออกมา“เรื่องนั้นพี่มินทร์ไม่ต้องบอกหนูก็พอรู้อยู่หรอกค่ะ” “รู้ไว้ก็ดีแล้ว และอย่าทรยศกับความรักของพี่ล่ะ” “ไม่มีวันค่ะ หนูไม่มีวันทรยศพี่มินทร์แน่นอน ว่าแต่พี่มินทร์เถอะ อย่าแอบหนีหนูไปมีสาวที่ไหนก็แล้วกัน!” “พี่เป็นลูกผู้ชาย พี่รักษาคำพูด” เขาบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง รามินทร์ค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าเข้าไปหาหญิงสาวช้าๆ พิมพ์พลอยเอามือดันหน้าอกเขาเบาๆ “อย่าเพิ่งค่ะพี่ม
“ไม่ใช่ปากดีอย่างเดียวนะคะ อย่างอื่นก็ดีด้วย...” เธอลากเสียงยาว ล้อเลียนคนเป็นสามี รามินทร์ส่ายหน้าระอา เขาตักโจ๊กขึ้นมาใหม่แล้วป้อน เธออ้าปากกินอย่างหิวโหย“อร่อยจังเลยค่ะ”“ถ้าอร่อยก็กินเยอะๆ กินแล้วก็นอนพักผ่อน”“พี่มินทร์รู้ไหมคะว่าใครต้องการจะฆ่าพี่” พิมพ์พลอยถามในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้ เป็นคำถามที่ถูกโพล่งออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย“รู้!”“รู้... แล้วพี่มินทร์จะทำยังไงต่อไปคะ แจ้งตำรวจ...”“ตอนนี้พี่ได้ตัวคนทำแล้ว มันมาอยู่ในเงื้อมมือพี่แล้ว”“อ้าว! ทำไมพี่มินทร์ไม่ส่งตำรวจ”“เดี๋ยวค่อยส่ง หาอะไรทำสนุกๆ ก่อนแล้วค่อยส่งตำรวจ” เขาพูดไปยิ้มไป เป็นรอยยิ้มเย็นยะเยือกที่ทำให้คนมองอย่างพิมพ์พลอยรู้สึกขนลุกที่แผ่นหลัง ไม่ต้องบอกเธอก็พอจะรู้ว่าเขาจะทำอะไรกับเหยื่อคนนี้!ผลั๊วะ! ตุ๊บ! เพี๊ยะ!เสียงหมัดเสียงเท้ากระทบกับร่างกายกำยำของชายผิวขาว เขานอนคุดคู้อยู่บนพื้นโกดังริมทะเล แม้เสียงคลื่นจะซัดสาดแต่ไม่อาจกลบเกลื่อนเสียงหมัดที่กระทบลงมายังตัวตนของเขาได้ ตอนนี้เขาเจ็บปวดทรมานไปหมดทั้งตัวซ่า!“อ๊ากกกกกก!!!”รามินทร์สาดน้ำเกลือลงไปยังร่างของชายคนนั้น เขาดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมาน ขณะที่รามินทร์ได้แ







