Share

ตอนที่ 3

last update Tanggal publikasi: 2025-09-05 18:02:08

“เย้! เสร็จสักที เห้ออออ”

นิลกาฬส่งชาร์ตข้อมูลคนไข้ให้พยาบาล ผุดลุกขึ้นยืนพลางเหยียดแขนบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบตามร่างกายหลังนั่งประจำห้องตรวจยิงยาวจนถึง 4 โมงเย็น

หิวจัง~

และแค่คิดกระเพาะก็ส่งเสียงร้องดังลั่นราวกับกำลังจะประท้วงว่าวันนี้ทั้งวันเพิ่งมีเพียงชาเขียวและมัฟฟินช็อกโกแลตแค่ชิ้นเดียวตกถึงท้อง

หญิงสาวควักมือถือมากดหาพิกัดร้านอาหารที่ใกล้ที่สุด ครู่เดียวก็ถอนหายใจเฮือก ถอดใจทันทีที่เห็นความแดงเถือกปรากฏบนหน้าจอ

ให้ฝ่ารถติดไปหาอาหารมื้อเย็นแบบคนปกติตอนนี้คงไม่ไหว สงสัยต้องฝากท้องกับอาหารญี่ปุ่นขาประจำอีกแล้ว 

“นิลกลับแล้วนะคะพี่ ๆ สวัสดีค่ะ”

“กลับดี ๆ นะคะหมอนิล / บ๊ายบายค่าหมอ”

นิลกาฬแวะอำลาพี่ ๆ พยาบาลที่มาขึ้นเวรบ่าย  ก่อนพาร่างที่ใกล้จะพังเต็มทน เดินลากขาออกไปจากบริเวณห้องตรวจด้วยท่าทีเหนื่อยล้า

ถึงวันนี้เธอไม่ได้ขึ้นเวรก็จริง แต่ว่าเธอล้าเกินกว่าจะหอบร่างกลับไปนอนบ้านที่อยู่ห่างจากโรงพยาบาลถึงยี่สิบกิโลเมตร ดังนั้นตัวเลือกที่ดีที่สุดจึงไม่พ้นเป็นคอนโดใหม่ที่เพิ่งเซ็นรับมา

ฉับพลันหัวคิ้วก็มุ่นเข้าหากันแน่น ใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เธอเร่งฝีเท้ามากขึ้นพลางเหลียวหลังไปมองข้างหลังด้วยความไม่สบายใจอยู่หลายหน

แม้มองไม่เห็นตัวบุคคลแต่เธอมั่นใจว่ากำลังมีใครบางคนแอบเดินตามเธออยู่ห่าง ๆ มาตั้งแต่ตัวตึก

“แย่จริง! วันนี้ดันจอดรถไกลซะด้วย”

นิลกาฬบ่นอุบกับตัวเอง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อนกดหาเบอร์ฟ้าใส เพื่อนสนิทที่ผันตัวไปเปิดคลินิกเสริมความงามของตัวเอง ทว่าจนแล้วจนรอดปลายสายก็ไม่มีการตอบรับใด ๆ

นิลกาฬออกอาการลุกลีลุกลนอย่างปิดไม่มิด ยิ่งเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นเงาดำวูบไหวที่อยู่ห่างออกไปอีกสามล็อค มือก็เร่งกดโทรหาเพื่อนสาวอย่างไม่สดละ ขณะเดียวกันสองขาก็สับถี่ยิบ ไม่คิดลดความเร็ว

“รับสิยัยฟ้า วะ ว๊าย!”

ด้วยความไม่ทันระวังและมัวแต่เหลียวไปมองข้างหลัง ผลคือไม่ทันสังเกตสิ่งแปลกปลอม กว่าจะรู้ตัวก็ตอนเผลอเหยียบกระป๋องน้ำอัดลมที่ถูกทิ้งแอ้งแม้งอยู่กลางลานจอดรถเข้าไปเต็มเท้า

ความเจ็บแล่นพล่านทำเอาเธอน้ำตาคลอ แต่ด้วยสถานการณ์ที่คับขันจึงไม่มีเวลามานั่งโอดครวญหรือสำรวจร่างกายเท่าไหร่นัก เธอรีบดีดตัวลุกขึ้นยืน กัดฟันข่มความเจ็บปวดที่ข้อศอกและสะโพกแล้วเดินต่อ

ดวงตากลมโตเป็นประกายฉายแววมีความหวัง เมื่อมองเห็นรถยนต์คันจิ๋วของตัวเองซึ่งจอดอยู่เกือบสุดอีกฟากของลานจอดรถ เร่งฝีเท้าจนอีกนิดจะเรียกว่าวิ่ง

แต่แล้วในนาทีที่เหลือระยะทางเพียงสิบก้าว จู่ ๆ ก็มีใครบางคนกระโดดเข้ามารวบตัวเธอไปกอด

“กรี๊ดดดด”

นิลกาฬหลับตาปี๋ กรีดร้องด้วยความตกใจ เธอรีบสะบัดตัวออกห่างจากคนแปลกหน้าทันทีที่สบโอกาส สองมือไม้ตวัดฟาดสะเปาสะปะโดยอัตโนมัติเพื่อป้องกันตัว 

เพี้ยะ! เพี้ยะ!

“โอ๊ย! หยุด หยุดก่อน ยัยหมอผี! นี่ฉันเอง!”

หมอผี?

สรรพนามการเรียกที่ไม่เหมือนใครทำให้หญิงสาวชะงักมือที่กำลังยื้อยุดกับคนตรงหน้า แล้วค่อย ๆ เปิดเปลือกตามาหรี่มองอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

กระทั่งพบว่าคนที่กระโดดมาขวางทางเมื่อครู่คือคชา ผู้ชายปากปีจอที่เพิ่งเจอกันที่ร้านกาแฟเมื่อตอนเที่ยง ความหวาดกลัวก็คล้ายถูกยกออกจากอก ก่อนนาทีต่อมาจะถูกแทนที่ด้วยความโมโห

“นี่นายแกล้งฉันเหรอ! ว่างมากนักหรือไง!”

นิลกาฬแผดเสียงลั่น โมโหจนน้ำตาคลอเบ้าเมื่อคิดว่าเงาดำที่เดินตามเธอมาตลอดทางคือเขา เขาจะรู้ไหมว่าเธอตกใจจนแทบเข่าอ่อน  ช่วงนี้ยิ่งดูซีรีย์พวกฆาตรกรรมต่อเนื่อง คดีสืบสวนสอบสวนเยอะเสียด้วย

คชาไม่ตอบแต่รั้งร่างอรชรเข้ามาใกล้ ครั้นพอเธอดิ้นหนีก็โน้มตัวเข้าไปกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู

“อย่าเพิ่ง”

เขาแสร้งแสดงออกว่าสนิทสนมกับหญิงสาว หากสายตาคมกลับจับจ้องไปยังเสาต้นหนึ่งที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเขม็ง

“มีคนเดินตามเธอมาตั้งแต่ในตึกแล้ว ไม่รู้ตัวเลยหรือไงยัยบ้า”

ใบหน้าชายหนุ่มเคร่งเครียดเกินกว่าจะเป็นการล้อเล่น อีกทั้งนิลกาฬเองก็รับรู้ถึงความผิดปกติเธอจึงเชื่อสนิทใจว่าสิ่งที่เขาพูดมานั้นเป็นเรื่องจริง

ความกลัวผลักให้ร่างอรชรขยับเบียดจนแทบเกยคางบนไหล่อีกฝ่าย

“ตะ...ตรงไหน ข้างหลังใช่ไหม”

พร้อมกันนั้นก็กลั้นใจเหล่ตาไปมองทางทิศที่เคยเห็นเงาดำ พลันร่างก็ชาวาบเมื่อสายตาปะทะเข้ากับส่วนปลายของรองเท้าหนังสีดำสนิทที่โผล่พ้นขอบเสาออกมา 

“ฮื่อ ฉะ..ฉัน ฉันเห็นรองเท้าที่เสาโรลดี มันใช่ ใช่ไหม?”

คชามองข้ามไหล่ไปยังทิศทางที่นิลกาฬบอกแวบนึงก็พยักหน้าแทนคำตอบ คว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็ก

“มากับฉัน เดี๋ยวฉันไปส่ง”

นิลกาฬเผลอพยักหน้ารับ พอนึกขึ้นได้ว่าอีกนิดจะถึงรถแล้วเธอก็ส่ายหัว

“ฉันเอารถมา อ้าว เดี๋ยวสิ”

ท้วงไม่ทันขาดคำคนปากเสียก็ฉุดกระชากลากเธอไปอีกทางอย่างรวดเร็ว

โอ๊ย ไอ้คนเอาแต่ใจ!

ครั้นจะอ้าปากท้วงอีก เขาก็จับยัดเธอเข้าไปในรถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ไม่ไกล แถมยังปิดประตูใส่หน้าเสียงดัง

ยังไม่ได้ตอบตกลงเลยไหม ปัดโถ!

++++++++++++++

ในซีรี่ส์มีทั้งหมด 5 เรื่อง

1. คชา x หมอนิล จาก ทำไมถึงเป็นเธอ

2. หมอนัท x หมอฟ้าใส จาก รักอำพราง

3. หมอเกมส์ x น้ำค้าง จาก รักอำพรางคู่พิเศษ

4. ต้นไม้ x ใบบัว จาก เพื่อน(ไม่)จริง

5. อาร์ม x ยูกิ จาก กับดักรักร้าย

สามารถอ่านแยกกันได้ค่ะ เพียงแค่มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันในบางฉากเท่านั้น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนพิเศษ 4

    “ทะ...ทับทิม หนูมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”นิลกาฬกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำให้แน่นขึ้น ส่งสายตาให้สามีไปจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนหย่อนสะโพกลงนั่งข้าง ๆ ร่างป้อมของลูกสาว“ตั้งแต่คุณพ่อกับคุณแม่เล่นไล่จับค่ะ”นิลกาฬหลุดยิ้มออกมา แก้มนวลเห่อร้อนจนแดงก่ำหลังได้ยินคำตอบใสซื่อของลูกสาว แต่ก็นึกขอบคุณความไร้เดียงสาของเธอที่ทำให้คำเรียกของกิจกรรมเมื่อครู่ดูน่ารักขึ้นถนัดตา“ค่ะ แล้วนี่ทับทิมเข้ามาในห้องนอนคุณแม่ทำไมคะ”“มาตามไปทานข้าวค่ะ ทับทิมมารอ แต่น้องไพลินหิวจนรอไม่ไหวก็เลยลงไปกับน้องเพทายแล้ว”นิลกาฬทำตาโตเมื่อมารู้ทีหลังว่าไม่ได้มีแค่ทับทิมที่ได้ยินเสียงกิจกรรม ทว่าลูก ๆ ของเธอได้ยินกันอย่างเท่าเทียมถ้วนหน้ายังดีที่ลูก ๆ คิดว่าพวกเธอแค่เล่นไล่จับ นี่ถ้าลูก ๆ โตจนรู้ความ เธอคงไม่ต้องเอาปี๊บคลุมหัวแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำเลยหรือเรื่องนี้คงต้องโทษคนหื่นที่เอาแต่ใจไม่รู้จักเวล่ำเวลา เบิ้ลแล้วเบิ้ลอีกจนลูก ๆ ต้องมาตามให้ไปทานข้าวเนี้ย!“คุณแม่คะ”“คะ?”นิลกาฬคลี่ยิ้มละมุนพลางสบสายตาใสแป๋วของลูกสาว รอฟังสิ่งที่เธอจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าใจดี แม้ในใจจะกำลังร้อนรนเพราะกลัวลูกน้อยจะสงสัยและเอ่ยถามถึงกิจ

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนพิเศษ 3

    ร่างบางยืนขาสั่นระริก มือเกาะเคาน์เตอร์แน่นจนซีดขาว ในขณะที่ร่างกายโยกคลอนไปตามแรงกระแทกกระทั้นของคนด้านหลังจนหน้าจะพุ่งเข้าไปติดกับกระจกอยู่รอมร่อใบหน้าหวานแดงซ่าน บิดเบี้ยวเหยเกเมื่อมือหนาเลื่อนมาบีบเคล้นเต้าอวบอย่างรุนแรง จนเนื้ออ่อนแดงเถือกและปริ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ทว่าความเจ็บนั้นกลับช่วยเพิ่มความร้อนแรงของบทรักให้โหมกระพือมากขึ้นไปอีก“อ๊ะ พี่คชา เจ็บนะ”“เจ็บหรือเสียว หื้มมม พี่ให้นิลตอบใหม่?”“ทะลึ่ง”“อาส์ ที่รักกก พี่อยากได้อีกคน พี่ขอได้ไหมคะ”“พะ...พอแล้วค่ะ นิลจะกลายร่างเป็นแม่วัวอยู่แล้วนะ”นิลกาฬบ่นอุบพลางเอี้ยวตัวหันกลับไปค้อนใส่คนหื่นที่ยังคงมีความคิดในการปลุกปั้นลูกน้อยคนที่ 4 อีกแล้วขยันทำแต่ไม่ถามเธอสักคำว่าขยันคลอดหรือเปล่า นี่ตกลงจะทำลูกหรือทำทีมฟุตบอลกันแน่“อ๊ะ!”นิลกาฬทำตาโตด้วยความตกใจเมื่อคนด้านหลังกระชากร่างของเธอให้แอ่นขึ้นทั้ง ๆ ที่ท่อนล่างยังคงทำหน้าที่ตอกตรึงเธออย่างร้อนแรงไม่หยุด มือข้างนึงเลื่อนมาตรึงคางมนของเธอไว้แน่นพลางบังคับให้สบกับสายตาหยาดเยิ้มของเขาผ่านทางกระจกเงาตรงหน้า“แม่วัวที่ไหนจะสวยขนาดนี้คะ ดูสิคะ สวยจะตายยยย”“อ๊ะ ไม่ต้องมาปากหวานใส

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนพิเศษ 2

    นิลกาฬถลึงตาดุใส่สามีที่ยิ้มร่าด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งยอง ๆ สองมือโอบสองลูกน้อยมากอดไว้อย่างหลวม ๆ หันไปมองหน้าลูกสาวคนโตด้วยสายตาอ่อนโยนแล้วเอ่ยถามใหม่อีกครั้ง"นอกจากก่อกองทรายแล้วมีอะไรอีกคะ"ทับทิมกระพริบตาปริบ ๆ ทำท่านึกทบทวนถึงสิ่งที่คุณแม่พร่ำสอน ก่อนจะพยักหน้าแรง ๆ หลายทีแล้วพูดสิ่งที่จำได้ออกมา"คุณแม่บอกว่าทับทิมต้องไปโรงเรียน ต้องทำการบ้าน แล้วก็ดูแลน้อง ๆ ค่ะ"นิลกาฬอมยิ้มดีใจที่ลูกน้อยยังจำได้ แม้จะหลงลืมและพาน้อง ๆ เล่นทโมนเยี่ยงเด็กผู้ชายอยู่บ่อย ๆ ก็ตาม"ใช่ค่ะ หนูดูสิคะ น้องเพทายตัวเปียกหมดแล้ว อีกเดี๋ยวต้องเป็นหวัดแน่ ๆ เลย หนูคงไม่อยากเห็นน้องป่วยใช่ไหมคะ"ทับทิมมองตามสายตาคุณแม่ไปยังน้องชายที่เป็นเสมือนลูกสมุนมือขวาของตัวเองที่เปียกมะลอกมะแลก เด็กน้อยหยุดนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้ารับว่าเห็นด้วย สีหน้าของเธอสลดลงด้วยความรู้สึกผิดไปหลายส่วน"งั้นพาน้องไปอาบน้ำกันเนอะ เดี๋ยวคืนนี้คุณแม่จะให้คุณพ่อเล่านิทานให้ฟังก่อนนอนอีกนะคะ""เย้ ๆ ๆ ไปค่ะ ๆ"ทับทิมฉีกยิ้มกว้างพลางปรบมือระรัวด้วยความดีใจ ก่อนจะหันไปกอดคอน้องชายที่ปรบมือตามอย่างรักใคร่"ป่ะ

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนพิเศษ 1

    @หลายปีต่อมาร่างบางก้ม ๆ เงย ๆ ง่วนกับการจัดจานของอาหารมื้อเย็นสำหรับครอบครัว แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุขหลังแต่งงานได้ไม่นานนิลกาฬก็ตัดสินใจออกจากโรงพยาบาลมาเปิดคลีนิคเป็นของตัวเอง เพื่อจะได้มีเวลาให้ครอบครัวและตัวเองมากขึ้น"เรียบร้อยยยย"นิลกาฬปรบมือเบา ๆ ให้ตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ หลังลงมือเข้าครัวทำอาหารมื้อพิเศษนี้ด้วยตัวเอง ก่อนเงยขึ้นมาชะเง้อมองหาพ่อลูกที่พากันออกไปเล่นก่อกองทรายด้านนอกตั้งแต่บ่ายแก่ ๆ แล้วจนป่านนี้ก็ยังไม่กลับเธอวางมือจากงานตรงหน้าแล้วก้าวตรงไปยังประตู ตั้งใจจะออกไปตามคนที่สนุกจ​นติดลมให้เข้าบ้านกันได้แล้ว ตากแดดตากลมนานเกินไปเดี๋ยวจะพาลไม่สบายกันทั้งคู่แต่ยังไม่ทันจะได้ออกไปไหน หญิงสูงวัยที่ทางบ้านส่งให้มาช่วยดูแลเจ้าตัวเล็กก็เดินสวนเข้ามาซะก่อนดวงตากลมโตทอดมองร่างเล็กที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขนของคนตรงหน้าแล้วคลี่ยิ้มละมุน ส่ายหน้าไปมาด้วยความเอ็นดูสงสัยจะเล่นจนเหนื่อยจัด หลับคอพับเชียว!"ป้าจันทร์เห็นพี่คชาไหมคะ""อยู่ที่หาดนู้นค่ะ พอดีคุณหนูง่วงแล้ว ป้าก็เลยพากลับมาก่อน"จันทร์ แม่นมที่เลี้ยงสองหนุ่มของตระกูลทวีทรัพย์ธาดามาตั้งแ

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนที่ 121

    คชาช่วยหยิบเครื่องปรุงต่าง ๆ มาวางเตรียมไว้ให้ภรรยา ทั้งยังหั่นเนื้อหมูเป็นชิ้น ๆ พอดีคำและหั่นแครอทให้เป็นลูกเต๋าชิ้นเล็ก ๆ ไว้รออีกด้วย ถึงจะทำอาหารได้แย่แต่ฝีมือการลงมีดของเขาก็ใช้ได้นะแววตาชื่นชมทอดมองภรรยาคนเก่งที่โชว์ฝีมือควงตะหลิวได้อย่างคล่องแคล่วตาไม่กระพริบ ถึงตัวเขาจะไม่ถนัดงานครัวแต่เธอกลับทำได้ดี ช่างเหมาะสมลงตัวกับเขาเป็นที่สุด“พี่คชาคะ นิลขอน้ำตาลหน่อยค่ะ”คชาหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระปุกเล็ก ๆ สีขาวที่วางอยู่ไม่ไกลมาส่งให้ภรรยาอย่างรวดเร็วมือเล็กที่กำลังหยิบน้ำตาลขึ้นมาจากกระปุกชะงักเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงเนื้อสัมผัสของเครื่องปรุง คิ้วเรียวมุ่นเข้าหากันด้วยความฉงนพลางยกนิ้วที่มีเครื่องปรุงอยู่ส่งเข้าปากตัวเองแทนที่จะโรยลงกระทะ“อื้ออ ชัดเลย!”นิลกาฬหลับตาปี๋เมื่อรสชาติของเครื่องปรุงแผ่ซ่านไปทั่วลิ้นเล็ก ว่าแล้วเชียวทำไมข้าวผัดของสามีถึงเค็มปร่าขนาดนั้น ที่แท้พ่อคุณก็เล่นหยิบเกลือมาโรยแทนน้ำตาลนี่เอง“คะ เมื่อกี้นิลว่าอะไรนะคะ”นิลกาฬยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ไม่ตอบคำถามของสามีแต่ยัดนิ้วเรียวที่ยังมีเศษของเครื่องปรุงติดอยู่ เข้าไปในปากหนานั้นแทน“อื้อ นิล!! แค่ก ๆ

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนที่ 120

    ซ่าาา ซ่าาา“อื้อ”เสียงเกรียวคลื่นสาดกระทบเข้าหาชายฝั่งเป็นจังหวะ ผ้าม่านสีขาวสะอาดตาบิดพลิ้วไปตามแรงลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างที่ถูกเปิดทิ้งไว้ ช่วยปลุกให้เจ้าสาวหมาด ๆ ขยับตัวตื่นขึ้นมาในที่สุดแพขนตาหนางอนค่อย ๆ ขยับขึ้นลงอย่างช้า ๆ พร้อมกับเปลือกตาที่เผยอเปิดออกสู้แสงแดดอ่อนในยามเช้า มือเล็กยื่นออกไปควานหาความอบอุ่นที่เธออิงแอบมาค่อนคืนก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งเหยิงเมื่อพบว่าข้างกายนั้นว่างเปล่าหายไปไหนของเขาแต่เช้าเนี้ย ทั้ง ๆ ที่วันนี้เป็นวันแรกของการชีวิตคู่แท้ ๆ เวลาแบบนี้เขาควรจะนอนกอดเธอแล้วกล่าวต้อนรับว่า ‘อรุณสวัสดิ์ค่ะภรรยา’ สิ ตาทึ่ม!นิลกาฬบ่นอุบอยู่ในใจ มือเล็กคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำที่ชายหนุ่มวางเตรียมไว้ให้ที่ปลายเตียงมาสวมใส่ ก่อนพยุงกายขึ้นลุกยืนแล้วออกไปเดินตามหาสามีที่หายหัวไปตั้งแต่เช้าด้วยสีหน้าบึ้งตึงขาเรียวชะงักเล็กน้อยขณะก้าวลงบันได เสียงอึกทึกครึกโครมสลับกับเสียงสบถถ้อยคำหยาบคายกดังเป็นระยะ ๆ ลอยออกมาจากห้องครัวของชั้นล่าง คล้ายกับว่ามีใครบางคนกำลังจะถล่มมันทิ้งมากกว่ากำลังทำอาหารร่างบางเดินมาหยุดฝีเท้าลงที่หน้าประตูห้องครัว ยกมือขึ้นกอดอกพลางทิ้งน้ำห

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนที่ 104

    นิลกาฬรูดบานเกล็ดปิดกระจกใสทั้งหมด แล้วทำหน้ามุ่ยอย่างขัดใจที่ล็อคประตูไม่ได้ แถมในห้องน้ำก็ไม่มีอะไรที่เธอจะนำมาขวางกั้นประตูได้เลย“เดี๋ยวก็กระจกใส เดี๋ยวก็ไม่มีที่ล็อคประตู โอ๊ย ใครมันเป็นคนออกแบบนะ ไม่คิดว่าลูกค้าจะมากับครอบครัวหรือเพื่อนบ้างหรือไง”บ่นไปก็อาบน้ำไป แต่เพราะไหนจะต้องอาบน้ำ ไหนจ

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนที่ 103

    ข่าวการเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานของหมอสาวนั้นแพร่สะพัดไปทั่วโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่งเพียงแค่ว่าที่เจ้าสาวก้าวเท้าออกมาจากลิฟต์ คำยินดีก็ดังลอยมาจากทั่วทุกสารทิศ ทำเอาเธอถึงกับอายม้วน กล่าวขอบคุณแล้วรีบก้มหน้าก้มตาเดินตรงไปยังห้องตรวจแทบไม่ทันต่างจากว่าเจ้าบ่าวที่เดินทอดน่องเอื่อยเฉื่อย ทั

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนที่ 93

    ปล. ตอนนี้เนื้อเรื่องค่อนข้างรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณ​ในการเสพผลงาน ♥.......ครืดครืดด ครืดครืดดเสียงโทรศัพท์สั่นเตือนสั่น ๆ พร้อมกับหน้าจอที่สว่างวาบขึ้นมากลางดึก เผยให้เห็นแจ้งเตือนของข้อความใหม่จากคนที่เขากำลังรอคอยคชาชำเลืองมองหมอสาวที่ยังคงหลับตาพริ้มแล้วค่อย ๆ กระเถิบกายออกห่างอย่างร

  • ทำไมถึงเป็นเธอ   ตอนที่ 91

    รถยนต์คันหรูเลี้ยวเข้ามาในลานจอดใต้ตึกตามปกติ แต่วันนี้มันไม่ปกติ! เพราะทันทีที่ดับเครื่องยนต์ได้ มือหนาก็ปลดเข็มขัดนิรภัยออกให้พ้นทาง แล้วลนลานเลื่อนเบาะถอยไปจนสุดเอาวะ! ไม่มีแม้กระทั่งหมาสักตัว ขอก่อนสักรอบ ไม่ไหวแล้วโว้ยยยย“จะไปไหน พี่ต้องทนมาตลอดทางเลยเนี้ย ปวดไปหมดแล้ว”คชาร้องคำรามด้วยความ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status