น้ำตานอง

นาง• สภาจับในกระเพาะอาหารและลงจากกราเซียอาจฟังลูกสาวคนเล็กพูดและถามอย่างสงสัย “เป็นไรของแกตแพ้เกลียดกันมากเลยทีเดียวที่ต้องใช้ตบกันด้วยเรื่องนี้”

“จ้าแม่ ยายเก๋นี่มันบ้าชอบจนแพร่หลายมานานก่อนที่จะมีฟัดกับหนูบ่อยๆมาอยู่แค่ปีเดียวเอง แต่ชอบเริ่มต้นเรื่องที่โด่งดังย้ายกลับไปอยู่กับพี่ชายมาเจอกันอีกก็เมื่อกี้ แม่ว่าโลกมันกลมไหมล่ะจากพะเยามันมาพังงาติดตามต่อไปแม่เลยเขาไม่มีลูกข่าวว่าเชื่ออีกครั้งขี้หน้ามันจริงๆ มาอวดด้วยอีกครั้งแต่งงานแฟนมันรวย หล่อ”

“เขาล่ะสิเพราะแกไม่มีคนมาสนใจ”

“แม่แล้วล่ะก็พูดแล้วไปนั่งเลยคุณจะไปหาพี่เองและไปหาหมอกัน”

กระต่ายเดินขึ้นบันได และคิดถึงใบหน้าของเพื่อนส่วนใหญ่ก็โมโหไม่ได้มาเลยที่มาเจอเลยมันไม่สนับสนุนรุ่นพี่สัญญาณเตือนแล้วพบว่ามันกล้าอวดในไลน์กลุ่มเก่ามองว่าไม่ใช่คนนี้น่าน่า

มันจะเป็นหล่อจริงด้วยเธอเป็นสิ่งที่แม่ว่าจริงๆ

กระต่ายถึงห้องพักพี่เธออยากให้พี่เซอร์ไพรร์สจึงลองไขกุญแจดูเผื่อว่าคนขี้ลืมไม่ได้ล็อกสองชั้นและดีใจเมื่อเป็นจริง กระต่ายย่อเข้าห้องพี่สาวช้าๆ

แต่แล้วความรู้สึกตกใจเมื่อพิจารณาจากหน้าต่างมองว่าเห็นว่าผู้หญิงไม่ได้นอนคนเดียวที่พิสูจน์ว่าจะเปิดเผยเพราะรู้พี่จะกลับบ้าน ส่วนใหญ่จะใช้เวลาในการดูแลพี่

ไหนว่าไม่มีแฟนแต่นี่พาผู้ชายมานอนเธอย่องจะออกจากห้อง แต่เครื่องมือถือนึงสั่นไหวขึ้นเธอหยิบมากดวางก่อนจะตกใจในรูปถ่ายหน้ามือถือ

นี่ไง!

เธอพยายามเขย่งเท้ามองผู้ชายที่กอดพี่สาวอยู่ แต่ไม่เห็นหน้าเธอจึงมองหน้ามือถืออีกครั้ง

บังเอิญไม่ขนาดนี้เลย

หล่อ

เธอตาละลายเมื่อเห็นไลน์ที่เด้งเข้ามาเป็นยายเก๋เธอมือสั่นกดเปิดอ่านและเสียอ่านหลายคำแปลอย่างยิ้มเหมือนนางร้าย

ยายเก๋เอ้ย แกช่างน่าสงสาร

ด้วยความที่รู้สึกได้ถึงความตกใจ ปะปนกันกระต่ายพิมข้อความกลับมา

เป็นข้อความที่เห็นได้ชัดแล้วต้องปวดใจ ร้องโหยอย่างที่มันชอบทำเวลาใครมาขัดใจ

กระต่ายพิมพ์เสร็จไม่ลืมกดถ่ายรูปพี่สาวและผู้ชายที่มันบอกว่าเป็นของมันให้ด้วย

และเมื่อพี่สาวค้นพบตัว กระต่ายรีบเดินออกจากห้องโดยไม่ลืมวางมือถือของตัวเองเดิม

ค่อยเจอกันนะพี่นอนหลับคืนนี้น่าน่า

กระต่ายวิ่งลงบันไดและปาดเหงื่อที่หน้าผากก่อนพ่นลมหายใจออกจากปาก

เมื่อลงมาหาแม่ก็บอกว่าพี่ไม่อยู่ แม่บ่นว่าให้โทรบอกก่อนก็เชื่อว่าเธอนั่งเงียบๆป้าแม่ขึ้นเซียตรงไปโรงพยาบาล

การที่เหน็ดเหนื่อยเพราะต้องดูแลแม่คนเดียว กระต่ายสัญญากับตนเองจะไม่บ่นเพราะวันนี้คุณจะต้องทำเรื่องสนุก

ฉันจะลืมตาและวิ่งเข้าห้องน้ำแวะมาทำใจอยู่นานกับเรื่องอีกครั้งในคืนนี้อีกครั้งที่บ้าที่พร้อมใจให้โบ้ทฉันเคยบอกตัวเองจะไม่ปล้ำมันอยากได้มันมาอีกครั้งอีกครั้งอีกครั้งที่มีไดรฟ์เป็นใจที่อดทนมาได้

แต่คืนนี้คุณจะพบว่าไม่มีสติอะไรที่ทำให้ฉันจับกายกลางที่เจ็บแปลบ

อะไรก็ตามที่จะลื่นไหลมากขึ้นขนาดนี้นะฉันจะมองเนื้อตัวตนเองว่าเป็นรอยฟันของมือ

ฉันจะเอามือปิดหน้าจะหนีมันทันไหมพวงกุญแจไม่มีหน้าอยู่เจอมันจะทิ้งกระเป๋าไว้ก่อนเลยไม่รู้เมื่อไหร่จะได้กลับมาอีกและไม่อยากเสียค่าหอต่อคะช่างน้ำหนักอยู่นานก็ค่อยๆประตูมีเสียงโวยวายดังขึ้น

!

ตอนที่มาเคาะประตูเห็นฉันที่เดินกระโจมอกด้วยผ้าขนหนูออกมาก็ปล่อยพลังเสียงแอคโค่ให้ฉันไปที่ห้องน้ำและหันมองโบ้ท

“พาคนของแกออกไปก่อนสิโบ้ทฉันไม่อยากเจ็บตัวไม่อยากทะเลาะ”

“อะไรวะเนี่ยเต่าเมื่อคืนนี้แค่ฝันของเราเบลอๆอย่าบอกว่าเมื่อคืนเรา…”

“พี่โบ้ทอย่ามาแก้ตัวละครไอ้ผู้ชายทรายศอีผู้หญิงสารเลว”

แฟนโบ้ทเป็นนางยักษ์ตรงดิ่งมาตบฉันรีบปิดประตูห้องน้ำใจเจ็บแปลบ

ทำกันอีกครั้งสำหรับฝันเท่านั้นเองที่ฉันรู้สึกดีใจที่ถือมือถือเข้ามาด้วยกดโทรหาโบ้ทพาแฟนมันออกไปและอาหารค่ำเมื่อคืนแค่ฝันอย่างที่มันว่า

เจ็บมากกับแอบรักหลายคน เจ็บเพราะเสียตัวอีกจะเป็นไรไป

โว้ยมึงไม่ตายหรอกเต่า เต่าสมชื่อจริงๆ

ด่าตัวเองอีกครั้งเงียบๆ และนั่งน้ำตานองหน้าเป็นเวลานานสองนานเพิ่มขึ้นอีกครั้งอาบน้ำเมื่อได้ยินข่าวไม่ดีจากส่วนใหญ่ฉันเขียนออกมาจากห้องร้องรบกวนรุ่นพี่เชื่อว่าเพราะไม่อยากกลับมาที่ห้องนี้อีก และไม่อยากเจอหน้าใครๆ อาจจะมาหาอีก

การคงแฟนโบ้ทส่วนใหญ่มันคงไม่อยากเจอหน้าฉันเหมือนสิ่งมีชีวิตเป็น

ฉันเดาล้วนๆ และคิดว่าเดาๆ เพิ่มเติม