Home / โรแมนติก / ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ / ตอนที่ 12 ไม่ชอบคนอายุมาก

Share

ตอนที่ 12 ไม่ชอบคนอายุมาก

last update Last Updated: 2026-01-28 16:28:45

 

เมื่อกลับมาถึงคอนโดมนตกานต์ก็รีบจัดการโยนชุดทำงานที่ใส่มาตลอดทั้งสัปดาห์ลงเครื่องซักและอบ ซึ่งเดิมที่แล้วเธอจะซักพรุ่งนี้เช้าแต่พอเหมวัตบอกว่าจะกลับบ้านเธอก็เลยอยากจะกลับด้วยเพราะมีหนังสือบางเล่มที่อยากกลับไปเอามาอ่านที่นี่

ระหว่างรอเครื่องซักผ้าทำงานก็เก็บของใช้บางส่วนลงกระเป๋าเป้ส่วนเสื้อผ้านั้นมีอยู่ที่บ้านแล้วจึงไม่จำเป็นต้องเอาไปด้วย

ขณะหยิบที่ชาร์ทใส่กระเป๋าเสียงไลน์ก็ดังขึ้น

“กานต์แกง่วงหรือยัง” กัญญาพรถามเมื่อเพื่อนกดรับวิดีโอคอล

“ยังไม่ง่วงแกมีอะไรหรือเปล่าโทรมาดึกเชียว”

“ฉันจะถามแกว่าพรุ่งนี้แกจะกลับบ้านไหม”

“ก็ว่าจะกลับนะ แกเปลี่ยนใจจะกลับด้วยไหม”

“เปล่าหรอก ถ้าแกกลับฉันจะฝากแกไปเอาของที่บ้านหน่อยได้ไหม”

“ได้สิ แกบอกแม่แกเตรียมไว้ก็แล้วกันนะ”

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะโทรบอกแม่ แล้วแกค่อยเข้าไปเอาตอนเย็นนะ”

“ไม่มีปัญหา อยากได้อะไรเพิ่มก็บอกนะ”

“ฉันไม่อยากอะไรเพิ่ม แต่อยากจะถามอะไรสักหน่อย”

“ถามอะไร”

“แกว่าพี่เหมเป็นไงบ้าง”

“ก็ดีนะ เขาใจดีเหมือนคุณยายแม้บางครั้งจะชอบยั่วโมโหฉันก็เถอะ” เมื่อนึกถึงวันที่เขาแกล้งให้เธอเข้าห้องไม่ได้แล้วมนตกานต์ก็อดโมโหไม่ได้

“แต่ฉันว่าเขาชอบแกนะ” กัญญาพรพูดออกมาตามที่เห็น

“แกเอาอะไรมาพูด”

“ฉันเห็นสายตาที่เขามองแก มันดูใส่ใจและห่วงใยมากเลยนะ”

“แกมองผิดแล้ว”

“ไม่นะ”

“ถ้างั้นน่าจะเป็นเพราะเขาทำตามที่คุณยายสั่งไงล่ะ”

“แต่ฉันว่าไม่นะ เชื่อฉันเถอะน่า การทำตามคำสั่งกับการเต็มใจทำมันต่างกันนะ” กัญญาพรค้านเสียงแข็ง

“เพราะแกเพิ่งเคยเจอเขาไงล่ะ แกก็เลยมองแบบนั้น”

“แล้วถ้าเขาชอบแกขึ้นมาจริง ๆ ล่ะแกจะทำยังไง”

“ก็เฉย ๆ นะเพราะฉันไม่ชอบผู้ชายที่อายุมากกว่า”

“ถึงพี่เหมเขาจะอายุมากแต่หน้าตาเขายังเด็กอยู่เลยนะ หุ่นก็ดีแล้วยังหล่อมากอีกด้วยนะ ถ้าฉันยังไม่มีแฟนฉันจะเป็นคนจีบเขาเองเลย”

“เขาเป็นพ่อหม้ายนะหลิน เขาเคยแต่งงานมาแล้ว”

“แล้วไง มันก็แค่ความผิดพลาดในอดีต พ่อฉันก็เป็นพ่อหม้ายแถมยังมีลูกติดอีกด้วย แต่แม่เลี้ยงฉันยังไม่สนใจเรื่องนี้เลย”

“คนเราเหมือนกันที่ไหนล่ะ ยังไงฉันก็ไม่ชอบเขาหรอกนะ” หญิงสาวยังคงยืนยันคำเดิม

“แกอคติเกินไปแล้วนะ พี่เหมไม่เห็นมีอะไรเสียหายเลย”

“ก็ฉันไม่ชอบไง แต่ฉันว่าเราอย่าคุยเรื่องนี้เลยนะ” มนตกานต์ไม่อยากคิดเรื่องนี้เพราะสำหรับเธอแล้วเหมวัตก็เป็นแค่พี่ชายและเธอก็ไม่ชอบคนที่อายุมากกว่า

หญิงสาวคุยกับเพื่อนอยู่นานก่อนจะวางสายและจัดการกับชุดที่ซักและอบเสร็จพอดี

มนตกานต์ปิดไฟเข้านอนแต่เวลาผ่านมาเกือบชั่วโมงก็ยังนอนไม่หลับเพราะคำพูดของกัญญาพรยังวนเวียนอยู่ในหัว ถ้าหากว่าเหมวัตเป็นอย่างที่เพื่อนพูดเธอก็คงต้องอยู่ให้ห่างจากเขาเพราะยังไงแล้วก็คงไม่มีทางชอบเขาได้

วันรุ่งขึ้นมนตกานต์ก็ทานขนมปังที่ซื้อมาตั้งแต่เมื่อวานจากนั้นพอใกล้จะสิบโมงเช้าเธอก็หยิบเป้ขึ้นมาสะพายก่อนจะออกจากห้องแล้วมาหยุดอยู่หน้าห้องตรงข้าม

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูห้องของเหมวัตเบา ๆ

ไม่นานประตูห้องก็เปิดออก เหมวัตอยู่ในชุดลำลองสบาย ๆ เสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลอ่อนกับกางเกงขายาว เขายิ้มทักทายอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นเธอเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง

“ตกลงจะไปกับพี่ใช่ไหม”

“ค่ะ พี่เหมพร้อมหรือยัง”

“พร้อมตั้งนานแล้วล่ะ ไปกันเลยไหม”

“ค่ะ”

“พี่ขอไปหยิบกระเป๋าก่อนนะ” เหมวัตเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าเดินทางใบเล็กออกมาจากห้องก่อนจะพากันมายังลิฟต์

“กินอะไรหรือยัง” เขาถามขณะเดินคู่กันไปยังลานจอดรถ

“เรียบร้อยค่ะ พี่เหมล่ะคะ”

“ยังเลย เดี๋ยวแวะซื้อกาแฟกับขนมหน่อยนะ ถ้ารอไปกินที่บ้านยายคงไม่ไหว”

เมื่อเอากระเป๋าเดินทางใส่ท้ายรถแล้วเหมวัตก็ขับรถออกจากคอนโดแล้วแวะร้านสะดวกซื้อที่อยู่ถัดไปไม่ไกลเขาซื้อกาแฟมาสองแก้วและขนมอีกถุงใหญ่

“ขอบคุณสำหรับกาแฟค่ะ แต่ขนมเยอะจัง”

“เผื่อง่วงไง จะได้เคี้ยวเพลิน ๆ”

เหมวัตทานแซนด์วิชจนหมดก่อนจะขับรถออกมาจากหน้าร้านอย่างไม่เร่งรีบเพราะนัดคุณยายไว้เวลาเที่ยง

“พี่เหมคะ กานต์ขออะไรอย่างหนึ่งไหมคะ” มนตกานต์ชวนคุยเมื่อเขาขับรถมาได้สักพัก

“สำหรับกานต์แล้วขอพี่หลายอย่างก็ได้นะ” เขามาหันมายิ้มอบอุ่น

มนตกานต์พยายามมองไปทางอื่นเมื่อเห็นเขายิ้มให้ เธอไม่อยากหวั่นไหวกับคำพูดของเขาและท่องอยู่ในใจตลอดเวลาว่าเขาเป็นพี่ชายและเขาแต่งงานมาแล้ว

“กานต์อยากช่วยพี่เหมจ่ายค่าน้ำมันค่ะ” เธอพูดพร้อมกับล้วงกระเป๋าสะพาย หยิบธนบัตรออกมาเตรียมยื่นให้

เหมวัตมองเงินในมือเธอ แล้วหัวเราะออกมาเบา ๆ

“เรื่องแค่นี้เอง พี่จ่ายได้สบายมากครับกานต์ ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่า ค่าน้ำมันรถคันนี้พี่จัดการได้เพราะพี่ก็ต้องกลับไปหายายอยู่แล้ว เรื่องเล็กน้อยไม่ถึงกับทำให้เปลืองขึ้นหรอก” เขายื่นมือออกไปแตะที่มือเธอเบา ๆ เป็นเชิงปฏิเสธรับเงิน

“แต่กานต์รู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะ พี่เหมเลี้ยงข้าวแล้วยังต้องมาออกค่าเดินทางให้กานต์อีก กานต์อยากตอบแทนพี่บ้างค่ะ กานต์ไม่อยากเป็นฝ่ายรับอยู่คนเดียว”

“ถ้ากานต์อยากตอบแทนพี่จริง ๆ พี่มีข้อเสนอที่ดีกว่านี้”

“ข้อเสนออะไรคะ” มนตกานต์เก็บเงินใส่กระเป๋าอย่างจำยอม

“ตอนที่เงินเดือนออกกานต์เลี้ยงข้าวพี่สักมื้อได้ไหมล่ะ”

“ได้เลยค่ะ กานต์สัญญาว่าจะเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่ให้พี่เหมเลยค่ะ”

“งั้นก็ตกลงตามนั้นนะ”

“ค่ะ”

บรรยากาศบนรถดูผ่อนคลายและเป็นกันเองมากขึ้น ระยะเวลาชั่วโมงครึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เหมวัตชะลอความเร็วของรถลงเมื่อรถเข้าสู่ซอยเล็ก ๆ

“กินข้าวกับยายก่อนนะแล้วค่อยกลับบ้านเดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้านนะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ บ้านกานต์อยู่ไม่ไกล เดินไปนิดเดียวก็ถึง”

“แต่พี่อยากรู้ว่าบ้านของกานต์อยู่ตรงไหน”

“งั้นก็ได้ค่ะ....พี่เหมไม่ต้องเดี๋ยวกานต์ลงไปเปิดเองค่ะ” หญิงสาวรีบพูดเมื่อรถจอดที่หน้ารั้วแล้วเขากำลังทำท่าจะลงไปเปิด

“ขอบใจนะ” เหมวัตลดกระจกลงเมื่อหญิงสาวเปิดประตูรั้วให้

“พี่เหมขับเข้าไปเลยค่ะ กานต์ขอปิดรั้วก่อน”

มนตกานต์เดินตามเข้ามายังใต้ถุนบ้านซึ่งตอนนี้เหมวัตกำลังนั่งคุยกับคุณยายอยู่

“สวัสดีค่ะยายชม คิดถึงยายที่สุดเลยค่ะ คิดถึงป้าศรีนวลด้วยนะคะ” เธอยกมือไหว้ทักทายทั้งคุณยายชมนาดและป้าศรีนวลที่นั่งอยู่ไม่ไกล

“มาถึงก็ปากหวานเชียว มาให้ยายกอดหน่อยสิจะดูว่าไปอยู่กรุงเทพผอมลงหรือเปล่า”

“ผอมลงที่ไหนคะยายหนูว่าอ้วนขึ้นด้วยซ้ำ” หญิงสาวเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ คุณยายชมนาดกอดหลานสาวเพื่อนรักด้วยความเอ็นดู

“ไม่เห็นจะอ้วนตรงไหนเลย ตัวเล็กแบบนี้จะมีแรงสู้กับงานใหม่นะ”

“มีแรงสิคะยาย”

“แล้วทำงานอาทิตย์แรกเป็นยังไงบ้างพอไหว” หญิงสูงวัยถามอย่างเป็นห่วง

“ยังไม่มีปัญหาอะไรเลยค่ะพี่ ๆ เขาสอนงานดีมาก งานก็เหมือนกับที่หนูเคยไปฝึกงานมาเลยค่ะ หนูก็เลยปรับตัวได้”

“ดีแล้วจ้ะลูก”

“ยายชมล่ะคะเหงาไหม”

“เหงาสิ ไม่มีคนแวะมาคุยด้วยเลย มะลิก็เอาแต่เล่นโทรศัพท์มือถือส่วนป้าศรีนวลก็ดูแต่ลิเก”

“แหม ศรีนวลดูคนเดียวที่ไหนคุณยายก็ดูด้วย” ป้าศรีนวลพูดแล้วหัวเราะ

“มาในเหนื่อย ๆ ไปกินข้าวกันก่อนดีไหมวันนี้ศรีนวลทำกับข้าวไว้เยอะเลย”

“ดีเหมือนกันค่ะยาย หนูก็หิวแล้ว”

“เหมแล้วหลานหิวหรือยัง” ยายชมนาดหันมาถามหลานชายที่นั่งเงียบมาตลอด

“ผมนึกว่ายายจะลืมแล้วนะครับว่าผมนั่งอยู่ตรงนี้ด้วย” เหมวัตพูดเหมือนน้อยใจแต่จริง ๆ แล้วระหว่างนี้เขาแอบมองยายชมนาดกับมนตกานต์อยู่ตลอด เมื่อเห็นทั้งสองคนรักกันดีเขาก็รู้สึกดีไปด้วย ที่ผ่านมาเขาละเลยคุณยายมาตลอดและคิดว่าท่านก็คงจะเหงามากแต่ทุกครั้งที่โทรมาหาคุณยายมักจะพูดเสมอว่ามีหลานสาวคนใหม่มาคอยชวนคุยทำให้หายเหงา เขาเชื่อแล้วว่าความสดใสของมนตกานต์ทำให้ยายชมนาดหายเหงาได้จริง ๆ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์   ตอนที่ 35 ตอนจบ

    ความคิดถึงและโหยหาของเหมวัตกำลังจะถูกเติมเต็มในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เขารู้สึกถึงความรุนแรงของโพรงอุ่นที่ตอดรัดท่อนเอ็นร้อนจนแทบระเบิด มือใหญ่จับขาข้างหนึ่งยกขึ้น ก่อนจะโจนจ้วงท่อนเอ็นเข้าหาอย่างหนักหน่วง ไม่นานนักทั้งสองคนก็เกร็งสะท้าน คนหนึ่งกรีดร้องเสียงหวาน อีกคนก็ครางต่ำในลำคอและกระตุกอยู่ในโพรงคับแคบเหมวัตกดแก่นกายเข้าลึกสุดปลดปล่อยลาวาร้อนจนมนตกานต์อุ่นซ่านไปทั่วท้องน้อย เขากดค้างไว้นานก่อนจะซบใบหน้าลงบนหน้าอกอวบพพร้อมกับลมหายใจที่หอบเหนื่อย“สุดยอดมากนะกานต์พี่เสียวจนแทบขาดใจ”“กานต์ก็เหมือนกันค่ะ”มนตกานน์ก็หอบเหนื่อยไม่ต่างจากเขาเลยสักนิดของขวัญที่เขามอบให้มันสุขจนล้นอยู่ในหัวใจเสียงลมหายใจของทั้งสองกำลังกลับมาเป็นปกติแต่เหมวัตก็ยังคงนิ่งอยู่บนตัวของคนรัก“พี่เหมคะ ลงไปได้ไหม”“อยากอยู่แบบนี้นาน ๆ”“แต่กานต์หนักพี่เหมตัวโต”“งั้นพี่ให้กานต์ทับพี่บ้างนะจะได้ไม่หนัก”“ว้าย!....”เธอร้องด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ เหมวัตก็รวบเอวเธอแล้วพลิกให้ไปอยู่บนตัวเขา“พร้อมไหม”“กานต์กลัวจะไม่ถูกใจ กานต์ไม่เคย”“พี่จะช่วยนะ ให้กานต์ขยับตามใจเลยนะ”มนตกานต์วางมือลงบนแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้

  • ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์   ตอนที่ 34 ชอบของขวัญจากพี่ไหม nc

    เหมวัตมองหน้าคนรักแล้วยิ้มก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามากอดให้หายคิดถึง“คิดถึงจัง”“กานต์ก็คิดถึงพี่ กานต์นึกว่าพี่เหมจะลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว”หญิงสาวร้องไห้เบา ๆ“วันเกิดแฟนใครจะลืมล่ะครับ แล้วร้องไห้ทำไมพี่มาอยู่นี่แล้ว”“ก็ดีใจที่พี่เหมมาทันวันเกิด”“เมาใช่ไหม”“ไม่หรอกค่ะ แค่มึนนิดหน่อยเอง”“กินไปเยอะไหม”“แค่สองกระป๋องค่ะ กานต์แค่ฉลองวันเกิดให้ตัวเอง ทำไมพี่เหมถึงมาช้าปล่อยให้กานต์น้อยใจตั้งนานว่าลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว” น้ำเสียงจังเจอความน้อยใจ“พี่ขอโทษนะครับที่มาช้าพี่แค่อยากมาอวยพรวันเกิดกานต์เป็นคนสุดท้าย”“ประหลาดคนจังคนอื่นเขามีแต่อยากมาอวยพรวันเกิดแฟนคนแรก”“ก็พี่ไม่อยากเหมือนใครกินเค้กก่อนไหมพี่สั่งจากร้านประจำที่กานต์ชอบเลยนะ”“อือ” หญิงสาวหยิบช้อนมาตักเค้กทานไปยิ้มไปอย่างมีความสุข“อร่อยไหม”“อร่อยค่ะ พี่เหมกินด้วยไหม”“ป้อนสิ”“วันเกิดกานต์นะคะยังจะให้กานต์ป้อนอีก” เธอพูดเหมือนไม่เต็มใจแต่ก็ยอมตักเค้กให้ชายหนุ่มทาน“อร่อยดีนะ”“เอาอีกไหมคะ”“ไม่ล่ะ พี่อยากกินอย่างอื่นมากกว่า”“จะกินอะไรคะเดี๋ยวกานต์ไปทำให้ค่ะ”“อยากกินเจ้าของวันเกิดได้ไหมล่ะ”“พี่เหมคะ....ใครเขาขอกันแบบนี้”“ก็พ

  • ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์   ตอนที่ 33 ขอบคุณที่รักกัน

    แม้ความสัมพันธ์จะก้าวกระโดดแต่เหมวัตก็ยังให้พื้นที่กับมนตกานต์ได้อยู่ในห้องของตัวเอง ส่วนเขาก็ยังคงรับเธอในเวลาเลิกงานอย่างเคย ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติแต่หัวใจสองดวงมันกำลังใกล้ชิดและผูกพันกันมากขึ้น มีการพูดคุยวางแผนอนาคตรวมถึงวางแผนการแต่งงานไว้แล้วคุณยายชมนาดเองก็ดีใจที่หลานทั้งสองพูดคุยและทำความเข้าใจกันได้เป็นอย่างดีใน ขณะที่มนตกานต์ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเองที่บริษัทเหมวัตก็ทำงานในบริษัทเดิมแต่เขารับงานน้อยลงเลือกทำเฉพาะเคสใหญ่ ๆ ที่มันคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไปเท่านั้นถึงแม้ว่าเหมวัตจะได้หญิงสาวมาครอบครองแล้วแต่เขาก็ไม่เคยเปลี่ยนไป ชายหนุ่มยังดูแลเอาใจใส่เธอเหมือนกับตอนที่เริ่มต้นจีบ นอกจากเขาจะเปย์เธอด้วยของขวัญราคาแพงแล้วเขายังเปย์เธอด้วยความรักความเอาใจใส่ที่เพิ่มมากขึ้น“เหนื่อยไหม” เหมวัตถามก่อนจะส่งน้ำดื่มให้คนรักเมื่อเธอคาดเข็มขัดเรียบร้อยแล้ว“ไม่ค่ะ วันนี้สบายมากพี่เหมล่ะคะ”“วันนี้ยุ่งนิดหน่อยมีงานด่วนเข้ามา” เหมวัตไม่รู้จะเริ่มต้นบอกคนรักว่ายังไงเรื่องที่เขาอาจต้องไปทำงานที่เชียงใหม่“เหนื่อยไหมคะ”“ไม่เท่าไหร่แต่พรุ่งนี้เลิกงานแล้วกานต์ต้องกลับบ้านเองนะ”“ได้ค่

  • ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์   ตอนที่ 32 เวลาที่เหมาะสม

    วันต่อมามนตกานต์ก็มาทานอาหารกลางวันกับคุณยายชมนาดที่บ้านจากนั้นก็นั่งรถกลับกรุงเทพพร้อมกับเหมวัต หญิงสาวไม่ค่อยกล้ามองหน้าเขาเท่าไหร่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันทำให้เธอเป็นกังวลหลายเรื่อง หญิงสาวกลัวตัวเองจะท้องแต่ก็ไม่กล้าไปซื้อยาคุมฉุกเฉินทานเองเพราะคนแถวนี้ก็รู้จักกันดี เธออ่านข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตมาแล้วว่าต้องทานยาภายใน 72 ชั่วโมง มนตกานต์คิดเอาไว้ว่าถ้าถึงคอนโดแล้วจะแอบไปซื้อยามาทานเอง“กานต์เป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูหน้าตาเครียดจัง” เหมวัตสังเกตว่าวันนี้หญิงสาวดูเงียบไป แต่ถ้าจะให้เดาก็คงเป็นเรื่องเมื่อคืน“เปล่าค่ะ”เหมวัตยิ้มเพราะถ้าเธอพูดแบบนี้แสดงว่าเธอต้องกำลังโกรธงอนหรือมีเรื่องอะไรอยู่ในใจอย่างแน่นอนมันตรงตามที่คุณยายชมนาดบอกเขาไว้เป๊ะเลยทีเดียว“แต่พี่ว่าน่าจะมีนะ”“พี่เหมคะกานต์บอกว่าไม่มีก็คือไม่มีค่ะ” หญิงสาวกอดกระเป๋าสะพายของตัวเองแล้วมองออกไปนอกรถสีหน้ายิ่งเครียดกว่าเดิม”“พี่กับกานต์เป็นอะไรกัน” เขาพยายามจะชวนคุยหญิงสาวเงียบไม่ตอบเธอหันมามองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจคำถามนั่นทำให้เหมวัตรู้สึกผิดที่ถามเธอไปอย่างนั้นมันเหมือนตอกย้ำเรื่องราวของเมื่อคืน เขารู้ว่าหญิงสาวคิดมา

  • ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์   ตอนที่ 31 ขอเวลา

    พายุตัณหาจบลงพร้อมกับพายุฝนตอนนี้มนตกานต์นอนอยู่ในอ้อมกอดของเหมวัตด้วยความเหนื่อย ด้านนอกยังคงมืดอยู่แต่ความรู้สึกในใจกลับชัดเจนและสว่างจ้า เธอยอมรับว่ารักผู้ชายคนนี้มากไม่รู้เขาจะมองเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือเปล่าแต่สำหรับเธอเขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวของเธอหญิงสาวหลับลงด้วยความเหนื่อยและตกใจตื่นมาไฟกลางห้องสว่างจ้า“ไฟฟ้าใช้ได้แล้วพี่เหมจะกลับเลยไหม” มนตกานต์ถามทั้งที่ยังไม่ยอมเงยหน้ามองเขา“พี่ไม่อยากกลับเลย อยากนอนอยู่กับกานต์จนถึงเช้า”“ถ้าพี่ไม่กลับคุณยายจะว่ายังไง”“พี่รู้งั้นกานต์นอนต่อนะพรุ่งนี้เราไปเจอกันที่บ้านคุณยาย”“พี่เหมคะ ไม่บอกเรื่องนี้กับคนอื่นได้ไหม”“วันนี้ไม่บอกก็ได้แต่ในอนาคตก็ต้องบอก แล้วเรื่องงานแต่งงานของเราพี่ฝากกานต์คิดด้วยนะว่าจะจัดขึ้นเมื่อไหร่”“แต่งงานเหรอคะ”“ครับ สถานะของเรามันเปลี่ยนไปแล้วจากนี้เราต้องวางแผนเรื่องแต่งงาน”“พี่เหมคะกานต์ยังไม่พร้อมค่ะ”“ทำไม หรือว่ายังไม่มั่นใจในตัวพี่”“กานต์ขอเวลาค่ะ กานต์เพิ่งเรียนจบและได้ทำงานไม่กี่เดือนเองค่ะแล้วก็ยังไม่ได้รับปริญญาด้วยนะคะ”“พี่ให้เวลากานต์จนถึงรับปริญญาก็ได้พี่เข้าใจว่ากานต์คงอยากมีรูปสวย ๆ”“พ

  • ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์   ตอนที่ 30 ร้อนแรงแข่งสายฝน nc

    ตลอดเวลาที่ผ่านเหมวัตคิดว่าตนเองจะอดทนได้จนถึงวันแต่งงานแต่ด้วยบรรยากาศในคืนนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจอดทนได้อีกต่อไปเหมวัตจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มด้วยความเสน่หา ฝ่ามือลูบไล้ฟอนเฟ้นหน้าอกอวบจนขึ้นรอยแดงก่อนจะครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนปลายลิ้นหยอกล้อกับเชอร์รี่เม็ดสีสวย ความเปียกชื้นทำมนตกานต์ขนลุกไปทั่วร่าง ความเจ็บกลางลำตัวกำลังลดลงไปทีละนิดและมันกำลังถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้รับ“พี่เหม....อื้ม....”“ดีขึ้นไหม พี่จะขยับช้า ๆ นะ”เขากระซิบก่อนที่จะเริ่มสะโพกอย่างช้า ๆ กดเน้นหมุนวนเพื่อให้ร่องรักของหญิงสาวได้คุ้นเคยกับแท่งร้อนของตนเอง“ตอดดีมาก กานต์จ๋า ตอนนี้กานต์เป็นของพี่แล้วนะ กานต์ต้องมีพี่คนเดียวนะ”“ค่ะพี่เหม....”“ดีมากคนเก่ง พี่สัญญาว่าคืนนี้กานต์จะมีความสุขที่สุด”ชายหนุ่มพยายามจะนุ่มนวลกับมนตกานต์ให้มากที่สุดทั้งที่ในใจอยากจะทำตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงสุดขีด เขาอยากให้มนตกานต์มีประสบการณ์ครั้งแรกที่ลืมไม่ลงทุกจังหวะที่ขยับสะโพกเข้าออกท่อนเอ็นร้อนก็ถูกร่องรักที่คับแน่นตอดรัด มนตกานต์ดิ้นพล่านกับความเสียวซ่านที่เหมวัตมอบให้ หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างแน่น ปลายนิ้วทั้งสิบก็จิ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status