เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 11 รำคาญหรือเปล่า
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-28 16:28:10หลังจากเลิกงานในเย็นวันศุกร์ มนตกานต์ก็นัดเจอกับกัญญาพรที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อทานข้าวได้พูดคุยเกี่ยวกับประสบการณ์การทำงานในสัปดาห์แรก
มนตกานต์มาถึงก่อนเวลาเล็กน้อยหญิงสาวเดินเตร็ดเตร่รออยู่บริเวณหน้าห้างเมื่อกัญญาพรมาถึงก็รีบกวักมือเรียกทันที
“ทางนี้หลิน”
กัญญาพรโบกมือกลับก่อนจะรีบวิ่งมายังจุดที่เพื่อนยืนรออยู่
“โทษทีนะมาช้าไปหน่อย”
“ไม่เป็นไร ฉันเพิ่งมาถึงไม่นาน แล้วเป็นไงบ้างหลินทำงานอาทิตย์แรก”
“ก็ดีนะพี่ที่แผนกกำลังสอนงานอยู่ยังไม่ต้องรับผิดชอบอะไรอย่างจริงจัง แล้วแกล่ะโอเคไหม”
“ก็โอเคนะ ลักษณะงานคล้ายกับที่ฉันไปฝึกงานมาเลยล่ะ”
“แล้วรุ่นพี่ที่บริษัทใจดีไหม”
“ใจดีสิ รุ่นพี่ฉันมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นเลยก็เลยสนิทกันเร็วนะ”
“แล้วของแกล่ะหลิน”
“แผนกฉันก็มีแต่ผู้หญิงเหมือนกัน แต่ยังโชคดีหน่อยที่อยู่ใกล้ ๆ แผนกไอทีก็เลยพอมีอาหารตาบ้าง แล้วบริษัทแกล่ะมีผู้ชายหล่อ ๆ บ้างไหม”
“ฉันยังไม่มีโอกาสได้เจอใครเลย พนักงานที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงแต่รุ่นพี่ก็บอกว่าช่วงปลายเดือนทีมวิศวะมักจะเข้ามาประชุมงานกันถึงตอนนั้นก็คงจะมีอาหารตามาบ้างแหละ” มนตกานต์พูดแล้วหัวเราะคิกคักก่อนจะพากันเดินเข้าไปในห้าง
“เดินดูของก่อนหรือหาอะไรกินล่ะ แกหิวหรือยัง”
“หิวนิดหน่อยเมื่อตอนกลางวันพี่ที่แผนกพาไปเลี้ยงฉันก็เลยไม่กล้ากินเยอะ”
“กินอะไรกันดีล่ะ” กัญญาพรก็เริ่มหิวเพราะเธอเองก็ทานอาหารกลางวันไปแค่นิดเดียวเนื่องจากเอาแต่นั่งฟังรุ่นพี่คุยกัน
“ฉันอยากกินหลายอย่างเลย แต่เงินเดือนยังไม่ออก” แม้จะมีเงินเก็บแต่มนตกานต์ก็อยากเก็บไว้ใช้ยามจำเป็น
“ถ้างั้นเราไปกินตรงฟู้ดคอร์ทกันดีไหม พอเงินเดือนออกค่อยหาอะไรแพง ๆ กิน”
“อือ เอาอย่างงั้นก็ได้” เธอเห็นด้วยกับกัญญาพร
เมื่อตกลงกันได้แล้วมนตกานต์กับกัญญาพรก็พากันไปยังบันไดเลื่อนเพื่อไปยังชั้นที่มีฟู้ดคอร์ท
“กานต์”
เสียงก็เรียกทำให้หญิงสาวทั้งสองคนหยุดเดินแล้วหันหลังกลับพร้อม ๆ กัน
“อ้าว....อาเหม เอ๊ย...ไม่ใชพี่เหม พี่มาทำอะไรคะ” มนตกานต์ยังไม่ชินกับการเรียกเขาว่าพี่
“มาหาข้าวกินแล้วกานต์ล่ะ”
“กานต์กับเพื่อนก็จะมาหาข้าวกินเหมือนกันค่ะ”
“ใครเหรอ” กัญญาพรกระซิบถาม
“หลานชายของยายชมที่ฉันเคยเล่าให้แก่ฟังไงล่ะ” เธอกระซิบกลับ
“ซุบซิบอะไรกันนินทาพี่อยู่หรือเปล่า” เหมวัตเห็นทั้งสองคนกระซิบแล้วมองมาทางตนเองก็ถามขึ้น
“เปล่าค่ะ” หญิงสาวรีบตอบปฏิเสธ
“แล้ว....” เขามองอย่างไม่เชื่อ
“กานต์ก็กำลังจะแนะนำให้พี่เหมรู้จักก็เพื่อนของกานต์ค่ะ นี่หลินค่ะ”
“สวัสดีค่ะ หลินเป็นเพื่อนสนิทของกานต์ค่ะ” กัญญาพรรีบแนะนำตัวเอง
“อ๋อ พี่ชื่อเหมนะ” เหมวัตพยักหน้าเข้าใจเพราะคุณยายของเขาเล่าให้ฟังแล้วว่ามนตกานต์มีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่งและเธอก็เข้ามาทำงานที่กรุงเทพเหมือนกัน
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่เหม”
“เมื่อกี้พี่ได้ยินว่าจะมากินข้าว”
“ค่ะ เราไปกินข้าวด้วยกันมั้ยคะ” กัญญาพรเอ่ยชวนเพราะเห็นว่าเขามาคนเดียว
“ได้สิ แล้วสองคนกำลังจะไปกินอะไรกันล่ะ”
“เราจะไปกินข้าวที่ฟู้ดคอร์ทค่ะ พี่เหมล่ะคิดไว้หรือยังว่าจะกินอะไร” กัญญาพรถามต่อ
“พี่ว่าจะมากินสเต๊กน่ะ ไปกินด้วยกันไหมเดี๋ยวพี่เป็นเจ้ามือเอง”
“ไม่เป็นไรค่ะ หลินเกรงใจ”
“จะเกรงใจอะไรกันล่ะ ถือว่าไปนั่งเป็นเพื่อนพี่ก็แล้วกันนะ พี่กินคนเดียวก็เขินเหมือนกัน”
“ถ้าไม่อยากนั่งกินคนเดียวก็น่าจะชวนเพื่อนมากินตั้งแต่แรกนะคะ ถ้าเกิดไม่เจอเราสองคนพี่เหมจะทำยังไง” มนตกานต์คิดว่าเหตุผลของเขาฟังไม่ขึ้นเท่าไหร่
“พี่ก็คงต้องไปนั่งกินคนเดียว แต่กินแบบไม่มีความสุขไง ไปเถอะนะพี่หิวมาก ๆ แล้ว”
“เอาไงดีกานต์” กัญญาพรหันมาถามความคิดเห็นของเพื่อนเพราะเธอเพิ่งเคยเจอกับเขาเป็นครั้งแรกจึงถามความเห็นคนที่สนิทมากกว่าอย่างมนตกานต์
“ได้กินของฟรีก็น่าสนใจดีนะ แกว่าไงล่ะหลิน”
“ฉันก็คิดแบบแกเลย แต่มันไม่น่าเกลียดใช่ไหมที่เพิ่งเจอกันเราก็ให้เขาเลี้ยงแล้ว” กัญญาพรยังเป็นกังวล
“เขาเสนอเองนี่เราไม่ได้บังคับซะหน่อย”
“งั้นฉันตอบตกลงเลยนะ”
“อือ”
“ตกลงเราจะไปกินสเต๊กกับพี่เหมก็ได้ค่ะ” มนตกานต์หันมาบอกกับเหมวัตที่รอคำตอบอยู่ห่าง ๆ
“งั้นไปกันเลยนะ” ชายหนุ่มเดินนำสองสาวไปยังร้านสเต๊กที่มีสาขาอยู่บนห้างทั่วประเทศ
หลังจากสั่งสเต๊กแล้วหญิงสาวทั้งสองคนก็เดินไปตักสลัดบาร์ก่อนจะมานั่งทานระหว่างรอสเต๊กมาเสิร์ฟ
“ทำงานอาทิตย์แรกเป็นยังไงกันบ้างล่ะ”
“ก็ดีค่ะรุ่นพี่ใจดี” กัญญาพรตอบ
“พี่ยังไม่รู้เลยทำงานที่บริษัทไหนกันบ้าง”
“หลินทำที่บริษัทรับเหมาก่อสร้างค่ะ เป็นบริษัทไม่ใหญ่มากอยู่แผนกบัญชีค่ะ”
“แล้วกานต์ล่ะ” เขาเคยเจอกับหญิงสาวอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่เคยถามเลยว่าเธอทำงานที่บริษัทไหน
“กานต์ทำแผนกธุรการอยู่ที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์ค่ะ แล้วพี่เหมทำงานอะไรคะ”
“พี่ทำบริษัทให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการลงทุน การควบกิจการ”
“ยายชมบอกว่าพี่ทำงานที่อเมริกามาตั้งนานก็ทำงานแบบนี้เหมือนกันเหรอคะ”
“อือ บริษัทที่พี่ทำงานอยู่มีสาขาหลายที่ พี่เลยขอย้ายกลับมาทำที่เมืองไทย”
“แล้วทำไมพี่เหมถึงกลับมาทำงานที่เมืองไทยคะ หลินว่าทำงานที่นู่นเงินเดือนน่าจะได้เยอะกว่าที่นี่มาก”
“แต่มันก็ไม่เหมือนกับอยู่บ้านเราหรอกนะ อีกอย่างพี่ก็อยากกลับมาอยู่ใกล้คุณยายด้วย พูดถึงคุณยายแล้วพรุ่งนี้พี่ว่าจะกลับไปอัมพวาเราสองคนจะกลับพร้อมพี่ไหม”
“พรุ่งนี้หลินนัดแฟนไว้ค่ะ เราจะไปดูหนังด้วยกัน”
“แล้วกานต์ล่ะว่ายังไง”
“พี่เหมไปพรุ่งนี้แล้วกลับวันไหนคะ”
“ว่าจะกลับบ่ายวันอาทิตย์ สนใจจะติดรถไปด้วยกันหรือเปล่าแต่พี่ไม่ได้ออกเช้านะน่าจะออกประมาณสิบโมง กะให้ไปถึงที่นั่นก็กินข้าวกับคุณยายพอดี ถ้าอยากจะไปก็บอกพี่ได้”
“งั้นกานต์ขอคิดดูก่อนนะคะไม่แน่ใจว่าจะเอายังไงดี”
“ถ้าตัดสินใจได้แล้วก็ไปเคาะห้องบอกพี่หรือโทรบอกพี่ก็ได้”
“แต่กานต์ไม่มีเบอร์โทรพี่เหม”
“นี่อยู่ห้องตรงข้ามกันเป็นหลานยายชมเหมือนกันแต่ไม่มีเบอร์โทรศัพท์กันเหรอคะตลกดีนะ” กัญญาพรที่นั่งฝังทั้งสองคุยกันอยู่หัวเราะขึ้น
“ถ้างั้นก็แลกเบอร์แลกไลน์กันไว้นะ ของหลินด้วยเผื่อมีอะไรจะได้ติดต่อกัน”
“ได้ค่ะ”
ทั้งสามคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นแลกช่องทางการติดต่อ จากนั้นก็นั่งทานจนอิ่มก่อนที่เหมวัตอาสาไปกัญญาพรที่หอพักก่อนที่เขากับมนตกานต์จะกลับมาคอนโดกันตามลำพัง
“ขอบคุณพี่เหมมากนะคะที่วันนี้เลี้ยงข้าวกานต์กับเพื่อน”
“ไม่เป็นไรพี่โตกว่าเลี้ยงน้องแค่นี้ไม่มีปัญหาอะไรหรอก แล้วถ้ากานต์ขาดเหลืออะไรก็บอกพี่ได้นะ”
“ค่ะพี่เหม พี่เบื่อไหม”
“เบื่ออะไรคะ”
“ก็ปกติพี่อยู่คนเดียวไม่มีใครต้องมาวุ่นวายแต่พอกานต์มาอยู่กรุงเทพพี่ก็ต้องมาคอยดูแลกานต์ด้วย อันที่จริงพี่ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้นะกานต์ไม่ฟ้องยายชมหรอกค่ะ”
“สิ่งที่พี่ทำมันไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไรเลยนะ แล้วพี่ก็ไม่ได้อึดอัดอะไรด้วย”
“พี่ทำเพื่อให้ยายสบายใจใช่ไหม”
“ก็ประมาณนั้นอีกอย่างกานต์ก็ไม่ได้ทำให้พี่รู้สึกรำคาญหรืออึดอัดอะไรนี่”
“แต่ถ้าวันไหนพี่รู้สึกว่ากานต์ทำให้พี่อึดอัดรำคาญพี่บอกได้เลยนะ”
“ถึงเวลานั้นแล้วพี่จะบอกเองเราก็ไม่ต้องคิดมากนะ”
“ค่ะ”
บทล่าสุด
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 35 ตอนจบ
ความคิดถึงและโหยหาของเหมวัตกำลังจะถูกเติมเต็มในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เขารู้สึกถึงความรุนแรงของโพรงอุ่นที่ตอดรัดท่อนเอ็นร้อนจนแทบระเบิด มือใหญ่จับขาข้างหนึ่งยกขึ้น ก่อนจะโจนจ้วงท่อนเอ็นเข้าหาอย่างหนักหน่วง ไม่นานนักทั้งสองคนก็เกร็งสะท้าน คนหนึ่งกรีดร้องเสียงหวาน อีกคนก็ครางต่ำในลำคอและกระตุกอยู่ในโพรงคับแคบเหมวัตกดแก่นกายเข้าลึกสุดปลดปล่อยลาวาร้อนจนมนตกานต์อุ่นซ่านไปทั่วท้องน้อย เขากดค้างไว้นานก่อนจะซบใบหน้าลงบนหน้าอกอวบพพร้อมกับลมหายใจที่หอบเหนื่อย“สุดยอดมากนะกานต์พี่เสียวจนแทบขาดใจ”“กานต์ก็เหมือนกันค่ะ”มนตกานน์ก็หอบเหนื่อยไม่ต่างจากเขาเลยสักนิดของขวัญที่เขามอบให้มันสุขจนล้นอยู่ในหัวใจเสียงลมหายใจของทั้งสองกำลังกลับมาเป็นปกติแต่เหมวัตก็ยังคงนิ่งอยู่บนตัวของคนรัก“พี่เหมคะ ลงไปได้ไหม”“อยากอยู่แบบนี้นาน ๆ”“แต่กานต์หนักพี่เหมตัวโต”“งั้นพี่ให้กานต์ทับพี่บ้างนะจะได้ไม่หนัก”“ว้าย!....”เธอร้องด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ เหมวัตก็รวบเอวเธอแล้วพลิกให้ไปอยู่บนตัวเขา“พร้อมไหม”“กานต์กลัวจะไม่ถูกใจ กานต์ไม่เคย”“พี่จะช่วยนะ ให้กานต์ขยับตามใจเลยนะ”มนตกานต์วางมือลงบนแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 34 ชอบของขวัญจากพี่ไหม nc
เหมวัตมองหน้าคนรักแล้วยิ้มก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามากอดให้หายคิดถึง“คิดถึงจัง”“กานต์ก็คิดถึงพี่ กานต์นึกว่าพี่เหมจะลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว”หญิงสาวร้องไห้เบา ๆ“วันเกิดแฟนใครจะลืมล่ะครับ แล้วร้องไห้ทำไมพี่มาอยู่นี่แล้ว”“ก็ดีใจที่พี่เหมมาทันวันเกิด”“เมาใช่ไหม”“ไม่หรอกค่ะ แค่มึนนิดหน่อยเอง”“กินไปเยอะไหม”“แค่สองกระป๋องค่ะ กานต์แค่ฉลองวันเกิดให้ตัวเอง ทำไมพี่เหมถึงมาช้าปล่อยให้กานต์น้อยใจตั้งนานว่าลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว” น้ำเสียงจังเจอความน้อยใจ“พี่ขอโทษนะครับที่มาช้าพี่แค่อยากมาอวยพรวันเกิดกานต์เป็นคนสุดท้าย”“ประหลาดคนจังคนอื่นเขามีแต่อยากมาอวยพรวันเกิดแฟนคนแรก”“ก็พี่ไม่อยากเหมือนใครกินเค้กก่อนไหมพี่สั่งจากร้านประจำที่กานต์ชอบเลยนะ”“อือ” หญิงสาวหยิบช้อนมาตักเค้กทานไปยิ้มไปอย่างมีความสุข“อร่อยไหม”“อร่อยค่ะ พี่เหมกินด้วยไหม”“ป้อนสิ”“วันเกิดกานต์นะคะยังจะให้กานต์ป้อนอีก” เธอพูดเหมือนไม่เต็มใจแต่ก็ยอมตักเค้กให้ชายหนุ่มทาน“อร่อยดีนะ”“เอาอีกไหมคะ”“ไม่ล่ะ พี่อยากกินอย่างอื่นมากกว่า”“จะกินอะไรคะเดี๋ยวกานต์ไปทำให้ค่ะ”“อยากกินเจ้าของวันเกิดได้ไหมล่ะ”“พี่เหมคะ....ใครเขาขอกันแบบนี้”“ก็พ
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 33 ขอบคุณที่รักกัน
แม้ความสัมพันธ์จะก้าวกระโดดแต่เหมวัตก็ยังให้พื้นที่กับมนตกานต์ได้อยู่ในห้องของตัวเอง ส่วนเขาก็ยังคงรับเธอในเวลาเลิกงานอย่างเคย ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติแต่หัวใจสองดวงมันกำลังใกล้ชิดและผูกพันกันมากขึ้น มีการพูดคุยวางแผนอนาคตรวมถึงวางแผนการแต่งงานไว้แล้วคุณยายชมนาดเองก็ดีใจที่หลานทั้งสองพูดคุยและทำความเข้าใจกันได้เป็นอย่างดีใน ขณะที่มนตกานต์ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเองที่บริษัทเหมวัตก็ทำงานในบริษัทเดิมแต่เขารับงานน้อยลงเลือกทำเฉพาะเคสใหญ่ ๆ ที่มันคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไปเท่านั้นถึงแม้ว่าเหมวัตจะได้หญิงสาวมาครอบครองแล้วแต่เขาก็ไม่เคยเปลี่ยนไป ชายหนุ่มยังดูแลเอาใจใส่เธอเหมือนกับตอนที่เริ่มต้นจีบ นอกจากเขาจะเปย์เธอด้วยของขวัญราคาแพงแล้วเขายังเปย์เธอด้วยความรักความเอาใจใส่ที่เพิ่มมากขึ้น“เหนื่อยไหม” เหมวัตถามก่อนจะส่งน้ำดื่มให้คนรักเมื่อเธอคาดเข็มขัดเรียบร้อยแล้ว“ไม่ค่ะ วันนี้สบายมากพี่เหมล่ะคะ”“วันนี้ยุ่งนิดหน่อยมีงานด่วนเข้ามา” เหมวัตไม่รู้จะเริ่มต้นบอกคนรักว่ายังไงเรื่องที่เขาอาจต้องไปทำงานที่เชียงใหม่“เหนื่อยไหมคะ”“ไม่เท่าไหร่แต่พรุ่งนี้เลิกงานแล้วกานต์ต้องกลับบ้านเองนะ”“ได้ค่
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 32 เวลาที่เหมาะสม
วันต่อมามนตกานต์ก็มาทานอาหารกลางวันกับคุณยายชมนาดที่บ้านจากนั้นก็นั่งรถกลับกรุงเทพพร้อมกับเหมวัต หญิงสาวไม่ค่อยกล้ามองหน้าเขาเท่าไหร่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันทำให้เธอเป็นกังวลหลายเรื่อง หญิงสาวกลัวตัวเองจะท้องแต่ก็ไม่กล้าไปซื้อยาคุมฉุกเฉินทานเองเพราะคนแถวนี้ก็รู้จักกันดี เธออ่านข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตมาแล้วว่าต้องทานยาภายใน 72 ชั่วโมง มนตกานต์คิดเอาไว้ว่าถ้าถึงคอนโดแล้วจะแอบไปซื้อยามาทานเอง“กานต์เป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูหน้าตาเครียดจัง” เหมวัตสังเกตว่าวันนี้หญิงสาวดูเงียบไป แต่ถ้าจะให้เดาก็คงเป็นเรื่องเมื่อคืน“เปล่าค่ะ”เหมวัตยิ้มเพราะถ้าเธอพูดแบบนี้แสดงว่าเธอต้องกำลังโกรธงอนหรือมีเรื่องอะไรอยู่ในใจอย่างแน่นอนมันตรงตามที่คุณยายชมนาดบอกเขาไว้เป๊ะเลยทีเดียว“แต่พี่ว่าน่าจะมีนะ”“พี่เหมคะกานต์บอกว่าไม่มีก็คือไม่มีค่ะ” หญิงสาวกอดกระเป๋าสะพายของตัวเองแล้วมองออกไปนอกรถสีหน้ายิ่งเครียดกว่าเดิม”“พี่กับกานต์เป็นอะไรกัน” เขาพยายามจะชวนคุยหญิงสาวเงียบไม่ตอบเธอหันมามองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจคำถามนั่นทำให้เหมวัตรู้สึกผิดที่ถามเธอไปอย่างนั้นมันเหมือนตอกย้ำเรื่องราวของเมื่อคืน เขารู้ว่าหญิงสาวคิดมา
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 31 ขอเวลา
พายุตัณหาจบลงพร้อมกับพายุฝนตอนนี้มนตกานต์นอนอยู่ในอ้อมกอดของเหมวัตด้วยความเหนื่อย ด้านนอกยังคงมืดอยู่แต่ความรู้สึกในใจกลับชัดเจนและสว่างจ้า เธอยอมรับว่ารักผู้ชายคนนี้มากไม่รู้เขาจะมองเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือเปล่าแต่สำหรับเธอเขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวของเธอหญิงสาวหลับลงด้วยความเหนื่อยและตกใจตื่นมาไฟกลางห้องสว่างจ้า“ไฟฟ้าใช้ได้แล้วพี่เหมจะกลับเลยไหม” มนตกานต์ถามทั้งที่ยังไม่ยอมเงยหน้ามองเขา“พี่ไม่อยากกลับเลย อยากนอนอยู่กับกานต์จนถึงเช้า”“ถ้าพี่ไม่กลับคุณยายจะว่ายังไง”“พี่รู้งั้นกานต์นอนต่อนะพรุ่งนี้เราไปเจอกันที่บ้านคุณยาย”“พี่เหมคะ ไม่บอกเรื่องนี้กับคนอื่นได้ไหม”“วันนี้ไม่บอกก็ได้แต่ในอนาคตก็ต้องบอก แล้วเรื่องงานแต่งงานของเราพี่ฝากกานต์คิดด้วยนะว่าจะจัดขึ้นเมื่อไหร่”“แต่งงานเหรอคะ”“ครับ สถานะของเรามันเปลี่ยนไปแล้วจากนี้เราต้องวางแผนเรื่องแต่งงาน”“พี่เหมคะกานต์ยังไม่พร้อมค่ะ”“ทำไม หรือว่ายังไม่มั่นใจในตัวพี่”“กานต์ขอเวลาค่ะ กานต์เพิ่งเรียนจบและได้ทำงานไม่กี่เดือนเองค่ะแล้วก็ยังไม่ได้รับปริญญาด้วยนะคะ”“พี่ให้เวลากานต์จนถึงรับปริญญาก็ได้พี่เข้าใจว่ากานต์คงอยากมีรูปสวย ๆ”“พ
ทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์ ตอนที่ 30 ร้อนแรงแข่งสายฝน nc
ตลอดเวลาที่ผ่านเหมวัตคิดว่าตนเองจะอดทนได้จนถึงวันแต่งงานแต่ด้วยบรรยากาศในคืนนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจอดทนได้อีกต่อไปเหมวัตจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มด้วยความเสน่หา ฝ่ามือลูบไล้ฟอนเฟ้นหน้าอกอวบจนขึ้นรอยแดงก่อนจะครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนปลายลิ้นหยอกล้อกับเชอร์รี่เม็ดสีสวย ความเปียกชื้นทำมนตกานต์ขนลุกไปทั่วร่าง ความเจ็บกลางลำตัวกำลังลดลงไปทีละนิดและมันกำลังถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้รับ“พี่เหม....อื้ม....”“ดีขึ้นไหม พี่จะขยับช้า ๆ นะ”เขากระซิบก่อนที่จะเริ่มสะโพกอย่างช้า ๆ กดเน้นหมุนวนเพื่อให้ร่องรักของหญิงสาวได้คุ้นเคยกับแท่งร้อนของตนเอง“ตอดดีมาก กานต์จ๋า ตอนนี้กานต์เป็นของพี่แล้วนะ กานต์ต้องมีพี่คนเดียวนะ”“ค่ะพี่เหม....”“ดีมากคนเก่ง พี่สัญญาว่าคืนนี้กานต์จะมีความสุขที่สุด”ชายหนุ่มพยายามจะนุ่มนวลกับมนตกานต์ให้มากที่สุดทั้งที่ในใจอยากจะทำตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงสุดขีด เขาอยากให้มนตกานต์มีประสบการณ์ครั้งแรกที่ลืมไม่ลงทุกจังหวะที่ขยับสะโพกเข้าออกท่อนเอ็นร้อนก็ถูกร่องรักที่คับแน่นตอดรัด มนตกานต์ดิ้นพล่านกับความเสียวซ่านที่เหมวัตมอบให้ หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างแน่น ปลายนิ้วทั้งสิบก็จิ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat77.6K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ86.0K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว267.1K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.4K viewsOMG แฟนหนูเป็นมาเฟีย
ทัวร์มาลีน148 viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน
ลานิรินน์15.7K viewsบุพเพสนธยา
เนื้อทราย217 viewsเพียงรักหมดใจ
คณานางค์461 views
