Mag-log inเช้าวันต่อมาเหมวัตก็รีบเคลียร์งานที่บริษัทก่อนจะขับรถออกจากที่นั่นในเวลาห้าโมงครึ่ง เขาใช้เวลาขับรถชั่วโมงครึ่งก็ถึงบ้านของคุณยายชมนาด
“สวัสดีครับยาย ผมคิดถึงยายจัง” เหมวัตเข้าไปกอดคุณยายอย่างประจบเมื่อเขาขับรถมาถึงบ้านสวนของคุณยายชมนาด
“มาถึงแล้วเหรอพ่อตัวดี อย่ามาทำเป็นปากหวานใส่คนแก่หน่อยเลย นี่ถ้ายายไม่โทรตามก็คงไม่โผล่หัวมาหายายสินะ” คุณยายชมนาดบ่นยาวแต่ใบหน้าเหี่ยวย่นนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“โธ่....ยายครับช่วงนี้ผมงานยุ่งมาก ๆ แต่พอยายโทรหาปุ๊บผมก็รีบมาหายายเลยนะครับ”
“นี่รีบของเราแล้วเหลือเหม สามวันแล้วนะที่ยายบอกให้มาหา” คุณยายชมนาดบ่นอย่างไม่จริงจังนักเพราะรู้ว่าหลานชายคนนี้ให้ความสำคัญกับงานมากแค่ไหน
“ผมมีนัดคุยกับลูกค้าที่ต้องการควบรวมกิจการแล้วต้องคุยกันหลายคน ถ้าผมเลื่อนนัดก็ต้องกระทบกับหลายคนนะครับยาย ผมเลยคิดว่าทำงานให้เสร็จก่อนดีกว่าเพราะยังไงยายชมก็ต้องรอผมอยู่แล้วใช่ไหมครับ”
“เห้อ...เดี๋ยวนี้ช่างพูดเอาใจคนแก่นะ ยายมีเรื่องจะถามเยอะแยะเลยนะเหม”
“ยายครับ ผมมาเหนื่อย ๆ ขอกินข้าวกลางวันก่อนได้ไหม ป้าศรีนวลครับมีอะไรให้ผมกินบ้าง” เหมวัตรีบเฉไฉพูดเรื่องอื่น
“วันนี้คุณยายทำแกงเขียวหวานเนื้อกับขนมจีนของโปรดของคุณเหมเลยนะคะ ตามป้ามาค่ะเดี๋ยวจะเตรียมให้นะคะ”
“แค่ได้ยินก็อยากกินแล้วนะครับ ยายกินหรือยังครับ”
“ยายไม่หิ้วท้องรอเราหรอกนะ หิวก็รีบไปกินเถอะลูก กินเสร็จเหมจะได้คุยกับยายเสียที”
“ครับยาย ครับผมขอไปกินก่อนนะครับ”
หลังจากทานขนมจีนแกงเขียวหวานเนื้อเรียบร้อยเหมวัตก็เปลี่ยนเป็นชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดแล้วลงมานั่งคุยกับคุณยายที่บริเวณใต้ถุนบ้าน
“แต่งตัวแบบนี้ดูเป็นเด็กเลยนะคุณเหม” ป้าศรีนวลมองหลานชายเจ้านายที่เธอเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กด้วยแววตารักใคร่
“ก็ผมยังเป็นเด็กนี่ครับป้าศรีนวล” เขาตอบอย่างอารมณ์ดี
“เด็กอะไรล่ะอายุสามสิบสามแล้วนะ” คุณยายพูดพลางหัวเราะ
“แต่ในสายตาของยายผมก็ยังเป็นเด็กใช่ไหมล่ะครับ”
“บางครั้งยายก็อยากให้เรากลับไปเป็นเด็ก แต่มันเป็นไปได้ที่ไหนกันล่ะ ตอนนี้ยายว่าถึงเวลาจะแต่งงานมีลูกมีเมียได้แล้วนะ”
“ยายครับผมแต่งงานแล้วนะ”
“นั่นมันเมื่อห้าปีก่อน อย่าเอาเรื่องในอดีตมาพูดเลยยายว่าเราพูดเรื่องปัจจุบันของเราดีกว่านะ”
“เรื่องอะไรครับ” เขาแกล้งทำหน้าไม่รู้
“อย่ามาทำเป็นตีมึนนะเหม มะลิเอารูปให้ยายดูแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนเราจริงเหรอ ถ้าว่างก็พาเธอมากินข้าวกับยายบ้างนะ”
“ไม่ใช่แฟนหรอกครับยาย ก็แค่คบกันเล่น ๆ”
“คบแล่น ๆ เหรอ แต่ดูท่าแล้วผู้หญิงเขาจะจริงจังนะ ถ้าอย่างนั้นคงไม่บอกคนอื่นแบบนั้นหรอก”
“ผมก็ไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนั้นครับ ตนนี้ผมกับเธอไม่ได้ติดต่อกันแล้ว”
“ว้า...น่าเสียดายจังเลยค่ะ” จู่ ๆ มะลิก็พูดขึ้น
“เสียดายอะไรมะลิ” เหมวัตหันมาถาม
“ก็คุณมาเบลเธอสวยและเซ็กซี่มาก ๆ ขนาดหนูเป็นผู้หญิงหนูยังชอบเลยค่ะ”
“นี่เป็นแฟนคลับเธอเหรอ”
“ค่ะคุณเหม หนูชอบมาก ๆ นึกว่าจะได้เจอตัวจริง”
“เสียใจด้วยนะ” เหมวัตบอกเด็กสาวแล้วหัวเราะเบา ๆ
“เมื่อไหร่เหมจะเลิกเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นสักทีนะ” คุณยายตำหนิเพราะไม่ชอบที่หลานชายคบผู้หญิงไปเรื่องแบบนี้
“ผมไม่ได้เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นน่ะครับแต่ ผมยังไม่เจอคนที่เหมาะจะเป็นหลานสะใภ้ของยายเลยนะครับ”
“หาไม่เจอหรือไม่เปิดใจกันแน่ล่ะเหม ยายชักสงสัยแล้วว่าที่ไม่ยอมมีใครเพราะยังลืมเมียเก่าไม่ได้”
“ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับคุณยาย ผมลืมไปนานแล้วแต่ผมคิดว่าการใช้ชีวิตเป็นโสดแบบนี้มันก็มีความสุขดี”
“ถ้ามีความสุขดีทำไมจะต้องควงผู้หญิงไปเรื่อยด้วยล่ะ ถึงเวลาที่เหมต้องจริงจังกับใครสักคนได้แล้วนะลูก”
“ยายครับ ผมยังไม่เจอคนที่ถูกใจจริง ๆ นะครับ ทำมันหายากจังนะ”
“ยายว่ามันไม่ได้หายากหรอกเพียงแต่เรามีอคติในใจ คบใครก็เลยคบไม่นานและหวาดระแวงไปหมดว่าเขาจะแอบไปมีคนอื่น ยายขอพูดกับเราอย่างจริงจังนะเหม ยายอยากให้เราแต่งงานมีครอบครัวลูกหลานคนอื่นของยายเขาก็แต่งงานไปมีครอบครัวกันหมดแล้วเหลือแค่เหมคนเดียว อย่าให้ยายต้องเป็นห่วงนักเลย ยายก็อายุมากแล้วไม่รู้จะได้อยู่ถึงวันที่ได้อุ้มเหลนหรือเปล่า”
“อย่าพูดแบบนี้สิครับ”
“สุขภาพยายก็ถดถอยลงทุกวัน ยายอยากเห็นเราเป็นฝั่งเป็นฝา ยายจะได้ตายตาหลับ”
“ยายครับผมว่าเราไม่คุยเรื่องนี้กันดีไหม ผมไม่ชอบเลย ยายชมของผมยังแข็งแรงและจะต้องอยู่กับผมไปอีกนานนะครับ”
“จะไม่ให้ยายคุยได้ยังไงล่ะนี่เป็นเรื่องเดียวที่ยายยังเป็นห่วงอยู่ตอนนี้”
“ผมขอโทษครับที่ทำให้ยายต้องเป็นกังวลแต่ผมยังไม่เจอใครที่ผมถูกใจถึงขั้นอยากจะแต่งงานจริง ๆ”
“ยายไม่ได้ขออะไรมากเลยนะลูก ยายแค่อยากเห็นเหมของยายมีความสุขแค่นั้นเอง”
“แต่พ่อหม้ายอย่างผมคงหาคนจริงใจด้วยยากนะครับ”
“เราจะฝังใจอยู่กับคำว่าพ่อหม้ายทำไมกัน โลกมันเปลี่ยนไปแล้วพ่อหม้าย แม่หม้ายสมัยนี้เขาก็แต่งงานมีครอบครัวใหม่กันได้”
“แต่ผู้หญิงบางคนพอรู้ว่าผมเคยผ่านการแต่งกันมาสายตาที่พวกเธอมองผมก็เปลี่ยนไป มองเหมือนผมเป็นคนผิด เป็นคนไม่ดีผมก็เลยเบื่อนะครับ”
“ยายชื่อว่าถ้าเหมเปิดใจและพูดคุยเรื่องนี้กับพวกเธออย่างจริงจังว่าเพราะอะไรถึงหย่าหลังจากแต่งงานได้ไม่นาน พวกเธอน่าจะเข้าใจนะ”
“แต่ทำไมเราต้องไปอธิบายให้คนอื่นเข้าใจด้วยล่ะ”
“พูดแบบนี้แสดงว่าไม่เคยบอกใครนะว่าสาเหตุที่เป็นพ่อหม้ายเป็นเพราะอะไร”
“บอกไปมันก็เหมือนกับการพูดเอาดีใส่ตัวนะครับยาย” เขายิ้มแบบฝืน ๆ
ความคิดถึงและโหยหาของเหมวัตกำลังจะถูกเติมเต็มในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เขารู้สึกถึงความรุนแรงของโพรงอุ่นที่ตอดรัดท่อนเอ็นร้อนจนแทบระเบิด มือใหญ่จับขาข้างหนึ่งยกขึ้น ก่อนจะโจนจ้วงท่อนเอ็นเข้าหาอย่างหนักหน่วง ไม่นานนักทั้งสองคนก็เกร็งสะท้าน คนหนึ่งกรีดร้องเสียงหวาน อีกคนก็ครางต่ำในลำคอและกระตุกอยู่ในโพรงคับแคบเหมวัตกดแก่นกายเข้าลึกสุดปลดปล่อยลาวาร้อนจนมนตกานต์อุ่นซ่านไปทั่วท้องน้อย เขากดค้างไว้นานก่อนจะซบใบหน้าลงบนหน้าอกอวบพพร้อมกับลมหายใจที่หอบเหนื่อย“สุดยอดมากนะกานต์พี่เสียวจนแทบขาดใจ”“กานต์ก็เหมือนกันค่ะ”มนตกานน์ก็หอบเหนื่อยไม่ต่างจากเขาเลยสักนิดของขวัญที่เขามอบให้มันสุขจนล้นอยู่ในหัวใจเสียงลมหายใจของทั้งสองกำลังกลับมาเป็นปกติแต่เหมวัตก็ยังคงนิ่งอยู่บนตัวของคนรัก“พี่เหมคะ ลงไปได้ไหม”“อยากอยู่แบบนี้นาน ๆ”“แต่กานต์หนักพี่เหมตัวโต”“งั้นพี่ให้กานต์ทับพี่บ้างนะจะได้ไม่หนัก”“ว้าย!....”เธอร้องด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ เหมวัตก็รวบเอวเธอแล้วพลิกให้ไปอยู่บนตัวเขา“พร้อมไหม”“กานต์กลัวจะไม่ถูกใจ กานต์ไม่เคย”“พี่จะช่วยนะ ให้กานต์ขยับตามใจเลยนะ”มนตกานต์วางมือลงบนแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้
เหมวัตมองหน้าคนรักแล้วยิ้มก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามากอดให้หายคิดถึง“คิดถึงจัง”“กานต์ก็คิดถึงพี่ กานต์นึกว่าพี่เหมจะลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว”หญิงสาวร้องไห้เบา ๆ“วันเกิดแฟนใครจะลืมล่ะครับ แล้วร้องไห้ทำไมพี่มาอยู่นี่แล้ว”“ก็ดีใจที่พี่เหมมาทันวันเกิด”“เมาใช่ไหม”“ไม่หรอกค่ะ แค่มึนนิดหน่อยเอง”“กินไปเยอะไหม”“แค่สองกระป๋องค่ะ กานต์แค่ฉลองวันเกิดให้ตัวเอง ทำไมพี่เหมถึงมาช้าปล่อยให้กานต์น้อยใจตั้งนานว่าลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว” น้ำเสียงจังเจอความน้อยใจ“พี่ขอโทษนะครับที่มาช้าพี่แค่อยากมาอวยพรวันเกิดกานต์เป็นคนสุดท้าย”“ประหลาดคนจังคนอื่นเขามีแต่อยากมาอวยพรวันเกิดแฟนคนแรก”“ก็พี่ไม่อยากเหมือนใครกินเค้กก่อนไหมพี่สั่งจากร้านประจำที่กานต์ชอบเลยนะ”“อือ” หญิงสาวหยิบช้อนมาตักเค้กทานไปยิ้มไปอย่างมีความสุข“อร่อยไหม”“อร่อยค่ะ พี่เหมกินด้วยไหม”“ป้อนสิ”“วันเกิดกานต์นะคะยังจะให้กานต์ป้อนอีก” เธอพูดเหมือนไม่เต็มใจแต่ก็ยอมตักเค้กให้ชายหนุ่มทาน“อร่อยดีนะ”“เอาอีกไหมคะ”“ไม่ล่ะ พี่อยากกินอย่างอื่นมากกว่า”“จะกินอะไรคะเดี๋ยวกานต์ไปทำให้ค่ะ”“อยากกินเจ้าของวันเกิดได้ไหมล่ะ”“พี่เหมคะ....ใครเขาขอกันแบบนี้”“ก็พ
แม้ความสัมพันธ์จะก้าวกระโดดแต่เหมวัตก็ยังให้พื้นที่กับมนตกานต์ได้อยู่ในห้องของตัวเอง ส่วนเขาก็ยังคงรับเธอในเวลาเลิกงานอย่างเคย ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติแต่หัวใจสองดวงมันกำลังใกล้ชิดและผูกพันกันมากขึ้น มีการพูดคุยวางแผนอนาคตรวมถึงวางแผนการแต่งงานไว้แล้วคุณยายชมนาดเองก็ดีใจที่หลานทั้งสองพูดคุยและทำความเข้าใจกันได้เป็นอย่างดีใน ขณะที่มนตกานต์ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเองที่บริษัทเหมวัตก็ทำงานในบริษัทเดิมแต่เขารับงานน้อยลงเลือกทำเฉพาะเคสใหญ่ ๆ ที่มันคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไปเท่านั้นถึงแม้ว่าเหมวัตจะได้หญิงสาวมาครอบครองแล้วแต่เขาก็ไม่เคยเปลี่ยนไป ชายหนุ่มยังดูแลเอาใจใส่เธอเหมือนกับตอนที่เริ่มต้นจีบ นอกจากเขาจะเปย์เธอด้วยของขวัญราคาแพงแล้วเขายังเปย์เธอด้วยความรักความเอาใจใส่ที่เพิ่มมากขึ้น“เหนื่อยไหม” เหมวัตถามก่อนจะส่งน้ำดื่มให้คนรักเมื่อเธอคาดเข็มขัดเรียบร้อยแล้ว“ไม่ค่ะ วันนี้สบายมากพี่เหมล่ะคะ”“วันนี้ยุ่งนิดหน่อยมีงานด่วนเข้ามา” เหมวัตไม่รู้จะเริ่มต้นบอกคนรักว่ายังไงเรื่องที่เขาอาจต้องไปทำงานที่เชียงใหม่“เหนื่อยไหมคะ”“ไม่เท่าไหร่แต่พรุ่งนี้เลิกงานแล้วกานต์ต้องกลับบ้านเองนะ”“ได้ค่
วันต่อมามนตกานต์ก็มาทานอาหารกลางวันกับคุณยายชมนาดที่บ้านจากนั้นก็นั่งรถกลับกรุงเทพพร้อมกับเหมวัต หญิงสาวไม่ค่อยกล้ามองหน้าเขาเท่าไหร่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันทำให้เธอเป็นกังวลหลายเรื่อง หญิงสาวกลัวตัวเองจะท้องแต่ก็ไม่กล้าไปซื้อยาคุมฉุกเฉินทานเองเพราะคนแถวนี้ก็รู้จักกันดี เธออ่านข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตมาแล้วว่าต้องทานยาภายใน 72 ชั่วโมง มนตกานต์คิดเอาไว้ว่าถ้าถึงคอนโดแล้วจะแอบไปซื้อยามาทานเอง“กานต์เป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูหน้าตาเครียดจัง” เหมวัตสังเกตว่าวันนี้หญิงสาวดูเงียบไป แต่ถ้าจะให้เดาก็คงเป็นเรื่องเมื่อคืน“เปล่าค่ะ”เหมวัตยิ้มเพราะถ้าเธอพูดแบบนี้แสดงว่าเธอต้องกำลังโกรธงอนหรือมีเรื่องอะไรอยู่ในใจอย่างแน่นอนมันตรงตามที่คุณยายชมนาดบอกเขาไว้เป๊ะเลยทีเดียว“แต่พี่ว่าน่าจะมีนะ”“พี่เหมคะกานต์บอกว่าไม่มีก็คือไม่มีค่ะ” หญิงสาวกอดกระเป๋าสะพายของตัวเองแล้วมองออกไปนอกรถสีหน้ายิ่งเครียดกว่าเดิม”“พี่กับกานต์เป็นอะไรกัน” เขาพยายามจะชวนคุยหญิงสาวเงียบไม่ตอบเธอหันมามองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจคำถามนั่นทำให้เหมวัตรู้สึกผิดที่ถามเธอไปอย่างนั้นมันเหมือนตอกย้ำเรื่องราวของเมื่อคืน เขารู้ว่าหญิงสาวคิดมา
พายุตัณหาจบลงพร้อมกับพายุฝนตอนนี้มนตกานต์นอนอยู่ในอ้อมกอดของเหมวัตด้วยความเหนื่อย ด้านนอกยังคงมืดอยู่แต่ความรู้สึกในใจกลับชัดเจนและสว่างจ้า เธอยอมรับว่ารักผู้ชายคนนี้มากไม่รู้เขาจะมองเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือเปล่าแต่สำหรับเธอเขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวของเธอหญิงสาวหลับลงด้วยความเหนื่อยและตกใจตื่นมาไฟกลางห้องสว่างจ้า“ไฟฟ้าใช้ได้แล้วพี่เหมจะกลับเลยไหม” มนตกานต์ถามทั้งที่ยังไม่ยอมเงยหน้ามองเขา“พี่ไม่อยากกลับเลย อยากนอนอยู่กับกานต์จนถึงเช้า”“ถ้าพี่ไม่กลับคุณยายจะว่ายังไง”“พี่รู้งั้นกานต์นอนต่อนะพรุ่งนี้เราไปเจอกันที่บ้านคุณยาย”“พี่เหมคะ ไม่บอกเรื่องนี้กับคนอื่นได้ไหม”“วันนี้ไม่บอกก็ได้แต่ในอนาคตก็ต้องบอก แล้วเรื่องงานแต่งงานของเราพี่ฝากกานต์คิดด้วยนะว่าจะจัดขึ้นเมื่อไหร่”“แต่งงานเหรอคะ”“ครับ สถานะของเรามันเปลี่ยนไปแล้วจากนี้เราต้องวางแผนเรื่องแต่งงาน”“พี่เหมคะกานต์ยังไม่พร้อมค่ะ”“ทำไม หรือว่ายังไม่มั่นใจในตัวพี่”“กานต์ขอเวลาค่ะ กานต์เพิ่งเรียนจบและได้ทำงานไม่กี่เดือนเองค่ะแล้วก็ยังไม่ได้รับปริญญาด้วยนะคะ”“พี่ให้เวลากานต์จนถึงรับปริญญาก็ได้พี่เข้าใจว่ากานต์คงอยากมีรูปสวย ๆ”“พ
ตลอดเวลาที่ผ่านเหมวัตคิดว่าตนเองจะอดทนได้จนถึงวันแต่งงานแต่ด้วยบรรยากาศในคืนนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจอดทนได้อีกต่อไปเหมวัตจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มด้วยความเสน่หา ฝ่ามือลูบไล้ฟอนเฟ้นหน้าอกอวบจนขึ้นรอยแดงก่อนจะครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนปลายลิ้นหยอกล้อกับเชอร์รี่เม็ดสีสวย ความเปียกชื้นทำมนตกานต์ขนลุกไปทั่วร่าง ความเจ็บกลางลำตัวกำลังลดลงไปทีละนิดและมันกำลังถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้รับ“พี่เหม....อื้ม....”“ดีขึ้นไหม พี่จะขยับช้า ๆ นะ”เขากระซิบก่อนที่จะเริ่มสะโพกอย่างช้า ๆ กดเน้นหมุนวนเพื่อให้ร่องรักของหญิงสาวได้คุ้นเคยกับแท่งร้อนของตนเอง“ตอดดีมาก กานต์จ๋า ตอนนี้กานต์เป็นของพี่แล้วนะ กานต์ต้องมีพี่คนเดียวนะ”“ค่ะพี่เหม....”“ดีมากคนเก่ง พี่สัญญาว่าคืนนี้กานต์จะมีความสุขที่สุด”ชายหนุ่มพยายามจะนุ่มนวลกับมนตกานต์ให้มากที่สุดทั้งที่ในใจอยากจะทำตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงสุดขีด เขาอยากให้มนตกานต์มีประสบการณ์ครั้งแรกที่ลืมไม่ลงทุกจังหวะที่ขยับสะโพกเข้าออกท่อนเอ็นร้อนก็ถูกร่องรักที่คับแน่นตอดรัด มนตกานต์ดิ้นพล่านกับความเสียวซ่านที่เหมวัตมอบให้ หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างแน่น ปลายนิ้วทั้งสิบก็จิ







