Masukเหมวัตวาณิชธนากรหนุ่มวัย 33 ปีกำลังยืนจิบวิสกี้อยู่บนชั้น ชั้นสองของผับแห่งหนึ่งภายในโรงแรมหรู ตาคมมองผู้คนที่ออกมาท่องเที่ยวแม้จะไม่ใช่คืนวันหยุดแต่ภายในก็เต็มไปด้วยผู้คนที่อยากออกมาผ่อนคลายหลังจากทำงานหนักมาตลอดทั้งวัน
“มองอะไรวะเหม” นิธิกรหรือกรเพื่อนสนิทซึ่งเป็นเจ้าของผับและโรงแรมแห่งนี้ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยืนมองลงไปข้างล่างอยู่นาน
“ฉันก็มองไปเรื่อย” เขาตอบก่อนจะหมุนตัวแล้วกลับมานั่งบนโซฟาอย่างเดิม
“ทำไมคืนนี้มาคนเดียวแล้วน้องมาเบลไปไหนแล้วล่ะ” เขาหมายถึงมาเบลนางแบบและอินฟลูเอนเซอร์สาวคู่ควงคนล่าสุดของเหมวัต
“อย่าพูดถึงเธอเลย” เขาตอบเสียงเรียบ
“นี่อย่าบอกนะว่าคบกันไม่ถึงสามเดือนก็เลิกกันแล้วทำไมวะ ฉันว่าเธอสวยเซ็กซี่แบบที่นายชอบเลย” แทนคุณเพื่อนสนิทอีกคนถามขึ้น
“เรื่องนั้นไม่เถียงนะ ว่าสวยเซ็กซี่แต่ใครจะคิดล่ะว่าเธอคือตัวปัญหา”
“ยังไงล่ะ”
“นายก็รู้นี่ฉันคบกับพวกเธอก็แค่ก็ไม่ได้คิดจะจริงจังอะไร ตอนแรกก็ตกลงกันแล้วว่าคบกันเพื่อความสนุกไม่จริงจังอะไร แต่เธอ ผิดสัญญานะ”
“ยังไงวะ” นิธิกรถามเพิ่ม
“ก็หลายวันก่อนฉันไปกินข้าวกับเธอ แล้วเธอก็ไลฟ์สดติดหน้าฉันไปด้วยแถมยังบอกในไลฟ์ว่าฉันเป็นคนพิเศษถึงแม้ว่าหลังจากไลฟ์จบฉันจะบอกให้เธอลบแต่มันก็ช้าไปแล้ว” เขาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายกับเรื่องที่เกิดขึ้น
“หมายความว่ายังไงหรือผู้หญิงที่นายแอบคุยอยู่อีกคนเห็นขึ้นมาล่ะ”
“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกแทน ถึงฉันจะเจ้าชู้นะแต่เวลาคบใครก็คบทีละคนไม่ได้คบซ้อนหรอกน่า”
“แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหนล่ะ เธอก็ลบไลฟ์ไปแล้วนี่” แทนคุณยังคงมองไม่ออกว่าจะมีปัญหาอะไร
“ปัญหามันอยู่ที่ยายฉันเห็นน่ะสิ”
“เฮ้ย....ยายนายเล่นโซเชียลด้วยเหรอ” แทนคุณแปลกใจเพราะไม่คิดว่าคนอายุมากอย่างคุณยายของเพื่อนสนิทจะรู้เรื่องนี้จากโซเซียลด้วย
“ยายไม่ได้เล่นหรอกแต่เด็กรับใช้ที่บ้านเล่นแล้วบังเอิญเห็นก็แคปหน้าจอนั้นไปให้ยาย ท่านก็เลยโทรให้ฉันกลับไปหาที่บ้านน่ะ”
“แล้วยายว่ายังไงบ้างล่ะ”
“ฉันยังไม่ได้ไปเลยวะกร คิดว่าพรุ่งนี้ค่อยเข้าไปหา”
“ฉันว่ายายต้องเรียกแกไปคุยเรื่องนี้แล้วเผลอ ๆ จะบังคับให้แกแต่งงานแน่ ๆ การแต่งงานครั้งแรกแกเป็นคนตัดสินใจเองแล้วมันจบไม่สวย ฉันว่าครั้งนี้ยายของแกต้องเข้ามาจัดการเรื่องแต่งงานแน่นอน”
“แกคิดมากไปหรือเปล่ากร”
“ไม่นะแทน ฉันว่ายายคงอยากให้ไอ้เหมมันแต่งงาน”
“ไม่มีทาง” เหมวัตปฏิเสธเพราะเขาเข็ดกับการแต่งงานและไม่คิดจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหน
“ถ้าแกไม่อยากให้ยายมายุ่งแกก็หาแฟนสิ ยายแกจะได้เลิกยุ่งวุ่นวายหาผู้หญิงให้แบบนี้”
“แกก็รู้ฉันเคยแต่งงานมาแล้วและฉันไม่อยากให้ครอบครัวต้องพังลงแบบนั้นอีกชาตินี้คงไม่คิดจะแต่งงานแล้วแหละ”
“แต่นี่แกก็หย่ามาห้าปีแล้วนะ มองหาคนใหม่ได้แล้ว อายุก็เยอะมากขึ้นทุกวันควรจะมีครอบครัวได้แล้วนะ” นิธิกรพูดด้วยความเป็นห่วงเพราะไม่อยากเห็นเพื่อนเป็นโสดและเหงาอยู่แบบนี้
“ตั้งแต่แกคบกับคุณแพรวความคิดแกเปลี่ยนไปนะกร”
“ฉันยอมรับว่าฉันเปลี่ยนไป การมีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ มันมีความสุขมากนะ”
“ทำเป็นพูดดีแล้วแกคิดจะจริงจังกับคุณแพรวถึงขั้นแต่งงานหรือเปล่า”
“จริงจังสิ นี่ก็คิดอยู่ว่าจะวางแผนขอเธอแต่งงานเร็วๆ นี้แหละ”
“ห๊ะ!....ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย แล้วคุณแพรวเขาจะโอเคเหรอเขาเป็นผู้หญิงเรียบร้อยแบบนั้น ส่วนแกเป็นเจ้าของผับวัน ๆ เจอผู้หญิงเยอะแยะเขาไม่ระแวงแกเหรอ” แทนคุณเคยเจอแฟนของนิธิกรมาหลายครั้งและก็ถามขึ้น
“คุณแพรวเธอเข้าใจดี ฉันหาผู้หญิงแบบนี้มานานแล้ว ถ้าฉันแต่งงานกับคุณแพรวไปอีกคนทีนี้ก็เหลือแค่แกแล้วนะเหมที่เป็นโสด” เจ้าของผับพูดขึ้น
“นั่นสิรีบ ๆ แต่งงานเถอะลูกเราจะได้เป็นเพื่อนกัน”
“แกนี่พูดเหมือนการมีลูกมันเป็นเรื่องง่าย ๆ นะแทน”
“แล้วมันยากตรงไหนล่ะ ฉันยังมีตั้งสองคนเลย”
“เมียแกจะคลอดลูกคนที่สองตอนไหนเหรอแทน”
“อีกสองเดือนหน้า ต่อไปนี้ฉันคงมาดื่มกับพวกแกได้ไม่บ่อย ๆ แล้วคงต้องช่วยเลี้ยงลูก”
“เห็นไหมมีลูกมันคือภาระเพราะฉะนั้นฉันไม่มีลูกเด็ดขาด ฉันจะอยู่เป็นโสดแบบนี้ไปตลอด” เหมวัตส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย
“นายอาจจะเรียกว่าภาระ แต่ฉันว่ามันเป็นความสุขคนไม่มีลูกอย่างแกไม่เข้าใจหรอก” แทนคุณพูดด้วยรอยยิ้มที่มีแต่ความสุขเวลาพูดถึงครอบครัว
“เออ....เรื่องนี้ฉันไม่เข้าใจแต่ใครจะโชคดีมีลูกน่ารักมีเมียที่ดีเหมือนแกล่ะ”
“เอาน่าสักวันแกก็ต้องเจอคนที่แกอยากสร้างครอบครัวด้วยเอง”
“มันเป็นเรื่องของอนาคต แต่ตอนนี้ฉันยังไม่อยากคิดอะไร”
“แล้วทีนี้จะเอายังไงต่อเรื่องนายกับคุณมาเบลจะคบต่อไหม”
“ไม่ล่ะ”
“อ๋อ....ไอ้ที่ยืนจ้องลงไปข้างล่างนั้นกำลังจะคนใหม่ใช่ไหมล่ะ” นิธิกรพูดอย่างรู้ทัน
“ก็ประมาณนั้น”
“สนใจคนไหนล่ะ คืนนี้ผู้หญิงสวย ๆ หน้าใหม่ ๆ มาเที่ยวที่นี่เยอะเลยนะ”
“ยังไม่มีใครถูกใจเลย สวยเซ็กซี่เจอมาเยอะแล้วอยากเปลี่ยนแนวมั่งว่ะกร”
“เฮ้ย....แล้วอยากได้แนวไหนล่ะ”
“ไม่รู้สิถ้าเจอแล้วก็คงรู้เองแหละ ช่วงนี้ขออยู่เป็นโสดไปสักพักก่อน”
“เดี๋ยวน้องชายมันก็ประท้วงหลับใหลจนไม่อยากตื่นขึ้นมาทำงานนายจะทำยังไง” นิธิกรพูดแล้วหัวเราะเพราะรู้ดีว่าเพื่อนไม่เคยขาดคู่นอนได้นาน
“โมเดลลิ่งก็มี”
“แต่ผู้หญิงของโมเดลลิ่งก็ใช่ว่าจะสะอาดทุกคนนะ นายระวังเชื้อโรคบ้างนะ ฉันรู้ว่านายป้องกันเป็นอย่างดี แต่สักวันระวังพลาดทำผู้หญิงท้องหรือไม่ก็ได้โรคติดต่อแถมมา” แทนคุณเตือนด้วยความเป็นห่วงเขาอยากให้เพื่อนได้เจอใครสักคนที่คิดอยากจริงจังด้วย
“นี่ทำไมต้องขู่กันด้วยนะ”
“ฉันไม่ได้ขู่แค่เตือนเพราะหวังดีน่ะ”
“อือ ขอบใจแกสองคนมากนะ ฉันรู้ว่าแกสองคนหวังดีกับฉัน”
เหมวัตนั่งดื่มและพูดคุยกับเพื่อนอยู่จนกระทั่งดึกก็ขอตัวกลับเพราะพรุ่งนี้เขาจะต้องขับรถไปหาคุณยายที่บ้านเพื่อเคลียร์ เรื่องที่เขาไปโผล่ในไลฟ์ของอินฟลูเอนเซอร์สาวที่ชื่อมาเบล
ความคิดถึงและโหยหาของเหมวัตกำลังจะถูกเติมเต็มในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เขารู้สึกถึงความรุนแรงของโพรงอุ่นที่ตอดรัดท่อนเอ็นร้อนจนแทบระเบิด มือใหญ่จับขาข้างหนึ่งยกขึ้น ก่อนจะโจนจ้วงท่อนเอ็นเข้าหาอย่างหนักหน่วง ไม่นานนักทั้งสองคนก็เกร็งสะท้าน คนหนึ่งกรีดร้องเสียงหวาน อีกคนก็ครางต่ำในลำคอและกระตุกอยู่ในโพรงคับแคบเหมวัตกดแก่นกายเข้าลึกสุดปลดปล่อยลาวาร้อนจนมนตกานต์อุ่นซ่านไปทั่วท้องน้อย เขากดค้างไว้นานก่อนจะซบใบหน้าลงบนหน้าอกอวบพพร้อมกับลมหายใจที่หอบเหนื่อย“สุดยอดมากนะกานต์พี่เสียวจนแทบขาดใจ”“กานต์ก็เหมือนกันค่ะ”มนตกานน์ก็หอบเหนื่อยไม่ต่างจากเขาเลยสักนิดของขวัญที่เขามอบให้มันสุขจนล้นอยู่ในหัวใจเสียงลมหายใจของทั้งสองกำลังกลับมาเป็นปกติแต่เหมวัตก็ยังคงนิ่งอยู่บนตัวของคนรัก“พี่เหมคะ ลงไปได้ไหม”“อยากอยู่แบบนี้นาน ๆ”“แต่กานต์หนักพี่เหมตัวโต”“งั้นพี่ให้กานต์ทับพี่บ้างนะจะได้ไม่หนัก”“ว้าย!....”เธอร้องด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ เหมวัตก็รวบเอวเธอแล้วพลิกให้ไปอยู่บนตัวเขา“พร้อมไหม”“กานต์กลัวจะไม่ถูกใจ กานต์ไม่เคย”“พี่จะช่วยนะ ให้กานต์ขยับตามใจเลยนะ”มนตกานต์วางมือลงบนแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้
เหมวัตมองหน้าคนรักแล้วยิ้มก่อนจะดึงตัวเธอเข้ามากอดให้หายคิดถึง“คิดถึงจัง”“กานต์ก็คิดถึงพี่ กานต์นึกว่าพี่เหมจะลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว”หญิงสาวร้องไห้เบา ๆ“วันเกิดแฟนใครจะลืมล่ะครับ แล้วร้องไห้ทำไมพี่มาอยู่นี่แล้ว”“ก็ดีใจที่พี่เหมมาทันวันเกิด”“เมาใช่ไหม”“ไม่หรอกค่ะ แค่มึนนิดหน่อยเอง”“กินไปเยอะไหม”“แค่สองกระป๋องค่ะ กานต์แค่ฉลองวันเกิดให้ตัวเอง ทำไมพี่เหมถึงมาช้าปล่อยให้กานต์น้อยใจตั้งนานว่าลืมวันเกิดกานต์ไปแล้ว” น้ำเสียงจังเจอความน้อยใจ“พี่ขอโทษนะครับที่มาช้าพี่แค่อยากมาอวยพรวันเกิดกานต์เป็นคนสุดท้าย”“ประหลาดคนจังคนอื่นเขามีแต่อยากมาอวยพรวันเกิดแฟนคนแรก”“ก็พี่ไม่อยากเหมือนใครกินเค้กก่อนไหมพี่สั่งจากร้านประจำที่กานต์ชอบเลยนะ”“อือ” หญิงสาวหยิบช้อนมาตักเค้กทานไปยิ้มไปอย่างมีความสุข“อร่อยไหม”“อร่อยค่ะ พี่เหมกินด้วยไหม”“ป้อนสิ”“วันเกิดกานต์นะคะยังจะให้กานต์ป้อนอีก” เธอพูดเหมือนไม่เต็มใจแต่ก็ยอมตักเค้กให้ชายหนุ่มทาน“อร่อยดีนะ”“เอาอีกไหมคะ”“ไม่ล่ะ พี่อยากกินอย่างอื่นมากกว่า”“จะกินอะไรคะเดี๋ยวกานต์ไปทำให้ค่ะ”“อยากกินเจ้าของวันเกิดได้ไหมล่ะ”“พี่เหมคะ....ใครเขาขอกันแบบนี้”“ก็พ
แม้ความสัมพันธ์จะก้าวกระโดดแต่เหมวัตก็ยังให้พื้นที่กับมนตกานต์ได้อยู่ในห้องของตัวเอง ส่วนเขาก็ยังคงรับเธอในเวลาเลิกงานอย่างเคย ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติแต่หัวใจสองดวงมันกำลังใกล้ชิดและผูกพันกันมากขึ้น มีการพูดคุยวางแผนอนาคตรวมถึงวางแผนการแต่งงานไว้แล้วคุณยายชมนาดเองก็ดีใจที่หลานทั้งสองพูดคุยและทำความเข้าใจกันได้เป็นอย่างดีใน ขณะที่มนตกานต์ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเองที่บริษัทเหมวัตก็ทำงานในบริษัทเดิมแต่เขารับงานน้อยลงเลือกทำเฉพาะเคสใหญ่ ๆ ที่มันคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไปเท่านั้นถึงแม้ว่าเหมวัตจะได้หญิงสาวมาครอบครองแล้วแต่เขาก็ไม่เคยเปลี่ยนไป ชายหนุ่มยังดูแลเอาใจใส่เธอเหมือนกับตอนที่เริ่มต้นจีบ นอกจากเขาจะเปย์เธอด้วยของขวัญราคาแพงแล้วเขายังเปย์เธอด้วยความรักความเอาใจใส่ที่เพิ่มมากขึ้น“เหนื่อยไหม” เหมวัตถามก่อนจะส่งน้ำดื่มให้คนรักเมื่อเธอคาดเข็มขัดเรียบร้อยแล้ว“ไม่ค่ะ วันนี้สบายมากพี่เหมล่ะคะ”“วันนี้ยุ่งนิดหน่อยมีงานด่วนเข้ามา” เหมวัตไม่รู้จะเริ่มต้นบอกคนรักว่ายังไงเรื่องที่เขาอาจต้องไปทำงานที่เชียงใหม่“เหนื่อยไหมคะ”“ไม่เท่าไหร่แต่พรุ่งนี้เลิกงานแล้วกานต์ต้องกลับบ้านเองนะ”“ได้ค่
วันต่อมามนตกานต์ก็มาทานอาหารกลางวันกับคุณยายชมนาดที่บ้านจากนั้นก็นั่งรถกลับกรุงเทพพร้อมกับเหมวัต หญิงสาวไม่ค่อยกล้ามองหน้าเขาเท่าไหร่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันทำให้เธอเป็นกังวลหลายเรื่อง หญิงสาวกลัวตัวเองจะท้องแต่ก็ไม่กล้าไปซื้อยาคุมฉุกเฉินทานเองเพราะคนแถวนี้ก็รู้จักกันดี เธออ่านข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตมาแล้วว่าต้องทานยาภายใน 72 ชั่วโมง มนตกานต์คิดเอาไว้ว่าถ้าถึงคอนโดแล้วจะแอบไปซื้อยามาทานเอง“กานต์เป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูหน้าตาเครียดจัง” เหมวัตสังเกตว่าวันนี้หญิงสาวดูเงียบไป แต่ถ้าจะให้เดาก็คงเป็นเรื่องเมื่อคืน“เปล่าค่ะ”เหมวัตยิ้มเพราะถ้าเธอพูดแบบนี้แสดงว่าเธอต้องกำลังโกรธงอนหรือมีเรื่องอะไรอยู่ในใจอย่างแน่นอนมันตรงตามที่คุณยายชมนาดบอกเขาไว้เป๊ะเลยทีเดียว“แต่พี่ว่าน่าจะมีนะ”“พี่เหมคะกานต์บอกว่าไม่มีก็คือไม่มีค่ะ” หญิงสาวกอดกระเป๋าสะพายของตัวเองแล้วมองออกไปนอกรถสีหน้ายิ่งเครียดกว่าเดิม”“พี่กับกานต์เป็นอะไรกัน” เขาพยายามจะชวนคุยหญิงสาวเงียบไม่ตอบเธอหันมามองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจคำถามนั่นทำให้เหมวัตรู้สึกผิดที่ถามเธอไปอย่างนั้นมันเหมือนตอกย้ำเรื่องราวของเมื่อคืน เขารู้ว่าหญิงสาวคิดมา
พายุตัณหาจบลงพร้อมกับพายุฝนตอนนี้มนตกานต์นอนอยู่ในอ้อมกอดของเหมวัตด้วยความเหนื่อย ด้านนอกยังคงมืดอยู่แต่ความรู้สึกในใจกลับชัดเจนและสว่างจ้า เธอยอมรับว่ารักผู้ชายคนนี้มากไม่รู้เขาจะมองเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือเปล่าแต่สำหรับเธอเขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวของเธอหญิงสาวหลับลงด้วยความเหนื่อยและตกใจตื่นมาไฟกลางห้องสว่างจ้า“ไฟฟ้าใช้ได้แล้วพี่เหมจะกลับเลยไหม” มนตกานต์ถามทั้งที่ยังไม่ยอมเงยหน้ามองเขา“พี่ไม่อยากกลับเลย อยากนอนอยู่กับกานต์จนถึงเช้า”“ถ้าพี่ไม่กลับคุณยายจะว่ายังไง”“พี่รู้งั้นกานต์นอนต่อนะพรุ่งนี้เราไปเจอกันที่บ้านคุณยาย”“พี่เหมคะ ไม่บอกเรื่องนี้กับคนอื่นได้ไหม”“วันนี้ไม่บอกก็ได้แต่ในอนาคตก็ต้องบอก แล้วเรื่องงานแต่งงานของเราพี่ฝากกานต์คิดด้วยนะว่าจะจัดขึ้นเมื่อไหร่”“แต่งงานเหรอคะ”“ครับ สถานะของเรามันเปลี่ยนไปแล้วจากนี้เราต้องวางแผนเรื่องแต่งงาน”“พี่เหมคะกานต์ยังไม่พร้อมค่ะ”“ทำไม หรือว่ายังไม่มั่นใจในตัวพี่”“กานต์ขอเวลาค่ะ กานต์เพิ่งเรียนจบและได้ทำงานไม่กี่เดือนเองค่ะแล้วก็ยังไม่ได้รับปริญญาด้วยนะคะ”“พี่ให้เวลากานต์จนถึงรับปริญญาก็ได้พี่เข้าใจว่ากานต์คงอยากมีรูปสวย ๆ”“พ
ตลอดเวลาที่ผ่านเหมวัตคิดว่าตนเองจะอดทนได้จนถึงวันแต่งงานแต่ด้วยบรรยากาศในคืนนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจอดทนได้อีกต่อไปเหมวัตจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มด้วยความเสน่หา ฝ่ามือลูบไล้ฟอนเฟ้นหน้าอกอวบจนขึ้นรอยแดงก่อนจะครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนปลายลิ้นหยอกล้อกับเชอร์รี่เม็ดสีสวย ความเปียกชื้นทำมนตกานต์ขนลุกไปทั่วร่าง ความเจ็บกลางลำตัวกำลังลดลงไปทีละนิดและมันกำลังถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้รับ“พี่เหม....อื้ม....”“ดีขึ้นไหม พี่จะขยับช้า ๆ นะ”เขากระซิบก่อนที่จะเริ่มสะโพกอย่างช้า ๆ กดเน้นหมุนวนเพื่อให้ร่องรักของหญิงสาวได้คุ้นเคยกับแท่งร้อนของตนเอง“ตอดดีมาก กานต์จ๋า ตอนนี้กานต์เป็นของพี่แล้วนะ กานต์ต้องมีพี่คนเดียวนะ”“ค่ะพี่เหม....”“ดีมากคนเก่ง พี่สัญญาว่าคืนนี้กานต์จะมีความสุขที่สุด”ชายหนุ่มพยายามจะนุ่มนวลกับมนตกานต์ให้มากที่สุดทั้งที่ในใจอยากจะทำตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงสุดขีด เขาอยากให้มนตกานต์มีประสบการณ์ครั้งแรกที่ลืมไม่ลงทุกจังหวะที่ขยับสะโพกเข้าออกท่อนเอ็นร้อนก็ถูกร่องรักที่คับแน่นตอดรัด มนตกานต์ดิ้นพล่านกับความเสียวซ่านที่เหมวัตมอบให้ หญิงสาวกัดริมฝีปากล่างแน่น ปลายนิ้วทั้งสิบก็จิ







