เคยรักฉันบ้างไหม

มินตราตื่นขึ้นมา มือควานหาคนรัก แต่ที่นอนข้างๆกลับว่างเปล่า มองดูนาฬิกาบนโต๊ะข้างหัวเตียงบอกเวลา7โมง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ไม่มีข้อความไม่มีสายโทรเข้า เมื่อคืนเขาไม่ได้กลับห้อง แล้วเขาไปไหน ได้ยินเสียงกุกกักอยู่ข้างนอกจึงออกไปดู ไม่รู้ว่าเธอต้องรู้สึกยังไงกับภาพที่เห็น

อาทิตย์คนรักของเธอที่คบกันมา7ปี อยู่ด้วยกันมา6ปี กำลังทำอาหารอยู่ในครัว ที่โต๊ะอาหารมีหญิงคนหนึ่งกำลังนั่งเท้าคางมองดูเขา ทั้งสองพูดคุยส่งยิ้มหวานให้กัน อาทิตย์ยกอาหารมาวางตรงหน้าหญิงคนนั้น แล้วยังใช้มือยีหัวเธอเล่น เขาหัวเราะคิกคิก พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นมินตราก็หยุดชะงักรีบพูดขึ้น

" มิน ตื่นแล้วเหรอ นี่เป็นสาวไอ้อาเธอร์ชื่อเอวา พึ่งมากรุงเทพได้ไม่กี่วัน เธอพึ่งเรียนจบมาสมัครงานที่บริษัท ฉันเลยรับเธอไว้ให้เป็นผู้ช่วยของฉัน"

" สวัสดีค่ะ "

เอวารินทร์ยกมือไหว้ มินตราแค่ปรายตามมองแล้วถาม

" นายมีผู้ช่วยแล้วไม่ใช่เหรอ "

" ผู้ชายกับผู้หญิงเหมือนกันที่ไหนหล่ะ งานบางอย่างผู้หญิงทำจะเข้าท่ากว่า ฉันหมายถึง ให้เอวาเขาช่วยแบ่งงานจากอัคคีมาทำ มีผู้ช่วยสองคนดีซะอีก"

" พี่มานั่งกินข้าวด้วยกันสิคะ พี่อาร์ตทำหลายอย่าง น่ากินทั้งนั้นเลย น่าอิจฉาพี่จริงๆได้แฟนที่ดีแถมทำอาหารเก่งอีก พี่อาร์ตคงทำให้พี่กินบ่อยๆใช่ไหมค่ะ"

" เขาไม่เคยทำให้ฉันกินหรอก "

ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยทำอาหารให้เธอกินสักครั้ง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำอาหารเป็น มองไปที่โซฟาเห็นผ้าห่มอยู่ก็แปลกใจ

อาทิตย์มองตามสายตาของเธอแล้วรีบถอดผ้ากันเปื้อนออก

" เมื่อคืนฉันกลับมาดึกเห็นว่าเธอนอนหลับแล้วเลยไม่อยากรบกวน คือว่าฉันกับเพื่อนไปดื่มกันมาที่ผับ เอวาก็ไปด้วยเธอเมามากฉันไม่รู้ว่าเธอพักที่ไหนเลยพามาที่นี่ด้วย ให้เธอนอนอีกห้อง ฉันเลยนอนที่โซฟากลัวว่าเธอตื่นมาแล้วมีอะไรจะได้เรียกได้เลย"

มินตราพึ่งจะสังเกตุว่าเอวารินทร์ใส่เสื้อของอาทิตย์ เธอเป็นแฟนเขามาหลายปียังไม่เคยใส่เสื้อของเขาเลย ผู้หญิงคนนี้พิเศษสำหรับเขาจริงๆ ทั้งให้ใส่เสื้อผ้าของเขาแล้วยังทำอาหารให้กินอีก เธอคิดว่าเขาทำอาหารไม่เป็น แต่ไม่ใช่ เขาแค่ไม่อยากทำให้เธอกินก็เท่านั้นเอง

" ขอโทษด้วยนะคะพี่มินที่รบกวน เมื่อคืนฉันเมามากจริงๆ พอมาถึงห้องก็อาเจียนเลอะชุดเลยขอยืมเสื้อพี่อาร์ตใส่ พี่ไม่ว่าอะไรนะคะ เอ่อ งั้นฉันกลับก่อนดีกว่าค่ะ"

เห็นเอวารินทร์ลุกขึ้นกำลังจะกลับ อาทิตย์ก็ร้อนรนรีบเข้าไปขวาง

" อย่าพึ่งไป กินข้าวก่อนสิ ฉันอุตส่าห์ทำนะ กินเสร็จแล้วจะไปส่ง OKไหม"

มินตราไม่พูดอะไรเดินกลับเข้าห้องไป อาทิตย์ตามไปแต่ประตูถูกล็อค 

ก็อก ก็อก 

" มิน มิน เปิดประตูให้ฉันหน่อย มิน ออกไปกินข้าวด้วยกัน มินได้ยินฉันรึเปล่า"

" ฉันไม่หิวพวกนายกินกันตามสบาย"

มินตราพูดตอบโดยไม่ได้เปิดประตู อาทิตย์เดินกลับไปนั่งกินข้าวกับเอวารินทร์ 

" พี่อาร์ต แฟนพี่เธอไม่พอใจฉันใช่ไหมฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่า ฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุให้พี่ทั้งสองต้องผิดใจกัน"

" อย่าคิดมาก มินเขาก็เป็นแบบนี้แหละ กินข้าวเถอะ"

กลับมาจากส่งเอวารินทร์อาทิตย์เห็นมินตราออกมาจากห้องพร้อมกระเป๋าเดินทาง

" เธอจะไปไหน"

" ไม่ใช่ฉันบอกนายแล้วเหรอว่าต้องไปทำงานต่างจังหวัด"

" อ๋อ ฉันลืมไป แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่จะทันวันที่เรานัดไปถ่ายพรีเวดดิ้งไหม"

" ไปแค่อาทิตย์เดียวกลับมาก็พอดี"

" อืม งั้นฉันไปส่งนะ"

์ระหว่างที่มินตราทำงานอยู่ต่างจังหวัด เปิดเฟสเจออาทิตย์ถูกเอวารินทร์แท็กด้วยรูปภาพที่เขาไปเที่ยวสวนสนุกด้วยกัน ทั้งคู่ดูแนบชิดสนิทสนม สีหน้าของอาทิตย์ก็ดูมีความสุขมาก เธอกำโทรศัพท์แน่น ก่อนหน้าไม่ว่าเธอจะชวนเขาไปสวนสนุกกี่ครั้งก็ถูกปฏิเสธ บอกว่าไร้สาระบ้างเป็นที่ของเด็กๆบ้าง ไม่อยากไปไม่อยากเล่นของเล่น แต่ที่เห็นนี่คืออะไร ไม่ใช่เขาไม่อยากไปแต่ไม่อยากไปกับเธอ ความน้อยใจตีตื้นขึ้นมาจนน้ำตาคลอ 

ตั้งแต่เธอมาทำงานต่างจังหวัดเขาไม่เคยโทรหาเธอเลย แม้แต่ข้อความก็ไม่มีมาถามไถ่ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาห่างเหินกับเธอ ตั้งแต่ที่ผู้หญิงคนนั้นปรากฏตัวสินะ

หลายวันผ่านไปถึงเวลาเดินทางกลับกรุงเทพ เธอโทรให้เขามารับรออยู่นานจนสายตัดไปจึงกดโทรใหม่ คราวนี้รับสายแต่คนที่รับไม่ใช่อาทิตย์

" ฮัลโหล ฮัลโหล พี่มินเหรอคะ "

เธอพยายามข่มอารมณ์

" อาร์ตไปไหน"

" พี่อาร์ตอาบน้ำอยู่ค่ะ เดี๋ยวถ้าเขาออกมาจากห้องน้ำฉัน"

มินตรารีบกดวางสายไม่รอให้เอวารินทร์พูดจบ เธอเจ็บปวดจนชาไปหมด ทำไมทั้งสองถึงได้อยู่ด้วยกัน อาทิตย์อาบน้ำอยู่ที่ไหนห้องของเราหรือห้องของเอวารินทร์ 

อาทิตย์ออกมาจากห้องน้ำ ก่อนหน้าเอวารินทร์เดินสะดุดทำน้ำหวานหกใส่เสื้อเขา เขาเลยต้องขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อใหม่ ทั้งที่ตั้งใจจะไปรอรับมินตราที่สนามบิน แต่เอวารินทร์โทรมาให้เขาไปกินข้าวเช้าเป็นเพื่อน กินข้าวเสร็จกำลังจะกลับเอวารินทร์ที่พึ่งไปซื้อน้ำหวานกลับมา ดันสะดุดอะไรก็ไม่รู้ทำน้ำหวานหกใส่เสื้อเขา เอวารินทร์ขอโทษไม่หยุดแล้วให้เขาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องของเธอ ยังดีที่ในรถมีเสื้อผ้าสำรองไว้ 

" พี่อาร์ตเมื่อกี้พี่มินโทรมา ฉันบอกว่าพี่อาบน้ำอยู่"

เอวารินทร์ส่งโทรศัพท์ให้อาทิตย์ อาทิตย์รีบกดโทรหามินตราทันที แต่มินตราไม่ยอมรับสาย เขาจึงส่งข้อความไป

" มินอยู่ไหน ฉันกำลังจะไปรับ "

เงียบไม่มีการตอบกลับ อาทิตย์ร้อนใจกลัวว่ามินตราจะเข้าใจผิดจึงกดโทรออกอีกหลายครั้ง แต่มินตราก็ยังไม่ยอมรับสาย เขารีบหุนหันออกไปทันที

มินตรานั่งแท็กซี่กลับมาที่ห้องเอง อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จประตูห้องก็ถูกเปิดออกอาทิตย์เดินเข้ามาสวมกอดเธอไว้แน่น

" ทำไมถึงไม่รับสายฉัน ทำไมถึงไม่รอให้ฉันไปรับ"

เธอดันตัวเขาออกพูดเรียบเฉย

" ฉันรู้ว่านายไม่ว่างเลยไม่อยากรบกวน"

" รบกวนอะไร เธอกำลังเข้าใจฉันผิด ก่อนหน้าเอวาทำน้ำหวานหกเลอะเสื้อฉัน เธอเลยให้ฉันขึ้นห้องเธอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อใหม่ ช่วงที่ฉันอยู่ในห้องน้ำเธอโทรมาพอดีเอวาเลยรับสายแทน มันก็แค่นั้นไม่มีอะไรจริงๆ"

" นายอยู่ห้องเธอ "

" ไม่ใช่อย่างที่เธอคิด คือว่าฉันกำลังจะไปรับเธอ พอดีเอวาโทรมาชวนให้ไปกินข้าวเป็นเพื่อน ฉันเลยไปกินข้าวเป็นเพื่อนเธอ แต่ไม่ได้ไปกินที่ห้องเธอนะ เป็นร้านแถวหน้าคอนโดเธอหน่ะ ฉันเห็นว่าเป็นทางผ่านไปสนามบินแล้วก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยแวะไป"

" หึ อย่างนี้นี่เอง"

" ใช่ ทีนี้หายโกรธฉันแล้วนะ "