ฉุกเฉิน เฉพาะหน้า

แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านป้าย 'กัสการาจ' เข้ามา เสียงจิ้งหรีดเมื่อคืนถูกแทนที่ด้วยเสียงลมและคราบน้ำมันเครื่องตามปกติ พายรุ้งลุกขึ้นมาจากเตียงนุ่มด้วยสภาพที่สดใสขึ้นกว่าทุกวัน ถึงแม้นิ้วนางข้างขวาจะยังคงพันผ้าแผลและมีอาการบวมอักเสบอยู่ก็ตาม

“วันนี้ไม่ต้องออกไปยุ่งกับยางหรืออะไหล่ข้างนอก” กัสพูดขึ้นเสียงเรียบ ขณะยื่นแก้วกาแฟร้อนให้เธอตรงหน้าออฟฟิศ “มือเจ็บแบบนี้ ขืนให้ไปช่วยไอ้ต๋อม เดี๋ยวก็ทำอะไหล่หลุดมือพังพอดี นั่งทำเอกสารบัญชีอยู่ในห้องแอร์โน่นไป”

“แหม... รู้จักเป็นห่วงเป็นใย ไอ้ช่างปากจัด” พายรุ้งยักคิ้วกวนๆ ยิ้มรับแก้วกาแฟมาถือไว้ด้วยมือซ้าย

“ไม่ได้ห่วงคุณหนูครับ ห่วงอะไหล่อู่ผมต่างหาก ถ้ายางหรือนอตพังขึ้นมา ค่าน้ำมันกับค่านอนเมื่อคืนคุณหนูไม่มีปัญญาจ่ายแน่” กัสตอบกลับทันควัน ยักไหล่อย่างไม่แยแสก่อนจะเดินไปคว้าเครืองมือเตรียมซ่อมรถลูกค้าหน้าอู่

พายรุ้งทำปากขมุบขมิบไล่หลัง แต่ในใจกลับแอบยิ้มให้กับความปากแข็งของเขา เธอเดินเข้าห้องออฟฟิศ นำโทรศัพท์เครื่องใหม่ราคาห้าพันบาทมาวางไว้ข้างคอมพิวเตอร์ แล้วเริ่มลงมือคีย์ข้อมูลเอกสารอะไหล่อย่างอารมณ์ดี โดยไม่รู้เลยว่า... มรสุมลูกใหญ่กำลังเคลื่อนตัวมาจ่ออยู่หน้าประตูอู่!

เอี๊ยดดดดดดด!

เสียงเบรกรถยนต์ดังลากยาวสะท้านไปทั่วบริเวณ! รถตู้สีดำหรูหรากระจกติดฟิล์มมืดสนิทสามคันรวด พุ่งเข้ามาจอดปิดทางเข้าออกของอู่ ‘กัสการาจ’ อย่างอุกอาจ ฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่วพงหญ้าริมทาง

บอยและต๋อมที่กำลังง่วนกับการไขนอตล้อรถถึงกับชะงักกึก มองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก กัสวางประแจในมือลงบนโต๊ะเหล็กดัง แคล้ง! ดวงตาคมกริบฉายแววตึงเครียดขึ้นมาทันที

ประตูรถตู้ทั้งสองคันถูกเปิดออกพร้อมกัน ชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบนายก้าวลงมาจากรถ ร่างใหญ่บึกบึน สายตาคมกริบและเคร่งขรึม ก้าวเข้ามาล้อมอู่ซ่อมรถไว้ทุกทิศทาง ก่อนที่ประตูรถตู้คันกลางจะเปิดออกเผยให้เห็นชายวัยกลางคนรูปร่างภูมิฐาน สวมชุดสูทเนื้อดี ตัดเย็บประณีต ท่าทางทรงอำนาจและเปี่ยมไปด้วยบารมี... 'เจ้าสัวอนันต์' พ่อของพายรุ้ง!

"ที่นี่น่ะเหรอ... อู่ขยะที่ยัยพายหนีมาหมกตัวอยู่?" เจ้าสัวอนันต์กวาดสายตามมองคราบน้ำมันและซากอะไหล่รอบๆ ด้วยสายตาเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง

เสียงโวยวายด้านนอกทำให้พายรุ้งที่นั่งอยู่ในออฟฟิศสะดุ้งโหยง เธอชะโงกหน้ามองผ่านกระจกใส และทันทีที่เห็นใบหน้าของพ่อกับเหล่าบอร์ดี้การ์ดชุดดำ ใบหน้าหวานก็ซีดเผือดลงทันที!

"ซวยแล้ว! ป๊าตามหาพิกัดเจอจนได้!" พายรุ้งละล่ำละลัก สติแตกส่าน รู้ทันทีว่าถ้าโดนลากตัวกลับไปคราวนี้ เธอต้องถูกส่งขึ้นเครื่องบินไปอังกฤษภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงแน่ๆ!

ปัง!

พายรุ้งเปิดประตูออฟฟิศ พุ่งตัวออกมายืนข้างๆ กัสทันที เจ้าสัวอนันต์มองลูกสาวคนเดียวที่สวมเสื้อยืดตัวโคล่ง กางเกงเจเจลายดอก แถมมือนิ้วพันผ้าแผลด้วยสายตาโกรธจัด

"ยัยพาย! ทำตัวไร้สาระพอหรือยัง?!" เจ้าสัวอนันต์ตะคอกเสียงดังทรงพลัง "หนีออกจากบ้านมานอนกินอยู่ในอู่ขยะเน่าๆ แบบนี้ เสียศักดิ์ศรีเราหมด! กลับบ้านกับป๊าเดี๋ยวนี้!"

"ไม่กลับ!" พายรุ้งเชิดหน้าตอบกลับทันควัน แม้หัวใจจะเต้นระสับด้วยความกลัว "พายบอกแล้วไงว่าพายจะไม่ไปเรียนต่ออังกฤษ! พายโตแล้ว พายมีสิทธิ์เลือกชีวิตของตัวเอง!"

"ชีวิตตัวเองเรอะ?!" เจ้าสัวอนันต์แค่นหัวเราะ สบสายตามองกัสที่ยืนกอดอกนิ่งเฉยอยู่ข้างลูกสาว "การมาตกอับอยู่กับช่างซ่อมรถเปื้อนคราบน้ำมันแบบนี้เนี่ยนะคือชีวิตที่แกเลือก? ไป! ไปลากตัวคุณหนูกลับขึ้นรถ!"

"ครับท่าน!" ชายฉกรรจ์ชุดดำสองคนก้าวเท้าพุ่งตรงเข้ามาหาพายรุ้งทันที

กัสก้าวขยับขึ้นมาขวางหน้าพายรุ้งไว้ก้าวหนึ่ง สายตาเรียบนิ่งแต่แฝงความกดดันกดต่ำลง "หยุดอยู่ตรงนั้นครับพวกคุณ... ที่นี่เป็นอู่ส่วนบุคคล ถ้าจะมาพาตัวใครไป ก็ถามความยินยอมของเจ้าตัวเขาก่อน"

"แกอย่ามายุ่ง ไอ้ช่างซ่อมรถชั้นต่ำ!" เจ้าสัวอนันต์ตวาดตาดำ "อยากโดนปิดอู่นักหรือไง ถึงกล้ามาเสนอหน้าบังลูกสาวฉัน!"

สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุด บอดี้การ์ดสองคนขยับเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ พายรุ้งมองแผ่นหลังกว้างของกัสที่ยืนบังเธอไว้ แม้หมอนี่จะปากเสียและชอบกวนประสาทเธอตลอดเวลา แต่เขากลับไม่เคยทิ้งเธอเลยสักครั้ง สมองของคุณหนูปากแซ่บหมุนเคว้งด้วยความลนลาน หากเธอไม่ใช้วิธีขั้นเด็ดขาด วันนี้เธอไม่มีทางรอดแน่!

ความคิดสุดพิสดารและบ้าบิ่นจึงพุ่งวูบเข้ามาในหัว!

"หยุดเดียวนี้นะ!" พายรุ้งตะโกนลั่นอู่ ชี้หน้าพวกบอร์ดี้การ์ดจนทุกคนชะงักกึก "พวกนายไม่มีสิทธิ์มาลากตัวฉันไปไหนทั้งนั้น! เพราะฉันไม่กลับ! ฉันจะอยู่ที่นี่... อยู่กับผัวฉัน!"

คำว่า 'ผัว' ดังก้องสะท้อนไปทั่วอู่ซ่อมรถ!

กัสถึงกับตาโตเท่าไข่ห่าน หันควับมามองพายรุ้งด้วยสีหน้าตะลึงงัน บอยกับต๋อมที่แอบซุ่มอยู่หลังกองยางถึงกับอ้าปากค้างจนแทบลงไปกองกับพื้น ส่วนเจ้าสัวอนันต์หน้าเขียวหน้าแดงด้วยความโกรธจัด

"แก... แกพูดบ้าอะไรออกมายัยพาย!" เจ้าสัวอนันต์สั่นไปทั้งตัว "ผัวเผลออะไรของแก! แกเพิ่งหนีออกจากบ้านมาได้ไม่กี่วัน อย่ามาสร้างเรื่องตอแหลเพื่อประวิงเวลาหน่อยเลย!"

"พายไม่ได้ตอแหล!" พายรุ้งตะโกนสวน คว้าแขนเสื้อเปื้อนน้ำมันของกัสมาหมับ แล้ววิ่งเข้าไปกอดเอวหนาของเขาไว้แน่นประหนึ่งจิ้กจกเกาะผนัง "กัสนี่แหละผัวพาย! พายกับกัสเราได้เสียเป็นเมียผัวกันแล้ว! พายรักเขา และพายจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!"

กัสยืนแข็งเป็นหิน รู้สึกเหมือนสมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ ยัยคุณหนูตัวแสบ! ละครตลกปวดท้องเมื่อคืนก่อนว่าพีคแล้ว แต่นี่เล่นใหญ่ระดับออสการ์ขนาดนี้เลยเหรอวะ?!

"ตอแหล!" เจ้าสัวอนันต์ตะคอกลั่นอย่างไม่เชื่อสายตา "เฮ้ย!! พวกเอ็ง ไปจับตัวยัยพายออกมาเดี๋ยวนี้! ส่วนไอ้ช่างปากดีนี่ เดี๋ยวกูจัดการเอง!"

บอดี้การ์ดสองคนพุ่งตัวเข้ามาหมายจะลากตัวพายรุ้งออกจากกัสให้ได้!

วินาทีนั้นเอง... เมื่อเห็นว่าพ่อไม่เชื่อ และบอร์ดี้การ์ดกำลังจะคว้าแขนเธอ พายรุ้งก็ตัดสินใจทำเรื่องที่บ้าบิ่นที่สุดในชีวิต!

มือเรียวที่มีผ้าพันแผลเอื้อมไปโน้มคอของกัสลงมาอย่างแรง! พายรุ้งเขย่งเท้าขึ้น ชะงักไปวูบหนึ่ง ก่อนจะประกบริมฝีปากบางสวยของเธอเข้ากับริมฝีปากหยักหนาของกัสอย่างจังต่อหน้าต่อตาทุกคนในอู่!

หมับ!

สัมผัสอุ่นนุ่มจากริมฝีปากของพายรุ้ง แนบอัดแน่นอยู่บนปากของกัส กลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่จากตัวเธอปะทะเข้ากับกลิ่นน้ำมันเครื่องอ่อนๆ ของเขา สมองของช่างซ่อมรถหนุ่มวัย 28 ปีดับวูบลงทันที ดวงตาคมกริบของเขานิ่งค้าง ร่างกายเกร็งตึงด้วยความตกตะลึงขั้นสุด!

พายรุ้งกดริมฝีปากแนบแน่นอยู่อย่างนั้นถึงสามวินาทีเต็มๆ ก่อนจะค่อยๆ ผละริมฝีปากออกมา ใบหน้าหวานสวยสุกงอมแดงไปจนถึงใบหูและลำคอ หัวใจเต้นตึกตักราวกับจะหลุดออกมานอกอก เธอหันกลับไปมองหน้าพ่อและเหล่าบอร์ดี้การ์ดที่ยืนตกตะลึงตาค้างกันทั้งอู่

"เห็นหรือยังล่ะ?!" พายรุ้งพูดเสียงสั่นนิดๆ แต่ยังคงเชิดหน้ายโส พลางยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองที่เพิ่งสัมผัสกับปากของเขา "พายจูบกับผัวพายโชว์ต่อหน้าป๊าแล้วนะ! ยืนยันชัดเจนหรือยังว่ากัสคือผัวพายจริง ๆ! ถ้าป๊ายังจะลากพายกลับอีก พายจะประจานลงสื่อให้หมดเลยว่าป๊าทำลายครอบครัวลูกสาวตัวเอง!"

บรรยากาศทั่วทั้งอู่ 'กัสการาจ' ตกอยู่ในความเงียบกริบชนิดที่แม้แต่เสียงใบไม้ร่วงยังได้ยิน!

เจ้าสัวอนันต์ช็อกจนก้าวขาไม่ออก ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโมโหและไม่อยากเชื่อสายตา บอดี้การ์ดทุกคนหยุดนิ่งเป็นหุ่นปูนปั้น บอยกับต๋อมเอามือปิดปากแน่นตาโตเท่าไข่ห่าน

ส่วน 'กัส' ช่างซ่อมรถปากจัดที่เพิ่งเสียจูบแรกให้คุณหนูปากแซ่บไปแบบสดๆ ร้อนๆ... ยืนจ้องมองยัยตัวแสบที่กอดเอวเขาแน่น ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกนับพันประการ ทั้งตกใจ งุนงง สับสน... และหัวใจที่เคยแหลกสลายมานาน กลับกระตุกรวดเร็วอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!