Share

ตอนที่14 วันที่รอคอย

Penulis: Piggy-lonely
last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-12 18:21:59

เช้าวันนั้น แผนกออกแบบยังคงวุ่นวายกับงานตามปกติเพชรพลอยนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ตรวจแบบงานชิ้นสุดท้า
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ท่านประธานกับเรื่องคืนนั้นของเรา   ตอนที่16 พอดีชีวิตนี้ไม่คิดจะมีผัว

    เช้าวันแรกหลังกลับจากฮันนีมูนบรรยากาศในบริษัทกลับมาคึกคักตามปกติ แต่สำหรับเพชรพลอย ทุกอย่างดูเปลี่ยนไป เธอก้าวเข้ามาในอาคารด้วยรอยยิ้ม ไม่ใช่แค่ในฐานะพนักงานแผนกออกแบบอีกต่อไปแต่ในฐานะ ภรรยาของคิรินทร์ “มาแล้ว ๆ เจ้าสาวหมาด ๆ”พลอยใสโบกมือจากโต๊ะทำงาน ก่อนจะรีบเดินเข้ามา“มึงนี่ดังทั้งบริษัทเลยนะ”เพื่อนสนิทกระซิบ “แต่ไม่ต้องห่วง ฉันกันสายตาให้แล้ว”เพชรพลอยหัวเราะเบา ๆ แม้จะรู้สึกกดดันอยู่ลึก ๆ แต่เธอก็เลือกนั่งลงที่โต๊ะ เปิดคอมพิวเตอร์ และเริ่มทำงานเหมือนทุกวันเธอไม่อยากให้ใครมองว่าเธอได้อะไรมาเพราะสถานะ ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงเคาะโต๊ะเบา ๆ ก็ดังขึ้น “คุณเพชรพลอยครับ”เธอเงยหน้าขึ้นพนักงานฝ่ายบุคคลยืนอยู่พร้อมแฟ้มเอกสาร“มีเอกสารการอนุมัติงบออกแบบโปรเจกต์ใหม่ ขอให้คุณเซ็นรับทราบค่ะ”เพชรพลอยรับมาอย่างงุนงง “เอ๊ะ…โปรเจกต์นี้ยังไม่ผ่านบอร์ดไม่ใช่เหรอคะ”อีกฝ่ายชะงักไปเล็กน้อย “ในระบบขึ้นว่า…ผ่านตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วแล้วค่ะ”เพชรพลอยขมวดคิ้วบางอย่างไม่ชอบมาพากลในขณะเดียวกันชั้นบนสุดของอาคาร คิรินทร์กำลังประชุมกับบอร์ดบริหาร สีหน้าจริงจังกว่าปกติ เมื่อรายงานบางอย่างถูกนำขึ้นจอ“มีการแ

  • ท่านประธานกับเรื่องคืนนั้นของเรา   ตอนที่15 คืนวิวาห์ NC+

    ห้องสวีตเงียบสงบ มีเพียงแสงไฟสีอุ่นสลัว ๆ จากโคมข้างเตียง เสียงประตูปิดลงเบา ๆ ก่อนที่ทั้งสองจะหยุดยืนอยู่กลางห้อง ราวกับเพิ่งรู้ตัวว่า…ตั้งแต่วินาทีนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วเพชรพลอยยืนอยู่ตรงนั้น มือเล็กกำชายผ้าไว้แน่น หัวใจเต้นแรงจนได้ยินชัดในอก คิรินทร์ถอดสูทวางพาดไว้ ก่อนจะหันมามองเธอ สายตาที่เคยมองอย่างสุขุม วันนี้กลับอ่อนโยนจนเธอเผลอหลบตา “ยังไม่ง่วงเหรอหนู” เสียงเขาทุ้มต่ำ แผ่วเบากว่าทุกครั้ง เพชรพลอยส่ายหน้าเล็กน้อย “หนู…ยังไม่ง่วงค่ะ” คิรินทร์ยิ้ม เขาเดินเข้ามาใกล้ช้า ๆ อย่างให้เกียรติ ยกมือขึ้นแตะปลายคางเธอเบา ๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตา “คืนนี้พี่ขอได้มั้ย”เขาพูดชัดถ้อยชัดคำ คำพูดนั้นทำให้หัวใจเพชรพลอยอ่อนลง มือของเธอค่อย ๆ วางลงบนอกเขา รับรู้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นไม่ต่างกัน เขาก้มลงใกล้…ใกล้จนลมหายใจของทั้งคู่ประสานกัน หน้าผากแตะกันเบา ๆ ก่อนที่ริมฝีปากจะประสานกัน "เด็กดี" มือของคิรินทร์เลื่อนมาโอบเอวเธอไว้ เพชรพลอยหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว ปล่อยให้ความรู้สึกนำทาง "พี่คิณ..." เสียงกระซิบแผ่ว ๆ ใกล้หู คำเรียกชื่อที่ทำให้หัวใจสั่น "เพชรพลอย" คิรินทร์โน้มห

  • ท่านประธานกับเรื่องคืนนั้นของเรา   ตอนที่14 วันที่รอคอย

    เช้าวันนั้น แผนกออกแบบยังคงวุ่นวายกับงานตามปกติเพชรพลอยนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ตรวจแบบงานชิ้นสุดท้ายด้วยสมาธิ แต่รอยยิ้มเล็ก ๆ บนใบหน้ากลับต่างจากทุกวัน“วันนี้อารมณ์ดีแปลก ๆ นะ”พลอยใส เพื่อนสนิทที่นั่งโต๊ะข้างกันเอ่ยขึ้น พลางเหลือบมองหน้าเพื่อน เพชรพลอยหันมายิ้ม ก่อนจะดึงกล่องสีขาวครีมใบหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก“มึง…กูมีอะไรจะให้”พลอยใสเลิกคิ้ว ก่อนจะเปิดฝากล่องภายในเรียงรายไปด้วยการ์ดงานแต่งดีไซน์เรียบหรู“เดี๋ยวนะ…”เธอหยิบการ์ดขึ้นมาอ่านชื่อ แล้วเงยหน้าขึ้นช้า ๆ“เพชรพลอย…กับ คิรินทร์?!”เพชรพลอยหน้าแดงทันที แต่พยักหน้าเบา ๆ“อืม…กูกำลังจะแจกการ์ด กูเป็นคนแรกนะ”เสียงกรี๊ดถูกกลั้นไว้แทบไม่อยู่ พลอยใสรีบลุกมากอดเพื่อนแน่น“ในที่สุด! กูรู้อยู่แล้วว่าคู่นี้ไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดว่าจะมาถึงวันแต่งเร็วขนาดนี้!”เพื่อนร่วมแผนกเริ่มหันมามอง บรรยากาศค่อย ๆ คึกคักเมื่อรู้ว่าเพชรพลอยกำลังแจกการ์ดงานแต่ง ข่าวก็กระจายไปทั่วชั้นอย่างรวดเร็ว“ยินดีด้วยนะ!”“งานนี้ต้องอลังการแน่!”“ออกแบบเก่ง แถมได้สามีเป็นท่านประธานอีก!”เพชรพลอยหัวเราะทั้งเขินทั้งดีใจ“ขอบคุณนะคะ ทุกคนมาได้นะคะ”ในจังหวะนั้นเอง ร่าง

  • ท่านประธานกับเรื่องคืนนั้นของเรา   ตอนที่13 ชุดสีขาวกับคำสัญญา

    แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านบาง ๆ เข้ามาในห้องรับรองเพชรพลอยขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกาแฟลอยมาแตะจมูก เธอลุกขึ้นนั่งอย่างงง ๆ ก่อนจะนึกได้ว่าคืนนี้เธอค้างที่บ้านคิรินทร์“ตื่นแล้วเหรอหนู”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากหน้าประตู คิรินทร์ยืนอยู่ในชุดลำลอง สีหน้าผ่อนคลายกว่าที่เธอเห็นในบริษัทเสมอ มือหนึ่งถือถาดอาหารเช้า“พี่คิน…” เพชรพลอยรีบลุกจากเตียง “หนูหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เลยค่ะ”คิรินทร์ยิ้ม “หลับบนโซฟา พี่อุ้มหนูมานอนตรงนี้ ไม่อยากปลุก”คำพูดนั้นทำให้หัวใจเพชรพลอยอุ่นวาบ“แล้วพี่คินได้นอนบ้างไหมคะ”“นอน” เขาตอบทันที “แต่ต้องดูให้แน่ใจก่อนว่าหนูสบายดี”เขาวางถาดอาหารไว้บนโต๊ะเล็ก ๆ ข้างเตียง“แม่ให้พี่เอามาให้ หนูยังไม่ต้องรีบลุก กินรองท้องก่อน”เพชรพลอยมองอาหารเช้าเรียบง่ายแต่จัดอย่างตั้งใจ ก่อนจะเงยหน้ามองเขา“หนูรู้สึกเหมือนได้รับการดูแลมากเกินไปเลยค่ะ”คิรินทร์นั่งลงข้างเตียง สายตานุ่มลึก“ต่อไปนี้ หนูจะได้รับแบบนี้ทุกวัน พี่ตั้งใจแล้ว”เพชรพลอยหน้าแดง “พี่คินพูดเหมือนเราแต่งงานกันแล้วเลยนะคะ”เขาหัวเราะเบา ๆ“ก็อีกไม่นานนี่”หลังอาหารเช้าเพชรพลอยอ

  • ท่านประธานกับเรื่องคืนนั้นของเรา   ตอนที่12 คำมั่นสัญญา

    ข่าวลือในบริษัทแพร่กระจายเร็วกว่าที่เพชรพลอยคิดแค่การที่เธอไม่มาทำงานหนึ่งวันเพราะอาการแฮงค์หนักหลังฉลองกีฬาสี กลับถูกต่อเติมเรื่องราวจนกลายเป็นคำถามที่ทุกคนไม่กล้าถามตรงๆ แต่กลับซุบซิบกันไม่หยุด“หรือว่า…เพชรพลอยไปอยู่กับท่านประธานที่คอนโด?”คำถามนั้นลอยไปถึงหูของผู้ใหญ่เร็วกว่าที่คิรินคาดไว้และในเช้าวันหนึ่ง เขาถูกเรียกเข้าไปพบท่านประธาน—พ่อของเขา—ในห้องทำงานที่เงียบขรึมกว่าทุกครั้ง“ข่าวมันเริ่มแรงแล้วนะคิรินทร์” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น “ถ้าลูกคิดจะจริงจัง ก็ต้องชัดเจน”คิรินทร์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ อย่างคนตัดสินใจแล้ว“ผมชัดเจนมานานแล้วครับพ่อ”---สุดสัปดาห์ถัดมา พนักงานทั้งบริษัทถูกประกาศว่าจะได้ไปฉลองโบนัสสิ้นปีที่ทะเลเพชรพลอยเองก็ไม่ได้เอะใจอะไร คิดเพียงว่าเป็นทริปพักผ่อนธรรมดา เธอเดินเล่นอยู่ริมชายหาดยามเย็น แสงแดดสีส้มสะท้อนผิวน้ำระยิบระยับอย่างสวยงาม“วิวสวยจังค่ะพี่คิน” เธอยิ้ม พลางหยิบกล้องขึ้นมาเตรียมถ่ายภาพเก็บไว้“ถ่ายสิหนู” คิรินทร์ตอบเสียงนุ่ม ยืนอยู่ข้างหลังเธอเพชรพลอยย่อตัวลงเล็กน้อย จัดมุมกล้องให้เห็นเส้นขอบฟ้า ทะเล และท้องฟ้าที่กำลังเปลี่ยนสี แต่ก่อนที่เธอจะ

  • ท่านประธานกับเรื่องคืนนั้นของเรา   ตอนที่11 ดาวเด่นประจำสนาม

    สนามกีฬาของบริษัทเต็มไปด้วยเต็นท์สีสด เสียงพนักงานจากทุกบริษัทที่เข้าร่วมแข่งดังครึกครื้น ทุกคนสวมเสื้อทีมสีของแผนกตัวเองเพิ่มความคึกคัก เพชรพลอยในชุดกีฬาสีทีม แก้มขึ้นสีจากทั้งแดดและตื่นเต้น เธอสูดลมหายใจลึก พนักงานแผนกตัวเองเดินมาตบไหล่ให้กำลังใจไม่ขาด คิรินทร์ยืนอยู่ข้างสนามตามตารางแข่งของเธอทั้งวัน มือในกระเป๋ากางเกงกำแน่นทุกครั้งที่เธอลงแข่งขันชนิดต่าง ๆ เขาไม่ได้พูด แต่ทุกคนรู้… เขาเป็นห่วงเธอสุดหัวใจ *** สนามแรก การแข่งขันวิ่งผลัด 4×100 เมตรกำลังจะเริ่มแดดยามเช้าส่องลงมาเต็มแรงจนพื้นลู่วิ่งสะท้อนแสงระยิบเพชรพลอยยืนวอร์มอยู่กับทีมในชุดกีฬาสีแผนกของเธอ ผิวขาวอมชมพูตัดกับแดดแรงจนเหมือนสว่างขึ้นเองเอวบางๆ กับท่ายืดเส้นทำให้คนแถวสนามมองจนลืมหายใจ คิรินทร์ที่ยืนอยู่ไม่ห่าง แอบกลืนน้ำลายเบา ๆ แล้วหลบสายตาไปอีกทางแต่ก็ยังแอบมองอยู่ดี --- ฝ่ายบริษัทคู่แข่งยืนซุบซิบกันกลุ่มผู้ชายจากบริษัทญาดาและอีกสองบริษัทยืนมองเพชรพลอยแบบไม่ละสายตา “เฮ้ย ผู้หญิงคนนั้น… ของบริษัทไหนวะ?” “ไม่รู้ แต่โคตรเก่ง ดูตอนวอร์มดิ ท่าวิ่งเป๊ะมาก” “สเปกกูชัด ๆ เลย… ขาวสวย ผอมเอวบาง—” “ถ้าชนะจะขอไลน์เลยว่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status