ตอนที่ 1 เจอกันครั้งแรก

ตอน 1 เจอกันครั้งแรก

..... บริษัท KSP GROUP บริษัทมหาชนจำกัด ประกอบธุรกิจด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในประเทศไทย เป็นผู้ให้บริการอันดับหนึ่งของประเทศตามจำนวนผู้ใช้งาน ตัวอาคารตั้งตระหง่านอยู่บนถนนหลักใจกลางเมืองของกรุงเทพมหานครพนักงานในบริษัทจำนวนไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นห้าพันคน กระจายกำลังพลทั้งส่วนสำนักงานใหญ่ และส่วนภูมิภาค ผู้ถือหุ้นรายใหญ่สุดคือ กิตติ ทรัพย์อนันต์โชติ และตระกูลทรัพย์อนันต์โชติ โดยมี “รัชชา ทรัพย์อนันต์โชติ” เป็นผู้บริหารหลักในปัจจุบัน

.... ณ ห้องประชุม ชั้น 25

ผู้เข้าร่วมการประชุมจากทุกแผนกในสำนักงานใหญ่ ทยอยเข้ามานั่งในห้องประชุม เพื่อรอท่านประธานเปิดการประชุมรอบการประชุมประจำเดือน

..... รัชชา ทรัพย์อนันต์โชติ ชายหนุ่มวัยกลางคน รูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาคมคาย จมูกโด่งรับกับโครงหน้า

คิ้วหนา ปากหนา สวมสูทเซ็ทกางเกงขายาวสีเทากลาง รองเท้ารัดส้นสีดำ รวมคำนิยามจากบุคลิกท่าทางง่าย ๆ คือ หล่อ สมาร์ท เท่ห์ กำลังสาวเท้าเข้าสู่โต๊ะประธานการประชุม ทุกคนในห้องลุกขึ้นทำความเคารพ

เขาพยักหน้าเชิงสัญลักษณ์ให้ทุกคนนั่งลงได้

“เรียนท่านประธาน ..... “เอี๊ยดดดด” เสียงเปิดประตูห้องประชุมขัดจังหวะนุชรีที่กำลังนำเรียนวาระการประชุมต่อท่านประธาน ทุกสายตาเหลียวตามเสียงเปิดประตู..... รัชชาเลิ่กคิ้วเขาไม่เคยเห็นเธอมาก่อนยืดตัวนั่งตรง กดเปิดไมค์ประจำโต๊ะ “เธอคิดว่าที่นี่คือผับคือบาร์หรือยังไง” ท้ายเสียงย้ำเสียงหนัก สายตาคมเข้มจ้องมองร่างของหญิงสาวที่กำลังเดินเข้ามาในห้องประชุม เหมือนหญิงสาวผู้นั้นยังไม่รู้สึกตัวว่ากำลังพูดถึงเธอ “เธอ หยุดตรงนั้น อยู่แผนกไหน ชื่ออะไร” เสียงสั่งแบบเด็ดขาด สายตาคนหลายร้อยคู่มองไปที่เธอ

ผู้ถูกสั่ง หยุดกึก ค่อยๆ หันหน้าหาเขา “ท่านหมายถึงดิฉันเหรอคะ” เธอถามกลับ “ฉันกำลังพูดกับเธออยู่ รู้มั้ยที่นี่คือห้องประชุมไม่ใช่ผับบาร์ที่เธอจะแต่งตัวแบบไหนเข้ามาก็ได้ ช่วยให้เกียรติสถานที่หน่อย”

หญิงสาวในชุดเดรสแขนเกือบกุดสีทองรัดรูปเว้าเป็นคอวีลึก เข็มขัดสีดำขมับส่งให้ชุดดูโดดเด่น รองเท้าส้นสูงสีเงินส่งให้เธอดูเซ็กซี่ ผมยาวสยายประบ่ารับกับใบหน้าของเธอที่สวยไม่แพ้ชุดและเรือนร่าง....

เสียงในห้องเริ่มดังขึ้น ทั้งเสียงกระซิบกระซาบเสียงหัวเราะ เสียงโห่ “เงียบ ๆ หน่อยค่ะ” นุชรีตักเตือน

เธอคนนั้นเม้มริมฝีปากแดงระเรื่อ ยืดอกตัวตรงเดินขาสับกว่านางแบบ ตรงมาที่ประธานอย่างไร้กังวลหรือเกรงกลัวใด ๆ เธอวางเอกสารลงบนโต๊ะ “สวัสดีค่ะท่านประธาน ดิฉัน นิสรา พงศ์นิรันดร์ นิค่ะ ตัวแทนของฝ่ายการตลาดระหว่างประเทศ วันนี้พี่กนกผู้จัดการฝ่ายลางานกะทันหัน ดิฉันรับหน้าที่พรีเซ็นท์ของฝ่ายแทนค่ะ" รัชชายืนมองอากับกิริยาผู้หญิงตรงหน้า... “ฝ่าย HR คุณนฤมล เห็นชุดนี้แล้วคุณคิดว่าไง” เขายืดตัวขึ้นถาม... นฤมลเมื่อได้ยินเสียงเรียกลุกขึ้นโดยอัตโนมัติ “เอ่ออ..” “ที่นี่ไม่ใช่ผับหรือบาร์ค่ะ ที่นี่คือบริษัท KSP GROUP บริษัทระดับประเทศ พนักงานที่มีก็จำนวนไม่น้อย ทำไมถึงยังยึดกรอบการแต่งตัวเดิม ๆ ด้วยล่ะ แล้วการแต่งตัวแบบนี้มันมีผลกับการทำงานด้วยเหรอคะ หรือว่าที่นี่ให้ความสำคัญกับการแต่งตัวมากกว่าความสามารถของการทำงาน....เธอตอบคำถามแทนนฤมล เสียงซุบซิบ เซ็งแซ่ ดังขึ้นอีกรอบ นุชรียดุด้วยสายตารัชชาลุกขึ้นยืนแม้มปาก ยกมือกอดอก มองจากภายนอกเขากำลังนับหนึ่งถึงสิบอยู่ในใจ เพื่อไตร่ตรองบางอย่าง “ผู้หญิงคนนี้กล้าที่จะพูดในสิ่งที่ตัวเองเป็นและต้องการ ที่สำคัญเธอพูดเรื่องจริง “ต้องหยั่งเชิงหน่อยล่ะ” เขาเดินออกจากโต๊ะ เดินเข้ามาใกล้เธอ... “ตามผมไปที่ห้องเดี๋ยวนี้” เขาสั่งเธอ เธอยักไหล่เบา ๆ พร้อมกรอกตามองบน เดินตามเขาออกไปนอกห้องประชุม นุชรีเดินตามหลัง “คุณนุชไม่ต้อง รออยู่ที่นี่

เหละ” เจ้าของเสียงเริ่มหงุดหงิด นุชรีเบรกหัวทิ่มเกือบชนประตูห้องประชุม

.... ห้องท่านประธาน ชั้น 25

ร่างสูงของเจ้าของห้องเปิดประตูเข้าไปยืนตรงหน้าโต๊ะทำงาน หันหน้ากลับมามองหญิงสาวเบื้องหน้า

มือสองข้างผายไปจับโต๊ะด้านหลังย่อตัวทิ้งสะโพกหนาลงบนโต๊ะ “เดินมานี่” นิสราเดินมาหยุดอยู่หน้าเขา

ตาเธอจ้องมองกลับแบบไร้กังวลใด ๆ รัชชาเพ่งมองเธอ “ทำไมรู้สึกคุ้นหน้าเธอจัง” เขาพึ่งรู้สึกว่าเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อน” .....พยายามนึกแต่นึกไม่ออก “มีอะไรเหรอคะ” เสียงหวานปลุกให้ตื่นจากความคิด....

“เธอต้องแต่งตัวขนาดนี้ด้วยเหรอ เวลาเธอไปพบลูกค้า เค้าเคยถามมั้ยว่าราคาเท่าไร” ความใจร้อน ปากร้ายเริ่มทำงาน เริ่มดุดัน ด้วยการไม่ให้เกียรติเธอ ระหว่างพูดเขาโน้มกายมาด้านหน้าอีกไม่กี่นิ้วก็จะชนหน้าเธอ นิสรายิ้มมุมปาก “ทำไมท่านประธานต้องดูถูกลูกค้าตัวเองขนาดนั้นคะ ลูกค้าที่นี่ระดับแรร์ไอเท็ม ระดับพรีเมี่ยม ระดับวีไอพีทั้งนั้น ไม่มีใครกล้าเสียมารยาทกับฉันหรอกค่ะ"เธอตอกกลับ เขาหน้าเสีย... ยกที่หนึ่งเขาแพ้ เธอยกมือขึ้นกอดอก “อย่างเวลาฉันออกไปพบลูกค้า ดิฉันมีเสื้อคลุมค่ะ คลุมได้ คลุมเป็น ดิฉันทราบค่ะว่าต้องแบกชื่อ KSP GROUP ไว้บนหน้าผาก ต้องรักษายิ่งกว่าเกียรติของตัวเอง” ยกที่สองเขาแพ้อีกรอบ...

รัชชากลืนน้ำลายเฮือก “ที่นี่ที่ทำงานดิฉันทราบดี แล้วเราจะใส่ชุดสวย ๆ เริ่ด ๆ โชว์นิดหน่อยให้ได้มีสีสันกันไม่ได้หรือคะ หรือท่านชอบแบบสีมืด ๆ คล้ำ ๆ ดำ ๆ โลกมันไม่สดใสนะคะ...เธอนิ่งไปสักพักมองท่านประธานที่อยู่เบื้องหน้า “แล้วชุดนี้มันไม่สวยตรงไหน แม้แต่ท่านเองก็ยังมองไม่วางตา” ... เธอโน้มตัวเข้าหาเขาเดรสสีทองคอวีที่ปาดลึก ส่งให้ก้อนเนื้อสองก้อนแยงตาท่านประธาน “ดิฉันมาทำงานด้วยชุดสวย ๆ ให้คนชื่นชม ดีกว่าผลงานเป็นศูนย์ให้คนเหยียบย่ำดีกว่ามั้ยคะท่านประธาน” เธอโปรยยิ้มให้เขา... ในแววตาเธอมีความซุกซน ขี้เล่น และท้าทายในเวลาเดียวกัน ยกที่สามเขาก็แพ้เธออยู่ดี… ตั้งแต่เรียกเธอเข้ามาเพื่อคุยส่วนตัวในห้อง ท่านประธานกลับกลายเป็นผู้ฟังซะงั้น....เขาแกล้งเหยียดเธอเพราะอยากฟังทัศนคติของเธอในมุมมองของพนักงานที่มีต่อบริษัท ห้าปีที่เข้ามารับตำแหน่งผู้บริหารเขาไม่กล้าแตะกฎ กติกา ธรรมเนียมจริยธรรมขององค์กร เพราะให้เกียรติพนักงานเก่า ๆ ที่ยึดตามกฎธรรมเนียมเดิม และกังวลเรื่องการต่อต้าน ความแตกแยก.... และเธอก็ชัดเจนในเลนส์ของเธอ “ความสามารถต้องสำคัญกว่ารูปลักษณ์ภายนอก...แต่แววตาของเธอนั้นมีอะไรบางอย่างที่เธอปิดบังเขาไม่ได้ คนที่เหมือนกันเท่านั้นถึงรู้กัน... “เอาล่ะ ฉันเข้าใจทัศนคติเธอ เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องนี้เอง ไปประชุมต่อได้” นิสราอึ้งเล็กน้อย “นี่เรียกมาชมเหรอเนี่ย ละคนอะไร หล่อเป็นบ้า ยิ่งใกล้ยิ่งหล่อหุ่นบึกบึนขนาดนี้ ข้างล่างจะขนาดไหนนะ” เสียงในหัวนิสรา

นิสรา พงศ์นิรันดร์ สาวสวย เก่ง ดีกรีจบปริญญาโทภาคการตลาดระหว่างประเทศจากสวิสเซอร์แลนด์กลับมาอยู่เมืองไทยได้ 2 ปี เข้ามาทำงานที่ KSP เข้าเดือนที่สี่ พกความมั่นใจ ความเป็นตัวของตัวเองสไตล์เด็กจบนอก ชอบดื่มชอบดริงค์ และชอบเซ็กส์....

นุชรีให้สัญญาณคนในห้องเมื่อรัชชาเดินมาถึง “คุณนุช เพิ่มเรื่องการแต่งกายในที่ประชุมวันนี้ด้วย” “ทราบค่ะท่าน” นิสราเดินแหวกเพื่อนร่วมประชุมเข้าไปนั่งที่ประจำฝ่ายการตลาด “ส่วนคุณ มาดูกันว่าผลงานจะดีกว่ารูปลักษณ์ภายนอกขนาดไหน” ท่านประธานชี้มาที่เธอ รัชชารอฟังการพรีเซ็นของเธอ ระหว่างนั้นลอบมองเธอเป็นระยะ “ผู้หญิงคนนี้ โครตมีเสน่ห์ สวย เซ็กซี่ เห็นละน้ำแทบพุ่ง” เสียงในหัวรัชชา....

ท่านประธาน “รัชชา ทรัพย์อนันต์โชติ” ดุ เดือด ดื้อ ไม่เกรงกลัวใคร ไม่ไว้หน้าใคร ไม่ต่างกับความใคร่ความต้องการทางเพศที่เขามีไม่แพ้ใครเช่นกัน.... “ต่อไปเป็นการนำเสนอของฝ่ายการตลาดค่ะ” เสียงนุชรีลอดผ่านหูเขา

.....