Novels by หอมกลิ่นอายฝน

ตอนที่ 18 ต่างคนต่างกังวลหน้าลิพท์โดยสารชั้น 32 “ตึก ตึก ตึก ตัก ตึก” เสียงหัวใจของเธอเต้นแรง เร็ว และรัวยิ่งกว่ากลอง นึกถึงเหตุการณ์เมื่อสักครู่ “ใช่หรือเปล่านะ ใช่เขารึเปล่า ท่านประธานปากจัดนั่นแน่ ๆ กลิ่นน้ำหอมและน้ำเสียงนั้น เราจำได้” เธอแม้มริมฝีปากภายใต้หน้ากากนั้น “ถ้าเป็นท่านจริง ๆ แล้วจะจำฉันได้มั้ย ถ้าจำได้ก็ต้องทักแล้วสิ หรืออาจจะไม่เพราะน่าเกลียดเกินไป ที่ต้องมีเซ็กส์กับพนักงาน” เสียงประตูลิพท์เปิด เธอรีบก้าวเท้าเข้าไป มือกดปิดประตูลิฟท์อย่างไวก่อนที่ชายในชุดทักสิโด้จะตามเธอมาทัน เมื่อประตูลิพท์ปิดสนิท เธอถอนหายใจโล่ง “เห้อ ทำไงดีล่ะทีนี้ ไม่ใช่ว่าเราเสริ์ฟให้ท่านประธานไปแล้วรึ ไม่ใช่หรอกน่า ระดับเขาคงไม่เอาตัวเองมาแลกกับงานแบบนี้หรอกมั้ง… แต่ระดับเขานี่เหละต้องปิดตัวตนเลยต้องใช้แอพนี้ ก็ไม่ต่างกับเธอ” เสียงในหัวฝ่ายสวรรค์และฝ่ายมารร้ายกำลังต่อสู้กัน.....ลิฟท์ชั้น 1 เธอสูดลมหายใจค่อย ๆ สาวเท้าไปบริเวณหน้าโรงแรมหรู ไม่กี่นาที รถมินิสีแดงคู่ใจจอดเทียบฟุตบาท เธอยื่นทิปให้พนักงาน รีบวนมาฝั่งคนขับ ขับออกไปแบบรวดเร็ว ชายหนุ่มสูงโปร่งในชุดทักซิโด้ออกจากห้องน้ำ เขายังไม่รีบออก

ตอนที่ 17 กามอารมณ์พาขึ้นสวรรค์ 18+….. กลางห้องจัดเลี้ยง สองหน้ากากยืนหันหน้าเข้าหากัน “ใช่ ค่ะ ฉันกำลังมองหา ชายชุดสูททักสิโด้หน้ากากเงาดำ คือคุณนั่นเอง” “เชิญครับ คุณผู้หญิง” เขาผายมือให้เธอเดินไปทางลิฟท์โดยสาร เธอเดินสับขายากหน่อยเพราะชุดราตรีแคบเว่อร์ทำได้แค่ค่อย ๆ ลากส้นเข็มนั้น เขาเดินตามหลังเธอติด ๆ ชายหญิงอีก 2 คู่ยืนรอลิฟท์เช่นกัน ลิฟท์เปิดออก มีพนักงานบริการกดชั้นที่ต้องการ “ชั้น 32 ครับ” เขาบอก เธอรู้สึกตื่นเต้นกับกิจกรรมนี้เพราะเป็นครั้งแรกของเธอ จนหัวใจเธอเต้นแรง ส่วนชายสวมทักสิโด้เบื้องหน้าคงเคยชินกับกิจกรรมนี้แล้วจากท่าทีปกติของเขา.....ชั้น 32 เขาจูงมือเธอออกจากลิฟท์ “เห็นเดินไม่ค่อยถนัด ผมช่วย” ข้างในห้องเปิดเพลงสากลคลอเบา ๆ ไฟสีส้มจากหัวเตียงและโต๊ะกลางของโซฟาคอยสร้างบรรยากาศสลัว กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากถุงหอมที่วางอยู่ตรงจุดต่าง ๆ ของห้องเตะจมูก แอร์ในห้องเย็นฉ่ำจนสะท้าน คงช่วยบรรเทาความเร่าร้อนของเซ็กส์ที่ต้องดำเนินภายใต้หน้ากากนั่น เขาเดินนำเข้าไปในห้อง เลือกนั่งตรงโซฟา ส่วนเธอยืนตรงมุมกระจกห้องมองวิวเบื้องล่าง “ชอบแบบไหนสว่างหรือมืด ๆ แบบนี้” เขายิงคำถามแรก ชอบแบบน

ตอนที่ 16 คืนปาร์ตี้เซ็กส์ ห้ามถอดหน้ากาก… โรงแรมหรู/เพนส์เฮาส์ย่านสาทร “XXZ แอพพลิเคชั่นที่จะส่งคุณขึ้นสวรรค์ทางกามอารมณ์” ป้ายบิลบอร์ดขึ้นโชว์หน้าห้องจัดเลี้ยง ห้องจัดเลี้ยงขนาดสำหรับรองรับแขกประมาณ 200-500 คน แขกเหรื่อทยอยเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง ความหลากหลายแปลกตาของแขกแต่ละท่านคือหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าตั้งแต่หน้าผากยันคางมีแค่ดวงตาสองข้างที่เปิดเผยได้ ซึ่งหน้ากากจะได้รับจากการสุ่มจากแอพพลิเคชั่นไม่มีสิทธิเลือกเอง เสน่ห์ของแอพพลิเคชั่น XXZ คือ ลูกค้าส่วนใหญ่ไม่รู้จักกัน ซื้อบริการเพื่อนอนด้วยกันน้ำแตกแล้วก็แยกทาง กฏเหล็กคือต่างคนต้องเก็บความลับไว้ห้ามเปิดเผยต่อสาธารณชน หากผิดกฏจะถูกแบนและจะถูกปรับตัวเลขหลายหลัก... เนื่องจากลูกค้าที่นี่ระดับซูปเปอร์วีไอพีที่ต้องการความเป็นส่วนตัวสูงลิ่วแสงไฟสปอร์ตไลท์สาดส่องไปยังเวที “Ladies and Gentlemen ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ค่ำคืนแห่งความลับ ปาร์ตี้ภายใต้หน้ากาก ไม่มีชื่อ ไม่มีสถานะ และไม่มีใครรู้ว่าเราเป็นใคร” พิธีกรในชุดแฟนซีสวมหน้ากาก อัศวิน พูดดึงดูดแขกเข้าในงาน เขาเดินมากลางเวที “แขกที่กำลังทยอยเข้ามาท่านสามารถนั่งได้เฉพาะโต๊ะที่เป็นชื่อข

ตอนที่ 15 แว๊กซ์ขนบิกินี่….. ช่วงค่ำคลีนิคเสริมความงามย่านสุขุมวิทภายในคลีนิคเสริมความงาม ตกแต่งด้วยวัตถุน้อยชิ้นทำให้ดูสว่างสะอาดตาสไตล์มินิมอล มีภาพของศิลปินดารา เซเลบชื่อดังติดอยู่บนบอร์ดเพื่อเรียกความสนใจจากลูกค้า นิสราเปลี่ยนชุดทำงานเป็นเสื้อยืดรัดรูปสีขาว กางเกงยีนส์เอวสูงปรี๊ดสีซีดนั่งไขว่ห้างรอบนโซฟาพักคอยสำหรับลูกค้า มีลูกค้าเข้าออกอยู่เรื่อย ๆ“ดีนะคลีนิคเปิด 24 ชั่วโมง ที่นี่คนเยอะตลอด ดีนะจองมาก่อนไม่งั้นยาวแน่” เธอพึมพำ นั่งไถฟีดไอจีรอเจ้าหน้าที่เรียก “เอ๊ะหน้าคุ้น ๆ นะ ตาประธานปากร้ายนั่นเอง แหมรูปนี้แอคเสียเต็มที่” เธอเบ้ปากมองบนกับภาพตรงหน้า ในหน้าฟีดไอจีของเธอขึ้นโชว์โปรโฟล์ไอจีของท่านประธานปากจัดฉายาที่เธอตั้งให้เขา.....เธอปัดเลื่อนผ่าน “แต่ละวันก็เห็นหน้ากันอยู่ ไม่รู้จะติดตามทำไม” “คุณนิสราค่ะ” เสียงเจ้าหน้าที่เรียกชื่อเธอเธอเงยหน้า ลุกขึ้นตามเสียง “ค่ะ” “เชิญด้านในค่ะ” พนักงานบริการด้วยความยิ้มแย้ม ตามพนักงานเข้าห้องเพื่อเปลี่ยนชุดสำหรับรับบริการจากนั้นเดินไปขึ้นเตียงที่มีคุณหมอผู้หญิงหน้าตาสะสวยรอเธออยู่ “ข้อมูลที่ได้มา คือแวกซ์ทุกจุด รวมบิกี่นี่ด้วย ถูกต้องมั

ตอนที่ 14 เฮียกฤตกับเซ็กส์ในคลับเฮาท์ 18+..... คลับเฮาท์ลับใจกลางเมืองกรุงยามค่ำคืนของถนนเส้นหนึ่งคราคร่ำไปด้วยนักเที่ยวยามราตรีผสมปนเปทั้งชาวไทยต่างชาติ ทั้งวัยรุ่นทั้งวัยทำงานต่างเลือกสรรเฟ้นหาผับบาร์ที่สนองความต้องการของตัวเองได้ บางคนอยากคลายเครียดจากงาน บางคนเหงาอยากหาเพื่อนใหม่ บางคนอกหักดันมาพบรักใหม่...ในมุมหนึ่งของถนน “Routh68” บาร์แอนด์เรสเตอรองส์ แน่นขนัดไปด้วยลูกค้า ต่างคนต่างเบียดเสียดเข้าไปใช้บริการ บาร์แห่งนี้มีขึ้นเพื่อสนองความต้องการนักเที่ยวได้หลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นห้องคาราโอแกะระดับพรีเมี่ยม บาร์หรู ลูฟท็อปวิวเมืองกรุง ดนตรีขับกล่อมบรรเลง ทั้งเล่นสด โฟล์คซอง และที่เด็ดไปกว่านั้นคือบริการนวดและนาบจากสาวสวยระดับเวิร์ดคลาส แน่นอนว่าลูกค้าของที่นี่ก็จัดอยู่ในระดับสูงลิ่วเช่นกัน อย่างบรรดานักธุรกิจ นักการเมือง ดารา ศิลปิน ถือว่าที่นี่เป็นสวรรค์ชั้นดาวน์ดึง.......... ในห้องคาราโอเกะพรีเมี่ยมพร้อมบริการนวดและนาบจากสาวสวยชายอายุราว ๆ สี่สิบต้น ๆ หน้าตาคมเข้ม นั่งอยู่บนโซฟาสีเทาอ่อน ตาแดงกร่ำจากรสไวน์ในแก้ว แววตาแฉววายเศร้าและสายตาคมอาฆาตน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ข้างกายมีห

ตอนที่ 13 แฟนเก่าของนิสรา..... ร้านกาแฟหน้าบริษัท KSP GROUP นิสราเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ “อีกตั้งครึ่งชั่วโมงจะได้เวลาเข้างานบ่ายนั่งในร้านดีกว่า” “มัชฉะ ไม่หวาน 1 แก้วจ้าา วันนี้ทานที่นี่นะจ๊ะ” บาริสต้าพยักหน้า “ได้ค่ะพี่นิรอสักครู่นะคะ” เธอหันหลังกลับเพื่อหาที่นั่งมุมไพรเวท ขณะมองหาที่นั่ง..... “นิ” น้ำเสียงของผู้ชาย เรียกชื่อเธอเบา ๆ เธอหันกลับมาตามเสียงเรียก กลับชะงักเมื่อเห็นหน้าของผู้เรียก “พี่กร” คำที่เอ่ยจากปากของเธอ ขาขยับถอยหลังโดยอัตโนมัติ “นิสบายดีมั้ย กลับมาไทยตั้งแต่เมื่อไร แล้วมาทำอะไรที่นี่ พี่ติดต่อนิไม่ได้เลยตั้งแต่วันนั้น” ณกรพูดเสียงดังขึ้น จนลูกค้าหันมามอง เสียงเรียกรับออเดอร์ตรงอุปกรณ์ที่เธอถือดังขึ้น ปลุกเธอจากภวังค์” เธอเก้ เก้ กัง กัง หันรีหันขวาง หลบสายตาของณกร “นิ นิ ครับ” ณกรไม่ลดละ เธอเดินดิ่งตรงไปเคาน์เตอร์บาร์ “ขอบใจจ๊ะ” นิสราหยิบเครื่องดื่ม รีบหมุนตัวเดินออกจากร้าน ณกร เดินตาม “นิต้องรีบไปทำงานค่ะพี่กร” “งานที่ไหน KSP GROUP เหรอ” เขาเดาได้จากบัตรพนักงานที่เธอแขวน เธอรีบสาวเท้าออกจากตรงนั้นทันที หัวใจของเธอเต้นระส่ำระส่าย น้ำตาอยู่ ๆ ก็รื้นตรงขอบตา แต่ต้อ

ตอน 18 น่าจะใช่คนเดียวกันนะ.....7.30 น. บ้านหมอกานต์แสงแดดเช้าส่องผ่านม่านสีเทา ทอดร่างหมอกานต์ที่นอนอยู่บนเตียง เธอขยับตัวหลบแสงแดด พยายามลืมตาขึ้นเมื่อคืนเธอฝันเห็นน้ำตาลสลับกับหน้าโบ้ท ความเศร้าเสียใจของทั้ง 2 เหตุการณ์ ตามหลอกหลอนเธอตลอดคืนเธอพยุงตัวขึ้นจากเตียง เพื่อลุกไปจัดการน้อง ๆ “ตาบวมเป่งเลย” เธอส่องกระจกเห็นสภาพตัวเอง ยืนมองตัวเองในกระจกสักพัก“ไม่ ฉันจะไม่ยอมให้ตัวเองอยู่ในสภาพนี้นานแน่ ๆ เรื่องหมาก็เสียใจ แต่เรื่องคนหมาๆ ทำร้ายชีวิตของฉันไม่ได้ เสียใจแค่เมื่อวานก็พอ แล้วเริ่มต้นใหม่” เธอฮึบให้กำลังใจตัวเอง แต่ถึงเธอจะเข้มแข็งขนาดไหน ใจลึก ๆ แล้วก็ปวดร้าวอยู่ดีเธอเดินลงไปชั้นล่าง มีลักกี้ และโซลี่วิ่งนำเธอลงไปก่อนเสียงท้องร้อง เธอนึกได้ว่าตั้งแต่เช้าเมื่อวานยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย“กินอะไรไม่ลงแน่ ๆ กาแฟแล้วกัน”เธอกดกาแฟอัตโนมัติ“เมื่อวานเลยไม่รู้ว่ายัยคนนั้นเป็นใครอยู่ดี”...“เออใช่ ที่คุยกับเมย์ค้างไว้” เธอนึกขึ้นได้“เอาไว้ก่อนละกัน เราอาจจะคิดผิดก็ได้ ยังไงก็แล้วแต่ไอ้โบ้ทไม่มีตัวตนสำหรับเราอีกแล้ว”“ทำอะไรอยู่” ตายยากจริง ๆ เธออ่านไลน์ของโบ้ทตรงแจ้งเต

ตอน 17 หมอกานต์จะโดนเล่นงาน16.00 น. ห้องทำงานผู้บริหาร รพ.สัตว์มหาวิทยาลัยฤกษ์ฤดี “คุณลุงคะ หนูบอกแล้วไง ว่าหนูไม่ชอบมัน” หมออ้อยใช้เสียงข่มขู่ผู้เป็นลุงหมออ้อย รัตติกาญ ชัยประพาส สัตวแพทย์ด้านศัลยศาสตร์ บุตรสาวผู้ถือหุ้นใหญ่ของโรงพยาบาลสัตว์มหาวิทยาลัยฤกษ์ฤดี อายุรุ่นราวคราวเดียวกับหมอกานต์“ลุงขอเหตุผลสักคำเถอะ ไปโกรธเกลียดอะไรกันมานักหนาฮะ?”หลานสาวยืนกอดอก หน้าตาโมโหเอาเรื่อง แต่ไม่ยอมปริปากพูด“บีบให้มันลาออกไปซะ ไม่งั้นหนูจะฟ้องพ่อว่าคุณลุงยักยอกเงิน รพ.”“แก แก รู้ได้ยังไง? ผู้เป็นลุงมือสั่น ตัวสั่น ไม่คิดว่าตนเองจะโดนหลานจับได้ว่ายักยอกเงิน“ไม่รู้เหละ ถ้านังนั่นยังอยู่ที่นี่ เรื่องนี้ถึงหูคุณพ่อแน่ๆ ……ผู้เป็นลุงนั่งทรุดลงบนโซฟาห้องทำงาน มือกุมขมับ คิ้วขมวด....16.30 น. คลีนิคสัตว์หมอชนม์ Save Pet“คุมราคาสินค้า วัตถุดิบ ให้ผมด้วยนะ ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี อย่าขึ้นราคาสูงเกินไปนัก”“ค่ะคุณชนม์” “หมอ ๆ ช่วยดูแลค่าใช้จ่ายทุกเคสช่วยลูกค้าด้วยนะครับงั้นวันนี้ประชุมแค่นี้นะครับ ขอบคุณทุกคนมาก”หมอชนม์ลุกจากห้องประชุมแพทย์ประจำคลีนิค“ผมกลับก่อนนะ” หมอชนม์แจ้งพนักงานก่อนกล

ตอน 16 ความสูญเสีย 2 ทางพร้อมกัน.... บนถนนเส้นหนึ่งระหว่างขับรถ เธอพยายามนึกถึงความเป็นตัวตนของผู้หญิงคนนั้น และคนที่เธอเคยเชื่อมโยงกับเรื่องราวของโบ้ท“เมย์ ตอนนี้เราว่างมั้ย หมอมีเรื่องรบกวนหน่อย” เธอต่อสายหาผู้ช่วยเมย์“อ่อ วันนี้เมย์เข้าเวรค่ะ แต่สะดวกสำหรับหมอทุกเรื่องค่ะ จะให้ช่วยอะไรคะ?”“หมออยากให้ดูตารางงานวันนี้ของใครสักคนให้หน่อย”“ใครคะหมอ?”"คุณแม่” สายเรียกเข้า….."ว่าไงคะแม่?”“สะดวกคุยมั้ยลูก? “มีอะไรด่วนมั้ยคะ พอดีหนูขับรถอยู่ค่ะ”“อ่อ เดินทางอยู่ งั้นเดี่ยวถึงแล้วลูกค่อยโทรหาแม่นะ”“น้ำเสียงของแม่ฟังดูไม่ค่อยดีเลยค่ะ มีอะไรคะแม่?” “น้ำตาลน่ะ” แม่ของเธอหมายถึงสุนัขเพศเมียอายุ 17 ปี ที่เธอเคยช่วยเอาไว้ตอนโดนรถชนแถวบ้านเก่าเธอตั้งแต่น้ำตาลอายุราว 1 ปีกว่า ๆ“ค่ะแม่…” เธอรู้สึกได้ว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ เพราะก่อนหน้านี้น้ำตาลป่วยด้วยโรคไตต้องให้น้ำเกลือใต้ผิวหนัง ให้อาหารเฉพาะโรคไตมา 2 ปีแล้ว“น้องไปดาวหมาแล้วนะลูก น้องหลับไปเฉย ๆ เลย น้องไม่ทรมานแล้วนะลูก”หมอกานต์รู้สึกจุกในอก ความผูกพันธ์กับน้ำตาลมันยาวนานเหลือเกิน 17 ปีที่เห็นหน้ากันมาตลอด ครั้งล่าสุดที่เธอกอดน

ตอน 15 ผู้หญิงที่ส่งข้อความนั้นคือใคร? .....ช่วงสาย บ้านหมอกานต์ เสียงเรียกเข้าโทรศํพท์ ปลุกหมอกานต์ให้ตื่นจากฝันร้าย ฝันเห็นข้อความของผู้หญิงคนนั้นซ้ำไปซ้ำมา ผู้หญิงที่เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร มาจากไหน เข้ามาเป็นมือที่สามตั้งแต่เมื่อไร เหงื่อผุดเต็มหน้าหมอกานต์จากฝันร้ายที่มันคือความจริง…. “ค่ะแม่” เธอต้องรับสายนี้ “เป็นไงลูก พักผ่อนเต็มที่มั้ยวันนี้วันหยุดนี่นา” “ดีค่ะแม่ หนูหลับเต็มที่เลยค่ะ” เธอปาดน้ำตาที่กำลังรื้นอีกรอบ “เป็นไรรึเปล่า เสียงเหมือนเป็นหวัด” “อ่อ อ่อ ค่ะหนูก็รู้สึกเจ็บคอก่อนหน้านี้เอง" “อือ ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนบ่อย กินยาซะด้วยนะลูก อ้อ พ่อฝากบอก กลับบ้านครั้งหน้าพาโบ้ทมาหาพ่อกับแม่บ้างนะ คิดถึงไม่เจอกันนานแล้ว” “ค่ะ” เธอกลั้นเสียงสะอื้น “แม่หนูเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” เธอต้องการตัดบทเพราะกลัวแม่จะจับได้ว่าเธอร้องให้ เธอไม่อยากให้แม่รับรู้เรื่องนี้ตอนที่หัวใจเธอพังยับเยิน “อ้อ ได้ ๆ ลูก บายย ดูแลตัวเองดี ๆ นะ” เธอรีบวางสาย ปล่อยโฮอีกรอบ เจ็ดปีที่ผ่านมา ความทรงจำมากมาย มันไม่ง่ายเลยที่จะวางทั้งหมดไว้แค่ข้ามวัน ยิ่งได้รับการกระตุ้นจากแม่ของเธอมันยิ่งทำใจยากขึ้น

ตอน 14 ข้อความที่ว่าพรุ่งนี้จะจัดทุกท่าที่ชอบ 18+ ..... คอนโดทนายโบ้ท ร่างของทั้งคู่บนเตียงหลังการร่วมรัก… โบ้ทใช้ขาก่ายเอวคอดที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มหนา เขาจุ๊บแก้มหมอกานต์ไปหลายจุ๊บ "นาน ๆ ที กานต์จะมาหาผมเอง คิดถึงผมล่ะสิ" หมอกานต์เลี่ยงไม่ตอบ เธอไลน์หาโบ้ทเมื่อเช้าเพราะรู้ว่าเขาไม่มีคิวงาน "คืนนี้กานต์ไปค้างด้วยนะ" แต่เธอมีจุดประสงค์อื่นนอกจากนอนค้าง... “ฉันไปอาบน้ำก่อน” หมอกานต์ลุกจากเตียงด้วยตัวเปล่าเปลือย หลังเนียนสวย ก้นขาวผ่อง ชวนให้อาวุธของโบ้ทตื่นอีกรอบ เขาเดินตามหมอกานต์เข้าห้องน้ำ "ขออีกรอบนะ" เขาอ้อน "อาบน้ำก่อนมั้ย แล้วเดี๋ยวกานต์ลงไปซื้อเบียร์ แล้วต่อกันอีกยกดีกว่า" หมอกานต์มีแผนที่ดีกว่า โบ้ทเป็นผู้ชายคออ่อน ดื่มเบียร์นิดหน่อยเขาก็คอพับเร็วกว่าจรวด.... แต่อาวุธเขาจะตื่นตัวสุดเวลาได้ดื่ม "กานต์อย่ามอมผมจนไม่ได้เอากันล่ะ" ไม่หรอก กานต์ไม่ได้ดื่มนานล่ะสร้างบรรยากาศสักหน่อย" "อ่ะ ๆ ตามนั้น" ..... ทั้งสองนั่งดื่มกันสักพัก โบ้ทเริ่มหน้าแดง หมอกานต์เดินไปยืนรับลมตรงระเบียงห้อง มือถือแก้วที่ใส่แอลกอฮอร์... โบ้ทเดินตามมาโอบกอดด้านหลัง ใช้จมูกหอมระหว่างซอกคอ “เม

ตอน 13 เราเจอกันครั้งที่ 3 ......13.00 น. ห้องสัมมนาโรงพยาบาลสัตว์มหาวิทยาลัยฤกษ์ฤดี ภายในห้องสัมมนาขนาดใหญ่ มีทั้งคณะอาจารย์ นักศึกษา บุคคลภายนอกที่สนใจหัวข้อสัมมนา ทยอยเข้ามาจับจองที่นั่งเพื่อฟังบรรยาย หมอชนม์มองหารุ่นพี่ที่เชิญมา... หมอกิตติพงษ์ยืนโบกมือให้สัญญาณหมอชนม์ หมอชนม์นั่งติดกับอาจารย์หมอกิตติพงษ์ ใกล้ทางเดินริมประตู เขาพยายามกวาดสายตามองหาหมอกานต์ หมอกานต์ในเสื้อกราวน์กำลังเดินผ่านประตูห้องสัมมนา หมอชนม์ยิ้มโดยไม่รู้ตัว เขายกแก้วกาแฟขึ้นดื่มลดอาการประหม่า เมื่อหมอกานต์เดินมาฝั่งที่เขานั่ง ส่วนเจ้าตัวเดินดุ่ม ๆ โดยไม่ได้สังเกตใครตามสไตล์หมอกานต์ “เอ้า หมอกานต์ นั่งด้วยกันสิ” เสียงหมอกิตติพงษ์เชิญชวน” “อ้อ สวัสดีค่ะอาจารย์หมอกิต” อีกฝ่ายรับไหว้ สายตาเหลือบเห็นหมอชนม์ “เอ๊ะ หมอชนม์” หมอชนม์เลิ่กลัก “อ้อครับ เชิญนั่งครับ” หมอชนม์ลุกขึ้นยืนตามมารยาท ผายมือให้หมอกานต์นั่งข้าง ๆ อีกฝั่ง "ขอบคุณค่ะ" หมอกานต์นั่งฝั่งซ้ายมือที่ว่างข้างหมอชนม์ “ทั้งคู่รู้จักกันอยู่แล้วรึ?” “อ่อใช่ค่ะ เคยเจอกันที่ค่ายอาสาค่ะอาจารย์” “อื้อ รู้จักกันไว้นะดีแล้ว หมอชนม์เก่งพอตัวเลย” "ไ