ตอนที่ 15 แว๊กซ์ขนบิกินี่

ตอนที่ 15 แว๊กซ์ขนบิกินี่

….. ช่วงค่ำคลีนิคเสริมความงามย่านสุขุมวิท

ภายในคลีนิคเสริมความงาม ตกแต่งด้วยวัตถุน้อยชิ้นทำให้ดูสว่างสะอาดตาสไตล์มินิมอล มีภาพของศิลปินดารา เซเลบชื่อดังติดอยู่บนบอร์ดเพื่อเรียกความสนใจจากลูกค้า นิสราเปลี่ยนชุดทำงานเป็นเสื้อยืดรัดรูปสีขาว กางเกงยีนส์เอวสูงปรี๊ดสีซีดนั่งไขว่ห้างรอบนโซฟาพักคอยสำหรับลูกค้า มีลูกค้าเข้าออกอยู่เรื่อย ๆ

“ดีนะคลีนิคเปิด 24 ชั่วโมง ที่นี่คนเยอะตลอด ดีนะจองมาก่อนไม่งั้นยาวแน่” เธอพึมพำ นั่งไถฟีดไอจีรอเจ้าหน้าที่เรียก “เอ๊ะหน้าคุ้น ๆ นะ ตาประธานปากร้ายนั่นเอง แหมรูปนี้แอคเสียเต็มที่” เธอเบ้ปากมองบนกับภาพตรงหน้า ในหน้าฟีดไอจีของเธอขึ้นโชว์โปรโฟล์ไอจีของท่านประธานปากจัดฉายาที่เธอตั้งให้เขา.....เธอปัดเลื่อนผ่าน “แต่ละวันก็เห็นหน้ากันอยู่ ไม่รู้จะติดตามทำไม” “คุณนิสราค่ะ” เสียงเจ้าหน้าที่เรียกชื่อเธอ

เธอเงยหน้า ลุกขึ้นตามเสียง “ค่ะ” “เชิญด้านในค่ะ” พนักงานบริการด้วยความยิ้มแย้ม ตามพนักงานเข้าห้องเพื่อเปลี่ยนชุดสำหรับรับบริการจากนั้นเดินไปขึ้นเตียงที่มีคุณหมอผู้หญิงหน้าตาสะสวยรอเธออยู่ “ข้อมูลที่ได้มา คือแวกซ์ทุกจุด รวมบิกี่นี่ด้วย ถูกต้องมั้ยคะ” คุณหมอถามเสียงใส “ถูกต้องค่ะ” เธอกำลังต่อสู้กับความเขินของตัวเอง…หมอเริ่มลงมือปฏิบัติการแว๊กซ์ขนทุกจุด ขนรักแร้ ขนหน้าแข้ง และขนบิกีนี่ เมื่อคุณหมอแว๊กซ์ตรงจุดบิกีนี่ เธอต้องสูดลมหายใจช้า ๆ ผ่อนเข้าออกช้า ๆ เพื่อตั้งสมาธิไม่ให้เกิดอาการจั๊กกะจี๊ ทั้งที่เธอแวกซ์บ่อย ๆ แต่ก็ไม่ชินสักที และถ้าไม่ใช่เพื่อกิจกรรมที่ขาดหายไปของเธอ วันหยุดแบบนี้เธอคงนอนแผ่หราอยู่บนเตียงนุ่มแน่นอน “เรียบร้อยแล้วค่ะ คนไข้ลุกขึ้นได้เลย” เธอลุกขึ้นจากเตียงเพื่อไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า “ระหว่างนี้ก็ห้ามเกา ห้ามขัด เลี่ยงความร้อน การเสียดสี ถ้าแสบหรือแดงห้ามมีเพศสัมพันธ์นะคะ” คุณหมออธิบายวิธีดูแล “ไม่เคยแสบไม่เคยแดง คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง” เสียงในหัวเธอเมื่อได้ยินคำเตือนจากหมอ “รอด้านนอกเพื่อชำระเงินได้เลยค่ะ” เธอพยักหน้าขอบคุณคุณหมอ ชำระเงินเสร็จเรียบร้อยเธอเดินไปคาแฟ่ฝั่งตรงข้ามคลีนิค “นั่งอ่านนิยายในคาเฟ่สักแป๊บน่าจะดี” เธอพึมพำระหว่างเดินเข้าร้าน....

….. วันอาทิตย์ เพ้นท์เฮาท์หรูของท่านประธาน

รัชชาง่วนกับการทำเบรกฟัสด์เช่นเคย…ขนมปังชาโดวส์สองชิ้นดีดขึ้นจากเตาปิ้ง ใช้เนยถั่วป้ายทั่วขนมปัง หั่นกล้วยหอมเป็นแว่นวางบนหน้าเนยถั่วที่เตรียมไว้ ใช้ขนมปังอีกแผ่นประกบ วันนี้เขาเลือกกดเมนูลาเต้ที่เครื่องชงกาแฟอัตโนมัติ ถือขนมปังที่รังสรรด้วยตัวเอง ไปยังโต๊ะริมหน้าต่างของคอนโด เดินวนกลับมายกแก้วกาแฟที่ชงเสร็จเดินไปนั่งที่โต๊ะเพื่อทานเบรกฟัสด์นั้น “ครับท่าน” เขารับสายคุณนิพนธ์ “วันไหนว่างมาตีกอล์ฟกับอาหน่อย ไม่ได้เจอกันนาน” “อ่อ ได้ครับ เดี๋ยวผมดูวันสักครู่ครับ” เขาเปิดตารางทั้งเดือนเพื่อเช็ควันว่างจากไอแพด “เป็นเสาร์ปลายเดือนมั้ยครับ” “ได้ ช่วงนั้นอายังไม่ได้รับนัดใคร” “งั้นเป็นช่วงนั้นก็ได้ครับ จะให้ผมชวนพ่อไปด้วยมั้ยครับ” “ถ้าอย่างนั้นยิ่งดีเลย จะได้คุยกันยาว ๆ หน่อย” “ครับ ถ้าพ่อไม่ติดอะไรท่านไปเจอคุณอาได้แน่นอนครับ” “อือ แล้วกับยัยลูกสาวตัวดีของอาเป็นยังไงบ้างล่ะ” เป็นคำถามที่รัชชาไม่อยากตอบ “ผมกับน้องก็เจอกันบ้างครับ” เขาตอบแบบเลี่ยง “อือ อาฝากน้องด้วยนะ แกไม่ค่อยทันคนกลัวจะโดนคนหลอก” มีดโกนอาบน้ำผึ้งของคุณนิพนธ์ “ได้ครับคุณอา” “แค่นี้เหละนะ ไว้เจอกัน” สายจากคุณนิพนธ์ทำเอาทานเบรกฟัดส์ไม่อร่อย “จะหนียัยคุณหนูนั่นยังไงดีนะ ดูท่าคุณอาก็คาดหวังอยู่เหมือนกัน” เขารีบสลัดความคิด วันหยุดเช่นนี้เขาไม่อยากมีเรื่องเคลียด ๆ เข้ามารบกวนจิตใจ หลังจากทานเบรกฟัสด์เสร็จ ทำความสะอาดเรียบร้อยทุกอย่างทิ้งตัวนั่งบนโซฟากว้าง “สาย ๆ ขึ้นไปว่ายน้ำสักหน่อยคงดี” พลางส่งไลน์ให้แม่บ้านที่จ้างไว้มาทำความสะอาดเพนท์เฮาท์....

.....สระว่ายน้ำลอยฟ้า…วิวพาโนรามาใจกลางเมือง

รัชชาในชุดคลุมสีขาวเดินทอดน่องริมสระน้ำ ปล่อยกายปล่อยใจไปกับสายลมแสงแดดและเสียงน้ำกระทบขอบกั้น ก่อนถอดเสื้อคลุมเผยให้เห็นซิกแพคที่ปั้นมาอย่างดีเข้ากับใหล่กว้างและกล้ามแขนเป็นมัด เบื้องล่างใต้กางเกงว่ายน้ำสีขาว อาวุธลำใหญ่เต่งตึงอยู่ภายในนั้น....เวลานี้ไม่มีใครอยู่ที่นี่ เขายึดสระไว้ว่ายคนเดียว หย่อนตัวนั่งลงตรงเก้าอี้อาบแดดริมสระวางสัมภาระไว้บนโต๊ะ ประธานอย่างเขามีไอเท็มสำหรับกันแดดหลายขนาน เขาเลือกใช้ครีมกันแดดแบรนด์ดัง ค่อย ๆ บีบลงบนฝ่ามือก่อนทาแขนและขาให้ทั่ว .... ครีมกันแดดเริ่มทำงานซักพัก เขาเดินลงไปริมสระ ตั้งท่าและกระโดดลงในสระจนน้ำกระเพื่อม ร่างใหญ่ไหล่กว้างนั้นว่ายน้ำไปตามสระยาวราว 50 เมตร แขนสองข้างกวาดผืนน้ำ น้ำกระเพื่อมตามแรงกวาด ก่อนจะพลิกตัวกลับและว่ายกลับมายังฝั่ง ว่ายไปมาจนรู้สึกล้า ใช้สองมือเกาะขอบสระ โผล่หน้าขึ้นมาหายใจเหนือน้ำ

มือเสยเส้นผมที่เปียกน้ำออกจากใบหน้าคมคายนั้น หยดน้ำที่เกาะพราวอยู่ตามลำตัว หัวไหล่ ร่องแผงอก ไหลลงเบื้องล่างอย่างช้า ๆ สาว ๆ หากได้เห็นชายหนุ่มเบื้องหน้ารับรองได้ว่าร่องเสียวแอบชื้นแน่นอน เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ แสงแดดอ่อน ๆ ยามช่วงสาย ทอดผ่านใบหน้าเขาทำให้ใบหน้านั้นดูอ่อนโยนละมุนกว่าปกติ เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าดังจากโต๊ะเก้าอี้อาบแดด ในวันหยุดเช่นนี้ คงมีไม่กี่สายที่โทรหาเขา หากไม่ใช่ท่านประธานใหญ่ หรือไม่ก็รัศมีแข เมื่อเช้าก็เป็นสายของพ่อรัศมีแข ร่างสูงใหญ่ขึ้นจากสระ กางเกงว่ายน้ำสีขาวเมื่อโดนน้ำ ผ้าก็ลู่ลีบเผยให้เห็นความเต่งตึง ยิ่งใหญ่ของท่อนล่างอย่างชัดเจน เขาเดินไปหยิบโทรศัพท์ หน้าจอโชว์ชื่อ “แข” เขาไม่แยแสกับสายเรียกเข้านั้น ปล่อยทิ้งให้ดังเรื่อย ๆ “เดาไว้ไม่ผิดว่าเป็นยัยคุณหนู เดี๋ยวก็คงหยุดโทร” สบทเสร็จก็นั่งลงบนเก้าอี้ เปิดฝาแก้วเก็บความเย็นดื่มโปรตีนที่ชงไว้

เอนกายกำยำลงบนเก้าอี้ หลับตาเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้ามาทั้งอาทิตย์.....หากอยู่ในบริษัทเขาห้ามรัศมีแขไม่ให้เข้าออกห้องทำงานคงยาก แต่ถ้าเขาอยู่คอนโดยังไงรัศมีแขก็ขึ้นมาไม่ได้เว้นแต่เขาจะอนุญาตเองเพราะกฏเหล็กคือ ห้ามใครเข้าก่อนได้รับอนุญาต ด้วยนิสัยหวงความเป็นส่วนตัวของเขานั่นเอง มีแค่แม่บ้านทำความสะอาดที่เป็นข้อยกเว้น แต่ด้วยความเป็นคนรักความสะอาดส่วนใหญ่เขาจะทำความสะอาดด้วยตนเองและจะใช้บริการแม่บ้านแค่อาทิตย์ละครั้ง แต่ค่าจ้างและทิปที่เขาให้ก็ทำให้คนรับใจชื้นขึ้นเป็นกอง คืนนี้ยัยลูกคุณหนูนั่นไม่จำเป็นสำหรับเขา เพราะมีกิจกรรมที่น่าสนุกกว่ารัศมีแขหลายล้านเท่า ปีที่แล้วกิจกรรมนี้ทำให้เขาได้คะแนนนิยมจากผู้ใช้แอปจนติดอันดับท็อบเท็น.....เขานอนหลับตาพริ้มพลางจินตนาการกิจกรรมในคืนนี้ไว้ล่วงหน้า หญิงสาวที่เขาจะได้ร่วมเซ็กส์กับเขาจะเป็นใครกันนะ และจะเร่าร้อนขนาดไหนกัน....แต่ภาพในหัวของเขากลับเป็นยัยหน้าสวยวนไปวนมา ครั้งนี้เขาไม่อยากสลัดความคิดนั้นทิ้ง ปล่อยให้ภาพของเธอลอยเคว้งไปเคว้งมาอยู่อย่างนั้น รอยยิ้มกว้างปรากฏบนหน้าคมคายของเขา “เธอทำให้ฉันยิ้มกว้างอีกแล้วนะ ยัยนิสรา”

.....