Mag-log inShare
บทที่ 9
Petsa ng paglalathala:
2025-04-18 16:08:20
Pinakabagong kabanata
ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 114 (จบ)
“ก็คุณเจ้าเล่ห์เก่งนี่คะ”“ไม่เจ้าเล่ห์จะได้คุณเหรอ หืม”“คุณได้หยา ไม่ใช่เพราะคุณเจ้าเล่ห์เก่ง เพราะหยารักคุณต่างหาก ท่านประธาน มีเรื่องหนึ่งที่ค้างคา”“อะไรจ๊ะ”“ครั้งแรกที่เจอกันคุณบอกว่าจะรีโนเวทห้อง จะพาหยาไปดูสถานที่จริง” นี่เธอซื่อจริงหรือว่าแกล้งถาม เขาคิด“ก็เข้าไปเห็นห้องแล้ว น่าอยู่ดีไหมล่ะหรือว่าต้องแก้ไขอะไรอีกครับ”“นี่เจ้าเล่ห์เหรอคะ ไม่ได้อยากจะทำจริงๆ ใช่ไหม หืม”“ก็คนมันอยากได้นี่”“ก็ต้องเอาให้ได้ ร้ายกาจนัก”“ร้ายกาจเหรอ แล้วไม่ชอบหรือไง เป็นเมียท่านประธานแบบนี้ ดีหรือเปล่า?” เขาเปลี่ยนเรื่องคุยเสียอย่างนั้น“ไม่รู้สิคะ ต้องดูกันระยะยาว”“แล้วชอบแบบนี้หรือเปล่า”“แบบนี้? ชอบดุดุ”“หึๆ ไหนบอกไม่ชอบดุไง”“เวลาคุณดุแล้ว ดูร้อนแรงดีจะตาย”&
ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 113
“อ้อนผมก่อน แล้วผมจะตามใจ” สิ้นคำเขาก็กดจูบตรงกลีบเสียวนุ่มนิ่มเบาๆ ความร้อนจากเรียวปากทำเอาสะดุ้งแอ่นเด้งขึ้นลง“อืม ท่านประธานอย่ากินดุนักสิคะ” เธอออดอ้อนตามที่เขาปรารถนา“เลียดุด้วย” เขาเสริมขึ้นก่อนจะปาดลิ้นเลียเม็ดเสียวแผ่วเบา ที่กระตุกตอดลิ้นตุบๆ“ซี๊ด! อืม” เธอครางเบาๆ เช่นกัน เหมือนกำลังถูกเขาหยอกเย้าให้ทรมาน และความเสียวซ่านกำลังก่อเกิดอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นร้อนลากเลียผ่านร่องรักจากล่างขึ้นบนเชื่องช้า จนทำให้เธอแทบจะบิดเร้าไปทั้งตัวและจิกลงไปบนที่นอน“อูยยยย อ่า” ยิ่งเลียช้าก็ยิ่งเสียวสะท้าน เนินสวาทถึงกับแอ่นยกขึ้นลง พลางส่งเสียงครางพะแผ่วออกมาอย่างสุดจะกลั้น“ตฤณขา สะ สะ เสียวมากเลยค่ะ อื้อ!” เสียงหวานเว้าวอนเมื่อกลีบอวบถูกชำแรกรักด้วยลิ้นปาดเลียเร็วขึ้น ทั้งขดงอดุนดันสลับงับดูดน้ำหวานที่ไหลออกมาเพราะความเสียวซ่าน น้ำหวานฉ่ำแฉะไปทั้วกลีบเขาก็ยิ่งดูดเลียหนักหน่วง ไม่มีคำว่าเบาหรือปราณีตามที่ออดอ้อน“ซี๊ด! โอ้ว! ตฤณขา ตฤณ! อ๊ะ ดูดแรงเหลือเกินตฤณขา”
ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 112
“ซี๊ด โอ้ว! หยา... หยา... เสียว หยาจะ... อื้อ!” เธอร้องครวญครางก่อนจะกระตุกเกร็งไปทั้งตัว พร้อมกับหายใจหอบหนักๆ ร่างกายปลดปล่อยพุ่งทะยานไปสู่ขอบฟ้า น้ำรักพุ่งพ่นหลั่งไหลออกมาใส่ปากร้อนที่ดูดกลืนกินอย่างไม่อิ่มเอม เธอยังคงกระตุกเสียวซ่านและหายใจระรัว เมื่อรู้ว่าเธอจึงจุดหมายเขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทว่ายังคงจับขาข้างเดิมของเธอเอาไว้ในข้างหนึ่ง แล้วยื่นหน้าเข้าไปประกอบจูบดูดดื่มเขาไม่อ้อยอิ่งรีบขยับรูดแท่งร้อนระรัว เมื่อพร้อมรบเขาก็จับจ่อตรงปากทางรัก แล้วกดสอดแทรกผ่านเรือนกายอันบอบบางคับแน่น สะโพกกดอัดนำพาแท่งร้อนเข้าไปจนสุดทางและลึกจนรู้สึกได้ เนื้อกายสาวบีบรัดรึงแท่งร้อนเอาไว้จนเสียว “ขอท่านี้ได้ไหมครับ” เขาถอนจูบออกมากระซิบแผ่วเบา ไม่ต้องขอแล้วเพราะเขาพร้อมจะขยับตัว เธอไม่ตอบแต่กลับรั้งเขามาจูบอีกครั้ง จากนั้นบทรักจึงได้เริ่มต้นสะโพกแกร่งเคลื่อนไหวอัดแท่งร้อนเข้าออกทางรัก เข้าสุด ออกสุด ทำเอาเธอเสียวซ่านยิ่งกว่าเดิม แต่ขยับตามไม่ได้ด้วยว่าเขาจับขาข้างหนึ่งยกไว้ แท่งร้อนสอดแหย่กระแทกกระทั้น เข้าออกครั้งแล้วครั้งเล่า
ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 111
“เร็วๆ อยากแช่น้ำเย็นๆ แล้วร้อนมาก” ตฤณบอกขณะที่ปั้นหยาเปิดน้ำตีฟองใส่อ่างจากุชชี่ให้ ขณะเดียวกันเขาก็เปิดหน้าต่างรับลมเย็นๆ จากด้านนอก เรียกว่าแช่น้ำไปด้วย ชมทุ่งข้าวไปด้วย“รอหน่อยสิคะ อ่างตั้งใหญ่กว่าน้ำจะเต็ม” เธอบอก โดยที่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าไว้รอแล้ว ใส่แค่เสื้อคลุมเท่านั้น ทว่าน้ำได้เพียงครึ่งอ่างเขาก็ถอดเสื้อคลุมออกแล้วก้าวลงไปแช่ทันที“อุ้ย นี่ยังไม่เสร็จเลยค่ะ”“แช่ไปด้วย เปิดน้ำไปด้วยไง ผมอยากแช่อยากผ่อนคลาย แล้วก็อยากได้คนนวดหลัง ทั้งเครียดทั้งเหนื่อยมาหลายวันติดต่อกัน ไม่มีเวลาอ้อนคุณเลย”“อยากอ้อนก็ไม่บอก” ปั้นหยาว่าก่อนจะก้าวลงไปในอ่าง อ้อมไปทางด้านหลังของเขา แล้วนั่งตรงขอบเพื่อให้เขานั่งตรงหวางขาพอดี จะได้นวดถนัด จากนั้นก็เริ่มนวดตรงหัวไหล่ ต้นคอ แล้วกลับมาแขนสลับกันไปมาให้เขาได้ผ่อนคลาย พร้อมกับกลิ่นน้ำมันหอมระเหยคละคลุ้งทั่วไปทั้งห้อง เขาหลับตาพิงเธออย่างผ่อนคลาย“หยารู้สึกอะไรไหม ตั้งแต่เกิดเรื่อง เราไม่ได้ใกล้กันแบบ
ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 110
“แม่เจ้าซันด์ รถคว่ำตกทางด่วน เพราะกำลังมาที่นี่ ตายคาที่พร้อมกับเลขา” ชาติชายพูดด้วยน้ำเสียงเหม่อลอย น้ำตาไหล ทว่าตฤณกลับช็อกพอๆ กัน ตฤณไม่ได้อยากให้เกิดโศกนาฏกรรมแบบนี้ แต่มันเรียกว่ากรรมหรือเปล่า“เพราะมึง! เพราะมึงไอ้ตฤณ! ไอ้ชาติชั่ว! เพราะมึงที่ทำให้มันเป็นแบบนี้” ชาติชายหันไปกล่าวหาตฤณ พร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปจะทำร้าย แต่ถูกตำรวจสกัดเอาไว้ก่อน“หยุด! คุณชาติ หยุด! ไม่งั้นคุณจะมีความผิดไปมากกว่านี้”“มีความผิดเหรอ ไหนๆ กูก็ไม่เหลืออะไรแล้ว เมียกูตายเพราะมึงไอ้ตฤณ ทุกอย่างเพราะมึง” ชาติชายตะคอกลั่นโรงพยาบาล ด้วยความคุ้มคลั่งเสียใจและช็อกอย่างหนัก พยายามปรี่เข้าไปทำร้ายร่างกายตฤณ แต่ถูกตำรวจและบอร์ดี้การ์ดกันเอาไว้เสียก่อน ชาติชายอาศัยช่วงชุลมุนกระชากปืนจากตำรวจแล้วเล็งไปที่ตฤณ ทว่าวินาทีเดียวกันนั้นตฤณก็เอาปืนพกออกมาเล็งกลับไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขาเตรียมพร้อมเสมอ ยิ่งอยู่กับศัตรูยิ่งไว้ใจไม่ได้ไม่“ใจเย็นๆ ทุกคนใจเย็น” ตำรวจร้องห้าม พร้อมเปิดทางออก
ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 109
“ก็เหมือนกับที่เขาชอบซุบซิบกันสไตล์สองพ่อลูกนั่นแหละครับ บังเอิญผมได้ยิน แต่ไม่ทันซะละ อีกอย่างผมจะบอกใครได้ ใครจะเชื่อเพราะผมมันเด็ก แต่เผื่อคุณชาติจะไม่ทราบว่าคนขับรถที่ตายพร้อมกับท่านประธานคนก่อนน่ะ คือพ่อผม แต่คุณพูดวันนี้ก็ดี ตำรวจจะได้รู้ความจริง”“ไอ้ก้อง ไอ้เด็กเวร มึง! กูจะเอามึงให้ตายตามพ่อมึงไป” ด้วยความเดือดดาลโกรธ กลัว ไร้สติจนหลุดปากออกมาหมด ตำรวจก็รวบรวมไว้ทั้งหมดเหมือนกัน“เอาล่ะๆ ถกกันพอแล้ว เรื่องเมื่อเจ็ดปีก่อนตำรวจชุดใหม่จะจัดการต่อ รับรองว่าท่านที่เสียชีวิตไป จะได้ตายตาหลับเสียที ส่วนคดีที่เกิดขึ้นปัจจุบันลูกชายคุณเป็นคนทำทั้งหมด หลักฐานพยานมัดตัวเขาไว้หมดรวมทั้งผู้สมรู้ร่วมคิด”“คดีนี้ปิดง่ายดีนี่คุณตำรวจ” ตฤณประชดเบาๆ“ครับ ยังเหลือแต่คุณชาติชาย จะบอกเราได้ไหมว่าสมรู้ร่วมคิดเรื่องอุ้มคุณตฤณกับคนอื่นๆ หรือเปล่า หรือคุณไม่รู้เรื่อง”เอาแล้วสิเจอคำถามยาก ครั้นจะบอกว่าไม่รู้เรื่องก็จะเป็นการทิ้งลูกชาย แ
ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 87
“จ้ะ แต่ก็ประหม่านะลูก คนบ้านนอกชาวสวนอย่างเรา มีเศรษฐีระดับเจ้าสัวมาที่บ้านแบบนี้ ทำตัวไม่ถูก เคยต้อนรับอย่างมากก็นายอำเภอ”“หึๆ แม่ก็ทำเป็นพูดตลกไป”“พูดจริง เอานี่ออกไปเสิร์ฟ เสร็จแล้ว” มารดาพูดตัดบทยิ้มๆ แล้วสั
Huling Na-update : 2026-03-31ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 84
ทันที่ตฤณได้เห็นรีสอร์ตที่ตั้งอยู่ท่ามกลางนาข้าว และสะพานไม้ที่ทอดยาวไปยังรีสอร์ตแต่ละหลังสวยงามมาก ส่วนตัวรีสอร์ตนั้นก็เป็นไม้แบบเดียวกับที่บ้านเพียงแต่หลังเล็กกว่า มีกระจกมองเห็นภายใน“สวยแล้วก็สบายตามากเลยครับ” ตฤณอดชื่นชมไม่ได้“ขอบคุณครับ ลูกค้ามาก็หวังให้เขารู้สึกแบบนั้น หนีจากความวุ่นวายเมือ
Huling Na-update : 2026-03-30ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 65
“อะไรจะรู้ดีปานนั้น แอบฟังผู้ใหญ่คุยกันเหรอ หืม” เขากระซิบเบาๆ สายตาจับจ้องที่ริมฝีปากของเธออย่างไม่ลดละ“ก็ บอกแล้วว่าหยาเป็นคนช่างสังเกต”“เหมือนที่แม่สังเกตพ่อเราน่ะเหรอ แล้วรู้ได้ยังไงว่าผมเครียด เป็นเด็กเป็นเล็ก”“ใจมันบอกแบบนั้น
Huling Na-update : 2026-03-27ท่านประธานขาอย่าดุ บทที่ 69
จากนั้น ปั้นหยาก็เดินออกจากบ้านท่ามกลางพื้นเปียกแฉะ แต่ไม่วายเดินสำรวจรอบๆ ว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า ทว่ามีแต่ใบไม้หล่นเต็มพื้นไปหมด ไหนจะกิ่งไม้เล็กใหญ่ หรือว่าเมื่อคืนจะเป็นกิ่งไม้พวกนี้ที่หล่น แล้วลากไปกับพื้นเพราะแรงลมหรือเปล่า เธอคิดด้วยความหวาดกลัว จากนั้นจึงออกจากบ้าน ปิดประตูให้เรียบ
Huling Na-update : 2026-03-27
Maaari mong magustuhan
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก71.1K viewsท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น626.9K viewsเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat199.0K viewsพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.4K viewsกฎของการย้อนเวลา : ห้ามจ้องตาเกิน 3 วินาที
เล่อเฉียน102 viewsเรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ
เย้ายวน66 viewsNo.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย
แสนดาริกา61 viewsวิศวะหลงใจ
พีช มะกรูด40 views
