共有

กลัวหรือ

作者: l3oonm@
last update 公開日: 2026-07-24 03:45:54

ไป๋อี้เหยาเมื่อกลับมาถึงจวนนางก็กลับเรือนพักของนางทันที ไป๋อี้เจียวก็แยกตัวไปรายงานให้ท่านย่าและมาร
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก   พวกเจ้าต้องการแข็งแกร่งกว่านี้

    ที่บอกว่าวันหลัง ก็ผ่านไปเกือบจะถึงเดือนแล้ว พอซีซีนางออกจากมติไปเยือนจวนตระกูลไห่ นางไห๋ซื่อและไห่ฉิงก็สำรวจตัวนางอยู่นาน “ข้าคิดว่าเจ้าจะไม่ว่างเสียแล้ว อีกสองวันก็จะเป็นวันงานมงคลของอาชาง เจ้าลืมแล้วหรือไม่”“จะลืมได้อย่างไรเล่าเจ้าคะ ข้ายังเตรียมของขวัญมาให้พี่ชางกับว่าที่พี่สะใภ้ด้วย” นางให้เกาลิ่วยกหีบขนาดเล็กเข้ามาให้นาง“อันใดกัน”“ท่านป้า จะเปิดได้อย่างไร ข้าเตรียมเอาไว้ให้เป็นของขวัญบ่าวสาวในวันพรุ่งนี้เจ้าค่ะ”“ไม่เห็นจะต้องเตรียมมา ในเมื่อเรือนหลังนั้นเจ้าก็ยกให้อาชางไปแล้ว”“ข้าเตรียมมาแล้ว ท่านป้าคงไม่ให้ข้ายกกลับกระมัง”“เอาเถิด คราวหน้าเจ้าอย่าได้หายหน้าไปนานเช่นนี้อีกเข้าใจหรือไม่”“เจ้าค่ะ” ซีซีนางรับปากไปอย่างงั้น เพราะหลังจากงานแต่งไห่ชางได้ไม่นาน นางก็หายหน้าไปเกือบจะสามเดือนตอนนี้วรยุทธ์ของซีซีแข็งแกร่งขึ้น ทั้งนางยังควบคุมพลังปราณที่แผ่ออกมาได้ตามความต้องการของนางแล้ว ด้วยอายุของซีซีตอนนี้เสี่ยวหยวนมีความเห็นว่านางควรจะหยุดฝึกเสียก่อน หลังจากนางถึงวัยปักปิ่นไปแล้วจะเริ่มฝึกอีกครั้ง“เสี่ยวหยวน หากข้าให้คนทั้งสิบของข้ากลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ เจ้ามีความเห็นเช่นใด”“เ

  • ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก   ร้านซีเซียงเป็นร้านของข้า

    นางไห่ซื่อไม่เพียงแต่ตัดชุดให้ซีซีเพิ่มหลายชุดเท่านั้น นางยังเตรียมผ้าซับระดูเอาไว้ให้อีกมัดใหญ่ด้วย “ข้าก็มัวแต่สนใจเรื่องในร้าน ไม่ได้ถามเจ้าเลยว่าระดูเจ้ามาแล้วหรือยัง”“เออ...” ความจริงมันมาแล้ว เพียงแต่นางมีผ้าอนามัยใช้เลยไม่ได้เดือดร้อน “ยังเจ้าค่ะ ใช้อย่างไรเจ้าคะ” นางเกาแก้มแก้เก้อนางไห่ซื่อมองซีซีอย่างเอ็นดู ก่อนจะดึงตัวนางเข้าไปสอนใช้ผ้าซับระดู การกระทำของนางไห่ซื่อเล็กๆ น้อยๆ แต่ทำให้ซีซีนางอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเห็นเครื่องอาบน้ำที่นางไห่ซื่อไปต่อแถวซื้อมาให้นางด้วยแล้ว ยิ่งทำให้นางตื้นตันใจซีซีเอื้อมมือไปกุมมือนางไห่ซื่อที่ปากยังพูดถึงข้อดีของเครื่องอาบน้ำไม่หยุด “ท่านป้า ข้ามีเรื่องจะบอกท่านเจ้าค่ะ ก่อนหน้านี้ที่ข้าไม่ได้บอก ท่านอย่าได้โกรธเคืองข้าเลย”“เรื่องอันใดกัน ข้าหรือจะโกรธเจ้า พูดมาเถิด”“ร้านซีเซียงเป็นร้านของข้าเจ้าค่ะ”“ห๊ะ!!! เจ้าว่าอันใดนะ”เสียงร้องของนางไห่ซื่อทำให้ไห่ฉิงที่อยู่ด้านนอกรีบวิ่งเข้ามาภายในห้อง “ยายเฒ่าเกิดเรื่องใดขึ้น”ซีซีนางจำต้องเล่าเรื่องทั้งหมดให้ทั้งสองคนฟัง แต่ไม่ได้บอกเรื่องที่นางเป็นเจ้าของสำนักคุ้มกันภัยหยวนซี ทั้งสองได้ฟั

  • ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก   ร้านเครื่องอาบซีเซียง

    สามวันต่อมาคนตระกูลไห่กับซีซีจึงได้ย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองชาวบ้านต่างก็คิดกันว่าคนตระกูลไห่ใจกว้างนักที่ยอมจ่ายเงินซื้อเรือนในเมืองให้บุตรกำพร้าตระกูลเกา หากซีซีนางไม่ห้ามตระกูลไห่ไม่ให้บอกผู้ใด เขาก็อยากจะแก้ต่างให้นางว่ามิได้ออกเงินให้นางเลยสักเหรียญทองแดงเดียว มีแต่นางมีมอบเงินให้พวกเขาทำการค้าและซื้อเรือนเองพอย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง ซีซีก็ติดต่อกับคนของนางได้ง่ายขึ้น พวกเขาล้วนแต่ลงมืออย่างรวดเร็ว ร้านเครื่องอาบน้ำเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ซีซีนางจะไปเยือนจวนของนางในยามค่ำคืน เพื่อนำสบู่เหลวและยาสระผมออกมาให้พวกเขาเปลี่ยนถ่ายใส่ขวดกระเบื้องภรรยาและบุตรของเกาอี เกาเอ้อ เกาซานก็รู้ความแม้จะพบเห็นเรื่องน่าประหลาดของซีซี แต่ก็ไม่มีผู้ใดพูดเอ่ยถามออกมา ต่างก็ก้มหน้าทำงานกันอย่างตั้งใจ“น้ำในโอ่ง เอาไว้ทำอาหารเท่านั้นเข้าใจหรือไม่ บุตรชายของพวกเจ้าถึงวัยเข้าสำนักศึกษาแล้ว หากพวกเขารักเรียนก็ส่งไปเรียนเถิด” ซีซีบอกเสี่ยวหลานภรรยาของเกาอี“นายหญิง แต่ว่า...บุตรของทาสไม่อาจเข้าสำนักศึกษาได้เจ้าค่ะ” น้ำตาของนางเอ่อคลออย่างน่าเห็นใจ ก่อนที่จะได้รับโทษบุตรชายของพวกนางต่างก็ได้เล่าเรียนในสำนักศ

  • ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก   เจ้าหมั้นหมายกับอาซานดีหรือไม่

    เกาอี เกาเอ้อและเกาซานเดินมาคุกเข่าลงตรงหน้าของซีซี “บุญคุณที่นายหญิงซื้อตัวมาให้พวกข้ากินอยู่อย่างสุขสบาย พวกข้าล้วนแต่ซาบซึ้งใจ แต่มีอีกหนึ่งเรื่องที่อยากจะรบกวนนายหญิง ตัวข้าน้อยและอาเอ้อ อาซาน ยังมีลูกเมียที่ถูกตีตราเป็นทาสอยู่ในโรงค้าทาส...”“ไปซื้อกลับมา แต่จำเอาไว้ เรื่องของข้า สิ่งใดพูดได้หรือไม่ควรพูด...พวกเจ้ารู้ดีอยู่แก่ใจ” นางกวาดสายตามองไปที่คนทั้งสิบ“ข้าน้อยเข้าใจแล้วขอรับ” ทั้งหมดรับคำของนาง“ข้าไปก่อน”พอซีซีกลับออกไปแล้ว เกาอู่ก็กระดกน้ำในถุงหนังลองดื่ม ตัวเขาเป็นผู้ฝึกวรยุทธ์เพียงแค่น้ำในถุงหนังไหลลงสู่ลำคอ เส้นลมปราณที่เคยติดขัดก็ไหลเวียนดีขึ้น อีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงเส้นลมปราณที่ขยายใหญ่ได้อย่างชัดเจน“พี่ใหญ่!!! นะ น้ำ น้ำ...” เขาพูดไม่ออก“อันใดของเจ้ากัน” เมื่อเป็นเช่นนั้น คนที่เหลือต่างก็เริ่มดื่มน้ำตามเกาอู่คนฝึกวรยุทธ์ย่อมรับรู้ได้ว่ามันเกิดความเปลี่ยนแปลงเช่นใด ต่างจากเกาจิ่วและเกาสือที่รับรู้ได้เพียงร่างกายของพวกเขาเบาสบายขึ้น“เป็นวาสนาของพวกเราที่ได้มาพบนายหญิง เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ทั้งหมด พวกเจ้าอย่าได้พูดออกไปเป็นอันขาด แม้แต่ลูกเมียของพวกเจ้าเองก็ด้

  • ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก   ต่อให้พวกเจ้าคิดหนีข้า ข้าก็ตามเจอ

    พอนายหน้าพาคนเข้ามาให้ซีซีเลือกอีกรอบ นางก็บอกให้เขาปลดโซ่ตรวนที่ข้อเท้าของเกาอีและเกาเอ้อออก เพื่อให้เขาออกไปจัดการเรื่องซื้อจวนพักและข้าวของที่จำเป็น นางมอบเงินให้เขาไปมากถึงหนึ่งพันตำลึงทอง โดยที่ไม่นึกเสียดายเลยสักนิด“นายหญิง ท่านจะให้ข้าถือเงิน...” นางไม่กลัวว่าเขาจะนำเงินหนีไปหรือไง“ยังต้องจัดการหลายเรื่อง ตัวข้าไม่อาจออกหน้าเองได้ทั้งหมด อีกอย่าง...ข้าไม่ต้องการให้ผู้ใดรู้ว่าข้าจะทำสิ่งใด เข้าใจหรือไม่ หาจวนได้แล้ว เจ้าก็มารับคนที่เหลือที่นี่ ข้าคงไม่ได้อยู่จัดการ เจ้าคงจัดการทุกสิ่งใด”“ขอรับ” นางห้ามไม่ให้พวกเขาติดต่อกับนาง หากมีสิ่งใดนางจะมาหาพวกเขาในเมืองเองซีซีซื้อคนเอาไว้ทั้งหมดสิบคน พอนางได้รับสัญญาเรียบร้อยก็กลับไปที่ร้านเครื่องเรือนตระกูลไห่ เกาอีที่ไปจัดการเรื่องซื้อจวน ถึงกับกุมขมับ เพราะไม่รู้ว่าจะแจ้งเรื่องที่อยู่ของพวกเขาให้นางรับรู้ได้อย่างไรแต่สิ่งที่พวกเขากังวลว่าจะบอกซีซีวิธีไหน วันต่อมาเมื่อนางติดตามนางไห่ซื่อมาที่ร้านเครื่องเรือน นางก็ไปหาพวกเขาถึงที่จวนได้อย่างแม่นยำ จนคนทั้งหมดตกใจจนพูดไม่ออก“นะ นายหญิง”“อืม เข้าไปคุยด้านใน” ซีซีรีบเข้าไปในจวนเพราะไม

  • ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก   เรียกข้าว่านายหญิง

    ซีซีเดินไปนั่งรอที่ห้องรับรอง ไม่นานนายหน้าก็พาคนทั้งแปดเข้ามาหานาง แต่ละคนรูปร่างสูงใหญ่กำยำ พอจะมองว่ามีฝีมือด้านการต่อสู้ไม่น้อย คนที่อยู่ใกล้ซีซีที่สุดนายหน้าแนะนำว่าเดิมเป็นถึงเจ้าสำนักคุ้มกันภัย เพียงแค่ขนสินค้าเถื่อนจึงได้ถูกทางการจับกุมและตัดสินโทษให้กลายเป็นทาสหลวง ท่าทีและแววตาของเขาดูจะไม่พอใจกับคำพูดของนายหน้าค้าทาสนัก เพียงแต่ทำอันใดไม่ได้“ข้าซื้อทั้งหมด เจ้าไปหาคนที่เก่งเรื่องการค้ามาเพิ่มให้ข้าอีกสองสามคนก็แล้วกัน”“ดะ ได้ ได้ขอรับ ทาสทั้งแปดคนสี่สิบตำลึงทองนะขอรับ”ซีซี ล้วงตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงทองออกมา “จะไปหาคนมาเพิ่มได้หรือยัง”“ข้าน้อยจะรีบไปประเดี๋ยวนี้เลยขอรับ” นายหน้ารับตั๋วเงินด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มภายในห้องตอนนี้มีเพียงซีซีกับบุรุษทั้งแปดคนที่นางเพิ่งจะซื้อมา “เจ้าคิดว่าตนเองไม่ผิดกระมัง” ซีซียกน้ำชาขึ้นดื่ม“ท่านเป็นเพียงแม่นางน้อยวัยไม่พ้นปิ่นปักจะไปรู้เรื่องใด แล้วคิดอย่างไรถึงได้ซื้อตัวพวกข้า” คดีที่พวกเขาโดนไม่ใช่คดีเล็กๆ สิ่งที่ขนย้ายเป็นถึงเกลือเถื่อนที่ถูกขุนนางมีอำนาจหลอกให้คุ้มกันไปส่งเขตชายแดน จึงไม่มีผู้ใดกล้ารับพวกเขาเอาไว้ทำงาน“หึหึ เจ้ายังไม่

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status