Mag-log in
ท่านรองหน้ามึนกับยัยอวบตัวแสบ
สเปกคือหนุ่มตี๋ร่างบาง แต่ไหงดันพลาดท่าเสียทีให้หุ่นหมีกล้ามแน่น แถมตื่นมาแจ็คพอตแตก เพราะผู้ชายหน้าตายที่เดินมาทวงสิทธิ์ความเป็นผัว ดันเป็นรองประธานคนใหม่!
"ลูกพีช" ครีเอทีฟมาร์เก็ตติ้งสาวสุดมั่น ฉลองความสำเร็จของแคมเปญล่าสุดด้วยการไปปาร์ตี้จนเมามาย และเพราะความเมาบวกกับบรรยากาศพาไป เธอจึงเผลอไปมีค่ำคืนเร่าร้อนแบบวันไนท์สแตนด์กับ "ขุนเขา" หนุ่มร่างยักษ์กล้ามโตที่ตรงข้ามกับสเปกของเธอทุกอย่าง เช้าวันต่อมาเธอรีบชิ่งหนีออกมาแบบสวยๆ กะว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอกันอีก ปล่อยให้มันเป็นแค่ความผิดพลาดในคืนเดียว
แต่โลกกลมยิ่งกว่าลูกฟุตบอล เมื่อเช้าวันจันทร์ที่บริษัทมีการเปิดตัวรองประธานคนใหม่ที่จะเข้ามารับช่วงต่อบริหารธุรกิจอาหารเสริม ผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าห้องประชุมดันเป็นผู้ชายหุ่นหมีที่เธอเพิ่งขย่มไปเมื่อคืน แถมอีตารองประธานหน้ามึนคนนี้ยังจำเธอได้แม่นยำตั้งแต่หัวจรดเท้า
แทนที่เขาจะทำเป็นไม่รู้จัก ขุนเขากลับเดินหน้าเข้าหาเธอแบบตรงไปตรงมาชนิดที่ลูกพีชตั้งรับไม่ทัน ความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาชอบเรียกเธอเข้าไปคุยงานในห้อง แล้วยิงประโยคชวนใจสั่นแบบหน้าตายเสมอ
"ผมอยากได้คุณอีก ตรงนี้มันแข็งเพราะคุณ ช่วยรับผิดชอบด้วยครับ"
แนะนำตัวละคร
ขุนเขา ภูเบศร์ กิจโภคิน รองประธานหนุ่มวัย 30 ปี ร่างใหญ่ หุ่นหมี มีกล้ามแน่นปั้ก นิสัยตรงไปตรงมา ซื่อสัตย์ ไม่เจ้าชู้ และเป็นคนปากตรงกับใจขั้นสุด คิดอะไรก็พูดออกมาแบบขวานผ่าซาก ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม รักใครรักจริงและเดินหน้าจีบแบบไม่พัก
ลูกพีช พิชชาภา ศิริโชติ พนักงานฝ่ายการตลาดสาววัย 26 ปี ร่างอวบสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน นิสัยกล้าได้กล้าเสีย มั่นใจในตัวเอง หัวไว และปากร้ายในบางครั้ง สเปกที่ตั้งไว้คือผู้ชายตัวเล็กๆ บอบบางน่าทะนุถนอม แต่ดันเผลอใจไปแซ่บกับหมีหน้าตายจนชีวิตวุ่นวายไปหมด
ตย.ตอนที่ 1
ลูกพีช พิชชาภา ศิริโชติ พนักงานฝ่ายการตลาดสาววัยยี่สิบหกปี เธอมั่นใจในตัวเองเกินร้อย รูปร่างอวบอั๋นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนแบบที่ผู้ชายหลายคนมองเหลียวหลัง แต่เธอกลับไม่เคยสนใจผู้ชายหุ่นล่ำบึกเลยสักนิด สเปกของเธอชัดเจนมาตั้งแต่สมัยมัธยม นั่นคือผู้ชายตัวเล็ก บอบบาง ผิวขาวจัด และดูน่าทะนุถนอมเท่านั้น
วันนี้เป็นวันศุกร์แห่งชาติ และยังเป็นวันฉลองความสำเร็จของแคมเปญโฆษณาตัวล่าสุดที่เธอทุ่มเทอดหลับอดนอนทำมาเป็นเดือน แก๊งสาวการตลาดจึงมารวมตัวกันที่ผับหรูใจกลางเมือง เสียงเพลงจังหวะอีดีเอ็มดังกระหึ่ม แสงไฟหลากสีสาดส่องไปทั่วบริเวณ
"คืนนี้ฉันต้องได้ ผู้ชายตี๋ ขาว บาง ฉันต้องการการเยียวยาอย่างหนัก" ลูกพีชประกาศกร้าวกลางโต๊ะวีไอพี มือเรียวคว้าแก้วช็อตกระดกพรวดเดียวหมดแก้ว
"มึงเบาได้เบายัยพีช แคมเปญผ่านแล้วก็จริง แต่เช้าวันจันทร์มึงต้องเตรียมตัวรับหน้าท่านรองประธานคนใหม่นะเว้ย" นานา เพื่อนสนิทเตือนสติพร้อมกับพยายามดึงแก้วเหล้าออกจากมือ
"ช่างท่านรองประธานสิวะ คืนนี้ฉันจะเอาคนนั้น"
นิ้วเรียวชี้เปะปะไปที่บาร์เครื่องดื่มโซนวีไอพี สายตาของลูกพีชพร่ามัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่อัดเข้าไปหลายขนาน เธอโฟกัสไปที่ร่างของผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งหันหลังให้ โครงหน้าด้านข้างดูหล่อเหลา ผิวขาวจัดทะลุแสงไฟสลัว บวกกับเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ใส่อยู่ทำให้ดูตัวเล็กบอบบางตรงสเปกทุกอย่าง
ลูกพีชไม่รอช้า ลุกพรวดพุ่งตรงไปหาเป้าหมายทันที ร่างอวบสัดส่วนเย้ายวนในชุดเดรสรัดรูปสีแดงสดเดินแหวกฝูงชนไปหยุดอยู่ข้างเก้าอี้สตูล
"มาคนเดียวเหรอคะสุดหล่อ"
ลูกพีชทิ้งตัวลงนั่งเบียดต้นแขนของเขา จงใจเบียดหน้าอกหน้าใจไซส์อวบอั๋นเข้าหาอย่างมีจริต ขุนเขา ภูเบศร์ กิจโภคิน ละสายตาจากแก้วเหล้าในมือ เขาหันมามองผู้หญิงแปลกหน้าที่จู่ๆ ก็พุ่งเข้ามาหา คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย
"ครับ" เสียงทุ้มต่ำตอบกลับสั้นกุด
"พีชก็มาคนเดียว ไปต่อกันไหมคะ"
สายตาคมกริบกวาดมองร่างอวบสัดส่วนโค้งเว้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นเต้นหรือหื่นกระหาย มีเพียงความนิ่งสงบที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่มุมปากได้รูปจะกระตุกยิ้มขึ้นมาเพียงเสี้ยววินาที
"ไปห้องผม หรือห้องคุณ"
ลูกพีชยิ้มกริ่มในใจ เสร็จแน่ไอ้หนุ่มตี๋หน้าหล่อ คืนนี้แม่จะจับกินให้กระดูกไม่เหลือ
"ห้องคุณสิคะ"
หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ที่ลูกพีชต้องรับบทเป็นแจ๋วประจำตัวรองประธานบริษัท ชีวิตการทำงานที่เคยสงบสุขพังทลายลงไม่เป็นท่า เธอต้องเดินเข้าออกห้องทำงานของขุนเขาเช้า กลางวัน เย็น จนเพื่อนในแผนกเริ่มมองด้วยสายตาแปลกๆวันนี้ลูกพีชตั้งใจจะเอาคืนคนหน้ามึนให้สาสม เธอเดินถือถุงพลาสติกส่งกลิ่นหอมฉุยเข้าขั้นรุนแรงเข้าไปในห้องทำงานของขุนเขา มื้อเที่ยงวันนี้เธอจัดส้มตำปูปลาร้าพริกสิบห้าเม็ด ไก่ย่าง และข้าวเหนียว มาเสิร์ฟถึงโต๊ะทำงานผู้บริหารระดับสูง"อาหารเที่ยงค่ะท่านรอง" ลูกพีชวางจานส้มตำสีแดงเถือกและส่งกลิ่นปลาร้าคลุ้งไปทั่วห้องแอร์ลงบนโต๊ะ "พอดีร้านอาหารตามสั่งคิวยาว ดิฉันเลยซื้อส้มตำหน้าตึกมาให้แทน หวังว่าเจ้านายจบนอกอย่างคุณคงกินได้นะคะ"เธอแสยะยิ้มมุมปาก กะว่าผู้ชายมาดเนี้ยบกระเพาะผู้ดีอย่างเขาต้องทนกลิ่นปลาร้าไม่ได้ และเผลอๆ อาจจะท้องร่วงจนต้องลางานไปหลายวัน จะได้เลิกมาวอแวกับเธอสักทีขุนเขาละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์ มองจานส้มตำตรงหน้าสลับกับใบหน้าสะใจของยัยตัวแสบ เขาดันแว่นตาเลนส์ใสขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบห่อข้าวเหนียวมาปั้นเป็นก้อนกลมๆ อย่างชำนาญ"ผมอยู่นอกก็จริง แต่ผมกินง่ายอยู่ง่ายครับ"
ลูกพีชผลักแผงอกกว้างสุดแรงเกิดเพื่อเอาตัวรอดจากการถูกต้อนให้จนมุม แต่ผู้ชายตรงหน้ากลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด เขายังคงยืนท้าวแขนกักขังเธอไว้กับขอบโต๊ะทำงาน ใบหน้าหล่อเหลาที่ประดับด้วยแว่นตาเลนส์ใสลอยอยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ"ลงทุนอะไรของคุณ แค่คืนเดียวอย่ามาทำเป็นทวงบุญคุณไปหน่อยเลยท่านรอง ยุคนี้วันไนท์สแตนด์มันเรื่องปกติ วินวินกันทั้งคู่ ถือซะว่าออกกำลังกายแก้หนาวก็แล้วกัน" ลูกพีชเชิดหน้าขึ้นเถียงฉอดๆ ไม่มีความรู้สึกใจเต้นแรงหรือหวั่นไหวใดๆ ทั้งสิ้น มีแต่ความหงุดหงิดที่โดนกวนประสาทไม่เลิกขุนเขายังคงตีหน้าตาย น้ำเสียงของเขาราบเรียบเหมือนกำลังอ่านรายงานการประชุม "วินวินตรงไหน คุณได้ความสุขไปเต็มๆ ร้องครางจนเสียงแหบ แต่ผมเสียตัวแถมได้เงินมาแค่พันห้า ค่าถุงยางคืนนั้นยังไม่ได้ทุนคืนเลย""นี่คุณ" ลูกพีชอ้าปากค้างกับความหน้าด้านหน้าทนของผู้ชายคนนี้ "ผู้ชายตัวโตขนาดนี้ยังจะมาทวงความบริสุทธิ์อะไรอีก ฉันเป็นผู้หญิงนะ ฉันยังไม่โวยวายเรียกร้องอะไรสักคำ""แต่ผมอยากเรียกร้อง" ขุนเขาขยับตัวเบียดเข้ามาใกล้จนหน้าขาของเขาสัมผัสกับกระโปรงทรงสอบของเธอ "ผมอยากได้คุณอีก ตรงนี้มันแข็งเพราะคุณ ช่วยรับผิดชอบด
เช้าวันจันทร์ที่แสนสดใสของใครหลายคน แต่นรกชะมัดสำหรับลูกพีช ร่างอวบในชุดทำงานกระโปรงทรงสอบสีดำก้าวเดินเข้ามาในออฟฟิศด้วยท่าทางแปลกประหลาด ขาทั้งสองข้างก้าวไม่ออกเต็มช่วงก้าว ความปวดร้าวแล่นริ้วตั้งแต่สะโพกลงไปถึงปลายเท้า ผลพวงจากศึกหนักเมื่อคืนวันศุกร์ยังคงตามหลอกหลอน"ยัยพีช ทำไมเดินหนีบขาแบบนั้นวะ แคมเปญจบแล้วแกกะจะเดินแฟชั่นโชว์ท่าใหม่หรือไง" นานา เพื่อนสนิทสาวประเภทสองแผนกเดียวกันเอ่ยทักเสียงแหลม"ตกเตียงย่ะ" ลูกพีชตอบปัดหน้าตาย รีบวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะทำงาน"ตกเตียงท่าไหนถึงเดินเหมือนคนเพิ่งโดนเปิดซิงแบบนี้ย๊ะ สารภาพมาซะดีๆ ว่าเมื่อคืนวันศุกร์แกได้หนุ่มตี๋ร่างบางกลับไปขย้ำสมใจอยากใช่ไหม""ตี๋บ้าตี๋บออะไร ไม่มีทั้งนั้นแหละ รีบเตรียมเอกสารพรีเซนต์งานเถอะน่า วันนี้มีประชุมใหญ่รับท่านรองประธานคนใหม่ไม่ใช่หรือไง" ลูกพีชรีบเปลี่ยนเรื่อง ตัดบทสนทนาก่อนที่เพื่อนสนิทจะจับพิรุธได้มากกว่านี้ ภาพผู้ชายตัวโตกล้ามแน่นในหัวยังตามหลอกหลอนจนเธออยากจะมุดแผ่นดินหนี"เออใช่ แกเช็กสไลด์ให้เป๊ะเลยนะเว้ย ได้ข่าวว่าท่านรองคนนี้ดุมาก เพิ่งบินกลับมาจากเมืองนอกเพื่อมารับช่วงบริหารต่อจากท่านประธานโดยเฉพาะ
ลูกพีช พิชชาภา ศิริโชติ พนักงานฝ่ายการตลาดสาววัยยี่สิบหกปี เธอมั่นใจในตัวเองเกินร้อย รูปร่างอวบอั๋นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนแบบที่ผู้ชายหลายคนมองเหลียวหลัง แต่เธอกลับไม่เคยสนใจผู้ชายหุ่นล่ำบึกเลยสักนิด สเปกของเธอชัดเจนมาตั้งแต่สมัยมัธยม นั่นคือผู้ชายตัวเล็ก บอบบาง ผิวขาวจัด และดูน่าทะนุถนอมเท่านั้นวันนี้เป็นวันศุกร์แห่งชาติ และยังเป็นวันฉลองความสำเร็จของแคมเปญโฆษณาตัวล่าสุดที่เธอทุ่มเทอดหลับอดนอนทำมาเป็นเดือน แก๊งสาวการตลาดจึงมารวมตัวกันที่ผับหรูใจกลางเมือง เสียงเพลงจังหวะอีดีเอ็มดังกระหึ่ม แสงไฟหลากสีสาดส่องไปทั่วบริเวณ"คืนนี้ฉันต้องได้ ผู้ชายตี๋ ขาว บาง ฉันต้องการการเยียวยาอย่างหนัก" ลูกพีชประกาศกร้าวกลางโต๊ะวีไอพี มือเรียวคว้าแก้วช็อตกระดกพรวดเดียวหมดแก้ว"มึงเบาได้เบายัยพีช แคมเปญผ่านแล้วก็จริง แต่เช้าวันจันทร์มึงต้องเตรียมตัวรับหน้าท่านรองประธานคนใหม่นะเว้ย" นานา เพื่อนสนิทเตือนสติพร้อมกับพยายามดึงแก้วเหล้าออกจากมือ"ช่างท่านรองประธานสิวะ คืนนี้ฉันจะเอาคนนั้น"นิ้วเรียวชี้เปะปะไปที่บาร์เครื่องดื่มโซนวีไอพี สายตาของลูกพีชพร่ามัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่อัดเข้าไปหลายขนาน เธอโฟกัสไปท
ท่านรองหน้ามึนกับยัยอวบตัวแสบสเปกคือหนุ่มตี๋ร่างบาง แต่ไหงดันพลาดท่าเสียทีให้หุ่นหมีกล้ามแน่น แถมตื่นมาแจ็คพอตแตก เพราะผู้ชายหน้าตายที่เดินมาทวงสิทธิ์ความเป็นผัว ดันเป็นรองประธานคนใหม่!"ลูกพีช" ครีเอทีฟมาร์เก็ตติ้งสาวสุดมั่น ฉลองความสำเร็จของแคมเปญล่าสุดด้วยการไปปาร์ตี้จนเมามาย และเพราะความเมาบวกกับบรรยากาศพาไป เธอจึงเผลอไปมีค่ำคืนเร่าร้อนแบบวันไนท์สแตนด์กับ "ขุนเขา" หนุ่มร่างยักษ์กล้ามโตที่ตรงข้ามกับสเปกของเธอทุกอย่าง เช้าวันต่อมาเธอรีบชิ่งหนีออกมาแบบสวยๆ กะว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอกันอีก ปล่อยให้มันเป็นแค่ความผิดพลาดในคืนเดียวแต่โลกกลมยิ่งกว่าลูกฟุตบอล เมื่อเช้าวันจันทร์ที่บริษัทมีการเปิดตัวรองประธานคนใหม่ที่จะเข้ามารับช่วงต่อบริหารธุรกิจอาหารเสริม ผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าห้องประชุมดันเป็นผู้ชายหุ่นหมีที่เธอเพิ่งขย่มไปเมื่อคืน แถมอีตารองประธานหน้ามึนคนนี้ยังจำเธอได้แม่นยำตั้งแต่หัวจรดเท้าแทนที่เขาจะทำเป็นไม่รู้จัก ขุนเขากลับเดินหน้าเข้าหาเธอแบบตรงไปตรงมาชนิดที่ลูกพีชตั้งรับไม่ทัน ความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาชอบเรียกเธอเข้าไปคุยงานในห้อง แล้วยิงประโยคชวนใจสั่นแบบหน้าตายเสมอ"ผมอยา







