Partager

จิ่งซีของข้า

Auteur: Ai Chi Tudou
last update Date de publication: 2025-02-28 12:16:27

‘ไอ้รูปหล่อเป็นท่านอ๋องหรอกหรือ แต่ผู้ชายมักมากไม่เห็นจะน่าคบสักนิด’ เหอชุนหลานดูแคลนบุรุษในใจ ยิ่งเห็นสตรีข้างกายเขาก็รู้สึกทั้งสงสารและสมเพชในเวลาเดียวกัน คิดดังนั้นก็จูงมือเสี่ยวเหมยให้รีบเดินออกห่างจากพวกเขาทันที

            “ตลาดกลางคืนมักขายอาหารกับเครื่องประดับ พวกของขวัญชิ้นเล็กๆ สินะ” เหอชุนหลานกวาดสายตามองโดยรอบเพื่อที่จะคิดธุรกิจของตนเองบ้าง พอได้เงินจากอ๋องหื่นกามมานางจะได้เอามาเป็นเงินทุนตรงนี้

            นางเดินไปนั่งที่เก้าอี้หลบมุมตัวหนึ่ง พลางมองผู้คนที่เดินผ่านไปมา สังเกตเห็นว่ามีแต่คู่หนุ่มสาวที่มาด้วยกันเป็นส่วนใหญ่

            “ข้าเย็บชุดชั้นในขายดีกว่า เอาแบบยั่วๆ ผู้หญิงซื้อใส่ยั่วผู้ชาย ส่วนผู้ชายก็ซื้อให้คนรัก สร้างกิจกรรมบนเตียงที่จืดชืดให้กลับมาเร่าร้อนเหมือนดั่งครั้งแรกที่ถึงเนื้อถึงตัวกัน”

            เหอชุนหลานยิ้มภูมิใจกับความคิดของตนเอง นางวางแผนไว้ว่าพรุ่งนี้จะต้องหาเวลาออกไปสำรวจตลาดผ้า จะได้เลือกแบบและลวดลายไว้ล่วงหน้า

            ~~~~~~~~

เมื่อกลับมาถึงจวนไป๋หลิน เหอชุนหลานก็ลงอ่างแช่น้ำร้อนให้ร่างกายผ่อนคลาย ดีที่ท่านอ๋องเจ้าของจวนยังไม่กลับ นางจึงแช่น้ำอย่างสบายใจ

ลงแช่น้ำได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ประตูเรือนก็ถูกเปิดออกด้วยความแรง เหอชุนหลานร้องด้วยความตกใจแต่ก็หาเสื้อผ้ามาปกปิดร่างกายไม่ทันเสียแล้ว

“กรี๊ด เจ้าจะเข้าห้องข้าโดยไม่เคาะประตูไม่ได้นะ” เหอชุนหลานพูดด้วยความหงุดหงิดใส่ชายหนุ่ม

เพียงแต่อีกฝ่ายไม่ได้ใส่ใจในสิ่งที่นางพูด เขาเดินย่างก้าวมาข้างอ่างน้ำจากนั้นก็ถอดอาภรณ์ของตนออกจากร่างอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่กี่ลมหายใจ เรือนกายกำยำก็ลงอ่างน้ำเดียวกับเหอชุนหลาน

“ขัดหลังให้ข้า” เขาหันหลังให้หญิงสาวแล้วออกคำสั่งเสียงเข้ม

“คนอะไรเอาแต่ใจ เพิ่มเงินให้ข้าด้วยล่ะ” สตรีเอ่ยน้ำเสียงโมโห มือเรียวคว้าผ้ามาขัดหลังตามที่เขาสั่ง “แล้วมาหาข้าทำไม วันนี้น่าจะอยู่กับผู้หญิงคนอื่นสิ”

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าอยู่กับสตรีนางอื่น” บุรุษหันหน้ามาจ้องนางด้วยแววตาคาดคั้น

“คนมักมากอย่างท่าน จะไปหาสตรีหลายคนมาปรนนิบัติไม่เห็นจะแปลก แต่ข้าขอเตือนท่านก่อนเลยนะ ระวังโรคทางเพศสัมพันธ์ด้วย ท่านอาจไม่กลัวแต่ข้ากลัว” สตรีขัดไปบ่นไปจนบุรุษทั้งโมโหทั้งอยากหัวเราะในเวลาเดียวกัน

“โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์คืออะไร” เขาถามนางเสียงเคร่งขรึม

เหอชุนหลานถอนหายใจเสียงดัง “โรคที่เกิดขึ้นหลังจากมีเพศสัมพันธ์ เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีพาหะของโรค ก็จะแพร่เชื้อไปที่อีกฝ่ายได้ พูดง่ายๆ ก็คือ หากท่านมีเชื้อโรคที่ไอ้นั่นของท่าน แล้วไปมีอะไรกับสตรี เชื้อโรคที่ไอ้นั่นก็จะมาติดที่ตรงนั้นของสตรี ข้าอธิบายขนาดนี้แล้วเข้าใจหรือไม่”

“อ่อ” บุรุษพยักหน้า เขายกมือหนาดึงเหอชุนหลานให้มานั่งทับบนตักของตนเอง

ร่างบางของสตรีเมื่อใกล้ชิดกับร่างแกร่งของบุรุษ เหอชุนหลานก็รู้ได้ว่าส่วนสำคัญของอีกฝ่ายเริ่มขยายขนาดและแข็งตัวอย่างรวดเร็ว และตอนนี้ส่วนนั้นเริ่มมาถูกับกลีบเนื้อนุ่มของนาง

“อื้อ เจ้ามันลามกจริงๆ” สตรีพูดก่อนส่งเสียงครางออกมาเมื่อเต้านมอวบนุ่มถูกมือแกร่งขยำเล่นอย่างมันมือ

“จับมันยัดใส่ของเจ้า” พูดบุรุษโน้มใบหน้าหล่อเหลาของตนให้จมูกและริมฝีปากวนเวียนแถวลำคอระหงแล้วออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

เมื่อครู่ตอนที่เขาอยู่ตลาดกับคุณหนูกวงบุตรสาวแม่ทัพพิทักษ์เมือง นางเอาแต่ยั่วยวนเขาจนเขาแทบทนไม่ไหวอยากกลับจวนมาหาเหอชุนหลาน เมื่อมาถึงเขาก็ไม่รอช้ารีบมาหานางแล้วก็ถอดเสื้อผ้าลงอ่างน้ำพร้อมกับนาง

ถึงตอนนี้ให้ลองรักในน้ำเขาก็พร้อมรับความแปลกใหม่เต็มที่

“ข้าบอกว่าจับมันยัดใส่ของเจ้า” เขาเน้นเสียงอีกครั้งทั้งยังพ่นลมหายใจรดใบหูจนร่างบางสั่นสะท้าน

เหอชุนหลานส่ายศีรษะแล้วปฏิเสธทันใด “เจ้ารู้หรือไม่ว่าการมีเพศสัมพันธ์ในน้ำทำให้เสี่ยงต่อการติดโรคทางเพศสัมพันธ์มากกว่าเดิม อีกทั้งยังทำให้ช่องคลอดฝืด ไม่ราบรื่นเหมือนกับการมีอะไรกันบนบก”

“หืม เจ้ารู้เรื่องพวกนี้ด้วยหรือ ทำข้าประหลาดใจยิ่งนัก” บุรุษพูดพลางดันร่างบางให้ลุกขึ้นยืนมือจับขอบอ่างไม้ ส่วนเขาก็ยืนขึ้นอยู่ด้านหลังนาง สายตามองแผ่นหลังที่ขาวเนียนไปจนถึงรอยสักรูปกล้วยไม้ที่บั้นเอว

นิ้วเรียวลูบรอยสักนั้นเบาๆ ก่อนที่จัดยัดเอาความใหญ่โตใส่ส่วนสำคัญของหญิงสาว เหอชุนหลานส่งเสียงครางออกมาเมื่อแก่นกายใหญ่เข้ามาภายในตนเองจนสุดลำ

เมื่อเอวสอบของบุรุษเริ่มขยับ ฝ่ามือหนาของเขาก็จับที่เต้าอวบอิ่มแล้วบีบพร้อมกับกระแทกท่อนเอ็นเป็นจังหวะสอดคล้องกัน เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังขึ้นพร้อมกับเสียงน้ำในอ่างที่กระเพื่อมตามการเคลื่อนไหวของคนทั้งสอง

‘บอกว่าทำในน้ำไม่ดี พี่แกเลยให้ยืนแช่น้ำทำแทน มันเมื่อยนะ’ เหอชุนหลานคิดในใจก่อนร้องครางเสียงหวานออกมาเมื่อจุดเสียวถูกกระตุ้นไปมาซ้ำๆ

“ร้องออกมาอีก เรียกชื่อข้า” น้ำเสียงแหบพร่าถูกพ่นใส่ข้างหูของหญิงสาวในขณะที่ขาเรียวข้างหนึ่งถูกจับยกขึ้นสูง

ยกขึ้นแบบนี้ยิ่งทำให้แก่นกายเข้าออกสะดวกมากขึ้น ทั้งยังเพิ่มความรู้สึกเสียวซ่านให้กับหนุ่มสาวมากขึ้น

“อื้อ” เหอชุนหลานร้องเสียงดังก่อนพูดเสียงสั่น “ข้าไม่รู้จักชื่อเจ้า”

“จิ่งซี ข้าชื่อจิ่งซี” บุรุษกล่าว เขาซุกใบหน้าของตนที่ข้างลำคอของเหอชุนหลาน ริมฝีปากและจมูกวนเวียนแถวพวงแก้มนุ่ม ส่วนมือก็ยังซุกซนอยู่ที่เต้าอวบและโคนขาที่เรียวขาว

การสัมผัสบริเวณตำแหน่งอ่อนไหว ทำให้สตรีร้องครางถี่กว่าเดิม ความเสียวซ่านแต่ละบริเวณแล่นมารวมกันที่ท้องน้อยก่อนกระจายไปทั่วร่าง

“อ่า จิ่งซี จิ่งซีของข้า” สตรีสติพร่าเลือนพูดตามที่เขาสั่งโดยไม่คิด

“จิ่งซีของเจ้าหรือ” บุรุษพ่นลมหายใจใส่แก้มนางอีกครั้ง “ดี ข้าชอบ” พูดจบเขาก็ไม่ลีลา ขยับบั้นเอวให้แก่นกายใหญ่มุดเข้าออกโพรงรักทั้งหนักและเร็ว ไม่นานนักน้ำใสก็ถูกหลั่งออกมาเป็นจำนวนมาก

            “จิ่งซี ข้าเสร็จแล้ว” เหอชุนหลานร้องออกมาพร้อมกับทิ้งกายอยู่ในอ้อมแขนของเขา ตอนนี้ร่างบางไร้เรี่ยวแรง มีเพียงที่ส่วนล่างที่ตอดรัดท่อนเอ็นใหญ่อย่างรุนแรง

            “เจ้าตอดข้าแบบนี้....อื้อ” บุรุษยังพูดไม่ทันจบ ร่างหนาก็กระตุกเล็กน้อยแล้วหลั่งน้ำรักขาวขุ่นออกมาจนล้นโพรงหวานของหญิงสาว

            เขาดึงร่างบางให้ลงนั่งในน้ำอีกครั้ง ชักแก่นกายของตนออกแล้วบรรจงใช้มือหนาลูบไล้เรือนร่างงามอย่างเบามือ

            “ข้าช่วยเจ้าทำความสะอาดเอง” เขายังคงพูดเสียงแหบพร่า มือหนาเลื่อนไล้ไปทั่วร่างและหยุดเน้นแถวหน้าอกและเนินอูมรวมถึงกลีบเนื้อนุ่มจนเหอชุนหลานครางออกมาอีกครั้ง

            “ก็ได้ ข้าไม่แกล้งเจ้าแล้ว หากไม่มีงานที่ต้องทำ คืนนี้คงอยู่กับเจ้าทั้งคืน” บุรุษพูดน้ำเสียงอ่อนโยนจนใจของเหอชุนหลานหวั่นไหว นางรู้สึกว่าการมีสัมพันธ์ครั้งนี้ใกล้เคียงกับที่คนรักทำต่อกัน เพียงแต่นางเก็บความคิดที่ไร้สาระนี้อย่างรวดเร็ว มือเรียวผลักชายหนุ่มออกจากตัวทันที

            “เช่นนั้นเจ้าก็ไปได้แล้ว ขาอีกข้างของข้าแช่น้ำจนเปื่อยแล้ว”

            “ได้สิ” บุรุษอมยิ้มเมื่อเห็นท่าทางกระเง้ากระงอดของหญิงสาว เขาก้มลงจุมพิตริมฝีปากอวบอิ่มอยู่พักใหญ่แล้วจึงขึ้นจากน้ำสวมเสื้อคลุมจากไป

            “จูบเหรอ ฉันมีจูบแรกแล้วสินะ” เหอชุนหลานพูดเบาๆ กับตนเอง ในทุกครั้งที่มีอะไรกับจิ่งซี บุรุษรูปงามคนนี้ เขาก็ทำเหมือนบุรุษที่แค่ต้องการปลดปล่อย จู่โจมเพียงหน้าอกกับส่วนล่างเท่านั้น นึกไม่ถึงว่าครั้งนี้เขาจะถึงขั้นจูบอย่างโรแมนติก

            ดวงตาหวานมองตามร่างใหญ่ของบุรุษที่เพิ่งเดินออกไปไม่นาน “แบบนี้ก็ไม่เลวนะ”

            เหอชุนหลานพูดจบก็ออกจากอ่างน้ำ เสี่ยวเหมยรีบเข้ามาพยุงและช่วยนางแต่งตัวด้วยความว่องไว นางใช้สายตาสำรวจทั่วร่างบางก่อนพูดน้ำเสียงเขินอาย

            “รอยรักของคุณหนูมีเยอะทุกครั้งเลยนะเจ้านะ แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่จะหายกัน”

            รอยแดงเก่ายังไม่ทันจาง ชายหื่นกามก็ทำให้มีใหม่ตลอด เหอชุนหลานมุ่ยหน้าก้มลงมองดูที่ตัวและขาของตน

            “นายท่านไม่เคยมีอะไรกับสตรีคนอื่นเกินหนึ่งครั้ง คุณหนูเป็นคนแรกที่นายท่านมาหาทุกคืน” เสี่ยวเหมยยังคงเล่าให้เหอชุนหลานฟัง

            “แล้วสตรีคนอื่นค้างที่จวนหรือไม่ คงเป็นเพราะต้องส่งพวกนางกลับ เขาถึงทำได้แค่ครั้งเดียวล่ะสิ ต่างจากข้าที่ตอนนี้อยู่ที่นี่ทุกวัน”

            เสี่ยวเหมยได้ยินก็เงียบไป นางก็ไม่เข้าใจเหตุผลของเจ้านายตนเหมือนกัน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   เด็กน้อย

    “เจ้าหยุดปากมาคุยกับข้าก่อนได้ไหม” เหอชุนหลานบ่นซินเค่อซีที่ตอนนี้กำลังง่วนอยู่แถวหน้าอกอวบอิ่มของตน บุรุษเงยหน้าขึ้น แล้วส่งสายตาหวานเชื่อมแก่สตรีตรงหน้า “ข้าเตรียมพร้อมสำหรับลูกตัวน้อย เมื่อเขาเกิดมาจะได้มีเต้านมใหญ่ๆ น้ำนมไหลคล่องๆ” “ทะลึ่ง ทำตัวเป็นเครื่องปั๊มนมไปได้” เหอชุนหลานหัวเราะร่วน ก่อนใช้นิ้วเรียวบีบแก้มบุรุษของตน “เจ้าไม่พูดคุยร่ำสุรากับองค์รัชทายาทหรืออย่างไร ถึงได้ให้พวกเขาไปอยู่ที่เรือนแมกไม้ไกลขนาดนั้น” เหอชุนหลานเอ่ยถาม นางคิดว่าบุรุษทั้งสองไม่ได้เจอกันหลายเดือน น่าจะอยากสนทนากันมากกว่านี้ “เจ้าคิดว่าเรื่องของข้าสำคัญ หรือเรื่องของเหอชิวจวี๋สำคัญกว่ากันล่ะ ตอนนี้ในหัวของสยงฺคุนคงมีแต่เรื่องทำลูกให้ได้โดยเร็วที่สุด” ซินเค่อซีหัวเราะ สายตาจ้องมองหน้าอกอวบอิ่มไม่วางตา “ข้าก็ต้องขยันเช่นกัน รอลูกคนนี้คลอดออกมาก็จะได้มีคนต่อไปได้เลย” “ข้าไม่ใช่แม่พันธุ์นะ” เหอชุนหลานมองค้อนอีกฝ่าย นางกัดริมฝีปากก่อนเอื้อมมือบางไปที่จุดสำคัญของเขา “เจ้าเป็นพ่อพันธุ์หรืออย่างไร ขอข้าดูหน่อย” “ได้ ข้าจะให้เจ้าดูทั้งคืนแ

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   วิธีรั้งตัว

    เมื่อเหอชุนหลานตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าซินเค่อซีนอนอยู่ด้านข้างจ้องมองใบหน้านางไม่วางตา สตรีเบี่ยงหน้าหลบด้วยความตกใจ เมื่อตั้งสติได้จึงหันไปส่งยิ้มหวานละมุนให้แก่เขา ซินเค่อซีเห็นดังนั้นก็อมยิ้ม เขาคว้าร่างบางให้แนบชิดกับกายแกร่งของตนเอง ริมฝีปากบางจุมพิตที่หน้าผากสตรีแล้วเลื่อนไปจุมพิตที่ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างรักใคร่ “หลานหลาน สยงฺคุนกับเหอชิวจวี๋เล่าเรื่องที่นางได้พบให้ข้าฟัง” บุรุษเล่าเรื่องที่ตนพูดคุยให้กับเหอชุนหลานฟังด้วยสีหน้าอันเป็นกังวล เขากลัวว่าเหอชุนหลานกับลูกน้อยในท้องของตนอยู่ดีๆ จะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยดั่งเช่นคราวก่อน หากนางไม่อยู่กับเขา แล้วเขาจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไรดี “เช่นนั้นพรุ่งนี้พวกเราไปหานักพรตตู้เสินกันเถอะ ข้าได้ยินมาว่าเขารอบรู้ทุกเรื่อง” เหอชิวหลานกล่าว นางทำท่าทางสบายใจเพื่อไม่ให้บุรุษรู้สึกวิตกกังวล ดีที่ระหว่างการเดินทาง ได้ยินว่านักพรตตู้เสินรู้สรรพสิ่งในใต้หล้า ไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบันและอนาคต เหอชุนหลานจึงคิดตั้งแต่แรกแล้วว่าจะต้องไปหาเพื่อแก้ไขอนาคตที่ไม่อาจคาดการณ์ได้

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   ออกงาน

    ไห่ซานเข้ามาภายในเรือน เขามีท่าทางกระอักกระอ่วนอย่างชัดเจน แต่เมื่อเห็นสายตาคาดคั้นของเจ้านายตน เขาจึงต้องเอ่ยรายงาน “องค์รัชทายาทแคว้นเป่ยจ้านติดต่อมาว่าอยากพบประมุขหอเทียบสวรรค์ขอรับ อีกอย่าง ฮ่องเต้ซีหนานก็ส่งเทียบเชิญให้นายท่านไปงานคัดเลือกราชบุตรเขยขององค์หญิงรอง” “ไม่พบ ไม่ไป” ซินเค่อซีตอบรวดเร็ว เมื่อก่อนที่เขาเป็นเสิงโหย่วอ๋องที่เป่ยจ้านก็ไม่เห็นจะมีผู้ใดมารบกวนอยากเจอประมุขหอเทียบสวรรค์ เหตุใดพอเขากลับมาอยู่จวน แต่ละแคว้นจึงต้องการอยากพบเขานัก “ฮ่องเต้ซีหนานอยากได้เจ้าเป็นราชบุตรเขยหรือเปล่า” เหอชุนหลานที่เปลี่ยนเสื้อผ้าและล้างหน้าทำผมเรียบร้อยแล้วเดินออกมาจากฉากกั้นแล้วเอ่ยแซวอารมณ์ดี “ข้ามีฮูหยินคนเดียวพอแล้ว” ซินเค่อซีตอบ แต่คิ้วหนากลับขมวดครุ่นคิด “ช่วงนี้ก็ไม่มีสงคราม ไม่มีภัยธรรมชาติ การเมืองของแต่ละแคว้นปกติ เรื่องภายในยุทธภพยิ่งไม่มีปัญหา แล้วพวกเขาต้องการพบข้าทำไม” “สงสัยก็ไปพบเสียสิ” เหอชุนหลานกล่าว “แต่ถ้าไม่อยากรู้ก็ไม่ต้องไป ข้าคิดว่าฮ่องเต้ซีหนานอยากได้เจ้าเป็นราชบุตรเขย ส่วนรัชทายาทสยงฺคุน

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   บังเอิญเจอ

    “หลานหลาน ตอนนั้นเจ้าตกแม่น้ำแล้วหายไปไหนมา ใครช่วยเจ้า อีกอย่างเจ้าเข้าไปในเมืองหลวงได้อย่างไร” ซินเค่อซีถามคำถามที่ค้างคาใจมานาน เขาส่งคนคอยสอดส่องค้นหานางในแต่ละเมือง แต่อยู่ดีๆ นางกลับปรากฏกายในเมืองหลวงโดยไม่มีผู้ใดพบเห็นเหอชุนหลานซึ่งนอนภายในอ้อมแขนของเขา นางยกมือขึ้นมาลูบอกแกร่งของบุรุษ ในหัวครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะบอกเขาอย่างไรดี“ข้ามาจากที่แสนไกล ไกลเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการถึง ข้าตกน้ำจากที่บ้านของข้า รู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ที่นี่ ครั้งนั้นที่ข้าตกแม่น้ำ ข้าก็ได้กลับไปบ้านของข้า และที่ข้ากลับมาที่นี่อีกครั้ง....”เหอชุนหลานยังไม่ทันพูดจบ ซินเค่อซีก็พูดแทรกขึ้น “เพราะว่าเจ้าตกน้ำสินะ”“อืม” สตรีพยักหน้าตอบรับ “ข้าไม่รู้เหมือนกันว่าจะอยู่กับเจ้าได้อีกนานเท่าไหร่ หากข้าตกน้ำอีกครั้ง แล้วจากไปโดยที่กลับมาไม่ได้ ก็คงต้องฝากเจ้าดูแลลูกของเราด้วย”“ไม่ได้” บุรุษรีบปฏิเสธทันควัน “เจ้าต้องอยู่กับข้า ต้องอยู่ดูแลเลี้ยงลูกกับข้าไปจนแก่เฒ่า ไม่ได้ ข้าจะสั่งถมลำธารถมแม่น้ำภายในบริเวณจวนให้หมด” ซินเค่อซีรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่เหอชุนหลานรีบดึงแขนของเขาเอาไว้“นี่มันดึกมากแล้ว เจ้าจะไปรบ

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   กล้วยไม้สีม่วง

    หลังจากทำพิธีเสร็จ สยงฺคุนก็รีบพาเหอชิวจวี๋จากไปด้วยความใจร้อน เรื่องเมื่อคืนเขาต้องรับผิดชอบนางอย่างเต็มที่ จึงจะไปขอฮ่องเต้ออกราชโองการพระราชทานงานมงคลให้เขาและเหอชิวจวี๋อีกอย่าง เขาได้ลิ้มลองความอ่อนนุ่มและหอมหวานของสตรีแล้ว จะให้เขามาอดทนรอวันแต่งงานนานๆ คงทนไม่ไหวรีบแต่งงานภายในเดือนสองเดือนเลยยิ่งดี“จิ่งซี ไว้ข้าแต่งงานเรียบร้อยแล้วจะรีบมาหาเจ้าทันที” เขาพูดหน้าสุสานก่อนจากไป~~~~~~~~หลังจากจัดการเรื่องราวต่างๆ เสร็จเรียบร้อย ซินเค่อซีก็เปลี่ยนชุดแล้วขึ้นมานั่งรถม้ากับเหอชุนหลาน เขาไม่รีบเดินทางกลับจวนตัวเอง แต่สั่งให้รถม้าแวะจอดแทบทุกเมืองที่ผ่านทางโรงเตี๊ยมเหม่ยสือห่าวจิ่วเหอชุนหลานนั่งถอนหายใจ สายตามองค้อนซินเค่อซีที่สั่งอาหารไม่ยอมหยุด“เจ้าจะสั่งอะไรเยอะนัก กินหมดอย่างนั้นหรือ” ตลอดทางที่ผ่านมาบุรุษผู้นี้ก็สั่งแต่อาหารขึ้นชื่อแล้วบังคับให้นางกินทุกอย่าง อ้างว่าลูกในท้องต้องได้กินแค่ของอร่อยตอนแรกนางก็ยอมกินอยู่หรอก แต่พอผ่านหลายเมืองเข้านางก็กินไม่ไหว ตอนนี้อาหารที่กินเข้าไปยังเต็มภายในกระเพาะอาหาร“ฮูหยินของข้าอยากกินอะไร อยากได้อะไรข้าก็สามารถหามาให้ได้ทุกอย่าง ข้า

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   จับคู่

    “เดี๋ยวหาที่หยุดพัก กางกระโจมใหญ่หลายหลังหน่อย” ซินเค่อซีส่งเสียงออกคำสั่งดังออกมาจากโลงไม้ เขาคิดแผนการบางอย่างได้อย่างรวดเร็ว“ขอรับ” ไห่ต้ากับไห่ซานขานรับ แล้วแยกย้ายไปจัดการตามคำสั่งของเจ้านายตนเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม รัชทายาทก็พาเหอชิวจวี๋มาถึงกระโจมที่พักของขบวนซินเค่อซี กระโจมหลังใหญ่ที่สุดวางโลงไม้ของซินเค่อซีไว้ตรงกลาง ส่วนกระโจมหลังอื่นตั้งอยู่รอบกระโจมนี้เหอชิวจวี๋เข้ามาภายในกระโจมก่อน นางมาคุกเข่าพูดกับโลงไม้ด้วยสีหน้าและท่าทางน่าสงสาร“เสิงโหย่วอ๋อง แม้ข้าจะจำเรื่องระหว่างเราไม่ได้ แต่ถ้าหากข้าเป็นสตรีของท่านแล้ว ข้าก็จะไม่ทิ้งท่านไปไหน”รัชทายาทเดินมาอยู่หลังหญิงสาว เขายกมือหนาขึ้นมาจับไหล่ปลอบใจนาง “เสิงโหย่วอ๋องไปดีแล้ว เจ้าอย่าทำให้น้ำตารั้งเขาไว้ เดี๋ยวเขาจะไปไม่สงบ เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ ตอนเช้าจะได้มีแรงเดินทาง”“เพคะ” เหอชิวจวี๋ไม่กล้าปฏิเสธความหวังดีของบุรุษ นางจึงตอบรับแล้วจากไปอย่างเงียบๆ“นี่เหอชิวจวี๋หรือ เหมือนข้าราวกับฝาแฝด” เหอชุนหลานที่แอบมองอยู่ดูสตรีอีกคนด้วยความประหลาดใจ “ที่จริงหน้าเหมือนก็ไม่เท่าไหร่ แต่ชื่อแซ่ดันใกล้เคียงกันน่ะสิ แปลกดีแฮะ”เ

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   ข้อเรียกร้อง

    จวนสกุลเหอ“นายท่าน มีคนนำกล่องไม้นี้มาให้ขอรับ บอกว่าเป็นของคุณหนูสาม” พ่อบ้านของจวนยื่นกล่องไม้ขนาดไม่ใหญ่นักส่งให้เหอตง ผู้นำสกุลเหอ ทั้งยังเป็นบิดาของเหอชิวจวี๋บุรุษวัยกลางคนรับกล่องไม้มาเปิดดูด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นสิ่งของข้างในก็เขวี้ยงทิ้งลงพื้นแทบจะทันที“ใครกันมันบังอาจเช่นนี้ หยา

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   คืนแรกที่ข้ามเวลา

    “อ๊ะ อ้า อืม” เสียงครางหวานจากปากสตรีที่ยังไม่ได้สติสัมปชัญญะดังขึ้นต่อเนื่อง ทำให้ร่างแกร่งที่คร่อมอยู่บนตัวนางขยับเอวสอบเร็วและแรงมากขึ้น“ขนาดหลับอยู่ยังตอบสนองดีขนาดนี้ คุณหนูสามสกุลเหอนี่เก่งเสียงจริง” บุรุษใบหน้าหล่อเหลาพูดขณะที่เหงื่อซึมออกทั่วสรรพางค์กายเขาเริ่มบรรเลงเพลงรักกับสตรีสกุลเหอ

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   กลับมา

    หลังจากออกจากวังหลวง ซินเค่อซีก็สั่งให้รถม้าไปยังหอเทียบสวรรค์ หอเทียบสวรรค์นี้เขาก่อตั้งขึ้นเพื่อรวบรวมข่าวสารสำคัญทั้งยุทธภพ ข้อมูลการบริหารปกครองของทุกๆ แคว้นในดินแดนซีเป่ย ทั้งยังมีกองกำลังที่คอยดูแลความสงบเรียบร้อย รักษาสมดุลอำนาจระหว่างแต่ละราชวงศ์และยุทธภพ เพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ประชาชนมากที

  • ท่านอ๋องบ้ากาม อย่ามายั่วให้ข้ารัก   แค่คู่นอน

    เหอชุนหลานกลับถึงเรือนนอนของตนก็สั่งสาวใช้ให้เตรียมน้ำอุ่น จากนั้นนางก็อาบน้ำและทำความสะอาดแทบจะทุกซอกทุกมุมเสี่ยวเหมยเห็นดังนั้นก็ตกใจแต่ก็ต้องเก็บอาการ นางเพิ่งเคยเห็นนายท่านบ้านตนมีอะไรกับสตรีซ้ำครั้งที่สอง ทั้งยังกลางวันแสกๆ ในห้องหนังสือ นางรีบช่วยเหอชุนหลานอาบน้ำขัดผิวด้วยความตั้งใจเห็นทีคุ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status