มารดาผู้เปลี่ยนแปลงดวงชะตาของนางร้าย

มารดาผู้เปลี่ยนแปลงดวงชะตาของนางร้าย

last update最終更新日 : 2026-04-08
作家:  อ้ายเฟย連載中
言語: Thai
goodnovel12goodnovel
評価が足りません
40チャプター
1.5Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

นางเอกเก่ง

ทำอาหาร

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

Badboy

เกิดใหม่

พ่อลูกเสียใจภายหลัง

ข้ามไปในนิยาย

เมาหลับไปหนึ่งตื่น ดันฟื้นขึ้นมาในนิยายเรื่องหนึ่ง อีกทั้งยังมี ลูกติดที่เป็นเพียงตัวละครนางร้ายตัวประกอบจุดจบไม่สวยติดมาด้วยหนึ่งคน ซ้ำร้ายเท่านั้นไม่พอ เธอยังมีบิดาของเด็กน้อยมาคอยวอแวอยู่นอกเหนือบทในนิยายด้วย แล้วหยวนเข่อซิงจะใช้ชีวิตในนิยายเรื่องนี้ต่อไปอย่างไรดี และเธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงดวงชะตาของนางร้ายในนิยายเรื่องนี้ได้หรือไม่ เรามาร่วมค้นหาคำตอบและร่วมอ่านเรื่องราวของพวกเขาเหล่านั้นในนิยายเรื่องนี้ต่อไปกันได้เลยค่ะ

もっと見る

第1話

พี่เลี้ยงเด็กจำเป็น 1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
40 チャプター
พี่เลี้ยงเด็กจำเป็น 1
“ลั๊น ลั๊น ลา ล้า ลา ลา ลา” เสียงฮัมเพลงอย่างมีความสุขดังขึ้นมาอยู่หน้าเตาอบตั้งแต่เมื่อยามเช้าตรู่หยวนเข่อซิง สาวน้อยวัยยี่สิบเอ็ดปีกำลังยิ้มอย่างสดใสให้กับรูปร่างหน้าตาขนมคุกกี้และซาลาเปารูปทรงต่าง ๆ ที่เธอทำขึ้นอย่างภาคภูมิใจ คาดคะเนจากสายตาดูแล้วหลังจากที่เธอนำขนมพวกนี้ไปส่งตามร้านขายขนมแล้วล่ะก็ เธอจะมีรายได้สุทธิอยู่ที่ราวหนึ่งหมื่นหยวนเลยทีเดียวหลังจากบรรจุขนมใส่ลงกล่องพร้อมติดสติ๊กเกอร์โลโก้ตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว หยวนเข่อซิงก็เข้าไปอาบน้ำสระผมอยู่ในห้องอาบน้ำต่อ แม้ว่าเธอจะมีผมยาวจรดบั้นเอว แต่ก็มิได้ใช้เวลาในการอาบน้ำแต่งตัวเนิ่นนานนัก หยวนเข่อซิงมักเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร แม้ว่าเธอจะเป็นคนรูปร่างหน้าตาดีจัด แต่หยวนเข่อซิงกลับเป็นคนไม่ชอบแต่งหน้าแต่งตัวเลยแม้แต่เพียงนิด ทำให้เธอดูอ่อนกว่าวัยเอามาก ๆ อีกทั้งด้วยรูปร่างเล็กที่สูงเพียงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตรเท่านั้นยังทำให้เธอถูกเข้าใจผิดจากสายตาคนภายนอก หนักเข้าบางคราถึงกับมีเด็กวัยมัธยมศึกษาตอนปลายมาแจกขนมจีบให้กับเธอเลยก็มีนอกจากนี้ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา แม้ว่าหยวนเข่อซิงจะมีความสวยโดดเด่นเป็นถึงดาวคณะแล
続きを読む
พี่เลี้ยงเด็กจำเป็น 2
หลังจากรับเงินจากการขายขนมมาเรียบร้อยแล้ว หยวนเข่อซิงก็นำเงินไปฝากธนาคารเอาไว้ หลังจากนั้นจึงได้แวะซื้อไหมพรมเอาไว้ไปถักเล่นฆ่าเวลาการเป็นพี่เลี้ยงเด็กจำเป็นในครั้งนี้เสียหน่อย นอกจากนี้เธอยังได้แวะซื้อของเล่นเสริมพัฒนาการติดไม้ติดมือไปฝากไป่ไป๋น้อยของเธอ และซื้อนมสดรสตอร์เบอร์รี่ไปฝากติงฉางโม่วด้วยหยวนเข่อซิงตั้งใจเอาไว้ว่าหลังจากที่ติงฉางโม่วทำธุระเสร็จแล้ว ก่อนกลับเข้าบ้านหลังน้อยของเธอไป เธอจะแวะซื้อวัตถุดิบในการทำเค้กกลับบ้านไปเพิ่มเติมและจะให้รางวัลตัวเองในการเลือกหาซื้อหนังสือนิยายกลับไปอ่านที่บ้านด้วย เห็นว่าเธอทำงานเก่งแบบนี้ แต่หยวนเข่อซิงก็มีวันหยุดให้กับตัวของเธอเองสองวันต่อสัปดาห์เลยเชียวนะแม้ว่าหลังจากที่เรียนจบแล้ว หยวนเข่อซิงเลือกที่จะเป็นนายตัวเอง แต่เธอก็ยังส่งเงินไปให้ที่บ้านเสมอ ไม่ได้แบมือขอเงินบิดา มารดาใช้แต่อย่างใด นอกจากนี้หยวนเข่อซิงยังช่วยเรื่องค่ากินอยู่และค่าศึกษาเล่าเรียนของน้องชายของเธอด้วยในตอนนี้เองน้องชายของเธอนามหยวนเข่อฟู่มีอายุได้ยี่สิบปีเต็มแล้ว เขากำลังศึกษาอยู่ที่คณะวิศวกรรมศาสตรชั้นปีที่สองในมหาวิทยาลัยที่หยวนเข่อซิงพึ่งเรียนจบ
続きを読む
ของขวัญจากติงฉางโม่ว1
หยวนเข่อซิงนอนหลับไปนานเพียงไรแล้วก็มิอาจรู้ได้ จนกระทั่งเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่ราดรดเข้ากับใบหน้างามของเธออยู่เป็นระยะ จึงทำให้หยวนเข่อซิงลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และเมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว หยวนเข่อซิงก็ต้องรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากเมื่อพบเจอเข้ากับใบหน้าของหลี่ชุ่ยเหออดีตสามีของติงฉางโม่วในระยะประชิดเอาเช่นนี้“เอ่อ คือว่า”หยวนเข่อซิงพูดขึ้นอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ พร้อมพยายามเขยิบตัวถอยห่างออกมาจากหลี่ชุ่ยเหอและลุกขึ้นมานั่งอย่างเชื่องช้า“คุณชุ่ยเหอ มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกันหรือคะ?”หยวนเข่อซิงถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ เธอจำได้ดีว่าเธอล็อคประตูห้องนี้เอาไว้เรียบร้อยดีแล้วนี่นา แล้ว หลี่ชุ่ยเหอเขาเข้ามาได้ยังไงกัน“พอดีผมซื้อของมาฝากไป่ไป๋น่ะ ผมได้ส่งไลน์แจ้งฉางโม่วแล้ว แต่เขายังไม่อ่าน ผมเลยถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาข้างในก่อน”หลี่ชุ่ยเหอตอบกลับมาน้ำเสียงเรียบ“อ้อค่ะ พอดีอาโม่วเขาออกไปทำธุระเรื่องงานขาย น่ะค่ะ อีกสักหน่อยก็น่าจะกลับเข้ามาแล้ว”หยวนเข่อซิงพูดพร้อมหันหน้าเหลือบสายตาขึ้นไปมองดูนาฬิกาที่ห้อยไว้ข้างฝาผนัง“เชิญคุณหลี่ชุ่ยเหอนั่งพักก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันไปนำน้ำ
続きを読む
ของขวัญจากติงฉางโม่ว2
ทันใดนั้นเองติงฉางโม่วก็ได้เดินเข้ามาข้างในห้อง เมื่อเห็นว่ามีใครอยู่ในห้องแห่งนี้บ้าง เธอก็เบิกตาโตขึ้นด้วยความไม่ชอบพอใจในทันที“คุณเข้ามาที่นี่ได้อย่างไรกันน่ะ ฉันไม่ได้ให้รหัสเข้าห้องกับคุณมานะ?”ติงฉางโม่วกล่าวถามน้ำเสียงตึง“ก็คุณเล่นใส่รหัสที่ทำให้ผมเดาทางได้ง่าย ๆ แล้วจะไม่ให้ผมเข้ามาได้อย่างไรกันล่ะ”หลี่ชุ่ยเหอตอบกลับไปน้ำเสียงเรียบพร้อมยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นอย่างไม่ยี่หระ“เอ่อ ในเมื่ออาโม่วเองก็กลับมาแล้ว ฉันเองคงต้องขอตัววกลับไปก่อนก็แล้วกันนะ พอดีฉันต้องแวะไปหาซื้อของมาทำเค้กไปส่งลูกค้าเย็นนี้พอดีน่ะ”หยวนเข่อซิงเอ่ยขอตัวขึ้นอย่างมีมารยาท พร้อมส่งหนูน้อยไป่ไป๋ในอ้อมแขนกลับคืนสู่อ้อมอกของติงฉางโม่วต่อ ในเมื่อทั้งสามคนพ่อแม่ลูกได้มาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งที เธอเองก็สมควรเปิดโอกาสให้ทั้งสามคนได้อยู่ด้วยกันนั่นสิมันถึงจะถูก“ผมเพียงแค่ซื้อของแวะมาฝากไป่ไป๋เท่านั้น ในเมื่อคุณมาแล้วผมเองก็จะกลับล่ะ เย็นนี้มีนัดกับเสี่ยวเย่วอยู่พอดี”หลี่ชุ่ยเหอพูดถึงชื่อคนรักใหม่ หากจะเรียกให้ถูกคือคู่ขาของเขาเสียมากกว่า เขาพูดออกมาต่อหน้าของติงฉางโม่วโดยที่ไม่ได้ใส่ใจในความรู้
続きを読む
สงสารตัวละครตัวร้าย1
หยวนเข่อซิงขับรถมุ่งตรงไปหาซื้อวัตถุดิบในการทำเค้กด้วยความสบายใจ พร้อมเหลือบสายตาลงไปมองดูหนังสือนิยายเล่มหนาที่ติงฉางโม่วซื้อมาฝากด้วยประกายสายตาอันตื่นเต้นอีกสองวันข้างหน้าจะเป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ของเธอแล้วคือวันอังคารและวันพุธ หยวนเข่อซิงวางแผนเอาไว้ว่าวันอังคารที่จะถึงนี้ เธอจะอ่านหนังสือนิยายเล่มนี้ให้ฉ่ำปอดไปเลยทีเดียว หลังจากนั้นวันพุธค่อยออกไปกินข้าวข้างนอกกับติงฉางโม่วต่อเมื่อหาเลือกซื้อวัตถุดิบในการทำเค้กได้แล้ว หยวนเข่อซิงก็กลับเข้าไปยังบ้านหลังน้อยที่เธอได้ทำการหาเลือกซื้อหลังจากเรียนจบมาได้ไม่นานด้วยท่าทีคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง เดิมทีที่ผ่านมาในช่วงที่กำลังเรียนอยู่นั้นหยวนเข่อซิงก็ได้ทำงานพิเศษหารายได้เสริมระหว่างเรียนไปด้วย ทำให้เธอมีเงินเก็บก้อนหนึ่งจนสามารถทำการดาวน์ซื้อบ้านหลังเล็กชั้นเดียวบนที่ดินขนาดหนึ่งร้อยตารางวามาครอบครองได้สำเร็จ หยวนเข่อซิงรักบ้านหลังนี้มาก เพราะเป็นบ้านที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง ซึ่งหยวนเข่อซิงได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านนี้ได้นานราวสองเดือนแล้ว เมื่อก่อนตอนเรียบจบใหม่ ๆ หยวนเข่อซิงยังพักอาศัยอยู่ในบ้านเช่าอยู่เลย เธอตัดสินใจมาท
続きを読む
สงสารตัวละครตัวร้าย2
“ค่ะ คุณมีอะไรอีกอย่างนั้นหรือคะ?”หยวนเข่อซิงปรับลดกระจกรถกลับลงมาดังเก่า“คือว่าผมขอตอบแทนที่คุณเลี้ยงน้ำผมตั้งสามแก้วนี้ เป็นคนไปช่วยยกดอกไม้ ต้นไม้พวกนี้ลงจากหลังรถให้กับคุณจะได้มั้ยครับ” เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงใจ“ขอบคุณคุณมากนะคะ แต่ตอนนี้มันก็ค่ำแล้ว ฉันว่าวันพรุ่งนี้คุณค่อยมาช่วยฉันยกของจะดีกว่าค่ะ”หยวนเข่อซิงตอบกลับไปด้วยความขอบคุณ“ครับแล้วบ้านคุณอยู่ตรงไหนหรือครับ”เขาถามกลับมาด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น“บ้านฉันอยู่สุดซอยห้านี้เองค่ะ พรุ่งนี้เก้าโมงเช้าเจอกันนะคะ ขอบคุณมากค่ะ” หลังกล่าวจบหยวนเข่อซิงก็ระบายรอยยิ้มให้ประดับอยู่บนใบหน้าก่อนจะเลื่อนกระจกรถขึ้นและขับรถจากไปในที่สุด เมื่อกลับมาถึงบ้านแล้ว เธอจึงกินข้าวอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย หลังจากนั้นจึงได้เข้าอินเตอร์เน็ตเสิร์ชหาข้อมูลร้านอาหารที่จะพาติงฉางโม่วและไป่ไป๋ไปทำการเลี้ยงฉลองที่ติงฉางโม่วสามารถปิดจ๊อบงานขายได้สำเร็จ เมื่อหาพิกัดร้านได้แล้ว หยวนเข่อซิงจึงส่งโลเคชั่นร้านที่เธอเลือกไปให้กับติงฉางโม่วต่อ พร้อมตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ที่เวลาตีห้าในการตื่นมาทำขนมไปส่งให้กับร้านค้าต่อหลังจากนั้นจึงเป็นเวล
続きを読む
สงสารตัวละครตัวร้าย3
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีศพของจิ้นฮวา จางหลี่เฉียงก็ตั้งชื่อให้กับบุตรสาวขึ้นมาอย่างขอไปทีว่า จางเฟยฉีหนูน้อยจางเฟยฉีถูกเลี้ยงดูโดยครอบครัวทางฝั่งมารดามานานถึงสองปี หลังจากที่หนูน้อยพอเดินได้ทางครอบครัวของจิ้นฮวาจึงมิอาจดูดายปล่อยให้จางเฟยฉีแยกห่างจากผู้เป็นบิดาได้อีก พวกเขาจึงส่งจางเฟยฉีมาให้กับจางหลี่เฉียงได้เป็นผู้เลี้ยงดูบุตรสาวบ้าง ซึ่งจางหลี่เฉียงเองก็มิขัดศรัทธาแต่อย่างใด มิว่าเขาจะเดินทางไปแห่งหนใดก็มักจะนำบุตรสาวกระเตงไปด้วยทุกสารทิศพร้อมพี่เลี้ยงเด็กจำนวนหนึ่งเสมอ จางเฟยฉีถูกเลี้ยงดูมาแบบผิด ๆ โดยมีแต่คนมาห้อมล้อมเอาอกเอาใจ และไม่ได้รับซึ่งการสั่งสอนใดจนนางเป็นเด็กที่มีนิสัยชอบเอาชนะ หงุดหงิดง่าย และเอาแต่ใจตัวเองเป็นอย่างมาก จนกระทั่งจางเฟยฉีอายุได้สี่ปีเต็ม จางหลี่เฉียงก็มีเหตุให้ได้รับหญิงนางหนึ่งเข้ามาอยู่ในกองทัพด้วย เธอมีนามว่าฟางเข่อซิน พี่ชายของฟางเข่อซิงเป็นทหารชั้นนายกองผู้หนึ่งที่มีผลงานเสี่ยงชีวิตช่วยรับคมดาบจากศัตรูแทนจางหลี่เฉียงจนสิ้นใจตายไป ก่อนตายเขาได้ขอให้จางหลี่เฉียงช่วยดูแลน้องสาวของเขานามฟางเข่อซิงแทนตัวเขาด้วย ตอนนี้นางอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านไ
続きを読む
เมาหลับไปหนึ่งตื่น1
เช้าวันรุ่งขึ้น หยวนเข่อซิงจึงตื่นนอนขึ้นมาด้วยความรู้สึกไม่ค่อยสดชื่นเท่าใดนัก เธอสะบัดศีรษะไปมาเบาๆ เพื่อขับไล่ความฟุ้งซ่านที่เกิดขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว มานวดแป้งทำขนม อบขนมต่อ จนเมื่อได้ยินเสียงกดออดที่ดังขึ้นอยู่หน้าประตูบ้าน ขนมที่หยวนเข่อซิงทำไว้ก็เสร็จเรียบร้อยไปแล้วพอดี“มาแล้วค่ะ มาแล้ว” หยวนเข่อซิงในชุดเสื้อแขนกุดลวดลายน่ารักสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีชมพูรีบเดินซอยเท้าไปเปิดประตูให้กับผู้มาเยือนในทันใด เมื่อเห็นว่าเป็นยามคนนั้นเธอจึงส่งยิ้มให้กับเขาไปอย่างคนที่มีมารยาท“ต้องรบกวนคุณ เอ่อ คุณ”“เตียหมิงซื่อครับ เรียกผมว่าอาซื่อเฉย ๆ ก็ได้”ชายหนุ่มตอบกลับมาพร้อมระบายรอยยิ้มน้อยๆ ให้ประดับอยู่บนใบหน้า“สวัสดีค่ะคุณเตียหมิงซื่อ ฉันหยวนเข่อซิงค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณเรียกฉันว่าเข่อซิงหรืออาซิงก็ได้ค่ะ” หยวนเข่อซิงพูดพร้อมเงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่าย ตอนนี้ผู้คนในประเทศจีนเป็นอะไรกันไปเสียหมดแล้ว ทำไมถึงได้มีแต่คนตัวสูงๆ กันทั้งนั้นเลยนะ จนในตอนนี้หยวนเข่อซิงนึกว่าตัวเธอเองกลายเป็นคนแคระไปเสียแล้ว“ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณหยวนเข่อซิง”“รถของฉันจอดอยู่ตรงนู้นค่ะ พวกเราไป
続きを読む
เมาหลับไปหนึ่งตื่น2
“หือ อะไรกันครับคุณหยวนเข่อซิงออกจะสวยน่ารัก ขนาดนี้ แต่ยังไม่เคยมีแฟนมาก่อน เป็นไปได้ยังไงกันน่ะ”ในขณะที่พูดประโยคนี้ออกมาเตียหมิงซื่อก็แทบอยากจะร้องตะโกนก้องขึ้นด้วยความดีใจที่หยวนเข่อซิงยังไม่มีแฟน เพราะเขาเองก็ประทับใจในหลายอย่างของเธอจึงคิดอยากจะสานสัมพันธ์กับหยวนเข่อซิงต่อไปเหมือนกัน เมื่อทราบว่าตนเองไร้ซึ่งคู่แข่งดังนี้แล้วจึงอดที่จะดีใจขึ้นมามิได้“ฉันยังไม่มีแฟนจริงๆ ค่ะ อุ๊ย ตายแล้ว สายแล้ว คุณหมิงซื่อคะ ฉันขอขับรถไปส่งขนมก่อนนะคะ นี่ก็สายมากแล้ว หากไปช้ากว่านี้จะดูไม่ดีน่ะค่ะ พอดีฉันไม่อยากผิดนัด” หยวนเข่อซิงพูดขึ้นด้วยความร้อนรน เช่นเคยเตียหมิงซื่อได้เสนอตัวมาช่วยเธอขนขนมขึ้นมาใส่ในหลังรถกระบะ อีกทั้งเขายังขันอาสาจะเป็นคนขับรถพาเธอไปส่งขนมอีกด้วย แต่หยวนเข่อซิงก็ปฏิเสธเขาไปอย่างนุ่มนวล ก่อนเธอจะถอดผ้ากันเปื้อนออก ให้เห็นว่ากางเกงที่เธอสวมใส่อยู่ตอนนี้นั้นมันสั้นนิดเดียว สั้นเสียจนอวดเรียวขางามขาวผ่องออกมาให้ปรากฎอยู่ตรงหน้าของเตียหมิงซื่อแล้วยามนี้ เขาเองถึงกับดวงตาเบิกกว้างตกตะลึงจ้องมองไปยังเรียวขางามราวกับหุ่นยนต์แช่แข็งแต่เมื่อหยวนเข่อซิงยกฝ่ามือเล็กข
続きを読む
เมาหลับไปหนึ่งตื่น3
ทั้งคู่นั่งกินอาหารไปพร้อมพูดคุยกันไปด้วยความสนุกสนาน หยวนเข่อซิงได้นำหมวกไหมพรมที่เธอตั้งใจถักขึ้นออกมาส่งมอบให้กับไป่ไป๋น้อยพร้อมสวมหมวกใบนั้นให้กับหลานสาวของเธอด้วยความเอาใจใส่“อาซิงนี่เก่งจังเลยนะ ทั้งเกิดมารูปสวย ร่ำรวยไปด้วยความเป็นกุลสตรีเก่งทั้งงานบ้านและงานเรือนด้วย ผิดกันกับฉันที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่างเลย”แต่แล้วอยู่ดีๆ ติงฉางโม่วกลับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเจือความเศร้า อีกทั้งยังมีแววตาหม่นหมองขึ้นมาราวกับคนที่มีเรื่องทุกข์อยู่ภายในใจ“พูดอะไรอย่างนั้นกันละอาโม่ว เธอเองก็ออกจะเก่ง อีกทั้งยังมีความสามารถหลายอย่างที่ฉันไม่มีด้วย” หยวนเข่อซิงกล่าวให้กำลังใจเพื่อนรักของเธออย่างเต็มที่อีกทั้งยังเอื้อมมือเล็กของเธอไปบีบมือของติงฉางโม่วเอาไว้อย่างให้กำลังใจ“มาพวกเรามาถ่ายรูปแห่งความสุขนี้เอาไว้ด้วยกันก่อนจะดีกว่า ยิ้มหน่อยสิอาโม่ว วันนี้เธอแต่งตัวสวยมากเลยนะ เธอเป็นคุณแม่ที่สวยมากเลย เธอต้องเข้มแข็ง และต่อสู้กับทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อไป่ไป๋น้อยหลานสาวสุดที่รักของฉันสิ มันถึงจะถูก”ไม่พูดเปล่าหยวนเข่อซิงยังได้หยิบโทรศัพท์คู่ใจออกมาถ่ายรูปเซลฟี่ตัวเธอเองพร้อมติงฉางโม่วและไป่ไป๋น้อ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status