เข้าสู่ระบบแชร์
บทส่งท้าย NC++
วันที่เผยแพร่:
2026-09-02 16:51:25
บทล่าสุด
ท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด ตอนพิเศษ 5 บรรยากาศแห่งความสุข
ตอนพิเศษ 5เนื่องจากเป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ สมาชิกตระกูลกู้จึงนัดหมายกลับมารวมตัวกันพร้อมหน้า เพื่อรับประทานอาหารร่วมกันและชมจันทร์ในคืนนี้กู้หว่านชิงเดินทางมาถึงจวนสกุลกู้ตั้งแต่เช้าตรู่ พร้อมกับเซียวเหยียนและลูก ๆ ทั้งสองคนบรรยากาศภายในจวนครึกครื้นกว่าปกติ หลายปีมานี้ทุกคนต่างเติบโต มีครอบครัวและหน้าที่ของตนเอง กระนั้นเมื่อถึงเทศกาลสำคัญ ทุกคนก็ยังหาเวลากลับมารวมตัวกันที่จวนแห่งนี้เสมอ“ขอบคุณเพคะพี่หญิง”กู้หว่านชิงยิ้มหวานให้กู้ซูหนิงที่ยกจานผลไม้มาวางบนโต๊ะ นางกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นข้างสวนหย่อมกู้ซูหนิงยิ้มตอบแล้วนั่งฝั่งตรงข้ามข้างพระสวามี รัชทายาทเซียวเหิงที่กำลังอุ้มบุตรชายวัยสองขวบเอาไว้ในอ้อมแขน เด็กน้อยหลับตาพริ้มอย่างสบายใจถัดจากบิดาคือเด็กหญิงวัยห้าขวบ เซียวอวี้หนิง นางดูขี้อายไม่น้อย เอาแต่จับชายแขนเสื้อของเซียวเหิงไว้แน่น ไม่ยอมพูดจาทักทายผู้ใดง่าย ๆ บางทีก็หลบสายตาหลบไปอยู่ข้างหลังบิดาส่วนเซียวหนิงเยว่ บุตรสาวคนโตของทั้งคู่ ออกไปวิ่งเล่นกับเซียวหว่านหลิงและเซียวจิ่งอวี๋ในสวนข้าง ๆ“หว่านหว่าน” เสียงทุ้มดังขึ้นเรียกกู้หว่านชิงหันไปหา เซียวเหยียนใช้ตะเกียบคีบลู
ท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด ตอนพิเศษ 4 ครอบครัวเซียว
ตอนพิเศษ 4ทันทีที่กู้หว่านชิงเดินเข้ามาในสวนหย่อมข้างเรือนประธาน เสียงเล็กสดใสก็ตะโกนดังลั่นไปทั่วบริเวณ“เสด็จแม่กลับมาแล้ว!”‘เซียวหว่านหลิง’ เด็กหญิงวัยห้าขวบวางพู่กันในมือลง ก่อนจะกระโดดลงจากเก้าอี้แล้ววิ่งออกจากศาลาไม้โดยไม่สนใจเสียงร้องห้ามของเสี่ยวเถาแม้แต่น้อย“คุณหนู! ช้าก่อนเพคะ ระวังจะหกล้ม!”ทว่าเด็กน้อยวิ่งเร็วจนชายกระโปรงปลิวไสว ดวงตากลมเป็นประกายมองตรงไปหามารดาที่อยู่ไม่ไกล“เสด็จแม่!”กู้หว่านชิงกางแขนรับร่างเล็กที่โผเข้ามา ใบหน้าหวานคลี่รอยยิ้มกว้าง รู้สึกอบอุ่นหัวใจเมื่อกลับมาถึงบ้านแล้วมีคนดีใจที่ได้เห็นนางเช่นนี้เด็กหญิงมีหน้าตาพิมพ์เดียวกับมารดา ทั้งดวงตากลม จมูกเล็ก และแก้มยุ้ยนุ่มนิ่ม โดยเฉพาะเวลายิ้ม แก้มจะพองขึ้น ยิ่งมองก็ยิ่งเหมือนกู้หว่านชิงในวัยเด็กไม่มีผิด“ลูกกำลังทำอะไรอยู่ฮึ” กู้หว่านชิงถามพลางอุ้มลูกสาวขึ้นลอยจากพื้นเซียวหว่านหลิงรีบรายงานทันที สีหน้าภาคภูมิใจเต็มที่“วันนี้หลิงหลิงคัดอักษรจีนไปหนึ่งหน้ากระดาษแล้ว!”“หนึ่งหน้าเองหรือ”รอยยิ้มบนใบหน้าเด็กน้อยชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบแก้ตัวเสียงอ่อน“หลิงหลิงเขียนชื่อตัวเองเป็นแล้วด้วย แล้วก็...แล้วก็
ท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด ตอนพิเศษ 3 ลงโทษ NC++
ตอนพิเศษ 3[ก่อนแต่งงานสองเดือน]“คุณหนูเจ้าคะ เหยียนอ๋องมาแล้วเจ้าค่ะ” เสี่ยวอวี๋เดินมาบอกกู้หว่านชิงที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดขนมใส่ถาดอยู่หลังร้านขนมแม่หว่านกู้หว่านชิงพยักหน้ารับ วางมือจากขนม คว้าจานขนมชั้นที่ตนคิดและปรับสูตรมาถือไว้ แล้วออกไปต้อนรับนายทุนหลักของตนหากมีจุดไหนต้องการซ่อมแซมหรือปรับปรุง เซียวเหยียนจะเป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง อิอิหญิงสาวออกจากร้านหลังพร้อมรอยยิ้มสดใส วันนี้เขามาแต่หัววันเชียวสองขามุ่งหมายไปยังโต๊ะด้านในและริมสุดของร้าน อีกทั้งยังมีแผงไม้และต้นไม้กั้นสายตาเพื่อความเป็นส่วนตัว แท้จริงเป็นตำแหน่งที่นางจัดเตรียมให้สำหรับแม่ทัพใหญ่ผู้มีรัศมีน่ากลัวนั่งก็เดี๋ยวลูกค้าไม่เข้าร้านนี่นา...กริ๊ง...เสียงกระดิ่งที่ประตูร้านก็ดังขึ้น บุรุษร่างสูงโปร่งในชุดฮั่นฝูสีม่วงเดินเข้ามาข้างในด้วยท่วงท่าสุภาพอ่อนโยน เมื่อเจอหน้าเจ้าของร้านก็ค้อมศีรษะลงเล็กน้อย“คุณหนูกู้”“อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะอาจารย์เหอ วันนี้มารับขนมไปให้เด็ก ๆ ที่สำนักหรือเจ้าคะ” กู้หว่านชิงทักทายอย่างเป็นกันเอง อาจารย์เหอเป็นเพื่อนสนิทของพี่สาม ดังนั้นจึงเคยพบเจออยู่บ่อยครั้ง เพราะเขาชอบมาซื้อขนมไปให้ล
ท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด ตอนพิเศษ 2 หลอกกินเต้าหู้
ตอนพิเศษ 2[ก่อนแต่งงานหนึ่งปี]“หว่านหว่านขอเป็นคนร้ายบ้าง” กู้หว่านชิงกล่าวขึ้นหลังจากไม่สามารถแย่งมีดจากเขาได้สักที มาเป็นเวลากว่าสองเค่อแล้ว เหนื่อยแล้วใบหน้าจิ้มลิ้มบึ้งตึงไม่สดใส ริมฝีปากอิ่มคว่ำเบะ ทำให้คนเป็นอาจารย์ใจอ่อน“เอาสิ”“ถ้าหว่านหว่านแทงโดนเหยียนอ๋อง พระองค์จะต้องพาหว่านหว่านไปเที่ยวนอกเมือง”กู้หว่านชิงต่อรอง ดวงตาเริ่มกลับมาเปล่งประกายระยิบระยับ เห็นเช่นนี้ เซียวเหยียนจึงรับปากโดยทันทีแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่า เด็กน้อยหาเรื่องอู้เสียแล้ว“ย่อมได้”“สามวัน เอ๊ะ ห้าวัน ห้าวันที่เหยียนอ๋องต้องไม่จับหว่านหว่านมาทรมาน”“ไปเที่ยวห้าวันเลยหรือ”“สามวันเพคะ อีกสองวันกลับมาพักผ่อน” กู้หว่านชิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ถึงจะบอกว่าไปเที่ยว แต่การเดินทางก็ทำให้เหน็ดเหนื่อยได้นะ ยิ่งสมัยนี้มีแต่รถม้าเท่านั้นเซียวเหยียนพยักหน้ารับยอมยื่นมีดสั้นให้นางกู้หว่านชิงรับมีดไม้มาถือแล้วก็ถอยเท้าตั้งท่า สองมือกำด้ามแน่น ชี้มีดไปทางเหยื่อร่างใหญ่ ไม่ยอมให้เขาได้ฉกฉวยหรือปลดอาวุธได้ง่าย ๆ“เอาละ นั่นหมูบินดะ... เหวอ!”ยังพูดหลอกล่อไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำ เซียวเหยียนก็คว้าข้อมือเล็ก กดลงต่ำแ
ท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด ตอนพิเศษ 1 เหยียนเกอ NC เบาๆ
ตอนพิเศษ 1[ก่อนแต่งงานสองปี]“อ๊ะ ๆ ๆ”กู้หว่านชิงครวญครางเสียงหวาน ร่างกายบิดเร่าอยู่บนเตียงด้วยความรัญจวน ตั้งแต่ที่เหยียนอ๋องได้จับนางกินตลอดตัว ก็ไม่มีคืนไหนที่ได้นอนหลับเร็วอีกเลย ร่างสูงใหญ่เคี่ยวกร่ำนางอย่างหนักดวงตากลมปรือขึ้น เผยแววตาหยาดเยิ้มจ้องมองเรือนร่างกำยำเบื้องหน้า เซียวเหยียนจับขานางข้างหนึ่งพาดหน้าตักแกร่ง ส่วนอีกข้างถูกจับพาดบ่ากว้าง แท่งลำใหญ่ทะลวงมิดทุกการกระแทกปั้ก...ปั้ก!สร้างความเสียวซ่านให้นางจนไม่อาจหยุดสะโพกให้ขยับส่ายประสานจังหวะอีกทั้งเขายังหันไปพรมจูบน่องขาของนาง ใช้จมูกโด่งลากไล้ไปทั่ว เรียวตาคมกริบยามปรายมองมาเต็มไปด้วยแรงปรารถนาและลุ่มหลงงื้อ หลังมือเล็กยกขึ้นปิดหน้าเขาจะยั่วยวนกันเกินไปแล้ว“อื้อออ เหยียนอ๋อง”“ว่าอย่างไร” เสียงทุ้มแหบพร่าพาให้คนได้ยินวาบหวาม“หว่านหว่าน อ๊ะ เสียว”เซียวเหยียนกระตุกยิ้มมุมปาก กระแทกอีกครั้งก่อนเอ่ยตอบ“ข้าก็เสียว อา... ถ้ำของเจ้ารัดข้าแรงนัก”“เหยียนอ๋อง อื้อ ไม่พูด” กู้หว่านชิงเขินจนตัวจะระเบิดกับคำพูดลามกของเขาคนขี้แกล้งหัวเราะร่วน ชอบเวลาที่นางเขินนัก ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงปลั่ง ดวงตากลมที่พยายามขึงดุแต่กลับมีแ
ท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด บทส่งท้าย NC++
บทส่งท้ายท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด “ร่วมเรียงเคียงหมอนตราบฟ้าดิน ครองรักชั่วนิรันดร์ มีบุตรหลานเต็มเรือน!” เสียงอวยพรดังขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะครื้นเครง ทุกคนกล่าวคำมงคลส่งท้าย ก่อนส่งคู่บ่าวสาวเข้าสู่เรือนหอ กู้หว่านชิงคลี่ยิ้มกว้างพลางมองไปทางครอบครัว หลิวหว่านหรงยืนซับน้ำตาแห่งความปลื้มปีติ โดยมีกู้เจิ้งหยวนยืนปลอบโยนอยู่เคียงข้าง พี่ชายทั้งสามต่างส่งยิ้มยินดีให้น้องสาว และร่วมตะโกนอวยพรแข่งกับคนอื่นอย่างครึกครื้น กู้ซูหนิงยืนเคียงกับพระสวามีเซียวเหิง ใบหน้างดงามเปี่ยมด้วยความสุข หน้าท้องที่แบนราบบัดนี้นูนขึ้นมาเล็กน้อย ทั้งคู่มาร่วมแสดงความยินดีแก่คู่บ่าวสาวเช่นกัน เซียวเหยียนค่อย ๆ ปิดประตูเรือนลง กั้นเสียงหยอกล้อจากด้านนอกไว้เบื้องหลัง ห้องทั้งห้องกลับคืนสู่ความสงบ เหลือเพียงบรรยากาศหวานละมุนอบอวลอยู่ระหว่างคนทั้งสอง ร่างสูงโปร่งในชุดมงคลสีแดงคว้ามือของพระชายามากุมไว้แน่น นัยน์ตาสีนิลสวยเปล่งประกายระยับแสดงความรู้สึกของเจ้าของว่ามีความสุขมากแค่ไหน ภาพในแววตาสะท้อนใบหน้าโฉมสะคราญงดงามของสตรีผู้เป็นที่รัก “ในที่สุดเจ้าก็ได้มาอยู่กับข้า” กู้หว่านชิงหลุดหัวเราะออก
บางทีคุณอาจจะชอบ
ซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ50.8K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.9K viewsลิขิตกาลบันดาลรัก
ดอกท้อในสายลม37.3K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด127.0K viewsหนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว
l3oonm@952 viewsเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน1.8K viewsท่านอา...ข้ามีเรื่องร้อนใจ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา120 viewsชะตาร้ายลวงรัก
ต้ายวี่137 views
