LOGINตู้เอ๋อร์!คำพูดของอวิ๋นจงจื่อทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงนามจริงของอ๋องหลูหยางคือหลินซูตู้ เขาเองก็เป็นบุคคลมีหน้ามีตา และมีน้อยคนนักในราชสำนักจะกล้าเอ่ยชื่อของเขาแต่อวิ๋นจงจื่อกลับเรียกเขาว่าตู้เอ๋อร์น่ะหรือ?ทุกคนรู้สึกว่าการมาในครั้งนี้ไม่เสียเปล่า เรื่องราวดำเนินไปอย่างน่าติดตามทีละเหตุการณ์ ช่างน่า
นางไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อยตอนนั้นเป็นเพราะนางต้องตาซูจิ้นก่อน และเป็นเซี่ยหลินหลางที่ขวางทางนาง จึงบีบให้นางต้องลงมือสังหารนี่ไม่ใช่ความผิดของนางเลย แล้วเหตุใดจึงต้องลงโทษนางด้วย?“อนุเยี่ยนอิจฉาข้าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน นางต้องคับแค้นใจแน่นอน คำพูดเหล่านั้นล้วนเสกสรรปั้นแต่งขึ้น หลักฐานก็เป็นของปล
ครั้นซูจิ้นได้ยินคำพูดของอนุเยี่ยน ร่างกายพลันสั่นสะท้านไม่หยุดเด็กผู้หญิงตัวน้อยที่ช่วยเขาไว้ในเวลานั้น คือ คืออนุเยี่ยนอย่างนั้นหรือ?อนุเยี่ยนอยู่เคียงข้างเขามาตลอด แต่เขากลับไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ทั้งยังยอมให้ฮูหยินซูทำลายลูกของอนุเยี่ยนอีกด้วยลูกของอนุเยี่ยน...เซี่ยหลินหลาง...ทั้งหมดเป็นเพราะเขา
“ข้ากำลังถามท่านอยู่นะ ท่านฟังไม่เข้าใจหรือ?” อนุเยี่ยนกวาดสายตามองไปรอบ ๆ “ทุกท่าน เพิ่มขึ้นมาอีกสักคนคงไม่มีปัญหากระมัง?”อนุเยี่ยนไม่ได้ทำความเคารพ และไม่ได้ทักทายผู้ใดทว่าทุกคนกลับไม่รู้สึกว่านางล่วงเกินเลยเมื่อเทียบกับกิริยามารยาทของอนุเยี่ยนแล้ว กลับเป็นฮูหยินซูเสียอีกที่ทำให้ผู้คนยิ่งรู้สึก
เพียงชั่วพริบตาเดียว ซูจิ้นรู้สึกราวกับฟ้าดินถล่มทลายลงมาในทันทีความโกรธความเครียดที่คุกครุนอยู่ภายในใจ ทำเอาเขาถึงกับกระอักเลือดออกมา ก่อนจะเป็นลมหมดสติไปในทันที“นายท่าน!”“ใครก็ได้!”“ใครก็ได้ ช่วยด้วย!”ลู่จิ้นที่กำลังนั่งฟันเรื่องราวอยู่ด้านหลังนั้น — ซึ่งแท้จริงแล้วคือการร่ำสุราชมงิ้วสนุก ๆ
“ท่านบอกว่าท่านลืมแล้ว” หลินเฟยจิ้งหัวเราะออกมาอยู่พักใหญ่ “ถ้าเช่นนั้น แม้แต่บุญคุณที่มารดาของข้าเคยช่วยชีวิตท่านเอาไว้ ก็ลืมไปแล้วใช่หรือไม่?”“ข้าไม่ได้ลืม” ซูจิ้นอดไม่ได้ที่จะโต้ตอบกลับไป“‘ไม่ได้ลืมหรือ? ท่านไม่ได้ลืมอะไรเลย สิ่งเดียวที่ท่านลืมก็คือตำแหน่งบาดแผลที่เกือบจะคร่าชีวิตของท่านไป” หลิ
ตงฟางหลีพลันถอนหายใจออกมาไม่มีหยุด ก่อนจะวางมือของตนเองลงบนไหล่ของฉินเหยี่ยนเย่ว์ปฏิกิริยาของฉินเหยี่ยนเย่ว์ กลับดึงมือหนัก ๆ ของตงฟางหลีออกไปในทันที พลางตวาดออกมาเสียงดังว่า “อย่าแตะต้องหม่อมฉัน”ตงฟางหลีตกใจกับน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความดุดันของนาง มือยังคงลอยอยู่กลางอากาศ “ยัยหนู เจ้าเป็นอะไรไป?
“อ้อ...” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าว “ดูท่าว่าพี่เจ็ดจะมองหญิงอัปลักษณ์คนนั้นเป็นข้าจริง ๆ มิหนำซ้ำยังเกิดเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นด้วยอีกสินะ ในเมื่อท่านอ๋องเจ็ดทำลายความบริสุทธิ์ของผู้อื่นแล้ว เช่นนั้นก็ทำได้เพียงไปเชิญมาที่จวนอ๋องเจ็ดแล้ว...”“ไม่มีเรื่องเช่นนั้นแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมรับรองได้” เฟยอิ่งร
ฉินเหยี่ยนเย่ว์แตะศีรษะของตัวเองนางน่าจะเข้าใจความรู้สึกของตงฟางหลีได้ในฐานะผู้สังเกตการณ์ ตอนที่ได้ยินข่าวอันน่าตกใจนี้ก็พลันรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าห้าสายฟาดลงกลางกระหม่อมไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเขาคือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง“เสด็จอาบอกข้าว่า เดิมที่เสด็จพ่ออยากจะแต่งตั้งรัชทายาทในวันตรุษเล็ก” ตงฟางหลีเ
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของตงฟางหลีนั้น หัวใจของฉินเหยี่ยนเย่ว์พลันตกลงไปอยู่บนตาตุ่มในทันทีท่าทีที่เขาตกอกตกใจ ทั้งยังตื่นตระหนกเช่นนี้ นั่นหมายความว่าเรื่ององค์หญิงชิงอินเอ่ยออกมานั้นเป็นเรื่องจริงมิแปลกใจเลยที่เขากลับมาช้าหลังจากรีบร้อนเข้าในวังหลวงเช่นนี้ เรื่องการแต่งงานขององค์หญิงองค์ชายทั้งสองแคว







