LOGINShare
53
publish date:
2026-09-15 18:22:40“ปรนนิบัติข้าเหนื่อยขนาดนั้นเลยหรือ” น้ำเสียงเย็น ๆ ของท่านแม่ทัพเอ่ยถาม ทำเอาคนถูกถามส่ายหน้า
Latest chapter
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 60
หากเขาพักนางเองก็จะได้พักด้วยเช่นกัน คนถูกถามมองตำราในมือของอีกฝ่าย เมื่อเห็นว่าฮูหยินของตนคัดจนเกือบจะถึงหน้าสุดท้าย จึงยื่นหนังสือเล่มใหม่ไปให้มู่หรูเหยาคัดต่อ“คัดอักษรต่อไป ลายมือเจ้าจะได้ดีขึ้นบ้าง” เขาเอ่ยพร้อมกับยักคิ้วกวนประสาทใส่ภรรยามู่หรูเหยาได้แต่กัดฟันพร้อมขมวดคิ้วแน่น นางสูดลมหายใจลึกสุดปอดเพื่อระงับโทสะ มือบางยื่นไปรับตำรามาอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ความเงียบสงัดโรยตัวทั่วทั้งเรือน มีเพียงเสียงขยับกระดาษและฝีแปรงพู่กันที่ลากไล้ไปบนผืนกระดาษอย่างมั่นคง เงียบเสียจนมู่หรูเหยาอึดอัดจนทนไม่ไหว จึงเอ่ยปากชวนอีกฝ่ายคุย“เมืองหลวงเป็นเช่นไรหรือเจ้าคะ มีร้านค้าเยอะมากหรือไม่ แล้วผู้คนที่นั่นนิยมสิ่งใดกัน” มู่หรูเหยาเอ่ยถามขณะลากปลายพู่กันลงบนกระดาษมู่หรูเหยาเงยหน้ามองบุรุษที่กำลังให้ความสนใจกับการอ่านเอกสาร ที่เอ่ยถามครั้งนี้ก็เพราะนางต้องคัดหนังสือเกี่ยวกับการค้าขาย“เจ้าอยากรู้ไปทำไม?” แม่ทัพหนุ่มละสายตาจากเอกสารทางการตรงหน้าแล้วมองไปทางมู่หรูเหยา“ข้าเพียงแต่สงสัย” นางยิ้มเล็ก ๆ พลางวางพู่กันลง ดวงตาของหญิงสาวเป็นป
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 59
มู่หรูเหยาเองที่ได้รับข่าวดีก็อดไม่ได้ที่จะโล่งใจเมื่อเห็นจางเจิ้นอู่ฟื้น แม้ร่างกายของเขายังอ่อนแรงและบาดแผลยังไม่หายดี แต่นี่ก็นับเป็นสัญญาณที่ดีเมื่อเห็นอาการเขาดีขึ้นอย่างรวดเร็ว จึงตัดสินใจแอบกรีดเลือดของตนเองใส่ยาป้อนให้อีกฝ่ายกินทุกวันแต่ในที่สุดบุรุษผู้เฉียบแหลมก็เริ่มสังเกตเห็นบางสิ่งผิดปกติ...แม่ทัพจางเมื่อฟื้นขึ้นมาก็อดไม่ได้ที่จะมองภรรยาของตนด้วยสายตาจับผิด เขาไม่ได้คิดกับนางในทางไม่ดี หากแต่เหตุการณ์ทั้งหมดในครั้งนี้มันทำให้นึกย้อนไปถึงตอนตนเองบาดเจ็บบนเขาจางเจิ้นอู่จำได้ดีว่ากว่าจะรอดมาถึงตรงนี้ถูกแทงไปกี่ครั้งเพื่อพาคนของตนออกมาจากการโอบล้อมของศัตรู หากตื่นขึ้นมาแล้วทุกคนบอกว่าผ่านไปเป็นเดือนเขาจะไม่แปลกใจเลย แต่ในความเป็นจริงกลับผ่านไปยังไม่ถึงครึ่งเดือนเสียด้วยซ้ำ“เหตุใดนิ้วของเจ้าถึงมีแผล” เสียงแหบแห้งของเขาดังขึ้นขณะมองมือนางที่ถือถ้วยยาไว้ มู่หรูเหยาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ข้าโดนมีดบาดตอนหั่นผักเจ้าค่ะ” นางโกหกออกไป พยายามจะซ่อนบาดแผลแต่ก็ไม่อาจหลบสายตาคมกริบของเขาพ้น
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 58
หลังเหตุการณ์วุ่นวายที่ท่านแม่ทัพได้รับบาดเจ็บกลับมาก็ผ่านมาสามวันแล้ว คนในเรือนใหญ่ต่างวิ่งวุ่นกันทั่วเรือนราวกับถ้าพวกเขาหยุดวิ่งจะทำให้คนเจ็บในเรือนตายลงอย่างไรอย่างนั้นมู่หรูเหยาที่มาชะเง้อมองได้แต่กลิ่นยาคละคลุ้งอยู่ในจมูก ท่านหมอผู้นั้นที่เข้าไปรักษาก็ยังไม่มีท่าทีจะออกมา เห็นทีครั้งนี้เขาคงเจ็บหนักน่าดูพ่อบ้านหม่าเอาแต่เดินจัดการนู่นนี่นั่นทั้งวัน พอเดินผ่านฮูหยินของจวนก็ทำราวกับพบเห็นแสงสว่างแห่งความหวัง“พ่อบ้านหม่ามองข้าเช่นนี้มีอะไรหรือ” มือที่เกาะต้นเสาแอบชะเง้อมองเข้าไปในเรือนใหญ่ค่อย ๆ คลายออก และมองหน้าพ่อบ้านหม่าด้วยความรู้สึกไม่ไว้ใจ“ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่านายท่านจะฟื้นขึ้นมา ไม่เช่นนั้นฮูหยินลองไปดูแลนายท่านหน่อยดีหรือไม่ขอรับ”“ให้ข้าดูแล!?” มู่หรูเหยาชี้นิ้วเข้าหาตัว เพื่อยืนยันว่านางไม่ได้ฟังผิดหม่าตงพยักหน้า เพราะปกติท่านแม่ทัพไม่เคยสนใจผู้ใดเป็นพิเศษ ทว่าระยะหลังมานี้กลับเอ่ยถามถึงฮูหยินอยู่บ่อยครั้ง คนมีอายุจึงใช้ความคิดของตนเป็นหลักหากยามเขาเจ็บป่วยก็คงอยากให้คนที่รักอยู่เคี
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 57
เหมือนว่าเรื่องราวในจวนจะกลับมาสงบสุขอีกครั้ง แต่ผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่วันก็มีข่าวลือแพร่เข้ามาจากชายแดนบรรดาชาวบ้านต่างได้รับความเดือดร้อนจากชนเผ่านอกด่าน ที่กำลังก่อความวุ่นวายทำเอาชาวบ้านไม่กล้าขึ้นเขาไปหาสมุนไพรหรือแม้แต่ล่าสัตว์ ด้วยกลัวจะไปเจอกับพวกคนเถื่อนจางเจิ้นอู่ที่ได้รับข่าวนั้นก็เร่งส่งคนไปตรวจสอบล่วงหน้า ส่วนเขาออกสั่งให้พ่อบ้านหม่าจัดการตามสมควรก่อนจะออกเดินทางตามไปทหารใต้บังคับบัญชาไปทันทีที่ค่ายทหาร เมื่อท่านแม่ทัพได้รับข่าวยืนยันว่ามีพวกนอกด่านมารุกรานชาวบ้านที่อยู่ติดชายแดนจริง ก็เร่งสั่งให้นายกองจัดการรวบรวมพลทหารออกไปทำศึก และเตรียมพร้อมสำหรับการไปปราบศัตรูเหล่านั้น ที่ละเมิดข้อตกลงในสัญญายุติสงคราม โดยการเข้ามาสร้างความวุ่นวายในเขตชายแดนการศึกครั้งนี้ดูเหมือนจะมิใช่เรื่องยากเย็นอะไรนัก เพียงแค่ออกไปจัดการกับพวกนอกด่านแต่กลับกินเวลาไปหลายวัน เพราะหลายปีที่สงครามสงบสุข กลุ่มนอกด่านไม่ได้นิ่งเฉย คอยฝึกซ่องสุมกำลังพลและคาดการณ์วางแผนมาเป็นอย่างดีเมื่อต้องการส่งข่าวเรียกทหารที่ค่ายมาเสริมทัพกลับไร้วี่แวว จางเ
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 56
สาวใช้ผู้นั้นถูกลากไปสอบสวนทันที พ่อบ้านหม่าเองก็ให้คนไปตามอนุเจียงที่เรือน“เจ้าทำไปทำไม” พ่อบ้านหม่าเค้นถามความจากปากสาวใช้ผู้นี้ที่ถูกบ่าวชายกดให้นั่งลงกับพื้น แน่นอนคนผิดย่อมต้องได้รับการไต่สวนและรอลงโทษสาวใช้ที่ถูกนำตัวมาลงโทษไม่ยอมเอ่ยใด ๆ ทั้งสิ้น ทำเพียงแค่เรียกชื่อนายหญิงของตนสลับกับร้องขอชีวิต“นี่มันเกิดอะไรขึ้น” เจียงอี้เฟิงที่เพิ่งเดินมาถึงแสดงสีหน้าตื่นตกใจ เหมือนเพิ่งรับรู้ข่าวเรื่องสาวใช้ตนเอง“ท่านแม่ทัพเจ้าคะ นางเป็นคนของข้า ท่านจับนางไว้เพราะเหตุใดกัน”“เจ้าไม่รู้เรื่องที่นางทำหรอกหรือ” ดวงตาคมกริบเหมือนใบมีดจดจ้องไปทางอนุเจียงจนอีกฝ่ายตัวสั่น“เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ” เจียงอี้เฟิงพยายามทำใจดีสู้เสือ แสร้งไม่รู้เรื่องราวอะไรด้วยใบหน้าใสซื่อบริสุทธิ์“นางคิดจะวางยาข้า แต่เป็นฮูหยินที่รับเคราะห์แทน ครานี้ก็เช่นกัน เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้องครัวก็แอบย่องเข้าไปเทยาพิษใส่ในไก่ตุ๋นโสมของฮูหยิน” เจียงอี้เฟิงได้ยินก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจและปฏิเสธทันที“ไม่จริงใช่ไหมเจ้าคะ สาวใช้ของข้าไม่มีทางทำเรื
ท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า 55
“ฮูหยิน อย่าหาว่าข้าทำเกินหน้าที่เลยนะขอรับ แต่ว่า...” ท่าทางของพ่อบ้านหม่าอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ คล้ายกับต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง“มีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะ” เมื่อเห็นอีกฝ่ายอัดอั้นเหมือนมีอะไรอยู่ในใจ มู่หรูเหยาจึงถามออกไปให้เขาบอกออกมาตามตรง“เรื่องของเสี่ยวชุ่ย อย่าได้ถือโทษโกรธนายท่านเลยนะขอรับ” คำพูดของพ่อบ้านทำเอาคิ้วของมู่หรูเหยาขมวดแน่นขึ้น เห็นท่าทางเช่นนั้นของนายหญิง เขาจึงพูดขึ้นต่อ“นายท่านเป็นผู้นำของจวนจึงไม่สามารถเอนเอียงให้ผู้ใดได้ ข้าหมายถึงการลงโทษเหล่านั้นล้วนเป็นไปตามกฎของตระกูล ข้าเข้าใจว่าฮูหยินอาจรู้สึกว่ามันไม่เป็นธรรมต่อเสี่ยวชุ่ย แต่นางก็บกพร่องในหน้าที่ต่อเจ้านาย เช่นนั้นจึงไม่อาจละเว้นโทษได้ ต่อให้มีคนตั้งใจก่อเรื่อง นางก็สมควรปกป้องฮูหยินของตนให้ดี หากครั้งนี้นายท่านละเว้นให้นาง ผู้คนก็ย่อมไม่เกรงกลัวต่อกฎเกณฑ์อีกต่อไป”“ที่สำคัญ นายท่านไม่ได้ลงโทษนางเพราะสงสัยว่าเป็นคนวางยาพิษ ท่านเพียงแต่ให้โบยเพราะนางละเลยต่อการดูแลฮูหยิน ขอท่านอย่าได้เข้าใจนายท่านผิดเลยขอรับ” เห็นความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นของเจ้านายทั้งสองคน หม่าตงก็ไม่อย
You May Also Like
สามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม29.1K viewsบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี156.4K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด126.1K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว81.7K viewsเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู1.5K viewsยาพิษที่หวานที่สุด คืออ้อมกอดจากฮ่องเต้ทรราช!!
มาตารดา453 viewsประกาศิตทรราช
เพลงมีนา260 viewsเทพธิดาสวาท
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko408 views
