MasukShare
ตอนที่ 50: ท่านโหวที่รัก…ข้าจะไม่หย่ากับท่าน
Tanggal publikasi:
2026-11-04 14:10:18
Bab terbaru
ท่านโหวที่รัก…ข้าจะหย่ากับท่าน ตอนที่ 50: ท่านโหวที่รัก…ข้าจะไม่หย่ากับท่าน
ตอนที่ 50: ท่านโหวที่รัก…ข้าจะไม่หย่ากับท่านสายลมยามเย็นของฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านแคว้นต้าเฉิง นำพากลิ่นหอมอบอวลของดอกเหมยสีแดงสดที่กำลังบานสะพรั่งเต็มต้นเก่าแก่ใจกลางเรือนหลักของจวนโหวเจิ้นเป่ย กลีบดอกสีชาดร่วงหล่นโปรยปรายลงมาราวกับสายฝนดอกไม้ ละอองแดดสีทองของพระอาทิตย์อัสดงทอดแสงผ่านกิ่งก้าน สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนอย่างอ่อนโยนภายหลังจากเดินทางท่องเที่ยวสำราญใจไปตามเมืองต่าง ๆ นอกด่านนานถึงครึ่งปี เพื่อผ่อนคลายจากภารกิจปราบกบฏกัวหย่งและล้างบางคอร์รัปชันของหลี่เหวินฉีจนแคว้นกลับคืนสู่ความสงบเรียบร้อย บัดนี้ท่านโหวและฮูหยินก็ได้กลับมาพักผ่อน ณ บ้านอันอบอุ่นของพวกเขาสียกใหญ่บนม้านั่งหินใต้ต้นเหมยโบราณ หลินอวี้ ในชุดรวบกุมสีฟ้าอ่อนสบายตา นั่งเอนกายอย่างผ่อนคลาย มือเรียวสวยกำลังหยิบเมล็ดแตงเข้าปากแล้วแกะกินอย่างคล่องแคล่ว เสียง "เป๊าะ" จากการแกะเมล็ดแตงดังขึ้นเป็นระยะ ข้างกายมีถุงผ้าเล็ก ๆ ที่แทบจะว่างเปล่าเพราะเจ้าตัวเคี้ยวเล่นเพลินไปตลอดช่วงบ่าย"ชิงเหอ" หลินอวี้เอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากเมล็ดแตงในมือ "ถาดขนมในครัวยังไม่เสร็จอีกหรือ? ข้าแกะเมล็ดแตงจนลิ้นจะชาหมดแล้วนะ"ชิงเหอ สาวใช้คนสนิทที่ย
ท่านโหวที่รัก…ข้าจะหย่ากับท่าน ตอนที่ 49: ท่องเที่ยวทั่วใต้หล้า และการส่งต่อหน้าที่
ตอนที่ 49: ท่องเที่ยวทั่วใต้หล้า และการส่งต่อหน้าที่แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนป้ายไม้สักทองหน้าจวนโหวเจิ้นเป่ย รถม้าคันใหญ่ที่ถูกดัดแปลงโครงสร้างให้กว้างขวางเป็นพิเศษจอดนิ่งอยู่ริมถนน หลังรถมีหีบไม้ลงรักปัดเงาและถุงกระสอบเครื่องเทศถูกลำเลียงขึ้นไปจัดวางอย่างเป็นระเบียบ มู่เฟิงในชุดเกราะเบายืนกอดอก กวาดสายตามองความเรียบร้อยรอบตัวด้วยสีหน้าราบเรียบ ขณะที่สวี่อันยืนขยับเกราะไหล่ไปมาพลางชะเง้อมองประตูจวน“ท่านโหวจะออกเดินทางรุ่งเช้าจริงหรือ มู่เฟิง เจ้าว่าหากข้าขอตามไปด้วยสักสิบวัน ท่านโหวจะเตะข้าตกหลังม้าหรือไม่” สวี่อันพึมพำ เอียงคอถามคนที่ยืนข้างๆมู่เฟิงไม่แม้แต่จะหันไปมอง “หากเจ้าอยากไปคุมกองทัพด่านเหนือแทนท่านโหวคนเดียวตลอดสามปีนี้ ก็ลองเอ่ยปากดู”สวี่อันหุบปากทันที เขาถอนหายใจยาวก่อนจะปรับท่าทีให้นิ่งขึ้นเมื่อเห็นร่างสองร่างเดินออกมาจากประตูบานใหญ่เซียวเยี่ยนเหิงอยู่ในชุดเสื้อคลุมผ้าฝ้ายเรียบๆ สีน้ำเงินเข้ม ไร้ซึ่งเครื่องประดับทองหรือเกราะเหล็กหนักอึ้งอย่างที่เคยชิน ข้างกายเขาคือหลินอวี้ในชุดสีฟ้าอ่อน สวมหมวกปีกกว้างทำจากสานไผ่ที่มีผ้าบางเบาช่วยบดบังแสงแดด หลินอวี้ไม่ได้เดินด้วยท่า
ท่านโหวที่รัก…ข้าจะหย่ากับท่าน ตอนที่ 48: คืนวันครบรอบ และความทรงจำที่ข้ามผ่าน
ตอนที่ 48: คืนวันครบรอบ และความทรงจำที่ข้ามผ่านแสงโคมสีชาดจางๆ ส่องกระทบกับเกล็ดหิมะที่โปรยปรายอยู่นอกหน้าต่างไม้ เรือนหลักของจวนโหวเจิ้นเป่ยในค่ำคืนนี้เงียบสงบเกินปกติ บรรยากาศภายในห้องนอนอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความอบอุ่น ถ่านไม้รังแตนในเตาผิงส่งเสียงเปรี๊ยะจางๆ ควันหวานละมุนของชาเหมยฮวาผสานกับกลิ่นกายสะอาดอันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าของเรือน นำพาความรู้สึกผ่อนคลายมาสู่ผู้อยู่อาศัยบนโต๊ะเตี้ยทำจากไม้ชิงชัน มีจานกระเบื้องเคลือบกู่หลานวางขนมกุ้ยฮวาเนื้อนุ่มและขนมโก๋ถั่วแดงที่เพิ่งนึ่งเสร็จใหม่ๆ ควันฉุยหลินอวี๋นั่งขัดสมาธิอยู่บนฟูกหนา มือเล็กยกถ้วยชาขึ้นจรดริมฝีปาก ค่อยๆ จิบน้ำชารสเลิศพลางมองทอดออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตากลมอ่างฉายแววลึกซึ้ง ไร้ซึ่งความซุกซนและกวนโมโหดังเช่นยามปกติสองปีแล้ว...สองปีเต็มตั้งแต่ที่เขาลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างนี้ พร้อมกับความทรงจำอันขมขื่นจากชาติก่อน ชาติต้องแอบสะอื้นไห้อยู่ในเรือนหลังเก่าเพียงลำพัง ยามหิมะตกหนักเช่นนี้ เขามีเพียงเตาอุ่นที่เย็นชืดและหนังสือหย่าที่ขีดเขียนด้วยน้ำตา ความรวดร้าวจากการถูกทิ้งขว้างและความเหงาที่กัดกินหัวใจในวันนั้น ยังคงเป็นร่องรอยแผลเป็นจาง
ท่านโหวที่รัก…ข้าจะหย่ากับท่าน ตอนที่ 47: งานสมโภชแคว้น และการมอบบรรดาศักดิ์พิเศษ
ตอนที่ 47: งานสมโภชแคว้น และการมอบบรรดาศักดิ์พิเศษยามโพล้เพล้ของนครเฉิงอันในวันนี้ดูแปลกตาไปจากทุกวันตลอดทอดความยาวของถนนฉางอันอันกว้างใหญ่ ไม่มีเสาต้นใดเลยที่ไร้ซึ่งการประดับตกแต่ง โคมไฟกระดาษสาสีแดงสลับทองนับพันดวงถูกจุดขึ้นพร้อมกันเมื่ออาทิตย์อัสดง ลมฤดูใบไม้ผลิพัดโชยมาอ่อนๆ ส่งผลให้แสงไฟเหล่านั้นแกว่งไกวไปมาคล้ายคลึงกับทะเลดาวที่ร่วงหล่นลงมาบนพื้นโลก เสียงมโหรีและดนตรีเฉลิมฉลองดังแว่วมาจากทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังเทียนเฉิงชาวบ้านร้านตลาด ต่างเบียดเสียดยัดเยียดกันอยู่สองข้างทาง เสียงหัวเราะและเสียงตะโกนค้าขายดังประสานกันอย่างคึกคัก เด็กๆ วิ่งเล่นพร้อมกับในมือถือขนมถังหูลู่ลูกโต กลิ่นหอมของอาหารปิ้งย่างและน้ำชาละมุนอบอวลไปทั่วทั้งสายลม"โฮ้! วันนี้คนเยอะแท้ๆ ฮูหยิน ดูตรงนู้นสิขอรับ มีการแสดงเชิดสิงโตด้วย!"อาเป่า กระโดดเหยียบส้นเท้าคนข้างหน้าพลางชี้นิ้วไปทางลานกว้าง มืออีกข้างยังคงถือซาลาเปาไส้หมูสับควันฉุยที่เพิ่งซื้อมา มือไม้ระส่ำระสายจนน้ำมันเปรอะมุมปากหลินอวี้ ซึ่งนั่งอยู่ในรถม้าหรูหราที่เคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ถอดผ้าม่านลงเล็กน้อย เขาชะโงกหน้ามองบรรยากาศภายนอกด้วย
ท่านโหวที่รัก…ข้าจะหย่ากับท่าน ตอนที่ 46: โองการหมั้นหมายฉุกเฉิน และเงาป่วนระลอกสุดท้าย
ตอนที่ 46: โองการหมั้นหมายฉุกเฉิน และเงาป่วนระลอกสุดท้ายความเงียบสงัดในยามเช้าตรู่ของท้องพระโรงวังเทียนเฉิงถูกแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัด ควันหอมจากลานจุดกำยานทองเหลืองลอยอ้อยอิ่งปะปนกับแสงอาทิตย์ขมุกขมัวยามรุ่งอรุณ แสงแดดสะท้อนลงบนชุดขุนนางสีน้ำเงินและสีม่วงที่ยืนเรียงแถวแยกซ้ายขวาอย่างเป็นระเบียบฮ่องเต้เซียวเฉิงอี้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร พระหัตถ์ข้างหนึ่งยกขึ้นเท้าคาง สายพระเนตรฉายแววเบื่อหน่ายอย่างไม่ปิดบัง เมื่อมองลงไปยังเบื้องล่างที่มีเสนาบดีกรมพิธีการคนใหม่ขุนนางวัยกลางคนผู้ทรงภูมิที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งหลังจากกลุ่มของหลี่เหวินฉีถูกกวาดล้างไปกำลังก้าวออกมากลางท้องพระโรงพร้อมม้วนฎีกาสีชมพูอ่อนในมือ“ฝ่าบาท…” เสนาบดีกรมพิธีการคนใหม่คุกเข่าลง น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อยแต่พยายามทำเป็นแน่วแน่ “กระหม่อมและเหล่าขุนนางฝ่ายพิธีการมีความเห็นตรงกันว่า บัดนี้แคว้นต้าเฉิงของเราสงบสุขร่มเย็น ด่านเจิ้นเป่ยก็เข้มแข็งไร้พิกัด หากแต่จวนโหวเจิ้นเป่ยกลับมีเรื่องน่ากังวลยิ่ง!”ขุนนางหัวโบราณอีกสองสามคนก้าวตามออกมาคุกเข่าสนับสนุน เสนาบดีกรมพิธีการสูดหายใจลึก กางม้วนฎีกาออกอ่านด้วยน้ำเสียงกังวาน“แม่ท
ท่านโหวที่รัก…ข้าจะหย่ากับท่าน ตอนที่ 45: ข่าวดีแห่งจวนโหว และคำสัญญาที่ไม่เปลี่ยนแปลง
ตอนที่ 45: ข่าวดีแห่งจวนโหว และคำสัญญาที่ไม่เปลี่ยนแปลงเสียงเกวียนและเสียงเกือกม้ากระทบพื้นหินบนถนนฉางอันดังจังหวะสม่ำเสมอ ผ้าม่านหนาเนื้อดีของรถม้าคันใหญ่ถูกดึงเปิดออกเล็กน้อย ลมหนาวช่วงปลายฤดูเหมยเยือกเย็นลอยเข้ามาปะทะใบหน้า หลินอวี้ขยับตัวเล็กน้อย เลื่อนมือลงไปกุมถุงน้ำร้อนที่เริ่มเย็นชืด ก่อนจะหาวออกมาฟอดใหญ่โดยไม่เก็บกิริยา"เหนื่อยหรือ?"เสียงทุ้มต่ำของเซียวเยี่ยนเหิงดังขึ้นจากด้านข้าง เขาไม่ได้ละสายตาจากม้วนฎีกาการค้าชายแดนที่ถืออยู่ในมือ แต่มืออีกข้างกลับยื่นออกมารับถุงน้ำร้อนจากมือหลินอวี้ไปเปลี่ยนเอาอ่างถ่านเล็ก ๆ ที่วางข้างกายมาอังมือให้คนรักอย่างคล่องแคล่ว"ไม่เหนื่อยขอรับ แต่เมื่อยสะโพกจะแย่แล้ว" หลินอวี้ทอดตัวลงนอนหนุนตักกว้างของท่านโหวแห่งจวนเจิ้นเป่ยอย่างถือดี ไม่มีความเกรงกลัวยศฐาบรรดาศักดิ์ของแม่ทัพผู้คุมกองทัพเหนือแม้แต่น้อย "เดินทางจากชายแดนกลับเมืองหลวงรอบนี้ ข้าว่าข้าเข็ดเกวียนไปอีกนาน"เซียวเยี่ยนเหิงวางม้วนฎิการางๆ ไว้ข้างตัว ก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวนวดบริเวณขมับให้คนที่นอนซบตักอย่างเบามือ "ใครใช้ให้เจ้าดื้อดึงจะตรวจเยี่ยมสาขาภัตตาคารตลอดทางกันล่ะ""ก็ถ้าข้าไม่ลง
Anda juga akan menyukai
รวมเรื่องสั้น Y สุดฟิน
กาสะลอง12.6K Dibacaปิ๊งรักคุณนักออกแบบ
Coffee Lemonade / Gemini Leo3.5K Dibacaจบ เกิดใหม่คราวนี้ผมจะเป็นภรรยาและหม่าม้าที่ดี (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE2.1K Dibacaสี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน
จิ่วเทียนอี้อี4.8K DibacaThe senior รุ่นพี่ตัวร้าย (เตxวีป)
V-44568 Dibacaการนอกใจของจูโน่
Xeres / RefX_lust511 DibacaLemonade after 6
Ashen Grey BK75 Dibacaไกด์! ผมเหรอ?!
เล่อเฉียน478 Dibaca
