LOGINShare
ตอนที่ 8 คำขอ...
publish date:
2026-09-04 22:00:04วันต่อมา...เราทั้งคู่ก็ไปโรงเรียนกันตามปกติ
ผมไปยืนรอเธอที่หน้าห้องเหมือนเดิมและเดินตามหลังวีจนขึ้นรถเมษ์ตามเคย
เธอนั่งลงเงียบ ๆ ตรงที่นั่งติดหน้าต่าง
แล้วมองออกไปข้างนอก ไม่หันคุยกับผมเหมือนปกติ
เธอเพียงตอบคำถามของผมสั้น ๆ โดยไม่หันมามอง
ที่โรงเรียนช่วงพักเที่ยง
กลุ่มเพื่อนผู้ชายรวมตัวกันคุยกันเสียงดังหลังห้องเหมือนเคย
พวกเขายังพูดถึงหนังโป๊เรื่องเดิมที่ยังเป็นที่นิยม แลัวหัวเราะคิกคัก เล่าฉากต่าง ๆ อย่างสนุกสนาน
“ฉากบนโซฟานั่นโคตรเด็ดเลย”
“กูดูซ้ำไปห้ารอบแล้ว”
ผมมานั่งเล่นอยู่ในกลุ่มห่าง ๆ ตามเคย แค่ยิ้ม ๆ ตามเพื่อน ๆ ไป
ทางฝั่งผู้หญิงนั่งทำหน้าเหนื่อยใจ บางคนก็เบ้ปาก บางคนก็ส่ายหน้า
เมษ์นั่งอยู่ที่โต๊ะของเธอด้านหน้า ก้มหน้าอ่านหนังสือเหมือนไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างเท่าไรนัก
ตอนนั้น...ผมนึกไม่ออกเลยว่าถ้าเธอรู้ว่าผมแอบดูหนังโป๊แล้วช่วยตัวเองไปด้วย
เธอจะคิดกับผมยังไง เธอจะผิดหวังในตัวผมไหม?
วีที่นั่งอยู่ข้างหน้าเมษ์ เธอเปิดสมุดจด เขียนอะไรบางอย่างอยู่
เธอเงยหน้าขึ้นและหันหลังมาเพื่อจะถามเมษ์เกี่ยวกับเรื่องเรียนที่เธอสงสัยพอดี
จังหวะที่วีจะหันมา เธอสบตากับผมแวบหนึ่ง
เธอสะดุดสายตามาที่ผม ก่อนจะได้ยินสิ่งที่พวกผู้ชายพูดคุยกัน
สีหน้าเธอเปลี่ยนเป็นใบหน้าแบบผู้ชนะ ราวกับบอกว่า ‘ฉันรู้นะ ว่าพวกแกคุยอะไรกัน’
แล้วเธอก็หันกลับไปเขียนสมุดต่อโดยไม่พูดอะไร
สองสามวันผ่านไป วีแทบจะไม่มาหาผมที่บ้านเลย
ปกติเธอจะเดินมานอนเล่น อ่านการ์ตูน หรือตีก้นผม
แต่ช่วงนี้เธอแค่ทักทายผมสั้น ๆ ตอนเจอหน้ากันในบ้าน แล้วก็หายเข้าห้องตัวเองไป
เย็นวันหนึ่ง...
หลังกินข้าวและอาบน้ำเสร็จ ผมเดินไปที่บ้านวีแล้วเคาะประตูห้องเธอเบา ๆ
“วี… เราเข้าไปได้นะ?”
มีเสียงตอบแผ่ว ๆ จากข้างใน
“อืม...”
เธอนั่งไขว่ห้างอยู่ที่โต๊ะอ่านหนังสือ เปิดโคมไฟดวงเล็ก ๆ บนโต๊ะมีหนังสือเรียนวางอยู่ตรงหน้าสองสามเล่ม
เธอสวมเสื้อสีขาวตัวโคร่ง ๆ กับกางเกงขาสั้นสีเข้มที่แทบจะเหมือนกางเกงใน
วีดูเหม่อ ๆ กว่าปกติ
ผมเดินเข้าไปนั่งลงบนขอบเตียงตามเคย
“เธอดูแปลก ๆ นะช่วงนี้ เป็นอะไรหรือเปล่า?”
วีเงยหน้าขึ้นมามองผมก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อย
“ไม่เป็นไร...”
ผมชวนวีคุยเรื่อยเปื่อย ซึ่งตามปกติแล้วเธอมักจะเป็นฝ่ายเริ่มชวนผมคุยมากกว่า
ผมพูดถึงการบ้านวิชาคณิตฯ เรื่องเพื่อนในห้อง เรื่องที่แม่บ่นเรื่องห้องรก
วีตอบสั้น ๆ เป็นพัก ๆ ไม่ได้คุยยาวเหมือนเคย
เมื่อหมดเรื่องจะคุย
ห้องก็เงียบไปสักพัก
แต่ทันใดนั้น...
วีก็พูดขึ้นโดยไม่เงยหน้าขึ้นมา
“คืนนั้น…ที่ดูหนังด้วยกัน”
ผมเงียบรอฟังเธอพูดต่อ...
“ฉันรู้สึกกลัวมาก...” เธอพูดเสียงแผ่ว
“เวลาที่ของผู้ชาย…สอดเข้าไปในจุดนั้นของผู้หญิง”
เสียงวีฟังดูสั่นเครือเล็กน้อย
“มันดูเหมือนจะเจ็บมาก ดูจากสีหน้าผู้หญิงในหนังแล้ว…ฉันรู้สึก...กลัวขึ้นมา”
“มันก็แค่ในหนังล่ะ...”
ผมพยายามพูดปลอบ ทั้งๆ ที่ผมก็ไม่รู้ความจริงแล้วมันเป็นอย่างไร
แต่ท่าทางของวีดูกังวลอย่างบอกไม่ถูก
เธอกำดินสอในมือแน่นจนนิ้วขาว ๆ ซีดเล็กน้อย เหมือนมีอะไรเก็บไว้ในใจมานานหลายวัน
คำพูดและท่าทางของเธอ ดูคล้ายคนที่กลัวเรื่องการสอดใส่โดยตรง มากกว่าอวัยวะเพศชาย
วีหายใจเข้าลึกแล้วพูดต่อ
“แต่…ตอนที่เห็นแกช่วยตัวเอง...
คำพูดนั้นทำให้ผมนิ่งไป...
"ฉันรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าดูหนังอีกนะ”
เธอหันมามองผมตรง ๆ คราวนี้ ดวงตาเรียวยาวของเธอดูจริงจังผิดปกติ
“แก...ชักให้ฉันดูแบบวันนั้นอีกทีสิ”
ผมสะดุ้งทันทีที่เธอพูดจบ
“บะ...บ้าหรือไง? นั้นมัน...น่าอายสุด ๆ เลยนะ”
“ถ้าแกไม่ทำ ฉันจะไปบอกทศ บอกว่าแกแอบช่วยตัวเองตอนดูหนังโป๊...”
"พวกผู้ชายก็ทำกันแบบนั้นทุกคนอะ"
ผมตอบกลับด้วยทางสบาย ๆ เหมือนไม่ได้กลัวอะไร
เธอก้มหน้าลงอย่างเจ้าเล่ห์
"แล้วถ้า...บอก เมษ์ล่ะ?"
ตอนนั้น...ผมรู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นหน้าทันที
ผมคิดอะไรไม่ออก ผมไม่รู้เลยว่าเมษ์จะรู้สึกอย่างไรถ้าเรื่องนี้ถึงหูเธอ
เธออาจจะโกรธผมมาก ๆ แล้วขอเลิกกับผม หรืออาจจะไม่ได้ว่าอะไรผมเลยก็ได้...
แต่ผมไม่กล้าที่จะเสี่ยงกับเรื่องนี้
ผมนั่งนิ่งอยู่นาน คิดทบทวนกับตัวเอง...
สุดท้ายก็ถอนหายใจยาว
“…เธอนี้มัน...นางแม่มดชัด ๆ ”
ผมลุกขึ้นเดินไปล็อกประตูห้อง แล้วปิดสวิตช์ไฟในห้อง
ภายในห้องมืดสลัว
เหลือเพียงแสงไฟจากโต๊ะอ่านหนังสือสีเหลืองอ่อน ๆ ส่องลงมาตรงที่วี้นั่งอยู่เท่านั้น
ผมเดินไปยืนตรงหน้าโต๊ะของเธอ
“แค่ครั้งเดียวนะ แล้วไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้อีก...”
Latest chapter
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 29 บันทึกหน้าสุดท้าย...(จบ)
หลังจบงานกีฬาสี ทางโรงเรียนอนุญาตให้นักเรียน ม.6 สามารถอยู่บ้านอ่านหนังสือที่บ้านได้โดยไม่ต้องมาที่โรงเรียนบรรยากาศของห้องเรียนชั้น ม.6 เกือบทุกห้องจึงเงียบเหงาลงอย่างเห็นได้ชัดโต๊ะว่างเปล่า เพื่อน ๆ บางคนหายไปอ่านหนังสือที่บ้านหลังจากคืนนั้นที่วีหลับไปในอ้อมกอดผมเช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเธอแล้ว...หลังผ่านพ้นงานกีฬาสี วีไม่มาโรงเรียนอีกเลย...บางวันผมเห็นน้องณัฐเดินหาวีที่ห้อง แต่พอไม่เห็นวี เธอก็เดินมาถามผม“วันนี้พี่วีก็ไม่มาเหรอคะ?”ผมตอบได้เพียงว่า“อาจจะอ่านหนังสือเองที่บ้าน”ทุกครั้งที่ผมกลับบ้านหรือกินข้าวเย็น ผมจะไม่เห็นวีที่โต๊ะอาหารเห็นเพียงไฟในห้องของเธอที่เปิดอยู่ผมกับเมษ์เลือกที่จะยังมาโรงเรียนอยู่บ้าง เพราะอยากใช้เวลาช่วงสุดท้ายของมัธยมปลายด้วยกันบางวันเรามาแต่เช้าตอนที่ยังไม่มีใครแอบเข้าไปในห้องวิทยาศาสตร์ที่ลับตาที่สุดแล้วจูบกันเงียบ ๆ
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 28 ปลอดปล่อย2...(NC)
ผมทำอยู่นานจู่ ๆ วีก็กดหัวผมลงไปข้างล่างเบา ๆ แล้วค่อยแรงขึ้น แรงขึ้นจนศีรษะของผมเลื่อนไปตามทิศทางที่เธอต้องการปากผมลูบไล้ไปตามผิวขาวเนียนสวย ลมหายใจอุ่น ๆ รดไปตามผิวสัมผัสของเธอผ่านหน้าท้องขาว ๆ ที่กำลังบีบแกร็งจนเห็นเป็นร่องกล้ามเนื้อกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนดอกไม้หวาน ๆ คลุ้งทั่วโพรงจมูกของผมริมฝีปากของผมผ่านท้องน้อยจนมาหยุดตรงเนินระหว่างขาที่วีกำลังแหกกว้างอยู่ผมเห็นร่องกึ่งกลางระหว่างขาของวีอย่างชัดเจนแม้ยังมีกางเกงขาสั้นบังอยู่ความรู้สึกมันแตกต่างจากที่ผมเห็นตอนเธอหลังลิบลับ...เสียงหัวใจผมของผมเต้นแรงไม่แพ้เธอเลยวีกดหัวลงไปอีก จนใบหน้าผมแนบชิดไปกับเนินเนื้อนุ่ม ๆจมูกของผมจมลงไปที่ร่องกึ่งกลางของเธอที่มีผ้าบาง ๆ กันอยู่ วีครางออกมาทันที“อ๊ะ~ เอาอีก…”เธอกดศีรษะผมแรงขึ้นพร้อม ๆ กับโยกเอวเป็นวงกลม เธอหายใจหอบถี่ผมค่อย ๆ อ้าปากงับเบา ๆ บนเนินและร่องกึ่งกลางขณะที่เธอโยกเอวไปมา&
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 27 ปลอดปล่อย1...(NC)
หลังจากที่ผมรับรู้ว่าวีชอบผู้หญิง ผมก็ตกใจเล็กน้อยจริง ๆ แล้วสำหรับผม ผมไม่ได้รังเกียจหรือรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปเลย เพียงแต่มันกะทันหัน เลยประหลาดใจและยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับเหตุการณ์นี้ยังไงแต่ในสายตาผม วีก็ยังเป็นวีคนเดิมที่โตมาด้วยกัน ผมรู้จักเธอและเธอก็รู้จักผมมาทั้งชีวิต...เธอสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น ใบหน้ามีคราบน้ำตา ดวงตาแดงก่ำ ผมที่มัดไว้หลวม ๆ ร่วงหล่นปกหน้าวีกอดผมอยู่สักพักใหญ่ ใบหน้าเธอซุกอยู่ที่อกผมจนหายสะอื้นและเริ่มสงบลงผมค่อย ๆ พาเธอมานั่งที่ขอบเตียงวีเงยหน้าขึ้น แต่สายตายังจ้องลงพื้นเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ผมของเธอหลุดร่วงติดแก้มไปกับคราบน้ำตาผมเอามือไปปัดผมที่บังหน้าเธอออกช้า ๆ แล้วพักไว้ที่ข้างหูของเธอสายตาของวียังมองพื้น แต่เมื่อเธอเงยขึ้นมามองสบกับผมริมฝีปากสั่นแล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้ง...เธอโน้มตัวมากอดผมแน่นอีกรอบแม้ว่าเธอจะร้องไห้อีกกี่รอบ ผมก็กอดและปลอบเธอไว้เสมอ...เมื่อเริ่มสงบลงอีกครั้ง...
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 26 คำสาระภาพ…
หลังจากคืนที่ผมกับเมษ์ผ่านประสบการณ์ครั้งแรกด้วยกันมา มันเป็นความทรงจำที่แสนล้ำค่าของผมที่จะจำไปตลอดชีวิตวันรุ่งขึ้น คือวันงานกีฬาสีนาฬิกาปลุกดังตั้งแต่ท้องฟ้ายังเป็นสีหมึกวีเดินเข้ามาในห้องผมโดยไม่เคาะประตู“ลุกเร็ว ไปโรงเรียนกัน”ผมเอาหมอนอีกใบมากอดทับหัวตัวเอง ก่อนจะพูดผ่านหมอน“ทำไมเราต้องไปเวลาด้วยล่ะ? ”วีเดินมาลากแขนผมบนเตียง“เร็ว ๆ เมษ์รออยู่”พอได้ยินชื่อเมษ์ ผมรีบลุกขึ้นทันที แล้วรีบอาบน้ำแต่งตัววีแค่ต้องการคนช่วยถือของเท่านั้น จึงลากผมไปด้วยตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างผมช่วยทั้งสองคนถือกระเป๋าของใช้ส่วนตัว ออกจากบ้านไปโรงเรียนในความมืดก่อนฟ้าสางที่โรงเรียนก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ท้องฟ้ายังคงเป็นสีน้ำเงินเข้ม บรรยากาศคึกคักผิดปกตินักเรียนเต็มโถงทางเดินและห้องเรียนที่เปิดไฟสว่างจ้ากลุ่มนักเรียนที่เดินพาเหรดแต่งหน้าทำผมกันวุ่นวายเชียร์ลีดเดอร์ซ้อมท่าและทับทวนกันเป็นกลุ่ม ๆ เสียงไดร์เป่าผม เสียงหัวเ
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 25 คืนก่อนงานกีฬาสี2...(NC)
ภาพตรงหน้าทำให้สติผมเริ่มเลื่นราง เปลี่ยนเป็นความหื่นกระหายที่เข้ามาแทนที จนผมแทบจะคุมตัวเองไม่ได้…ผมจับข้อมือเธอแยกออกทันที…หน้าอกของเมษ์เด่งตามแรงของผมเมษ์มีสีหน้าตกใจเล็กน้อยแล้วผมก็ก้มลงไปดูดและเลียยอดอกของเมษ์อย่างหิวกระหายและขาดสติเมษ์ครางออกมา พยายามเม้มปากไม่ให้เสียงดัง“อืมม… อืมม”ผมจูบและไซ้ซอกคออย่างรุนแรง อย่างควบคุมตัวเองแทบไม่ได้ ผมหายใจแรงจนดูน่ากลัว…ผมดูดแรงหัวนมเธอแรงขึ้น ใช้มือทั้งสองข้างบีบยอดอกจนชูตั้ง แล้วใช้ลิ้นเลีย วนรอบจนเมษ์ส่ายหน้าและครางออกมาเบา ๆเธอหายใจแรงขึ้นเช่นกันจู่ ๆ เมษ์ก็พูดเสียงสั่นออกมา“…ฉันกลัว…”คำนั้นทำให้ผมชะงักทันทีสติผมกลับมา…ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้…สายตาหื่นการหายและลมหายใจกลับเป็นปกติแทบจะทันทีผมมองหน้าเมษ์ในท่าคร่อมระหว่างขาเธอเธอปิดหน้าอกตัวเองด้วยแขนทั้งสองข้าง ท่าทางดูตื่นกลัวปนความรู้สึกเข้าใจ“เรา… ขอโทษ” ผมพูดเบา ๆ&nbs
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 24 ผมและเมษ์1...(NC)
หลังจากที่เมษ์เดินเข้ามาในห้อง“แล้ววีล่ะ?” ผมมองไปข้างหลังเมษ์เมษ์ส่ายหน้าเบา ๆ“เรามาคนเดียวน่ะ”เธอสวมชุดนอนสีขาว เนื้อผ้าบางทำให้เธอดูเหมือนคุณหนูที่น่าทะนุถนอมมาก ๆ ผมสั้นบ๊อบยังเปียกชื้นเล็กน้อยหลังอาบน้ำ สวมแว่นตาทรงกลมกรอบบาง ๆ ทำให้ดวงตากลมโตดูอ่อนโยนขึ้นเมษ์ก้าวเข้ามาในห้อง มองสำรวจไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ ผมรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ที่เธอเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวผมปิดประตูแล้วมานั่งลงที่ขอบเตียง“ห้องแทนดูเป็นระเบียบจัง” เมษ์พูดเสียงใสผมยิ้มเล็กน้อย“ก็พยายามจัดน่ะ”เมษ์เห็นการ์ดวันเกินที่เธอเคยเขียนให้แทนตอนอยู่.ต้นต้้งอยู่บนชั้นหนังสือ“ยังเก็บไว้อยู่เหรอ?”ผมพยักหน้า“ของสำคัญของเราเลยล่ะ”เมษ์ยิ้มกว้างออกมาก่อนจะวางการ์ดนั้นไว้ที่เดิม เธอเดินมานั่งข้างผมทั้งคู่นั่งใกล้ ๆ กันบนเตียง แล้วเริ่มคุยเรื่องเก่า ๆ“จำได้ไหม วันแรกที่เราคุ
You May Also Like
เกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.8K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย174.6K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.2M viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น115.8K viewsพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร219 viewsวิวาห์แค้นใต้เงาเงิน
Nuan4545266 viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ44 viewsเมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก
สามสิบเอ็ดมีนา_180 views
