ログインหญิงสาวสูดปาก ส่ายใบหน้าไปมาพร้อมทั้งแหงนเงยขึ้นด้านบน ร่างสั่นเทิ้มด้วยความรู้สึกหวามไหวรุนแรง
ชายหนุ่มขยับจังหวะช้าเร็วตามแรงอารมณ์ บางครั้งก็เชื่องช้าแต่ล้ำลึก บางครั้งก็ถี่รัวแทรกกายรุนแรง มือใหญ่เลื่อนจากบั้นท้ายงอนงาม โน้มตัวมาด้านหน้าฟอนเฟ้นสองเต้าอวบอิ่มที่สั่นไหวตามแรงกระแทกกายจากเบื้องหลัง
เขาเลื่อนมือดึงผมสลวยที่ดัดเป็นลอนใหญ่สีน้ำตาลเข้มประกบจุมพิตดูดดื่มบนกลีบปากบอบบาง ร่างสูงยืดตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยเพื่อให้กายหนุ่มสอดลึกยิ่งขึ้น
ธัญญ์นวดคลึงบั้นท้ายขาวอวบบางครั้งก็ตีเบาๆ กระตุ้นอารมณ์เสียวซ่าน แล้วเอื้อมลงไปกลางกายสัมผัสกับสิ่งที่สวมสอดเข้าหากันอยู่ บดบี้ขยี้ยอดเกสรนารีสวาทจนหญิงสาวครางโหย
“ยกขาหน่อย...” ธัญญ์กระซิบบอก เธอไม่รู้ว่าเขาบอกทำไมกัน เพราะว่าเขาเป็นคนยกขาของเธอขึ้นข้างหนึ่งเสียเอง
เขาบดเบียดลำกายเข้าหาอย่างต่อเนื่อง ลึกสุดใจ จนกระแทกกับผนังอ่อนนุ่มด้านในเสียงดังสนั่นไปทั่วห้องกว้าง
ธัญญ์สอดแขนเข้าใต้รักแร้สาวแล้วดึงรั้งให้แผ่นหลังเนียนมาแนบกับอกกว้าง
หญิงสาวเชิดใบหน้าแอ่นหยัดไปทางด้านหัวเตียง สะโพกผายถูกหน้าขาแกร่งกระทบกระทั้นกึกๆ วิธาดารู้สึกหูอื้อตาลายไปหมด เธอใกล้จะขาดใจเข้าไปทุกวินาที ทั้งหายใจไม่ทัน ทั้งเหนื่อย และอารมณ์ที่เกิดจากการร่วมเสน่หาตีวนกันไปหมดทั้งร่าง
ชายหนุ่มทิ้งร่างลงนอนให้เธอนั่งทับขยับบนตัวเขาบ้าง มือใหญ่ไม่รอช้าที่จะทำตามที่ต้องการ เขากอบกุมสะโพกผายขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ
หล่อนสมองเบลอจนแทบทำอันใดไม่ถูก วางมือบอบบางบนขาแกร่งทั้งสองข้างแล้วเริ่มขยับตามจังหวะที่เขาจัดให้ เธอไม่รับรู้สิ่งใด นอกจากเร่งพาตัวเองป่ายปีนขึ้นสู่ยอดเขาสวาทที่กำลังรอเธออยู่เบื้องหน้า
กายหนาเด้งกายรับทุกลีลารักสอดประสาน เขาเป็นคนกำกับให้ ร่างอรชรกระทั้นลงมาหา เวลาที่ผ่านพ้นบ่มเบาะให้ความต้องการปลดปล่อยรุนแรงเหมือนคลื่นพายุใหญ่ ยิ่งท่วงท่านี้ทำให้การสอดลึก ลึกสุดใจ จนร่างอรชรสะท้านเยือกสั่นไหวบิดกายร้องไม่เป็นส่ำ ธัญญ์ลุกมาโอบกอดจุมพิตแผ่นหลัง จับหญิงสาวให้หันมาหา
วิธาดาซบที่ลำคอหนาที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่ออย่างอ่อนแรง เธอบีบรัดเขารุนแรงทุกการขยับ ความวาบหวามเข้าเกาะกินหัวใจจนกายสาวสั่นยะเยือกสลับกับร้อนเร่า ร่างกายตื่นตัวไปตามเพลงรักที่บรรเลง เต้าเต่งตึงหอมหวานถูกริมฝีปากร้อนเข้าครอบครองและบีบเคล้นสลับกัน
เขาโยกกายส่ายขยับอยู่เบื้องล่างให้หญิงสาวเคลื่อนไหวกระแทกกับกายหนุ่มที่รอรับอย่างอิ่มเอม ด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่า รุกเร้ากันอย่างเร่าร้อนรุนแรงเสียดสีกันและกันเพื่อเร่งป่ายปีนสู่ยอดเขาสวาทที่แม้ระยะทางจะสูงชันก็ไม่หวั่น
ธัญญ์เอื้อมมือสอดเข้ากลางลำตัวเพื่อสะกิดยอดเกสรเสน่หา ฟันคมกัดเบาๆ แล้วงับยอดถันดึงเล่นอย่างหยอกเย้า
เธอทั้งเจ็บทั้งเสียว โอบกอดคอหนาเอาไว้ สอดมือเข้าใต้กลุ่มผมให้เขาดูดเลียไล้ทรวงสาวตามอำเภอใจ แถมยังร่วมมือกระแทกกายลงไปหากายหนุ่มที่สวนขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เสียงครางรุนแรงของคนทั้งสองดังสนั่นอย่างไม่คิดออม เร่าร้อนกว่าเพลงร็อกที่บรรเลงอย่างดุเดือดเสียอีก
“อย่างนั้นแหละคนสวย” ธัญญ์สูดปากรุนแรงเมื่อทุกอย่างใกล้จะถึงที่หมาย เขื่อนแข็งแกร่งกำลังจะแตกพังในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า
เขากำลังต้านพายุสวาทไม่ไหว มวลน้ำมหาศาลจากร่างกำลังจะซัดสาดเข้าใส่ร่างอรชรที่ขยับโยกเสียดสีกับเขาสุดกำลังอย่างเร่าร้อน ไม่คิดออมแรง
ธัญญ์เอามือสอดเข้าใต้ขาแล้วจับร่างหญิงสาวให้นอนหงาย ดึงเรียวขาให้แนบชิดยกค้างเอาไว้แล้วระรัวจังหวะกระชั้นถี่โจนจ้วงในกลีบพฤกษาสุดกำลัง หวังเพียงกระชากเธอไปสู่สวรรค์ชั้นฟ้าให้เร็วที่สุด
วิธาดาหวีดร้องพร้อมกับเสียงคำรามลั่นของชายหนุ่มที่ได้ครอบครองเรือนร่างของเธอ เป็นชายหนุ่มคนแรกที่กระชากความสาวสดบริสุทธิ์ผุดผ่องไปจากกายเธอจนหมดสิ้น
เขื่อนที่กักเก็บธารารักร้อนระอุเหมือนลาวาที่ทะลักจากภูเขาไฟแตกกระจายเข้าสู่สวนดอกกุหลาบแรกแย้มที่เพิ่งเบ่งบานเต็มที่เป็นครั้งแรก ทำให้หญ้าผืนน้อยที่ปกคลุมสวนดอกไม้สีสวยเปียกชุ่มแนบไปกับพื้นผิวกายสาวอ่อนละมุน
ธัญญ์กระแทกกระทั้นกายอีกไม่กี่ครั้งก็ทะยานลอยละลิ่วขึ้นสู่สวรรค์ไปพร้อมกับเธอ วิธาดาหมดแรงอ่อนระโหยทั้งแขนทั้งขา
... เธอคิดว่าเกมรักสยิววาบหวามนี้จะจบลงเพียงเท่านี้แต่เปล่าเลย คืนนั้นทั้งคืนธัญญ์เฝ้าวนเวียนเสพรักกับร่างหอมกรุ่นไม่ยอมปล่อย จนหญิงสาวหลับคาอกแกร่งอย่างหมดเรี่ยวหมดแรง
แอลกอฮอล์ทำให้เลือดในกายหนุ่มรุนแรงกระชุ่มกระชวย
ชายหนุ่มหลับฟุบคาอกอวบทั้งที่ยังสวมสอดกายอย่างหมดเรี่ยวหมดแรง เขายอมรับว่าไม่เคยออกแรงบนเตียงกับหญิงสาวคนไหนเท่านี้มาก่อน
เธอเป็นคนแรกและคนเดียวในชีวิตหนุ่มที่ทำให้เขาขาดสติถึงเพียงนี้...
ความเจ็บร้าวและอาการปวดหัวรุนแรงวิ่งเขาจู่โจมวิธาดา หล่อนพยายามปรือตาขึ้นมองรอบกาย รู้สึกถึงร่างหนาหนักของใครบางคนทาบทับเธออยู่ แล้วสิ่งที่เธอต้องตกใจคือมีบางสิ่งที่อ่อนนิ่มสอดแทรกอยู่ในกายเธอ
“กรี๊ดด!!!”
วิธาดากรีดร้องสุดเสียง เธอผลักร่างสูงที่ทาบทับลงจากร่าง และสิ่งที่ทำให้เธอตกใจแทบสิ้นสติก็คือเมื่อได้เห็นหน้าของชายหนุ่มที่กระชากพรหมจรรย์ของเธอเต็มๆ ตา
“ไม่ ธะ... ธัญญ์ ปะ... เป็นนะ... นายได้ยังไงกัน”
หญิงสาวทำหน้าเหมือนเห็นผี แล้วเสียงกรีดร้องรวมทั้งแรงผลักของเธอทำให้ธัญญ์ค่อยลืมตาตื่นอย่างเกียจคร้าน
วิธาดากระชากผ้าห่มมาคลุมร่างอย่างลนลาน สมองของเธอกำลังเบลอชั่วขณะ รู้สึกช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ความฝันวาบหวามที่เกิดขึ้นเมื่อคืนคือเรื่องจริง และชายหนุ่มที่เธอฝันหากลับมาอยู่บนเตียงกับเธอ
เขาร่วมรักกับเธออย่างเร่าร้อน เป็นไปได้ยังไง เธอกำลังมึนงงอย่างหนัก เขาอยู่ต่างประเทศนี่นา เขากลับมาเมื่อไหร่กัน ทำไมเธอไม่เห็นรู้เรื่องราวอะไรเลย
“กรี๊ดบ้าอะไรของเธอ หนวกหูแต่เช้า” ธัญญ์ลูบหน้าไปมาด้วยความมึน รู้สึกปวดหัวตุบๆ เขายังไม่ได้มองหญิงสาวข้างกายสักนิด หลับตาใช้มือตบต้นคอไปมาเพื่อให้หายจากอาการมึนศีรษะ แต่ก็ยังไม่หาย หากไม่ได้อาบน้ำหรือล้างหน้าแปรงฟัน
“นะ... นายมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง” วิธาดาที่ยังคงงงกับสภาพของตัวเองถามเสียงระรัว
“หือ...” ธัญญ์เลิกคิ้วเงยหน้ามองหญิงสาวที่เพื่อนหาให้ เพราะรู้สึกไม่ชอบน้ำเสียงกระด้างแถมยังไม่อ่อนหวานที่เอ่ยกับเขา แตกต่างจากเมื่อคืนโดยสิ้นเชิง
“เฮ้ย!!! เป็นเธอได้ยังไง” ธัญญ์สะดุ้งกระโดดลงจากเตียง วิธาดากรีดร้องเอามือปิดหน้าปิดตา ทั้งตกใจทั้งอาย คนบ้ามาแก้ผ้าเป็นชีเปลือยโชว์เรือนร่างให้เธอดูอยู่ได้
“ฉันต่างหากต้องถามว่าเป็นนายได้ยังไง เมื่อคืนนายข่มเหงฉัน คนเลว คนเฮงซย คนบ้า สารเลว!” วิธาดาโต้ตอบ มือปิดหน้าปิดตาเพราะเธออายเกินกว่าจะมองเขาเต็มๆ ตา
ธัญญ์นึกย้อนไปถึงเมื่อคืนก่อนจะลำดับเหตุการณ์แล้วเหยียดยิ้มที่ริมฝีปากอย่างน่าชัง
“หึ! ไม่นึกเลยว่าลูกคุณหนูอย่างเธอจะรับจ๊อบงานพิเศษได้เงินดีแบบนี้ด้วย งานไม่เหนื่อยนี่นะ แค่นอนแบเฉยๆ ให้ผู้ชายกลัดมันเอา” คำพูดของธัญญ์ทำให้วิธาดาขมวดคิ้วยุ่ง เผลอเอามือออกจากหน้า ก่อนจะกรี๊ดที่ยังเห็นชีเปลือยยืนไม่สะทกสะท้านอยู่ที่เดิม
“บ้า! ยืนแก้ผ้าอยู่ได้ไม่รู้จักอาย ไอ้ผู้ชายกลัดมันที่นายพูดถึง มันก็รวมนายด้วยแหละ ไอ้คนทุเรศ”
“พูดดีนะ” เขาประชดให้ แต่รู้สึกดีและภูมิใจในคำพูดของเธอไม่น้อย เหมือนเธอเชื่อมั่นในตัวเขา“ยัยวิวเป็นยังไงบ้างคะ” เธออดถามไม่ได้ แม้จะได้รับข่าวคราวจากลีลาอยู่บ่อยครั้งก็ตาม“อยากรู้ก็ไปดูเอง” เขาตอบกวนๆ“ธัญญ์จะมาติดต่อเรื่องสินค้าที่บริษัทเหรอ” เธอพูดเป็นงานเป็นการขึ้นมา เพราะเมื่อครู่ยังไม่ทันได้พูดเรื่องงาน เขาก็ลากเธอออกมาเสียก่อน“ใช่ ถ้าวิทำให้ธัญญ์ไม่ถูกใจ ก็ไม่ซื้อ” วิธาดาเม้มริมฝีปากแน่น“ตอนนี้ทำตัวเหมือนสาวโสดเลยนะ ทั้งๆ ที่มีลูกกับผัวรออยู่ ออกไปทานข้าวกับผู้ชายสองต่อสอง” วิธาดาขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะคลายออก“ธัญญ์แอบตามวิหรือไง”“เปล่า แค่บังเอิญเห็นเรื่องน่าอายของใครบางคน” คำตอบของเขาทำให้เธอเงียบไป เขาชอบพูดแบบนี้ แล้วเธอจะมั่นใจได้ยังไงว่าเขารักเธอ“นี่จะพาวิไปไหน”“กลับบ้าน” เขาบอกโดยไม่หันมอง เพราะขออนุญาตบิดามารดาของเธอแล้ววิธาดาจะหนีลงจากรถก็ไม่ได้ เธอจึงนั่งเงียบไปตลอดทาง ธัญญ์ฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์เมื่อเธอยอมแต่โดยดีไม่โวยวายดื้อแพ่งอีก“ตื่นได้แล้ว” ธัญญ์ปลุกหญิงสาวในตอนเช้าของอีกวันเพราะเขาขับรถกลับตั้งแต่เย็น ไม่อยากแวะค้างคืนที่ไหน“ถึงแล้วเหรอคะ”“ใช่” เขาบอก เ
เธอหวีดร้องเสียงหลงเมื่อผวากอดร่างสูงแน่น สะโพกสอบทำงานต่อเนื่องหลังจากถูกบีบรัดรุนแรงด้วยความต้องการที่ยังไม่สิ้นสุด“กลับบ้านกันนะ” เขายังไม่ละความพยายามวิธาดาส่ายหน้าไปมา มองเขาตาเยิ้ม ธัญญ์เริ่มขยับสะโพกรัวเร็วขึ้นกว่าเดิม เหมือนลงทัณฑ์คนดื้อ หรืออีกนัยเพื่อเร่งปลดปล่อยความต้องการที่มากล้นให้หลุดพ้นโดยเร็ว“ดื้อนัก...” ธัญญ์คำรามลั่นก่อนจะซบที่ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหมดเรี่ยวหมดแรงและหมดใจ เมื่อเขาทำไม่สำเร็จเขาง้อให้เธอกลับไม่ได้ จะขอความช่วยเหลือจากใคร ก็ไม่มีใครช่วย มีแต่คนบอกให้เขาจัดการเอง วิธาดาเป็นคนดื้อมาแต่ไหนแต่ไร ถ้าเธอไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ เธอจะไม่ยินยอม หรือถ้าเธอจะยอมก็เมื่อเธอสมัครใจเท่านั้นธัญญ์ไม่รู้ว่าเขาต้องทำยังไง ถึงจะทำให้เธอยอมกลับไป คงต้องใช้แผนที่เขาคิดได้เมื่อครู่เสียแล้ววิธาดาตื่นขึ้นมาด้วยความเพลีย เพราะเมื่อคืนธัญญ์แทบไม่ปล่อยเธอห่างกายเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวลูบมือเบาๆ ที่ใบหน้า ก่อนเดินลงจากเตียง ในห้องเงียบกริบ บุตรสาวไม่ได้อยู่ที่เปล เธอจึงเดินลงมาด้านล่าง“พี่แมวคะ ธัญญ์กับยัยหนูไปไหนคะ” เธอเดินหาจนทั่วบ้านก็ไม่เจอ จึงเอ่ยปากถามสาวใช้“คุณธัญญ์พาคุณห
“ทำไมล่ะ บอกมาสิ ว่าวิมีเหตุผลอะไร หรือจะหาผัวใหม่ อย่าหวังเลยว่าจะทำแบบนั้นได้ ธัญญ์ไม่มีวันยอมให้วิทำแบบนั้นแน่นอน”“คนเลว ใจสกปรก” เธอผลักเขาออกห่างอย่างเสียใจ“ไม่ต้องมาพูดจาบ่ายเบี่ยง” เขาเข้าสวมกอดเธอทางด้านหลัง แม้อีกฝ่ายจะดิ้นหนีเพียงใดแต่ทำไม่สำเร็จ ธัญญ์เอื้อมมือมากอบกุมทรวงสาว เคล้นคลึงหนักๆ ลูบคลำไปตามผิวผ่อง“ธัญญ์พอเถอะ พอสักที” แม้แรกๆ ที่เขามาตาม เธอจะปรนนิบัติเขาอย่างดี แต่เธอไม่ชอบให้ใครมาบังคับจิตใจแบบนี้ธัญญ์กระชากเสื้อตัวสวยออกจากร่างของภรรยา ลูบไล้ยกทรงสีขาวสะอาดตา“ธัญญ์ บอกให้พอยังไงเล่า”“จะกลับไปกับธัญญ์ไหม” เขาแสร้งทำป่าเถื่อนเพื่อบีบบังคับเธอ“ธัญญ์ วิเจ็บนะ” เธอนิ่วหน้าเมื่อเขาบีบเคล้นทรวงสาวแรงๆ“ถอดออกเดี๋ยวนี้เลยวิ” เขาบอกเสียงพร่า คราแรกอยากข่มขู่ให้เธอกลับ แต่ทำไปทำมาอารมณ์พิศวาสเริ่มก่อตัวเธอไม่ทำตาม เขามีวิธีจัดการกับชุดสวยให้หลุดร่วงลงจากกายสาว ส่วนเรื่องต้องการให้เธอกลับบ้านค่อยตกลงหลังจากนี้ก็ได้ ถ้าไม่ยอม เขามีไม้ตาย ธัญญ์คิดในใจว่าจะต้องสำเร็จแน่นอน“ว้าย!!! คนบ้าปล่อยนะ คนเอาแต่ใจ” เธอใช้มือปิดกั้นไว้กลางกาย ไม่ใช่เพราะอาย แต่เพราะอยากขัดขื
“ไม่ต้องหรอก อยากอยู่กันสามคนพ่อแม่ลูก” ธัญญ์ห้ามไว้ อ้าปากรับการป้อนของภรรยา วิธาดายิ้มอย่างมีความสุข ธัญญ์มองภรรยาด้วยความรัก“เดี๋ยวทานข้าวเสร็จเราออกไปเที่ยวกันไหม”“ก็ดีนะ ยัยหนูจะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาด้วย ชอบล่ะสิ”วิธาดาจับแก้มป่องๆ ของบุตรสาว แล้วอมยิ้ม ถ้าใครได้เห็นภาพนี้ก็คงคิดว่าเป็นครอบครัวที่รักกันมาก และน่าอิจฉามาก แต่จริงๆ แล้ว สามีกำลังตามง้อขอให้ภรรยากลับไปอยู่ด้วยกันที่บ้านธัญญ์พาภรรยาออกมาเที่ยวห้างสรรพสินค้า ซื้อของทุกอย่างให้อย่างเอาใจ แม้วิธาดาจะบอกว่าไม่ต้องการเขาก็ซื้อให้ พร้อมกับซื้อให้ลูกสาวตัวน้อยที่นั่งรถเข็ญอย่างอารมณ์ดีที่ได้ออกมาเที่ยวข้างนอก“ธัญญ์พาวิมาที่นี่ทำไม” วิธาดาถามเมื่อสามีพาเดินเข้ามาในร้านเพชร“ธัญญ์อยากซื้ออะไรให้วิบ้าง ตั้งแต่แต่งงานกันมา ธัญญ์ไม่เคยซื้อเครื่องประดับให้วิเลยนะ”“ขอบใจจ้ะ” เธอกล่าวขอบคุณ เขาให้เธอเลือกเอง แต่หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ“ธัญญ์เลือกเองดีกว่า อยากซื้ออะไรให้วิ ธัญญ์ซื้ออะไรให้ วิก็ชอบทั้งนั้นล่ะ” เธอบอกยิ้มๆ“งั้นเอาชุดนี้นะครับ” เขาชี้ไปที่เครื่องเพชรชุดใหญ่“เพชรน้ำงามมาก ธัญญ์ตาถึงจัง แต่มันแพงมากนะ” วิธาดาลูบเค
นี่เธอจะเสียใจแค่ไหนที่เขาว่าร้ายเธอขนาดนั้น แต่ชายหนุ่มพยายามบังคับรถให้แล่นกลับบ้านโดยเร็วที่สุด เขามีหลายอย่างอยากคุยกับเธอ และเคลียร์กันให้เข้าใจ“พี่ธัญญ์ฟังนิอยู่หรือเปล่าคะ”“ครับ ขอบใจน้องนิมากครับที่บอกความจริงกับพี่”“ยังไงนิก็ขอให้พี่ธัญญ์โชคดีนะคะ” สุนิสาอวยพรให้ชายหนุ่ม“ครับ” ธัญญ์รับคำ ตอนนี้ใจเขาเดินทางไปถึงบ้านไตรสุรเดชเรียบร้อย เสียงรถที่แล่นเข้ามาจอดทำให้วิธาดาอมยิ้ม มองโต๊ะอาหารแล้วเดินไปรับสามีที่เดินคอตกเข้ามาในบ้าน ธัญญ์มองรอยยิ้มของภรรยาด้วยหัวใจที่เต้นแรง เขารู้สึกผิดเต็มหัวใจ“วิ” ธัญญ์ผวากอดร่างหญิงสาวแนบอก วิธาดาอึ้งไปสักครู่ ก่อนจะกอดตอบเขา คิดไปว่าเพื่อนของเขาเป็นอะไรร้ายแรงหรือเปล่า“คุณณัฐเป็นยังไงบ้าง”“ไม่เป็นอะไรแล้ว” เขาผละห่างเล็กน้อยก่อนตอบ มองสบตาภรรยานิ่ง“ธัญญ์หิวหรือยัง วิจัดโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว ยัยวิวกำลังหลับ” เธอบอกเขา ก่อนผละห่างเดินไปยังโต๊ะอาหาร“วิ” ธัญญ์ดึงภรรยามากอดอีกครั้ง“เป็นอะไรคะ” เธอมองเขาด้วยความสงสัย“ฉันขอโทษ”“ขอโทษ” เธอทวนประโยคของเขาด้วยความงุนงง ก่อนจะยิ้ม เขาคงหมายถึงเรื่องที่ผ่านมา แค่เธอเห็นเขาอุ้มบุตรสาวและแสดงความ
“ณัฐมีปัญหานิดหน่อย ฉันจะรีบกลับมานะ” หญิงสาวเอาชุดมายื่นให้เขา ธัญญ์ดึงภรรยามากอดแน่น กดจุมพิตที่หน้าผากมนหนักๆ ด้วยความรู้สึกรักที่ก่อเกิดขึ้นมาในหัวใจเมื่อไหร่เขาไม่แน่ใจ แต่รู้ว่าตอนนี้มันเต็มตื้นขึ้นมาจนแทบล้น การได้อยู่ห่างกัน มันทำให้คิดถึงแบบนี้นี่เอง แต่พอเธออยู่ใกล้ชิด เขากลับไม่สนใจสภาพของเพื่อนที่มาเปิดประตู ทำให้ธัญญ์ต้องส่ายหน้า“พอเถอะ เรื่องมันเป็นยังไง ไหนลองเล่ามา” ธัญญ์รู้ว่าเพื่อนรักปาริชาติมาก และมีเรื่องทะเลาะกันบ่อย และหลังๆ ดูจะหนักขึ้น“ปามีคนอื่น ฉันไม่ดีตรงไหนวะเพื่อน ฉันดูแลเอาใจใส่เค้าอย่างดี ตามใจเขาทุกอย่าง” ณัฐร้องไห้อย่างไม่อาย เพราะเขารักผู้หญิงคนนี้มาก“นายไม่ผิดหรอกเพื่อน แต่เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงเหมือนกัน ฉันเชื่อว่าคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน บางทีนายกับปาอาจไม่ใช่เนื้อคู่กันก็ได้เพื่อน”“ช่างเถอะ แล้วนายล่ะ เรื่องนายกับคุณวิเป็นยังไงบ้าง” ณัฐตบต้นคอตัวเองเบาๆ แล้วพิงศีรษะหลับตาเหมือนคนเป็นทุกข์หนัก ธัญญ์ตบไหล่เพื่อนอย่างปลอบๆ“เรื่องของฉันเหรอ ตอนนี้ฉันอยากให้วิกลับบ้านไปกับฉัน ถึงเธอไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเกรี้ยวด
เขาค่อยๆ ย่องเข้าไปหาด้วยฝีเท้าเงียบกริบ กลัวภรรยาจะตื่นขึ้นมา แม้จะทำเย็นชา ปากเสียกับเธอแค่ไหน แต่เขารู้สึกผิด เพราะเธอกำลังตั้งครรภ์ แต่เไม่เห็นว่าเธอเศร้ามากมาย เขาโล่งใจไปบ้าง วิธาดามีภูมิคุ้มกันดีมากเขานับถือเรื่องนี้แต่จริงๆ เขาไม่รู้ว่าเธอแอบเอาสำลีอุดหูเวลาเขาแสร้งบ่น เพื่อปิดกั้นถ้อยคำที
“ห้องของฉัน ฉันจะเข้ามานอนเมื่อไหร่ก็ได้ ใครจะให้เธอนอนสบายอยู่คนเดียวล่ะ” เขาปากแข็งตอบยียวน นั่นคือเหตุผลของเขา วิธาดาชักฉุน พักนี้เธออารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนกัน“เหรอ... อย่ามากอดแรงๆ แบบนี้ ฉันหายใจไม่ออก รังเกียจฉันไม่ใช่เหรอ” เธอผลักไสเขาอย่างโกรธเคือง“นึกว่าอยากกอดหรือไง ขยับไปหน่อยสิ เห็นไห
“ถ้าผมไม่กลับเร็ว คงไม่เห็นว่าเมียผมมีพี่นุมานั่งคุยให้หายเหงา”“พี่ก็แค่แวะมาบาง...” นุติแค่จะบอกว่าแวะมาบางครั้ง แต่พูดไม่ทันจบประโยค วิธาดาก็ชิงพูดเสียก่อน“ใช่ค่ะ พี่นุมานั่งคุยเป็นเพื่อนฉันทุกวันเลย” นุติหันมองหน้าหญิงสาวที่เขาเอ็นดูเหมือนน้องสาว แต่เลือกที่จะเงียบเอาไว้ ธัญญ์มีสีหน้าแดงก่ำจน
“ได้สิ ฉันจะจัดให้ตามที่เธอขอ” เขาไม่ขัดศรัทธาที่ภรรยาหยิบยื่นให้ พร้อมกันนั้นท่อนกายกำยำบดเบียดแทรกลึกสอดเสียบกระทั้นเข้าหาดุดันไร้ความปรานี ความแข็งกร้าวฝังกายจนสุดเส้นทางรักบดขยี้เม็ดมณีสวาทก่อความกระสันเสียวสุดจิตสุดใจ รุกให้อารมณ์เสน่หารุมเร้ารุนแรงวิธาดาหยัดสะโพกร่อนกายให้เขาซอยจังหวะถี่ยิบ







