Masuk“ฝ่าวงล้อมออกไป”
อัลวินสั่งการลูกน้องทั้งมือขวาที่นั่งอยู่ด้านหน้ารถกับคนขับรถคู่ใจเสียงดังลั่นรถเมื่อในตอนนี้สถานการณ์ด้านนอกไม่สู้ดีนัก
เขากำลังถูกล้อมโดยศัตรูที่เป็นใครสักคนก็ยังไม่รู้แต่เท่าที่รู้ในตอนนี้ก็คืออีกฝ่ายวางแผนมาดีมากจนเขาแทบไม่มีทางหนีออกไปได้
แต่ทว่าเขากลับต้องทุ่มสุดกำลังเพื่อหาทางหนีไปให้ได้ แม้เป็นรถคันเดียวที่อยู่กลางวงล้อมด้วยรถของลูกน้องถูกกันออกไปด้านนอกหมดแล้วก่อนหน้านี้
เพราะเขานั้นมีลูกสาวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเขาต้องคอยปกป้องดูแล และที่สำคัญจะปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปไม่ได้ด้วยเธอนั้นเป็นดั่งอำนาจที่ยิ่งใหญ่ในมือของเขาที่อาจใช้ต่อรองได้แม้ความตายมาเยือนตรงหน้า
“ครับนาย”
“ไม่ต้องกลัว ก้มหัวเอาไว้”
มือหนาของคนเป็นพ่อวางลงบนศีรษะของลูกสาวอย่างเบามือที่สุดเพื่อมอบความปลอดภัยให้ แม้รู้ดีว่าสถานการณ์ด้านนอกเป็นรองจนแทบไม่มีทางรอดแล้วก็ตาม
“ค่ะ”
สายตาหวานหันมองผู้เป็นพ่อด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่น แต่ทว่าก็ยังพยายามเข้มแข็งสุดกำลังเพื่อไม่ให้พ่อต้องกังวล
กัดปากตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ให้ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความกลัวออกมา แอบปาดน้ำตาไปก็หลายรอบเพื่อไม่ให้พ่อต้องมาเห็นว่าเธอนั้นกลัวแค่ไหน
“มึงไปทางนั้น”
อัลวินมองหาทางออกจากวงล้อมของรถจำนวนมากเข้าจนได้ ออกคำสั่งให้ลูกน้องพุ่งรถออกไปในทันที
“ครับนาย”
คันเร่งของรถที่เหยียบอย่างแรงเต็มกำลัง ตัวรถก็พุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็วแทบมองไม่เห็นฝุ่น
“โทรตามคนมาเพิ่ม ตลบหลังมันให้ได้ ไอ้พวกระยำนี่มันต้องตายเท่านั้น”
หลังจากออกจากวงล้อมมาได้เพียงไม่กี่เมตร อัลวินก็ถามหากำลังเสริมหวังตลบหลังอีกฝ่ายให้ต้องพ่ายแพ้กลับไปที่กล้ามาลองดีกับคนอย่างเขา
เพราะจากตรงนี้กับโกดังของเขาก็ไม่ได้ห่างกันมา การจะขนลูกน้องมาเสริมกำลังก็คง
ใช้เวลาไม่กี่นาที
“ครับนาย”
ลูกน้องมือขวาคนสนิทรีบติดต่อหากลุ่มลูกน้องที่ใกล้ที่สุดตามคำสั่งของเจ้านายในทันที
เรียกกำลังเสริมที่มากพอจะตลบหลังศัตรูที่ยังระบุไม่ได้ว่าเป็นใครให้มันต้องตายเพื่อชดใช้ตามที่เจ้านายของเขาต้องการ
“ปังๆ”
เสียงปืนดังขึ้นอีกระลอกไล่หลังรถคันหรูที่กันกระสุนเจาะทะลุไปถึงตัวคนได้ จากฝีมือการยิงของเซนต์ที่เขานั้นมีความสามารถในการยิงปืนเหนือใครเพราะถูกฝึกฝนมาอย่างหนักตั้งแต่เด็กๆ เรียกได้ว่าแม่นยิ่งกว่าจับวางก็ว่าได้
และกระสุนทุกนัดที่เขานั้นยิงออกไปก็พุ่งเป้าหมายไปที่ล้อรถของอัลวินศัตรูหมายเลขหนึ่งของเขา
กระสุนทุกนัดไม่มีพลาดเป้าเจาะเข้าที่ล้อรถทุกนัดแม้รถของอัลวินจะขับหนีอย่างรวดเร็ว
“โครม”
รถหรูสีดำคันนั้นพลิกคว่ำหลายตลบในทันทีเมื่อต้องแล่นด้วยความเร็วแล้วหนี แต่ทว่ากลับถูกยิงจนยางแตกกระจายออกมา
รถนั้นพลิกคว่ำหลายตลบกลางอากาศจนทำให้ร่างของอัลวิลกระเด็นออกจากรถเป็นคนแรก ก่อนจะร่วงตกลงไปในเหวลึก
“พ่อค่ะ”
เพียงพอใจกับลูกน้องอีกสองคนติดไปกับรถที่กำลังพลิกคว่ำลงไปเหวไปเช่นกัน หญิงสาวเห็นร่างผู้เป็นพ่อลอยละลิ่วด้วยใจที่สลาย ก่อนจะสิ้นสติเมื่อรถนั้นกระแทกสู่พื้นด้านล่างอย่างแรง
“จัดการให้เรียบร้อย”
เซนต์มองดูเหตุการณ์นั้นด้วยความสะใจก่อนจะกลับขึ้นรถของเขาที่จอดรออยู่ไกลๆ พร้อมกันนั้นก็สั่งให้ลูกน้องเก็บกวาดทุกอย่างให้หมด อย่าให้มีใครเหลือรอดไปป่าวประกาศเรื่องในวันนี้ได้
ให้เหลือเพียงชีวิตของไอ้อัลวินเอาไว้เพียงคนเดียวพอ เพราะมันจะได้ทรมานแทบขาดใจอยากจะตายก็ไม่ได้ตายเหมือนกับที่มันทำกับพ่อของเขา
ส่วนลูกสาวของมันเขาจะจัดการต่อเอง ทุกอย่างจะต้องเป็นไปอย่างสาสมกับความเจ็บแค้นที่เขาต้องเจอ
แก้วตาดวงใจของไอ้อัลวินจะได้ถูกยำยีจนไม่เหลือชิ้นดี และอำนาจในมือของมันจะต้องตกมาเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว
“เธอเสียเลือดมากครับ เกรงว่าจะไม่รอด”
ลูคัสเดินเข้ามารายงานผู้เป็นเจ้านายเมื่อได้รับข่าวจากลูกน้องแถวหน้าที่กำลังทำตามแผนที่เจ้านายวางเอาไว้ ด้วยการช่วยลูกสาวของศัตรูให้รอดชีวิต แต่สภาพเธอกลับเหมือนคนใกล้ตายเข้าไปเต็มกลืนเกินกว่าที่เจ้านายจะพากลับบ้านไปด้วยได้
“ถ้าไม่รอดมึงก็ตายแทนซะซิไอ้เวร”
มาเฟียหนุ่มมีเพียงคำตอบสั่นๆที่ทำเอาคนฟังถึงกับขนหัวลุกซู่ออกมาแค่นั้นเอง
“ขอโทษครับนาย”
แล้วก็ทำเอาลูกน้องต้องวิ่งกันให้วุ่นเพื่อช่วยชีวิตหญิงสาวนั้นเพราะกลัวจะตายแทนก็แค่นั้นเอง
“ฟื้นเมื่อไหร่เอากลับไปขังไว้ที่บ้าน เดี๋ยวกูจะตามไปสนุกด้วย หึๆ”
สิ้นเสียงคำสั่งของพญาราชสีห์อย่างเซนต์ก็ถูกตามด้วยเสียงหัวเราะชอบอกชอบใจทันที เมื่อเขาได้กลิ่นความหอมหวานของการแก้แค้นรอยมาแต่ไกล
ทันทีที่ลูกสาวของไอ้อัลวินคนของตระกูลแกรนด์เดย์มันลืมตาตื่นขึ้นมา เขาจะทำทุกอย่างให้มันทุกข์ระทมจนร้องขอความตายไปพร้อมกับพ่อของมันเลยคอยดู
แล้วเขาก็กลับออกไปจากตรงนั้นก่อนที่จะมีใครมาเห็น และไม่นานลูกน้องของเขาก็เคลียร์ทุกอย่างตามคำสั่งของเจ้านายแล้วก็เคลื่อนขบวนกันออกไป เหลือเพียงซากรถก้นเหวที่ถูกจุดไฟเผาทิ้งไว้เท่านั้น
“น้องมายด์ล่ะ”
หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นสามวัน อัลวินถึงฟื้นคืนสติกลับมาหลังจากนอนสลบไสลไปเพราะแรงกระแทกจากการตกเหวลึกนั้น
ในทันทีที่เขาอ้าปากพูดกับลูกน้องได้ เขาก็ถามหาลูกสาวของเขาเป็นคนแรก ด้วยเขายังมองไม่เห็นเธอเลยตั้งแต่ลืมตาขึ้นมา
เป็นคำถามที่เขาอยากได้ยินเพียงคำตอบเดียวว่าเธอยังอยู่กับเขา ไม่ใช่เกิดเรื่องร้ายกับเธอ
ความรักและอำนาจในมือของเขาจะไปไหนไม่ได้เด็ดขาด เพราะเขาจะไม่ยอมกลับไปเป็นมาเฟียกระจอกที่ไม่มีตระกูลใหญ่อย่างตระกูลของแม่เธอหนุนหลังเอาไว้เป็นอันขาด
“คุณหนูไม่อยู่แล้วครับ”
แล้วก็เหมือนฟ้าผ่าลงตรงกลางใจของผู้เป็นพ่อที่เฝ้าเลี้ยงดูลูกสาวเพียงลำพังมาตั้งแต่คนเป็นแม่เสียไปเมื่อสิบปีก่อน
ลูกสาวอันเป็นแก้วตาดวงใจเพียงหนึ่งเดียวของเขาได้จากเขาไปแล้วอย่างไม่มีวันได้หวนกลับมาอีกแล้ว
“พวกมึงหมายความว่ายังไง ลูกสาวกูไปไหน”
อัลวินที่บาดเจ็บสาหัสทั้งแขนหักขาหักพยายามจะลุกขึ้นจากเตียงนอนให้ได้ ทุรนทุรายใจแทบขาดเมื่อไม่อยากยอมรับความจริงที่เอ่ยออกมาจากปากของลูกน้อง
เขาไม่เชื่อได้ไหมกับสิ่งที่ได้ยินมา ลูกสาวของเขาคงเล่นซ่อนแอบอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ เขาถึงยังมองไม่เห็นเธอ
“รถคันนั้นตกเหวลึกกว่าที่นายตกลงไปครับแล้วรถก็ระเบิด ไฟไหม้หมดทั้งคันไม่มีใครรอดชีวิตเลยสักคนเดียวครับ”
ลูกน้องที่ตามไปทีหลังเอ่ยพูดออกมาด้วยความยากลำบากเพราะเขาก็เสียเพื่อนสนิทไปในเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วยเหมือนกัน
เขากำลังเล่าทุกอย่างที่เขาเห็นออกไป แต่ทว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้อะไรเลย ด้วยลูกน้องที่ติดตามเจ้านายในคราวแรกนั้นถูกฆ่าตายทั้งหมด
“น้องมายด์ ฮืออๆ”
ผู้เป็นพ่อปล่อยเสียงร้องไห้โฮออกมาด้วยความเสียใจเป็นที่สุด น้ำตาของลูกผู้ชายไหลอาบแก้มอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้ไหลมาเป็นสิบปีแล้วนับจากวันที่เสียภรรยาอันเป็นที่รักไป
หมดสิ้นแล้วความรักของพ่อที่มีให้กับลูกสาวเพียงคนเดียว หมดแล้วครอบครัวที่เคยให้ความสำคัญเพื่อหวังอำนาจอันยิ่งใหญ่เกินใคร
“กระดูกของคุณหนูยังคงรอให้นายท่านไปจัดการด้วยตัวเองนะครับ”
“ฮือออ พวกมึงต้องชดใช้ ไอ้พวกสารเลว”
อัลวินเก็บความเสียใจกลับขึ้นมาเป็นความแค้นที่สุมอยู่ในอกทันที เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าใครทำให้ลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาต้องตายจากเขาไป เขาจะไปฆ่าพวกมันด้วยมือของเขาเอง
แต่ตอนนี้เขาต้องคิดให้ดีก่อนว่าจะทำยังไงให้อำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่มีคนของตระกูลอชิมะที่คอยหนุนหลังให้เขาอยู่จะยังคงอยู่ เพราะถ้าไม่มีมันเขาได้ตายอย่างอนาถก่อนได้แก้แค้นแน่นอน
“ที่รัก ของขวัญวันแต่งงานของเรา”เซนต์พาลูกน้องของเขาและลูกสาวคนสุดท้องเดินเข้าไปภายในห้องเลี้ยงเด็กที่ลูกชายสามคนและแม่ของลูกพร้อมด้วยพี่เลี้ยงเด็กอีกสามคนกำลังทำกิจกรรมยามบ่ายกันอย่างสนุกสนานอยู่ภายในนั้นเขาเรียกเมียตัวน้อยให้เข้ามาหาเขาพร้อมกับอุ้มทารกตัวจิ๋วเอาไว้แนบอกด้วยเพื่อจะอวดเธอว่าเขามีของขวัญชิ้นสำคัญมาให้เธอในวันแต่งงานวันนี้“น่าเกลียดน่าชังจังเลย ลูกสาวใครคะเนี้ย”เพียงพอใจเดินเข้ามาหาสามีพร้อมกับรอยยิ้มที่ยังคงสดใสไม่เปลี่ยนไปเลย และสายตาที่อ่อนโยนของคนเป็นแม่ก็มองไปยังของขวัญที่สามีอุ้มอยู่ไม่วางตาเลยล่ะ ด้วยความสนอกสนใจ“ลูกสาวคนสุดท้องของเรายังไงล่ะ”เซนต์กระซิบซาบเล่าเรื่องอย่างย่อๆให้เมียได้ฟังถึงที่มาที่ไปของลูกสาวคนสุดท้องโดยไม่ให้มาลิคได้ยิน ก่อนจะเอ่ยเสียงดังต้อนรับสมาชิกใหม่ของบ้านอย่างเปิดเผย“จริงเหรอคะเนี้ย ขอบคุณนะคะ”เพียงพอใจเองก็ยิ้มรับอย่างมีความสุขเห็นดีเห็นงามไปกับสามีของเธอ ไม่เอ่ยขัดเลยสักคำเพราะความสงสารและก็หลงรักเด็กตัวจิ๋วที่ตาแป๋วน่าเกลียดน่าชังตรงหน้านั้นอย่างไม่รู้ตัว“อุแว้ๆๆๆ”เด็กทารกที่เพิ่งจะมีชื่อได้ไม่ถึงสิบนาทีเริ่มส่งเสียงร
หลังจากงานแต่งงานเล็กๆของมาเซนต์และเพียงพอใจจบลงด้วยการเต้นเพลงโปรดของลูกๆไปด้วยกันมาเฟียหนุ่มก็ออกมาคุยงานกับลูกน้องที่บริเวณด้านนอกบ้านต่อ ด้วยจะสะสางงานให้เรียบร้อยก่อนเริ่มต้นมื้อค่ำกับเมียตัวน้อยที่นัดกันไว้ว่าหลังจากลูกหลับแล้วจะออกไปหาอะไรอร่อยๆกินกันสองต่อสอง ซึ่งเขาก็ได้จองร้านอาหารเอาไว้แล้วและหลังจากมื้อค่ำสุดหวานจบลงเขาก็กะว่าจะพาเธอไปตรวจดูกิจการผับต่างๆด้วยกันต่อเลย และพาเธอไปแนะนำให้เพื่อนๆของเขาได้รู้จักไปพร้อมๆกันด้วยเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา“จัดการให้เรียบร้อย ใครมีปัญหาอะไรให้โทรหาไอ้โจกับไอ้ลูคัส”ใช้เวลาคุยงานไม่นาน งานของเขาก็เสร็จเรียบร้อย เพราะส่วนมากงานของเขาก็ถูกวางแผนมาเป็นอย่างดีแล้ว และทุกอย่างก็เป็นระบบทำให้ดูแลง่ายมาโดยตลอด ยกเว้นตอนที่มีใครออกนอกระบบเขาก็จะเหนื่อยขึ้นมานิดหน่อยแค่นั้นเอง“ครับนาย” ลูกน้องพอรับคำสั่งจากเจ้านายแล้วก็ต่างพากันแยกย้ายออกไปทำงานของตัวเองที่ได้รับไป โดยมีโจและลูคัสออกไปเป็นหัวหน้าคุมงานในค่ำคืนนี้“นายครับ”มาลิคเดินสวนทางกับเพื่อนร่วมงานที่กำลังเดินออกไปเข้ามาหาผู้เป็นเจ้านาย ในอ้อมกอดของเขาอุ้มเด็กทารกมาด้วยหน
หกเดือนต่อมาในวันที่ลูกชายฝาแฝดอายุครบหนึ่งขวบไปเมื่อวานนี้และลูกชายคนโตอายุได้ขวบครึ่งพอดีนั้นมาเฟียหนุ่มกำลังยืนทำตัวลับๆล่อๆอยู่หน้าห้องที่ใช้เลี้ยงลูกทั้งสามคน โดยทำท่าล้วงกระเป๋าเสื้อสูทเข้าๆออกอยู่แบบนั้น หลายสิบรอบแล้วราวกับกำลังซ้อมทำอะไรสักอย่างอยู่“เป็นอะไรครับนาย มีมดอยู่ในเสื้อเหรอครับ”แต่ทว่าลูกน้องที่ผ่านมาเห็นอย่างโจกลับไม่คิดแบบนั้น พอได้เห็นท่าทางของเจ้านายก็คิดว่าเจ้านายกำลังอยากจะจับมดที่อยู่ในเสื้อผ้าออก เพราะเห็นเจ้านายดุกดิกเสียเหลือเกิน“ไอ้เหี้ยโจ”เสียงหนาตวาดใส่ลูกน้องปากหมาของเขาเบาๆไม่ให้เสียงทะลุเข้าไปถึงด้านในห้องของลูกๆ “ขอโทษครับนาย”โจไม่รู้ว่าทำอะไรไม่ถูกใจเจ้านายแต่ขอโทษเอาไว้ก่อนเพื่อไม่ให้เจ้านายต้องโมโหมากไปกว่านี้ ดีแค่ไหนที่เป็นตอนนี้ที่เจ้านายมีเมียแล้วใจเย็นขึ้นถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงโดนไล่เตะไปแล้วล่ะ“ผมช่วยจับมดออกให้ไหมครับ ปล่อยไว้นานเดี๋ยวมันเข้าไปในกางเกงนะครับ”ลูคัสมาถึงทีหลังทันเห็นเหตุการณ์เจ้านายกำลังล้วงเสื้อเข้าๆออกๆเพียงนิดเดียวก็คาดเดาไปว่าเจ้านายกำลังมีปัญหากับมดในเสื้อ เขาขันอาสาช่วยเจ้านายทันทีอย่างไม่ลังเล เพราะ
“อ่าส์”ร่างหนาขยับนั่งคร่อมเธอเอาไว้ที่ด้านบน แล้วจับท่อนเอ็นยักษ์ที่ขยายตัวใหญ่เต็มที่เข้าใส่ปากเธอ“อือๆ”หญิงสาวอ้าปากรับความใหญ่โตนั้นเอาไว้ด้วยความชำนาญพอตัวเพราะถูกเขาสอนงานมาเป็นอย่างดีกลืนกินความใหญ่โตนั้นเข้าๆออกกับปากของตัวเองอย่างไม่มีติดขัดใดๆ เอร็ดอร่อยกับดุ้นนั้นจนน้ำลายไหลหกออกมา“อ้าส์ เสียวหัวจริงว่ะ”เมียรักทำถูกอกถูกใจเสียจนมาเฟียหนุ่มถึงกับครางดังลั่นห้องไม่แพ้เธอก่อนหน้านี้เลย ทำเอาเขาเกือบแตกใส่ปากเธอไปหลายต่อหลายรอบเพราะความเก่งกาจของเธอที่เขาสอนมาเองกับมือ“พอก่อนแม่ยอดยาหยี เดี๋ยวผัวก็ได้แตกตั้งแต่ยังไม่ได้เสียบหรอก”เซนต์ถึงกับต้องรีบถอนท่อนเอ็นยักษ์ออกจากปากของเธอก่อนที่เขาจะแตกคาปากเธอ เดี๋ยวจะพาลอดไม่ได้พ่นน้ำใส่เธอเพื่อทำลูกอีกกันพอดี “อ่ะ อืม เบาๆหน่อยซิคะ”สองขาเรียวของหญิงสาวถูกจับแยกออกจากกันด้วยความใจร้อนของพ่อมาเฟียที่เพิ่งจะขยับตัวลงไปเมื่อตะกี้ทำเอาหญิงสาวต้องร้องเตือนสติเขาเอาไว้ก่อน เพราะกลัวเขาจะเสียบสวนขึ้นมาเลยด้วยความใจร้อนแบบนั้น เธอกลัวจะจุกจนพูดไม่ออกขึ้นมาอีกเพราะดุ้นเขามันก็ไม่ใช่เล็กๆและของเธอมันก็ไม่ได้ขยายแต่ยังคงเท่าเด
เมื่อคืนเขากับเธอดินเนอร์ใต้แสงจันทร์ที่ชายหาดกันจนดึกดื่น กินไปพูดคุยกันไปอย่างสนุกสนานจนลืมเวลา กว่าจะกลับมาพักผ่อนกันก็กินเวลาเกือบจะเที่ยงคืนได้แล้วเช้าวันใหม่เขากับเธอก็เลยพากันตื่นสาย พอตื่นขึ้นมาแล้วก็รีบพากันอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะได้พาลูกๆไปเดินรับแสงแดดอ่อนๆที่ชายหาดในเช้าวันนี้เขาให้เธอได้ไปอาบน้ำก่อน ส่วนเขาพอตื่นแล้วก็ขอดูงานที่ลูกน้องส่งเข้ามาให้นิดหน่อยก่อน พอเธออาบน้ำเสร็จงานของเขาก็เสร็จพอดี และก็ถึงตาเขาเข้าไปอาบน้ำบ้าง“ทำอะไรอยู่คะ”มาเฟียหนุ่มใช้เวลาอาบน้ำไม่นานไม่เหมือนกับตอนที่อาบกับเมีย เขาก็ห่มผ้าขนหนูแล้วเดินออกมาจากภายในห้องน้ำเพื่อจะหาเสื้อผ้าใส่แต่แล้วสายตาก็ต้องสะดุดกับเมียตัวน้อยที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่ที่เตียงนอนในชุดผ้าขนหนูที่มันสั้นเสมอหูนั้นทำเอาเขารีบเดินไปยืนซ้อนที่ด้านหลังของเธออย่างห้ามใจตัวเองไม่ไหว เพราะอยากกินเมียมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่ติดตรงที่ว่าเดินทางมาไกลเลยเหนื่อยเกินกว่าจะพาเมียทำอะไรกันแบบนั้นแต่เช้านี้เธอไม่รอดแน่ เพียงพอใจ แม่นางบำเรอ แม่ยอดยาหยีของผัว“กำลังเลือกชุดว่ายน้ำอยู่ค่ะ ตอนไปซื้อก็ดันหยิบมาตั้งสามชุด ก็เลยต
@เกาะส่วนตัว“จัดการพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่ซาก”เซนต์พาครอบครัวมาพักผ่อนตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับเมียตัวน้อยที่เกาะส่วนตัวของเขา แต่ในเวลาว่างสำหรับเขายังคงต้องปลีกตัวมาทำงานเหมือนเดิมเพราะอาชีพมาเฟียมันไม่ได้ลาพักได้ก็มีงานให้ได้สะสางตลอดเวลา ทั้งเรื่องเล็กๆน้อยๆไปจนถึงเรื่องใหญ่ที่มีชีวิตคนเข้ามาเป็นเดิมพันอย่างเช่นในตอนนี้ ที่เขานั้นกำลังสั่งให้ลูกน้องไปจัดการคนที่มันกล้าหักหลังเขา กล้าขโมยของเขาไปขาย“จะล้างแค้นใครอีกคะ”เพียงพอใจเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ได้ยินเข้าพอดีกับบทโหดที่สามีของเธอกำลังเล่นอยู่เธอถึงกับอดไม่ได้ที่จะถามออกไปก็ด้วยห่วงใยคนที่สามีกำลังพูดถึง กลัวหนักกลัวหนาว่าคนผู้นั้นอาจต้องตายเพราะความร้ายกาจของเขา“แค่พวกมดพวกปลวกที่มันกินเสาโกดังน่ะ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ”ใบหน้าหล่อเข้มหันไปยิ้มให้เมียตัวน้อยเพื่อกลบเกลื่อนทุกอย่างเอาไว้ ส่วนด้านหลังก็ส่งสัญญาณมือให้ลูกน้องรีบออกจากบริเวณบ้านไปก่อนที่เขาจะถูกเมียจำได้“ไม่ได้ทำให้ใครต้องเจ็บตัวใช่ไหม”“ไม่มี๊”กลบเกลื่อนเมียตัวน้อยด้วยน้ำเสียงที่สูงถึงเสาไฟฟ้า “แน่ใจนะคะ”หญิงสาวหรี่ตามองอย่าง







