ฉันคือใคร

เกือบหนึ่งเดือนหลังจากเกิดเหตุการณ์ประทะกันในวันนั้น  ร่างกายของเพียงพอใจถูกพามารักษาตัวอย่างเงียบๆที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่นอกเมืองและนอกความสนใจของใครหลายคน  โดยมีลูกน้องของเซนต์คอยเฝ้าดูไม่ห่างเรียกได้ว่านั่งเฝ้าอย่างใกล้ชิดที่หน้าห้องพักฟื้นนั้นทุกวัน

แต่ทว่าเพียงพอใจกลับยังคงหลับใหลเป็นเจ้าหญิงนิทราไม่ยอมตื่นขึ้นมาสักที  เธอนอนนิ่งมายาวนานจนแผลภายนอกของร่างกายหายดีเกือบจะหมดแล้วเหลือเพียงบางจุดที่หนักจริงๆไว้เท่านั้นโดยเฉพาะที่ศีรษะที่หมอยังคงมีผ้าปิดแผลเอาไว้

จนลูกน้องของเซนต์พากันเบื่อหน่ายที่จะต้องมาเฝ้า จนกระทั่งเหลือแค่ลูกน้องคนสนิทของเขาเพียงสองคนที่มาเฝ้า  ส่วนคนอื่นๆของกลับไปทำงานหนักๆที่โกดังจะดีซะกว่า

“เดี๋ยวกูมา  มึงเฝ้าไปก่อน”

ลูคัสที่เป็นหนึ่งในสามของลูกน้องคนสนิทก็ได้แต่นั่งเบื่อทุกวัน  และแทบจะทั้งวันทั้งคืนเลยด้วยถ้าไม่มีใครมาผลัดเวร

เขาก็เลยมักแก้เบื่อด้วยการออกไปหากาแฟหวานๆดื่มสักแก้ว  และให้โจเพื่อนสนิทอีกคนนั่งเฝ้าหญิงสาวคนนั้นเพียงคนเดียวไปก่อน  แล้วเขาก็รีบเดินไปในทันเพราะทนความเบื่อไม่ไหวแล้ว

“อืม”

โจที่มักจะนิ่งกับเรื่องแบบนี้พยักหน้ารับคำเพื่อน  พร้อมกับทำหน้าที่เฝ้ายามต่อไปอย่างไม่ปริปากบ่นใดๆ  เพราะบ่นไปก็ไม่มีใครมาผลัดเปลี่ยนเวรอยู่ดี  ทนๆไปก่อนเพื่อโบนัสสิ้นปีนี้

“สวัสดีครับนาย”

ลูคัสเดินหายหัวไปได้ไม่นาน  โจก็ต้องรีบปั่นหน้าขึงขังต้อนรับเจ้านายที่มาเยือนแบบกระทันหันไม่ทันให้ตั้งตัวทั้งที่ปกติไม่เคยมามีแต่สั่งเอาไว้ว่าทันทีที่หญิงสาวฟื้นให้พากลับบ้านโดยด่วนแค่นั้น

เขาทำได้แค่ก้มหัวเล็กน้อยเพื่อทักทายเจ้านาย  และภาวะนาให้เพื่อนสนิทรีบวิ่งกลับมาก่อนจะถูกลงโทษ

“อีกตัวไปไหน”

เสียงหนาเอ่ยถามสั้นๆกับลูกน้องพร้อมกับสีหน้าไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่  เมื่อมาเจอลูกน้องเพียงคนเดียวคอยเฝ้าลูกสาวของศัตรูของเขาเอาไว้  แทนที่จะมีสองคนตามคำสั่งของเขา

“ไปซื้อกาแฟครับ”

“ไปลากคอมันมา  แล้วกระทืบให้มันหลาบจำ”

“ครับนาย”

โจจำต้องเดินออกไปตามเพื่อนของเขากลับมารับโทษ  โทษฐานที่ละทิ้งหน้าที่ของตัวเองไป

ถึงจะเป็นเพื่อนกันแต่ทว่าเขาก็ช่วยเพื่อนไม่ได้  จำต้องลงโทษด้วยฝ่าเท้าไปหลายทีเพื่อให้เกิดความหลาบจำและจะไม่ทำเรื่องพวกนี้อีกตามคำสั่งของเจ้านาย

“ทำไมไม่ฟื้นสักทีวะ  กูรอนานแล้วนะ”

เซนต์เดินเข้าไปเยี่ยมลูกของศัตรูด้วยแววตาที่โกรธเกรี้ยวที่แทบจะแผดเผาหญิงสาวที่นอนหลับใหลไม่ฟื้นสักทีให้มอดไหม้ได้เลย

มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเล็กๆของเธอที่ไร้เครื่องมือทางการแพทย์ติดอยู่แล้วบีบเข้าให้อย่างแรงเพื่อหวังระบายความโกรธที่มันอัดอั้นอยู่ภายในใจออกไปบ้าง

“มารยาอะไรหนักหนา  ความทรมานรอมึงอยู่รู้ตัวไหม”

เขาอยากล้างแค้นเต็มแก่แล้วแต่ทำไมเธอถึงไม่ฟื้นขึ้นมาสักที  เขาปรานีไว้ชีวิตเธอแต่เธอกลับมาทำตัวมารยาใส่เขาแบบนี้เหรอ 

“กูรับรองเลยว่าทันทีที่มึงลืมตาขึ้นมา  นรกบนดินจะถูกประเคนให้มึงทันทีเลย  คุณหนูมายด์”

จ้องมองหญิงสาวอยู่ชั่วครู่ก่อนจะดึงมือกลับมาแล้วหันหลังให้กับเธอ  เตรียมตัวจะเดินออกจากห้องคับแคบนี้ไป

เพราะเขามีงานต้องทำต่อในค่ำคืนนี้อีกมากกับธุรกิจสีดำของเขา  ที่มีกิจการความชั่วอย่างครบวงจร

พร้อมกันนั้นหลังจากเสร็จงานเขาก็ยังให้ลูกน้องจัดหาหญิงสาวมาไว้เล่นสนุกหลังเลิกงานอีกด้วย

“อืม”

นิ้วมือเรียวยาวของหญิงสาวที่หลับใหลไม่ได้สนิทมานานนับครึ่งเดือนนั้นขยับปลายนิ้วเบาๆ

“เธอขยับแล้วครับนาย”

มาลิคลูกน้องคนสนิทมือขวาของมาเฟียเซนต์เอ่ยขึ้นในทันทีที่มองเห็นนิ้วเรียวยาวนั้นขยับ

“ไปตามหมอมาดู  กูจะได้เริ่มสนุกกับอีนี่สักที”

เซนต์หันหลังกลับมาตามคำรายงานของลูกน้อง  สายตาคมจ้องมองไปยังมือเล็กๆนั้นในทันที

เห็นกับตาว่ามันเริ่มขยับได้  พร้อมกับเปลือกตาของเธอก็เริ่มจะเปิดลืมขึ้น  ก่อนจะเอ่ยสั่งลูกน้องออกไป

เขาไม่ได้อยากจะรักษาชีวิตไร้ค่านี้เอาไว้นักหรอก  เพียงแต่อยากจะแก้แค้นให้ผู้เป็นพ่อของเขา  เขาก็เลยจำใจต้องทำ

“ครับนาย”

ลูกน้องรีบทำตามคำสั่งผู้เป็นเจ้านายในทันที  เดินออกไปอย่างสุขุมรอบคอบแต่ทว่าก้าวยาวราวกับวิ่งได้  ตามสไตล์ลูกน้องของมาเฟียที่ต้องเร่งรีบทำงานตามคำสั่งให้เรียบร้อยให้เร็วที่สุดเพื่อจะได้ถูกใจเจ้านายขี้ใจร้อน

ใช้เวลาไม่นานนักเหล่าหมอกับพยาบาลก็วิ่งกันให้วุ่น  เข้าๆออกๆห้องของคนเจ็บหนักที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดอย่างเพียงพอใจ

ตรวจเช็คร่างกายให้เธออย่างละเอียดเพื่อดูว่าจากการประสบอุบัติเหตุมานั้นร่างกายของเธอเป็นอะไรมากไหม  และการตอบสนองเป็นยังไงบ้างหลังจากหลับใหลมาเกือบยี่สิบวัน

“ร่างกายโดยรวมของคนไข้ปกติดีนะครับ  แต่คงต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลอีกสักระยะเพื่อให้ร่างกายและบาดแผลดีขึ้นกว่านี้”

หมอเจ้าของไข้พอตรวจรักษาคนไข้เรียบร้อยดีแล้วก็รีบมารายงานมาเฟียที่นั่งอยู่ตรงโซฟาราวกับเด็กน้อยกำลังกล่าวรายงานต่อหน้าผู้ใหญ่

“อืม”

เซนต์พยักหน้าเพียงเล็กน้อยเมื่อเขานั้นรับรู้  ก่อนจะโบกมือไล่หมอที่ดูจะหมดประโยชน์แล้วให้ออกไป

“เอาล่ะ  เรามาเริ่มสนุกกันได้แล้ว”

เมื่อเหลือเพียงเขาและคนของเขาเซนต์ก็เอ่ยสิ่งที่คอรอยคอยมาหลายวันออกไป  ป่าวประกาศให้ลูกสาวของไอ้อัลวินได้รู้ไปเลยว่าก่อนจะตายเธอจะต้องเจอกับอะไรบ้างเพื่อให้สาสมกับสิ่งที่พ่อของเธอทำเอาไว้กับตระกูลของเขา

“ฉันเป็นใครคะ  และคุณเป็นใคร”

เพียงพอใจที่ยังคงนอนนิ่งๆอยู่บนเตียงเพราะร่างกายยังไม่แข็งแรงพอที่จะลุกขึ้นนั่งได้ขมวดคิ้วเล็กน้อยให้กับความสงสัยว่าคนตรงหน้าที่เธอรู้สึกคุ้นหน้าแต่ทว่ากลับไม่รู้จักเขาเลยว่าเขานั้นกำลังพูดอะไร

ก่อนจะเก็บความสงสัยเอาไว้ไม่ได้เอ่ยถามออกไป  ว่าเขาเป็นใครและเธอเป็นใคร

“อย่ามาแกล้งโง่ไปหน่อยเลย  แผนโง่ๆแบบนี้มันใช้ไม่ได้ผลหรอก”

“ฉันแกล้งโง่?”

“มารยาเล็กๆน้อยๆของเธอ  มันไม่ทำให้เธอรอดไปจากมือฉันได้หรอก”

“ฉันจำไม่ได้จริงๆ  ไม่ได้แกล้งโง่”

“ปากดีหนิ่”

ร่างหน้าลุกพรวดของจากโซฟาที่ตัวเองนั่งอยู่เดินตรงไปยังเตียงของคนไข้  พร้อมกับเสียงตวาดดังลั่นใส่หน้าเธอที่กล้าดีมาต่อปากต่อคำกับเขา  ทำตัวโอหังได้เหมือนพ่อของเธอไม่มีผิดแม้ใกล้ตายเต็มทนยังไม่ยอมสลดลงอีก

“หน้าของคุณดูคุ้นๆจังเลย  เหมือนฉันเคยรู้จักคุณมาก่อน”

มือเล็กๆที่ยังคงมีร่องรอยของการประสบอุบัติเหตุอยู่เต็มไปหมดเอื้อมไปข้างหน้าอย่างช้าๆหมายจะสัมผัสใบหน้าอันแสนหล่อเหลาเหมือนเทพบุตรของเขา  เมื่อในสมองอันแสนโล่งๆของเธอกลับรู้สึกเหมือนเคยรู้จักเขามาก่อน

“สกปรก”

มาเฟียหนุ่มขยับตัวถอยหนีออกไปก่อนจะเดินออกไปนอกห้องของคนไข้  พร้อมกับพยักหน้าให้ลูกน้องคนสนิทของไอ้มาลิคเดินตามออกไปด้วย

“ไปตามหมอมาตรวจให้ละเอียดอีกที  กูต้องรู้ให้ได้ว่าอีนั้นมันเกิดบ้าอะไรขึ้นมา”

“ครับนาย”

หมอกับพยาบาลวิ่งกันให้วุ่นอีกครั้งเมื่อมาเฟียออกคำสั่งให้ทำการตรวจรักษาหญิงสาวที่เพิ่งฟื้นจากอาการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ

ไม่ใช่เพียงแค่หมอประจำตัวคนไข้เท่านั้นที่เข้ามาตรวจแต่เดือดร้อนไปถึงระดับอาจารย์หมอก็ยังต้องเข้ามาช่วยกันตรวจดูด้วยอีกแรง

“ได้เรื่องห่าอะไรบ้างหรือยัง”

หลังจากนั้นมาเฟียก็คอยถามถึงความคืบหน้าการตรวจรักษาอยู่เป็นระยะๆกับลูกน้องโดยที่ตัวเขาเองไม่เคยไปยังโรงพยาบาลอีกเลย

“ยังครับ  หมอยังขอเวลาอีกหน่อยเพื่อความแน่ใจครับและเพื่อให้มั่นใจว่าเธอจะไม่ได้ปิดบังอะไรไว้เพื่อเอาตัวรอด”

“หลังจากเสร็จงานจัดการปิดปากให้หมด  ใครที่มันไม่ยอมรับเงินก็ส่งมันไปคุยกับยมบาล”

“ครับนาย”