LOGINShare
ติดเธอ NC
publish date:
2025-08-13 16:47:23"ดุจังเลยครับ" สิงห์ยิ้มที่มุมปาก
"งั้นก็รีบกินรีบกลับเลยค่ะ" "พี่ล้อเล่นน่า" "หนูง่วงเเล้วอ่ะ" หญิงสาวยกมือปิดปากหาวหวอดๆ "นอนก็ได้นะเดี๋ยวพี่กินเสร็จล็อคประตูให้ครับ" "แน่ใจนะว่าพี่จะไม่แอบทำอะไรหนู" "มองพี่เป็นคนแบบนั้นหรอครับ" "เปล่าค่ะ ถ้างั้นกินเสร็จแล้วฝากเก็บด้วยนะคะ" "ได้ครับ" เธอเดินไปปิดม่านกั้นก่อนจะล้มตัวลงนอนต่อโดยที่ปล่อยให้ชายหนุ่มนั่งกินข้าวอย่างเงียบๆ เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ ม่านฟ้างัวเงียตื่นมาอีกทีเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูจากทางด้านนอกจนเธอต้องตื่นมาอีกรอบ 00.00 น. "ใครคะ" " " เงียบ "ถามว่าใครคะ" " " เงียบ "หรือว่าพี่สิงห์ลืมของหรอคะ" แอด... หญิงสาวเปิดประตูออกไป แทนที่จะเป็นสิงห์ตามที่เธอคาดเดาแต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอกลับเป็นขุนพล ชายหนุ่มยืนกอดอกนิ่งไม่พูดสักคำ เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะดันตัวเข้ามาในบ้านได้สำเร็จ "พี่จะทำอะไรคะ" " " "พี่เป็นอะไรคะ แล้วดึกป่านนี้มาทำอะไรคะ" "พี่ต้องเป็นคนตอบหรือไง" "ก็ใช่นะสิคะ" "พี่ควรจะถามเรามากกว่านะ" "คะ?" เธอเอียงคอถาม "ไปไหนมา" "คือ..." "พี่ถามว่าไปไหนมาตั้งหลายอาทิตย์!" เสียงเข้มเอ่ยขึ้นอย่างดุดัน เขาจ้องมองในตาสวยอย่างหาคำตอบ ดูสิว่าหญิงสาวจะตอบเขาว่าอย่างไร เมื่อครู่เขาเห็นทั้งหมด ตอนแรกชายหนุ่มดีใจมากที่เห็นบ้านพักเธอก็เปิดไฟ แต่พอจะเข้ามาถามเขากลับเห็นผู้ชายเดินออกจากบ้านของเธอไป เขารู้สึกโกรธมากแต่กลัวว่าหากเข้ามาตอนนั้นเรื่องมันจะยิ่งไปกันใหญ่ เขาจึงรอสักพักค่อยหาโอกาสถามเธอเองจะดีกว่า "หนูไป...เอ่อ..." "ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร" " " เงียบ ที่เขาถามเพราะว่าเห็นหน้าไม่ชัดมันค่อนข้างมืดมาก ม่านฟ้าหลบตาเขาเพราะไม่อยากเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังเท่าไหร่ เดิมทีเธอกะว่าจะอยู่แบบเงียบๆไม่บอกเรื่องนี้กับใครทั้งนั้น แต่ดูเหมือนว่าขุนพลกำลังจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ "ตอบพี่มาครับ" "พี่สิงห์ค่ะ ลูกชายคนเล็กของท่านนายพล..." "ว่าไงนะ" "พี่รู้จักพี่สิงห์ด้วยหรอคะ" "รู้สิ รู้จักดีเลยล่ะ" "พี่มาหาหนูเพราะเรื่องแค่นี้เองหรอคะ" "เรื่องแค่นี้หรอ" ขุนพลเดินตรงเข้าหาอีกฝ่ายจนเธอต้องถอยหนีไปชิดกำแพงอีกฝั่ง "พี่จะทำอะไรคะ" "ไอ้นั่นมันตัวอันตราย เธออยู่ห่างจากมันไว้ก็ได้นะ" เขาหมายถึงสิงห์นั่นเอง ม่านฟ้าทำหน้างงเพราะเธอไม่เห็นว่าสิงห์จะอันตรายอย่างที่เขาว่าเลยสักนิด "หนูไม่..." "ดื้อจังเลยนะ" คราวนี้เขาก้าวเข้าหาเธอระยะประชิดตัว ชายหนุ่มถือวิสาใช้แขนทั้งสองข้างยันกำแพงเอาไว้ "พี่จะ..." จุ๊บ ริมฝีปากหนาฝังลงที่แก้มของอีกฝ่ายอย่างฉวยโอกาส เขาหอมข้างซ้ายทีขวาทีโดยที่หญิงสาวยืนนิ่งอึ้งไปหลายวินาที "พี่อย่า..." "ทำไม...พี่ไม่ใช่คนแรกแล้วหรอ" "ไม่ใช่นะคะ" "พี่ทำมากกว่าหอมยังได้แต่พี่ไม่ทำ" เขาขยับตัวให้ออกห่างจากคนตัวเล็กอย่างอ้อยอิ่ง ม่านฟ้าหน้าแดงก่ำด้วยความอาย ถึงเธอจะไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องแล้วแต่นับตั้งแต่วันที่พ่อเลี้ยงสารเลวนั่นพรากเอาของรักไปจากเธอไป เธอก็ไม่เคยเสียมันให้ใครอีกเลย "พี่ทำแบบนี้ทำไมคะ" "พี่อยากให้เธอเลิกยุ่งกับหมอนั่นซะ" "ทำไม..." "ที่หายไปเพราะไปอยู่กับมันมาใช่ไหม" "ค่ะ" เธอพยักหน้ารับ "ว่าแล้วเชียว ในที่สุดก็เดินตามรอยคนก่อนหน้าจนได้..." "อะไรกัน ตอมรอยใคร นี่พี่หมายถึงใครคะ" เธอขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงงงวย เขาใช้คำรุนแรงกับจิตใจเธอเกินไปแล้วนะ มีสิทธิ์อะไรมาว่าเธอกัน! "ไหนบอกว่าจะไม่ให้ใครง่ายๆ ทำไมถึงยอมมันง่ายๆล่ะ" "พี่ขุนพล มันจะมากไปแล้วนะ" เธอมองเขาอย่างผิดหวัง "มากไปหรอ พี่ยังไม่ได้ทำเหมือนที่มันทำกับเธอเลยนะ" "พี่!" เธอง้างฝ่ามือขึ้น "เอาสิ ตบเลย" "พี่ออกไปได้แล้วหนูจะพักผ่อน" "ไม่ครับ คืนนี้พี่จะอยู่ที่นี่..." "ไม่ได้ค่ะ" "ทำไมจะไม่ได้ ไอ้นั่นมันยังเข้ามาได้เลย" "แต่มันไม่เหมือนกันค่ะ" "นี่ยอมรับแล้วใช่ไหมว่ามีอะไรกับมันแล้ว" "ไม่ใช่นะ ไปกันใหญ่แล้วค่ะ" "งั้นมานี่" เขาคว้าข้อมือเล็กดึงให้เซตามไปที่เตียงก่อนจะทับลงมาบนตัวอีกฝ่าย "พะ พี่อย่าทำอะไรบ้าๆนะ" "ทำไม...กลัวพี่แต่ไม่กลัวมันอย่างนั้นสิ" "พี่พูดไม่รู้เรื่องแล้วนะ ปล่อยยยย" เธอดิ้นอยู่ในอ้อมแขนของเขาไปมา แต่ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งโมโหและรักเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม มือใหญ่ถือวิสาสะบีบแก้มของเธอให้เผยอริมฝีปากก่อนจะบดจูบเธออย่างเร่าร้อน "อื้อออออ" จ้วบ จ้วบ "อื้อๆๆๆ" เธอดิ้นสุดกำลังแต่ไม่เป็นผล ชุดที่เธอใส่นอนก็ล่อเสือล่อจระเข้ดีเสียจริง หญิงสาวดิ้นพล่านอยู่ใต้ร่างใหญ่และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นฝ่ายคุมเกมส์ได้ทั้งหมด จ้วบ จ้วบ ปากเริ่มซนซุกไซร้ตามซอกคอขาวก่อนจะสร้างรอยเอาไว้ให้เธอเจ็บใจเล่น หญิงสาวหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บเข้ามาแทรก มือใหญ่ปัดป่ายตามตามอันนุ่มนิ่มที่มีเพียงแค่ชุดบางๆแค่เพียงสะกิดเบาๆคนถูกกระทำก็แทบจะดิ้นตาย ขุนพลไล่ต่ำลงมายังไหปลาร้าคู่สวยและลากลิ้นร้อนผ่านเนินอกอวบที่เอ่อล้นพ้นจากขอบชุดมาหลอกล่อเขา เขาค่อยๆจูบมันทุกสัดส่วนเท่าที่คนอย่างเขาจะหาเจอ ริมฝีปากร้อนระอุกดจมฝังผิวที่เต่งตึง "อื้อออ อ๊ะอย่าาาา" "พี่ไม่ไหวแล้วครับ..." "พี่จะทำกับหนูแบบนี้ไม่ได้นะ อ๊ะ อื้อออ" เขาดึงขอบชุดที่อยู่ตรงหน้าอกลงมาเผยให้เห็นอกอวบซ่อนรูปด้านใน เขาไม่รอช้าครอบครองมันด้วยความกระหาย "อ๊ะ ซี๊ดดดดด" จ้วบ จ้วบ "อื้อออ อ๊ะ" ปลายลิ้นร้อนดูดกินเนินสวาทอันอวบอิ่มอย่างเอาแต่ใจและเร่าร้อน คนใต้ร่างถึงกับเด้งตัวขึ้นด้วยความเสียว ขุนพลพรมจูบไปทุกอณูจนคนตัวเล็กไม่รู้ตัวว่าชุดนอนถูกถอดมันออกไปตอนไหน ขุนพลจ้องมองเรือนร่างสาว อกอวบที่พอดียอดประทุมถันอมชมพูเต่งตึง สะโพกเว้าโค้งอย่างสวยงาม เขาฝังริมฝีปากลงไปยังหน้าท้องแบนราบของคนตัวเล็ก บดขยี้อกอวบขาวผ่อง ปากหนาลิ้มรสมันด้วยการตวัดลิ้นอย่างชำนาญจนคนใต้ร่างสั่นสะท้านด้วยความสยิว ร่างบางหอบหายใจเหนื่อยหนักๆพลางส่งเสียงครางไม่ขาดสาย
Latest chapter
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทพิสูจน์
ทว่าพอเข้าสู่กิโลเมตรที่ 7 เส้นทางเริ่มตัดขึ้นเนินชันและเต็มไปด้วยกรวดหิน ขุนพลเริ่มเร่งจังหวะก้าวให้เร็วและหนักแน่นขึ้น สมกับที่เคยผ่านการฝึกฝนหลักสูตรรบพิเศษอันโหดหิน เหงื่อเม็ดโตเริ่มซึมตามกรอบหน้าของหมวดภรัณ กล้ามเนื้อขาเริ่มตึงและส่งเสียงประท้วง ลมหายใจเริ่มหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ"ถ้าไม่ไหวก็ผ่อนได้นะภรัณ..." ขุนพลเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เสียงยังคงนุ่มลึกและมั่นคง "คนเราต้องรู้จักขีดจำกัดของตัวเอง การฝืนจนเจ็บมันไม่ได้ช่วยอะไร"ภรัณกัดฟันแน่น นัยน์ตาคมคายจ้องมองแผ่นหลังอันกว้างใหญ่และน่าเกรงขามของอดีตผู้บังคับบัญชา ภาพรอยยิ้มหวานของ ทอฟ้า ผุดขึ้นมาในหัวใจ ส่งพลังมหาศาลให้ขาที่เริ่มอ่อนแรงกลับมากระตุกย่างก้าวอีกครั้ง"ผม... ยังไหวครับท่าน!" ภรัณเค้นเสียงตอบผ่านลมหายใจที่หอบเหนื่อย เร่งจังหวะก้าวขึ้นไปวิ่งตีคู่เคียงข้างทัพฟ้าและกระขยับเข้าใกล้ขุนพลมากขึ้นทัพฟ้าหันมามองภรัณด้วยสายตาประหลาดใจ รอยยิ้มกวนๆ เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มยอมรับในความใจสู้ "ใจเด็ดดีนี่หมวด!"กิโลเมตรสุดท้าย... ทางวิ่งเลียบริมน้ำตัดกลับมาสู่หน้าร้านซ่อมเครื่องยนต์ ขุนพลเร่งสปีดก้าวสุดท้ายเข้าสู่เส้นชัยหน้
นางบำเรอต่างแดน NC18+ สู้ไม่ถอย
ตะวันลาลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเหนือลำน้ำชายแดนเปลี่ยนเป็นสีแสดส้มทาบทาผืนน้ำเป็นประกายระยิบระยับ แสงไฟนีออนสีเหลืองอบอุ่นส่องสว่างทั่วบริเวณระเบียงกว้างหลังบ้านไม้สองชั้นโต๊ะอาหารไม้ตัวใหญ่ยาวกลางระเบียงเต็มไปด้วยจานชามบรรจุอาหารพื้นบ้านกลิ่นหอมฉุย ทั้งต้มยำปลาคังรสเด็ด น้ำพริกกะปิพร้อมผักสด ปลาทอดขมิ้นกรอบนอกนุ่มใน และแกงส้มชะอมกุ้งสดฝีมือม่านฟ้าและคุณยายบนโต๊ะอาหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยความครึกครื้นและแฝงไปด้วย 'รังสีลองเชิง' อย่างกวนๆหมวดภรัณนั่งเกร็งตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามขุนพลพอดี ด้านซ้ายมือของนายทหารหนุ่มคือทัพฟ้าน้องชายสุดแสบที่คอยส่งสายตากวนๆให้ตลอดเวลา ส่วนด้านขวามือคือทอฟ้าที่นั่งแอบอมยิ้มขำกับท่าทางเกร็งสุดขีดของชายหนุ่ม ข้างขุนพลมีม่านฟ้านั่งยิ้มหวานคอยรินน้ำอุ่นใส่แก้ว ขณะที่หัวโต๊ะอีกฝั่งคือกัน ทศ และคุณยาย"เอ้าวะหมวดภรัณ! ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น กินข้าวบ้านนี้ต้องกินเยอะๆถึงจะเป็นลูกผู้ชายพอ!" กันเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มยวน ยื่นมือไปใช้ทัพพีตักพริกขี้หนูสดในถ้วยน้ำพริกกะปิโปะลงบนจานข้าวของภรัณจานโต "ลองน้ำพริกกะปิมือแม่ม่านฟ้าดูหน่อยดิ เปรี้ยว เผ็ด เค็ม ครบรส ถ้ากินแล้วน้ำตาไม่ไ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ หัวใจพยัคฆ์
ร่างสูงโปร่งของ ภรัณ ชายหนุ่มวัย 23 ปี ในชุดนายทหารยศร้อยโท ก้าวลงมาจากรถ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของนายทหารผู้ใหญ่ในเมืองหลวง ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย แววตามุ่งมั่นทว่าแฝงความอ่อนโยน เขายืนมองทอฟ้าด้วยรอยยิ้มหวานที่ปิดไม่มิด"อรุณสวัสดิ์ครับช่างฟ้า... รถที่ส่งมาเช็กระยะเสร็จหรือยังครับ?" ภรัณเอ่ยถามเสียงนุ่มทอฟ้ากอดอก มองหมวดหนุ่มตรงหน้าแล้วยิ้มมุมปาก "เสร็จตั้งแต่นานแล้วค่ะหมวด... แต่เห็นว่าชอบหาเรื่องเอารถมาจูนเครื่องทุกสัปดาห์แบบนี้ ไม่กลัวผู้บัญชาการสงสัยเหรอคะ?"ภรัณหัวเราะเบาๆ ก้าวเข้ามาใกล้ทอฟ้าอีกก้าว นัยน์ตาสบประสานกับดวงตาคู่สวย "เครื่องยนต์ไม่มีปัญหาหรอกครับ... แต่คนขับมีปัญหา 'คิดถึง' ช่าง ต่างหาก""อะแฮ่ม!"เสียงกระแอมดังก้องมาจากระเบียงชั้นบน! ขุนพลยืนกอดอก มองลงมาจากชั้นสองด้วยสายตาคมกริบดุดันประดุจพญาเสือที่กำลังจ้องจับตาคนที่กล้าเข้ามาจีบลูกสาวสุดที่รัก ส่วนทัพฟ้าน้องชายก็รีบเดินมาก้าวบังพี่สาวไว้ทันทีพร้อมยิ้มกวนๆ"หมวดภรัณครับ... อู่นี้คิดค่าจูนเครื่องแพงนะ โดยเฉพาะถ้าจะมาจูนหัวใจพี่สาวผม" ทัพฟ้าแซวยวนม่านฟ้าหลุดหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขกับภาพตรงหน้า เธอจับมือขุน
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ท้องลูกคนที่2
ผ่านไปสองเดือน...เช้าตรู่ของวันใหม่ในบ้านไม้ริมแม่น้ำ แสงแดดอุ่นสาดส่องผ่านระเบียงเข้ามาในครัว กลิ่นหอมของปลาทอดกรอบแกล้มน้ำพริกฝีมือคุณยายลอยอบอวลไปทั่วบ้าน ขุนพล ที่เพิ่งเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับกันและทศช่วยกันตรวจเช็คอะไหล่อู่เสร็จแต่เช้า เตรียมจะทรุดตัวลงนั่งร่วมโต๊ะอาหารเช้าตามปกติทว่า...ม่านฟ้าที่กำลังถือถ้วยน้ำพริกถ้วยใหญ่เดินออกมาจากครัว กลับชะงักกึกกลางทาง!ใบหน้าหวานซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด นัยน์ตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยความผะอืดผะอมอย่างรุนแรงทันทีที่กลิ่นน้ำพริกกระทบจมูก"อึก... อุ๊บ!"ม่านผ้าวางถ้วยน้ำพริกลงบนโต๊ะอย่างเร่งรีบ ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากแล้วรีบวิ่งตรงไปยังห้องน้ำชั้นล่างทันที!แค่ว... อ้วก!เสียงอาเจียนอย่างหนักหน่วงดังก้องออกมา ขุนพลเบิ่งตากว้าง หัวใจกระตุกวูบ! เขารีบพุ่งตัวตามเข้าไปในห้องน้ำเป็นคนแรก ชายหนุ่มประคองไหล่บางของม่านฟ้าไว้ มือหนาช่วยลูบแผ่นหลังให้ภรรยาด้วยความห่วงใยจับใจ"ม่านฟ้า! เป็นอะไรไปครับหนู?!" ขุนพลเอ่ยเสียงสั่นพร่า เช็ดเหงื่อซึมตามกรอบหน้าหวานให้อย่างนุ่มนวล"หนู... หนูเวียนหัวค่ะพี่ขุนพล... เหม็น... เหม็นกลิ่นน้ำพริกมากเลย..." ม่าน
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทส่งท้าย 2
ค่ำคืนนี้ไร้ซึ่งฝันร้ายและอดีตอันขมขื่น มีเพียงไออุ่นแห่งความรักอันบริสุทธิ์ของสามีภรรยาที่หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ใต้เงาจันทร์ริมแม่น้ำชายแดนชั่วนิรันดร์คืนต่อมา สายลมยามดึกพัดโชยกลิ่นไอฝนละมุนเข้ามาทางหน้าต่างระเบียงห้องนอนชั้นบน แสงจันทร์สว่างนวลทาบทาลงบนเตียงกว้างอย่างเงียบสงบหลังจากมื้ออาหารเย็นอันแสนอบอุ่นที่กินพร้อมหน้าพร้อมตา น้องทอฟ้า ก็หลับสนิทปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของคุณยายที่ห้องนอนชั้นล่างอีกตามเคย ทำให้ห้องนอนชั้นบนตกอยู่ในความเงียบสงบและเป็นส่วนตัวของขุนพลและม่านฟ้าอีกครั้งขุนพลในชุดกางเกงขายาวสบายๆ เดินก้าวเข้ามาในห้อง พลางล็อคประตูอย่างรัดกุม นัยน์ตาคมกริบดุดันที่เคยผ่านศึกบัดนี้ฉายประกายความหวานซาบซึ้งและปรารถนาอย่างลึกซึ้ง เขาทอดสายตามองร่างบางสะคราญตาของ ม่านฟ้า ที่กำลังนั่งสางผมยาวสลวยอยู่หน้ากระจกส่องหน้าม่านฟ้าในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเบอร์กันดีขับผิวขาวเนียนให้ดูเปล่งปลั่งสะกดสายตา เธอสบตาสามีผ่านกระจก ก่อนจะลุกขึ้นเดินก้าวเข้ามาหาขุนพลด้วยรอยยิ้มหวานแฝงความเขินอาย"พี่ขุนพลคะ..." เสียงหวานเอ่ยกระซิบเบาๆ มือเรียวเล็กเอื้อมไปจับมือหนาแกร่งของสามีแล้วนำ
นางบำเรอต่างแดน NC18+ บทส่งท้าย 1
แม่ของม่านฟ้ามองขุนพลด้วยความซาบซึ้งใจ ยื่นมืออันสั่นเทาไปจับมือแกร่งของขุนพลไว้ "ขอบคุณนะ... ขอบคุณมากที่ช่วยดูแลลูกสาวของแม่... ขอบคุณที่ไม่ทอดทิ้งม่านฟ้า..."ทอฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนเอียงคามองยายด้วยความสงสัย ก่อนจะยื่นมือป้อมๆ ไปแตะแก้มที่มีน้ำตาของยายเบาๆ "ยาย... ไม่ร้องนะ"เสียงเล็กๆของหลานสาวทำให้แม่ของม่านฟ้าหลุดยิ้มออกมาทั้งน้ำตา สวมกอดทั้งม่านฟ้าและหลานสาวไว้ด้วยความอบอุ่น บาดแผลในอดีตที่เคยกัดกินหัวใจของทุกคน บัดนี้ได้รับการเยียวยาและปลดล็อกอย่างสมบูรณ์แบบด้วยอภัยทานและความรักแท้ในครอบครัวค่ำคืนนั้น บรรยากาศภายในบ้านไม้ริมแม่น้ำอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กลิ่นหอมของอาหารพื้นบ้านที่ม่านฟ้าตั้งใจลงมือทำสุดฝีมือลอยอบเชยไปทั่วห้องครัว เสียงจานชามกระทบกันประสานกับเสียงหัวเราะใสแจ๋วของ น้องทอฟ้า ที่กำลังนั่งบนตักของคุณยายบนโต๊ะอาหารขุนพล เดินก้าวเข้ามาพร้อมกับ กัน และ ทศ ชายหนุ่มยกเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่มาเสริมข้างโต๊ะ นัยน์ตาคมกริบที่เคยดุดันบัดนี้มีแต่ความเอ็นดูและความสงบสุขผู้เป็นแม่มองภาพตรงหน้าด้วยน้ำตาคลอเบ้า มือที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักมาตลอดชีวิตลูบหัว
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ลูกเมียน้อย
3วันผ่านไป... ม่านฟ้าถูกขังอยู่ภายในห้องเป็นเวลา3วันเต็มโดยที่สิงห์ยังเมตตาเอาข้าวและน้ำมาให้ตลอด เธอคาดเดาความคิดผู้ชายคนนี้ไม่ได้เลย ทุกครั้งที่เขาเจอเธอ มันเหมือนว่าเขาเป็นคนหลายบุคลิกและยิ่งไปกว่านั้นเขายังบอกเธอว่าท่านนายพลก็ไม่สามารถมาช่วยเธอได้ นั่นทำให้เธอแน่ใจว่าสองพ่อลูกอาจจะมีความสัมพัน
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ลักพาตัว
"ไอ้หมาย" "ครับ!" สมหมายวิ่งออกมารับเจ้านายของเขาและพาไปดูผลงานที่เขาพึ่งพาตัวมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน "นี่นะหรอ" "ครับนายน้อย แสบใช้ได้เลย" ผู้เป็นเจ้านายเกลี่ยผมที่ปิดหน้าหญิงสาวออก "ทำไมมีรอยมือว่ะไอ้หมาย" "เอ่อ ขอโทษครับนายน้อย นังนี่มันพ่นน้ำลายใส่ผม ผมก็เลยเผลอตบมันไปครับ" "โถ่ไอ้โง่
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ไม่คู่ควร
เธอไม่ได้โกรธเขาแต่เธออายที่เธอมาอยู่จุดนี้ต่างหากล่ะ ม่านฟ้านอนฟุบลงบนเตียงนุ่มก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆไหลออกมาโดยไร้เสียงสะอึกสะอื้นใดๆ เธอเสียใจที่อนาคตของเธอมาถึงจุดที่ผู้คนเหยียบย่ำ ไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรี เธอมั่นใจแน่วแน่แล้วว่าชีวิตนี้จะไม่มีความรักเด็ดขาด เธอกลัวที่จะตกหลุมรักขุนพล แน่นอนว่าตอนนี
นางบำเรอต่างแดน NC18+ ประสบการณ์แรกในชีวิต
ก๊อกๆ ม่านฟ้างัวเงียขึ้นมาในกลางดึกคืนหนึ่งหลังจากที่เธอได้เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ประมาณ1สัปดาห์เท่านั้น ระหว่างนี้เธอก็ทำความรู้จักกับแม่บ้านและคนในพื้นที่ ทุกคนต่างให้ความสนใจและเป็นมิตรกับเธอมาก จนม่านฟ้ารู้สึกว่าอยู่ที่นี่ก็ไม่เลวมากนัก พอลุกขึ้นได้เธอจึงรีบเดินไปที่ประตู "ใครคะ" " " เงียบ "มาห
You May Also Like
นางบำเรอขัดดอก
หอมชา8.9K viewsเด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก90.7K viewsอ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ
ณิการ์9.2K viewsมาเฟีย คลั่งเซ็กซ์ SM25++
เด็กหญิงพุงกลม9.8K viewsดีลลับประธานมาเฟีย
นามปากกา อายดอลลี่2.1K viewsกรงรักเถื่อนสวาท NC25+ [พระเอกมาเฟีย โหด คลั่งรัก]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง2.9K viewsFriend Zone | ข้ามเขตเพื่อน
อิษสรา | ISSARA1.2K viewsสวัสดิการรักมาเฟีย
มณินทร78 views
