Share

ล่า

last update Tanggal publikasi: 2025-09-22 21:01:59

บ้านพัก...

"ไอ้พล...คืนนี้มึงไปเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ"

"ไม่ไป ชวนไอ้ทศโน้น"

"ไปด้วยกันหมดนี่แหละ ใช่ไ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   หัวใจพยัคฆ์

    ​ร่างสูงโปร่งของ ภรัณ ชายหนุ่มวัย 23 ปี ในชุดนายทหารยศร้อยโท ก้าวลงมาจากรถ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของนายทหารผู้ใหญ่ในเมืองหลวง ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย แววตามุ่งมั่นทว่าแฝงความอ่อนโยน เขายืนมองทอฟ้าด้วยรอยยิ้มหวานที่ปิดไม่มิด​"อรุณสวัสดิ์ครับช่างฟ้า... รถที่ส่งมาเช็กระยะเสร็จหรือยังครับ?" ภรัณเอ่ยถามเสียงนุ่ม​ทอฟ้ากอดอก มองหมวดหนุ่มตรงหน้าแล้วยิ้มมุมปาก "เสร็จตั้งแต่นานแล้วค่ะหมวด... แต่เห็นว่าชอบหาเรื่องเอารถมาจูนเครื่องทุกสัปดาห์แบบนี้ ไม่กลัวผู้บัญชาการสงสัยเหรอคะ?"​ภรัณหัวเราะเบาๆ ก้าวเข้ามาใกล้ทอฟ้าอีกก้าว นัยน์ตาสบประสานกับดวงตาคู่สวย "เครื่องยนต์ไม่มีปัญหาหรอกครับ... แต่คนขับมีปัญหา 'คิดถึง' ช่าง ต่างหาก"​"อะแฮ่ม!"​เสียงกระแอมดังก้องมาจากระเบียงชั้นบน! ขุนพลยืนกอดอก มองลงมาจากชั้นสองด้วยสายตาคมกริบดุดันประดุจพญาเสือที่กำลังจ้องจับตาคนที่กล้าเข้ามาจีบลูกสาวสุดที่รัก ส่วนทัพฟ้าน้องชายก็รีบเดินมาก้าวบังพี่สาวไว้ทันทีพร้อมยิ้มกวนๆ​"หมวดภรัณครับ... อู่นี้คิดค่าจูนเครื่องแพงนะ โดยเฉพาะถ้าจะมาจูนหัวใจพี่สาวผม" ทัพฟ้าแซวยวน​ม่านฟ้าหลุดหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขกับภาพตรงหน้า เธอจับมือขุน

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ท้องลูกคนที่2

    ผ่านไปสองเดือน...​เช้าตรู่ของวันใหม่ในบ้านไม้ริมแม่น้ำ แสงแดดอุ่นสาดส่องผ่านระเบียงเข้ามาในครัว กลิ่นหอมของปลาทอดกรอบแกล้มน้ำพริกฝีมือคุณยายลอยอบอวลไปทั่วบ้าน ขุนพล ที่เพิ่งเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับกันและทศช่วยกันตรวจเช็คอะไหล่อู่เสร็จแต่เช้า เตรียมจะทรุดตัวลงนั่งร่วมโต๊ะอาหารเช้าตามปกติ​ทว่า...ม่านฟ้าที่กำลังถือถ้วยน้ำพริกถ้วยใหญ่เดินออกมาจากครัว กลับชะงักกึกกลางทาง!​ใบหน้าหวานซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด นัยน์ตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยความผะอืดผะอมอย่างรุนแรงทันทีที่กลิ่นน้ำพริกกระทบจมูก​"อึก... อุ๊บ!"​ม่านผ้าวางถ้วยน้ำพริกลงบนโต๊ะอย่างเร่งรีบ ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากแล้วรีบวิ่งตรงไปยังห้องน้ำชั้นล่างทันที!​แค่ว... อ้วก!​เสียงอาเจียนอย่างหนักหน่วงดังก้องออกมา ขุนพลเบิ่งตากว้าง หัวใจกระตุกวูบ! เขารีบพุ่งตัวตามเข้าไปในห้องน้ำเป็นคนแรก ชายหนุ่มประคองไหล่บางของม่านฟ้าไว้ มือหนาช่วยลูบแผ่นหลังให้ภรรยาด้วยความห่วงใยจับใจ​"ม่านฟ้า! เป็นอะไรไปครับหนู?!" ขุนพลเอ่ยเสียงสั่นพร่า เช็ดเหงื่อซึมตามกรอบหน้าหวานให้อย่างนุ่มนวล​"หนู... หนูเวียนหัวค่ะพี่ขุนพล... เหม็น... เหม็นกลิ่นน้ำพริกมากเลย..." ม่าน

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   บทส่งท้าย 2

    ​ค่ำคืนนี้ไร้ซึ่งฝันร้ายและอดีตอันขมขื่น มีเพียงไออุ่นแห่งความรักอันบริสุทธิ์ของสามีภรรยาที่หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ใต้เงาจันทร์ริมแม่น้ำชายแดนชั่วนิรันดร์คืนต่อมา สายลมยามดึกพัดโชยกลิ่นไอฝนละมุนเข้ามาทางหน้าต่างระเบียงห้องนอนชั้นบน แสงจันทร์สว่างนวลทาบทาลงบนเตียงกว้างอย่างเงียบสงบ​หลังจากมื้ออาหารเย็นอันแสนอบอุ่นที่กินพร้อมหน้าพร้อมตา น้องทอฟ้า ก็หลับสนิทปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของคุณยายที่ห้องนอนชั้นล่างอีกตามเคย ทำให้ห้องนอนชั้นบนตกอยู่ในความเงียบสงบและเป็นส่วนตัวของขุนพลและม่านฟ้าอีกครั้ง​ขุนพลในชุดกางเกงขายาวสบายๆ เดินก้าวเข้ามาในห้อง พลางล็อคประตูอย่างรัดกุม นัยน์ตาคมกริบดุดันที่เคยผ่านศึกบัดนี้ฉายประกายความหวานซาบซึ้งและปรารถนาอย่างลึกซึ้ง เขาทอดสายตามองร่างบางสะคราญตาของ ม่านฟ้า ที่กำลังนั่งสางผมยาวสลวยอยู่หน้ากระจกส่องหน้า​ม่านฟ้าในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเบอร์กันดีขับผิวขาวเนียนให้ดูเปล่งปลั่งสะกดสายตา เธอสบตาสามีผ่านกระจก ก่อนจะลุกขึ้นเดินก้าวเข้ามาหาขุนพลด้วยรอยยิ้มหวานแฝงความเขินอาย​"พี่ขุนพลคะ..." เสียงหวานเอ่ยกระซิบเบาๆ มือเรียวเล็กเอื้อมไปจับมือหนาแกร่งของสามีแล้วนำ

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   บทส่งท้าย 1

    ​แม่ของม่านฟ้ามองขุนพลด้วยความซาบซึ้งใจ ยื่นมืออันสั่นเทาไปจับมือแกร่งของขุนพลไว้ "ขอบคุณนะ... ขอบคุณมากที่ช่วยดูแลลูกสาวของแม่... ขอบคุณที่ไม่ทอดทิ้งม่านฟ้า..."​ทอฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนเอียงคามองยายด้วยความสงสัย ก่อนจะยื่นมือป้อมๆ ไปแตะแก้มที่มีน้ำตาของยายเบาๆ "ยาย... ไม่ร้องนะ"​เสียงเล็กๆของหลานสาวทำให้แม่ของม่านฟ้าหลุดยิ้มออกมาทั้งน้ำตา สวมกอดทั้งม่านฟ้าและหลานสาวไว้ด้วยความอบอุ่น บาดแผลในอดีตที่เคยกัดกินหัวใจของทุกคน บัดนี้ได้รับการเยียวยาและปลดล็อกอย่างสมบูรณ์แบบด้วยอภัยทานและความรักแท้ในครอบครัวค่ำคืนนั้น บรรยากาศภายในบ้านไม้ริมแม่น้ำอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กลิ่นหอมของอาหารพื้นบ้านที่ม่านฟ้าตั้งใจลงมือทำสุดฝีมือลอยอบเชยไปทั่วห้องครัว เสียงจานชามกระทบกันประสานกับเสียงหัวเราะใสแจ๋วของ น้องทอฟ้า ที่กำลังนั่งบนตักของคุณยายบนโต๊ะอาหาร​ขุนพล เดินก้าวเข้ามาพร้อมกับ กัน และ ทศ ชายหนุ่มยกเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่มาเสริมข้างโต๊ะ นัยน์ตาคมกริบที่เคยดุดันบัดนี้มีแต่ความเอ็นดูและความสงบสุข​ผู้เป็นแม่มองภาพตรงหน้าด้วยน้ำตาคลอเบ้า มือที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักมาตลอดชีวิตลูบหัว

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ความอบอุ่น

    ​"ไปค่ะพี่ขุนพล" ม่านฟ้ายิ้มหวาน สบตาสามีด้วยความรู้สึกผ่อนคลายและเปี่ยมสุขอย่างแท้จริง​แสงแดดยามเย็นทาบทาผืนน้ำริมแม่น้ำชายแดนเป็นสีส้มทองระยิบระยับ สายลมพัดหอบเอาความสดชื่นเข้ามาทักทาย ขุนพลในชุดสบายๆ เดินจูงมือม่านฟ้า ขณะที่แขนอีกข้างของชายหนุ่มช้อนอุ้มลูกสาวตัวน้อยไว้บนไหล่กว้างอย่างระมัดระวัง​ที่หน้าอู่ซ่อมเครื่องยนต์ กันและทศที่เพิ่งทำความสะอาดเครื่องมือเสร็จ หันมาเห็นภาพสามพ่อแม่ลูกเดินเคียงคู่กันริมระเบียง ทั้งสองสบตากันแล้วหลุดยิ้มออกมาด้วยความอบอุ่นใจ​"ดูดิไอ้ทศ... เสือร้ายขุนพล กลายเป็นคุณพ่อสายอบอุ่นเต็มตัวไปแล้วว่ะ" กันแซวพลางโบกมือให้น้องทอฟ้า​"ก็สมควรแล้วนี่หว่า" ทศยิ้มรับ "ฟันฝ่ากันมาขนาดนี้ เห็นพวกมันมีความสุข ยิ้มได้เต็มภาคภูมิแบบนี้ กูแม่งโคตรสบายใจเลย"​ทอฟ้าเห็นลุงๆโบกมือให้ก็โบกมือป้อมๆ ตอบกลับเสียงใส "ลุงกัน! ลุงทศ!"​ม่านฟ้าทอดสายตามองภาพตรงหน้า รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าสวยงามอย่างไร้ความกังวล ชีวิตของเธออาจจะเคยเริ่มต้นจากความมืดมนและบาดแผลที่หยดน้ำตา แต่วันนี้... ข้างกายเธอมีชายชาตรีผู้พร้อมจะสละทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ มีลูกสาวผู้เป็นดวงใจ และมีมิตรภาพอันแท

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ตัดขาดอดีต

    ​ความรักที่เริ่มต้นจากมรสุมและความขมขื่น บัดนี้ได้เบ่งบานเป็นความสุขที่แท้จริงและมั่นคง ดั่งสายน้ำที่ไหลเอื่อยอย่างสงบเย็นใต้แสงดาวชั่วนิรันดร์เสียงลมยามเย็นพัดเอากลิ่นไอเย็นจากแม่น้ำพัดผ่านระเบียงบ้านไม้ ม่านฟ้านั่งแกว่งเปลผ้าทอให้ลูกสาวตัวน้อยที่กำลังหลับสนิท ตาปรือปรือพร้อมรอยยิ้มปนเปื้อนคราบน้ำนมบนปรางแก้ม​ขุนพลเดินเข้ามาจากด้านหลัง ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งข้างๆ นัยน์ตาคมกริบมองใบหน้าหวานของภรรยาที่บัดนี้ดูฉายประกายความสุขและอบอุ่น มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวเล็กของม่านฟ้าไว้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวล​"ม่านฟ้า... พี่มีเรื่องอยากถามหนูหน่อยครับ"​ม่านฟ้าเอี้ยวตัวกลับมาสบตา "มีอะไรเหรอคะพี่ขุนพล?"​ขุนพลใช้นิ้วแกร่งเกลี่ยไรผมที่แก้มเนียนของเธอเบาๆ นัยน์ตาฉายแววรักและเข้าใจอย่างลึกซึ้ง "หนู... อยากพาน้องฟ้ากลับไปเยี่ยมคุณแม่ของหนูที่บ้านเกิดไหม?"​คำถามนั้นทำให้ม่านฟ้าชะงักกึก หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ภาพความทรงจำในอดีตและใบหน้าของผู้เป็นแม่ที่เธอจากมานานหลายปีผุดขึ้นมาในความคิด น้ำตาแห่งความโหยหาและซาบซึ้งค่อยๆคลอเบ้าตาหวาน​"พี่เห็นหนูชอบแอบมองรูปถ่ายคุณแม่เรื่อยๆ ช่วงน

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ไม่คู่ควร

    เธอไม่ได้โกรธเขาแต่เธออายที่เธอมาอยู่จุดนี้ต่างหากล่ะ ม่านฟ้านอนฟุบลงบนเตียงนุ่มก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆไหลออกมาโดยไร้เสียงสะอึกสะอื้นใดๆ เธอเสียใจที่อนาคตของเธอมาถึงจุดที่ผู้คนเหยียบย่ำ ไร้เกียรติ ไร้ศักดิ์ศรี เธอมั่นใจแน่วแน่แล้วว่าชีวิตนี้จะไม่มีความรักเด็ดขาด เธอกลัวที่จะตกหลุมรักขุนพล แน่นอนว่าตอนนี

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ประสบการณ์แรกในชีวิต

    ก๊อกๆ ม่านฟ้างัวเงียขึ้นมาในกลางดึกคืนหนึ่งหลังจากที่เธอได้เข้ามาอยู่ที่นี่ได้ประมาณ1สัปดาห์เท่านั้น ระหว่างนี้เธอก็ทำความรู้จักกับแม่บ้านและคนในพื้นที่ ทุกคนต่างให้ความสนใจและเป็นมิตรกับเธอมาก จนม่านฟ้ารู้สึกว่าอยู่ที่นี่ก็ไม่เลวมากนัก พอลุกขึ้นได้เธอจึงรีบเดินไปที่ประตู "ใครคะ" " " เงียบ "มาห

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   จุดเปลี่ยนของชีวิต

    "นังลูกไม่รักดี! แกรีบเก็บกระเป๋าแล้วออกไปจากบ้านฉัน!" ผู้เป็นแม่พูดไปพร้อมกับปาดน้ำตา "แต่แม่ ลุงเด่นชัยมันปล้ำฉันนะแม่ไล่ลูกตัวเองออกไปแล้วมันล่ะ?" ม่านฟ้ามองผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อ "แค่แกออกไปจากที่นี่ ทุกอย่างมันจะดีขึ้น" ดาวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ โดยไม่ได้สนใจลูกสาวที่กำลังร้องไห้สะอ

  • นางบำเรอต่างแดน NC18+   ลูกที่แม่(ไม่)รัก

    ฮึก! ออกไป... ฉันส่ายหน้า ยกมือไหว้ลุงเด่นชัยด้วยเสียงสั่นเครือ นอกจากเขาจะไม่เห็นใจแล้ว ยังใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองมาที่ร่างเปลือยเปล่าของฉันด้วยท่าทางที่หื่นกระหาย "หนูมายั่วฉันเองนี่ วันนี้แม่หนูไม่อยู่...เรามาเล่นเกมกันเถอะ" "เกมอะไร! ฉันไม่เล่นอะไรทั้งนั้น ฮึก!" "อย่าดื้อกับลุงสิ รู้ไหมกว่าลุง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status