นางบำเรอมาเฟียไร้ใจ

มุกดาสาวน้อยจากเชียงใหม่เธอเรียนจบปริญญาตรีตามที่ตั้งใจเอาไว้แล้ว ระหว่างเรียนเธอก็ทำงานพิเศษไปด้วยเพื่อเก็บเงินเอาไว้ทำตามความฝันของเธอ และเมื่อทุกอย่างพร้อมเธอก็ตัดสินใจจะบินไปทำตามความฝันเธอด้วยการตามหาพ่อที่แท้จริง เพราะตั้งแต่เกิดมามุกดาไม่เคยพบพ่อของตนเองเลยสักครั้ง แม่ของเธอนั้นตอนแรกบอกกับเธอว่าพ่อของเธอนั้นเสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่เธอยังไม่คลอด แต่ต่อมาไม่นานเธอพบรูปถ่ายใบเก่าของผู้ชายคนหนึ่งและเอกสารบางอย่าง รวมถึงจดหมายที่ผู้ชายคนนั้นเคยส่งมาให้กับแม่ มันเป็นภาษาอังกฤษ พร้อมกับเช็คฉบับเก่าๆ ฉบับหนึ่งที่แม่ไม่เคยนำไปขึ้นเงินเลย แม้ตัวหนังสือในเช็คฉบับนั้นลางเลือนไปตามกาลเวลา สิ่งเหล่านั้นถูกเก็บเอาไว้ในกล่องใส่คุ๊กกี้ที่แม่ของเธอเองก็อาจจะลืมมันไปแล้วว่าเก็บเอาไว้ตรงที่ใด วันนั้นเธอช่วยแม่รื้อค้นข้าวของในตู้เก็บของใบเก่าเพื่อจะเปลี่ยนเป็นใบใหม่ที่เธอเพิ่งจะซื้อต่อจากเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ย้ายข้าวของกลับบ้านไปแล้ว จึงได้ขายเฟอร์นิเจอร์ในอพาร์ทเม้นท์ที่หาซื้อมาใหม่เพิ่มเติมให้กับเธอในราคาถูก เพราะไม่อยากจะขนย้ายกลับไปที่บ้านเดิมแล้ว เมื่อมุกดาย้ายข้าวข้าวของในตู้ใบเก่าไปใส่ในตู้

หลังจากแม่บ้านที่แนะนำตัวในภายหลังว่าชื่อคุณฟางเหลียน และให้เรียกเธอว่าคุณฟางก็ได้ เธอเป็นแม่บ้านที่ดูแลตระกูลเสิ่นมานานแล้ว ตั้งแต่ยังสาวๆ และเธอมีห้องพักที่เรือนแถวด้านหลังที่เดียวกับสาวใช้ หากมีอะไรก็ให้ไปตามเธอได้ที่นั่น และเธอก็ให้นามบัตรเอาไว้หนึ่งใบเผื่อมีเรื่องฉุกเฉินในเวลากลางคืนก็ให้โทรหาเธอได้ จะได้สะดวกไม่ต้องวิ่งไปตามเธอที่ห้องพักที่ด้านหลัง เมื่อได้พบกับคุณเสิ่นในห้องพักของเขาที่ด้านบน ที่เป็นห้องชุดขนาดใหญ่มาก เขาพักอยู่ทางปีกหน้า ส่วนของหลานชายพักทางปีกหลัง นายใหญ่ของที่นี่มีแค่เพียงสองคนคือคุณเสิ่นหลิวหยางผู้ที่เธอต้องดูแลนี้ และเขาก็เป็นชายชราคนเดียวกับที่เธอได้วิ่งไปช่วยพยุงเขาตอนที่เขาเซล้มลงที่สวนสาธารณะ เขายิ้มอย่างยินดีเมื่อเห็นหน้าของเธอ และขอบอกขอบใจเธออีกยกใหญ่ และนั่นทำให้มุกดาดีใจไม่น้อยที่นายจ้างเป็นคนที่เธอได้ช่วยเอาไว้เมื่อวานนี้ และเขาก็ดูเป็นคนที่ใจดีมากอีกด้วย หลังจากนั้นคุณฟางก็พาไปเรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตประจำวันของคุณเสิ่น และอธิบายกับเธอเรื่องยาประจำตัวของเขาทั้งหมดอย่างละเอียดจนเธอเข้าใจดีแล้วเพราะเขาจะต้องกินมันทุกวัน เพื่อรักษาอาการอย่างต่อเน

แล้วประกบจูบหล่อนในทันที และลิ้นทั้งสองก็เข้าเกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อน มุกดาเด็กสาวที่ไม่เคยกับเรื่องเช่นนี้เลย ย่อมไม่ทันชั้นเชิงของเสือร้ายที่หลอกล่อด้วยจูบที่แสนหวานพาให้ล่องลอยไปบนปุยเมฆ เมื่อจูบริมฝีปากอวบอิ่มที่มีรสหวานถูกใจเขาจนพอแล้ว ริมฝีปากร้ายนั่นก็เลื่อนลงไปพรมจูบซอกคอ และทำรอยรักเอาไว้ให้เห็นชัดเจนแล้วลงไปดูดดื่มอกอวบของมุกดาอีกครั้งจนได้ยินเสียงร้องครวญครางแทบจะขาดใจของหล่อน แล้วจึงได้เลื่อนลงไปสำรวจต่ำลงไปเรื่อยๆจนถึงเนินอวบอิ่มที่บัดนี้มีเพียงชั้นในตัวจิ๋วที่ปิดบังมันเอาไว้จากเขา และแล้วก็เพียงไม่นาน มือหนาที่ชำช่องในเรื่องเช่นนี้ก็ดึงรั้งมันลงไปที่น่องเรียวของเธอ และมันก็หลุดออกไปจากปลายเท้าแล้วลงไปรวมอยู่กับเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆที่บนพื้นด้านล่างอย่างรวดเร็วใบหน้าหล่อคมคายก้มลงสำรวจเนินอวบอิ่มที่มีร่องสีชมพูสดอย่างกระหาย มือหนาแหวกมันออกแล้วก็ก้มลงลิ้มลองเนื้อหวานนั่นในแทบจะทันที เมื่อพบเมล็ดดอกไม้ที่ยังมีสีชมพูอยู่ก็ดูดมันอย่างหยอกเย้า และนั่นส่งผลให้สะโพกอวบแอ่นร่อนขึ้นทีละน้อยจนในที่สุด สะโพกอวบก็แอ่นเข้าหาใบหน้าหล่อคมจนแนบชิด ปากอิ่มก็ร้องครวญครางอย่างเสียวซ่านและ

เจ้าคนมักง่าย เจ้าคนบ้ากาม เธอก่นด่าคนบนชั้นสามที่พรากความสาวไปจากเธอ ขนาดเธอเช็ดถูจนทั่ว ฟอกครีมอาบน้ำไม่รู้กี่ครั้งแล้ว แต่ร่องรอยเหล่านั้นก็ยังอยู่ แถมที่ยอดอกที่ยังคงชูชันเหมือนรอคอยสัมผัสจากเจ้าคนใจร้ายนั่น เห็นไหมแค่เพียงเธอคิดถึงเขา เจ้ายอดอกบ้าๆมันก็ชูชัน แข็งเป็นไตตอบรับเสียแล้ว บ้า ทุกอย่างมันช่างบ้าๆจริงๆ ขณะที่อาบน้ำและคิดคำนึงถึงคนบนชั้นสามที่กลายเป็นเจ้าของร่างกายของเธอ และแทบทั้งคืนเขาตอกย้ำความเป็นเจ้าของแทบจะทั้งคืนแทบไม่ปล่อยให้เธอได้หยุดพักเลย และบัดนี้เมื่อยิ่งคิดถึงถ้อยคำเฉยชาที่เขาพูดเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร บอกกับเธอว่าให้กลับลงไปจากห้องของเขา และบอกว่าแล้วจะโอนเงินให้เป็นค่าตัว เจ้าคนบ้า เห็นเธอเป็นผู้หญิงขายตัวหรือยังไงกัน ไม่อยู่อีกแล้วที่นี่ ขณะที่มุกดาปิดฝักบัวแล้วเดินออกไปเช็ดตัวอยู่ในส่วนแห้งของห้องน้ำ เธอครุ่นคิดว่าจะลาออกแล้วย้ายออกไปอยู่กับแสงดาวระหว่างหางานใหม่ เธอตัดสินใจเช่นนี้แล้ว แต่เมื่อเธอสวมเสื้อผ้าเสร็จแล้ว และไปนั่งหวีผมที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเธอก็คิดได้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อตามหาพ่อ และที่นี่คือตระกูลเสิ่นและเธอก็ยังไม่ทันได้สอบถามใครๆในคฤ

คืนนั้น แม้เธอจะจำได้ว่าคนหน้าตายนั่นบอกให้เธอขึ้นไปหาเขาที่ห้องคืนนี้ แต่เธอก็ทำเป็นแกล้งลืม เพราะเธอไม่แน่ใจนักว่าควรจะทำตัวเช่นนี้ เมื่อทำหน้าที่พยาบาลพิเศษเรียบร้อย ส่งนายท่านใหญ่เข้านอนแล้ว ดูแลความเรียบร้อยว่าไม่มีอะไรแล้ว เธอจึงได้ลงลิฟท์มาที่ชั้นล่าง เข้าไปกินอาหารค่ำแล้ว จึงได้กลับห้องพักของตัวเองไปอาบน้ำ แล้วล็อคประตูห้องของตนเองอย่างแน่นหนาแล้วก็เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แล้วล้มตัวลงนอน ห่มผ้านวมที่นุ่มสบายแล้วก็พยายามหลับตาลง และภายในเวลาเพียงไม่นาน เธอก็ผล็อยหลับไป ส่วนคนบนชั้นสามที่หัวเสียมาก เมื่อเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่นางบำเรอคนใหม่จะขึ้นมาทำหน้าที่และหล่อนก็ไม่มาเสียที จนล่วงเข้าเวลาเที่ยงคืน ร่างหนาที่หมุนไปมาสวมเสื้อคลุมตัวเดียวกับกางเกงบ็อกเซอร์ด้านใน ก็เดินไปที่โต๊ะทำงานของตนเองในห้องนั้น แล้วเปิดลิ้นชักล้วงพวงกุญแจมาพวงใหญ่แล้วเลือกออกมาดอกหนึ่ง ใบหน้าหล่อคมยิ้มกริ่ม แล้วก็เดินออกไปจากห้องนอนหรูหราของตนเอง วันนี้จะเปลี่ยนบรรยากาศไปนอนห้องเล็กบ้าง คิดหรือว่าไม่ยอมขึ้นมาหาแล้วจะรอดพ้น และแล้วลูกบิดประตูห้องของผู้ช่วยพยาบาลคนงามก็พลันบิดและประตูก็เปิดออกช้าๆ ร่างสูงสง่าของท่าน