บทที่3

พรึ่บ

ร่างสวยในสภาพเมามายถูกวางลงบนเตียงนอนอ่อนนุ่มขนาดคิงไซซ์ภายในห้องพักของโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุง

"อื้อ"เสียงงัวเงียของคนเมาดังขึ้น ม่านฟ้านอนพลิกตัวกระสับกระส่ายไปมาโดยมีสายตาของนิโคลัสจ้องมอง แสงไฟสีนวลตกกระทบลงบนผิวขาวของเธอยิ่งทำให้ดึงดูดสายตาของเขามากยิ่งขึ้น

กระโปรงตัวสวยร่นขึ้นจนแทบจะเปิดเผยสิ่งสงวนภายใต้ร่มผ้า ริมฝีปากหนาแห้งผากขึ้นมาทันที เพราะนี่คือครั้งแรกสำหรับการทำเช่นนี้ปกติแล้วผู้หญิงจะเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาโดยที่นิโคลัสไม่จำเป็นต้องใช้วิธีแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

แต่สำหรับม่านฟ้าแล้วเธอคือคนแรกผู้บุกเบิกความคิดทำให้เขาคิดที่อยากจะลิ้มลองร่างกายของเธอตั้งแต่เพียงครั้งแรกเห็นหน้าโดยไม่สนใจว่าเธอจะยินยอมหรือไม่

"อื้อ ร้อน ฟ้าร้อนจังเลยภาค"ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปทำให้ร่างกายของเธอร้อนรุ่มมีเหงื่อซึมไหลตามกรอบหน้าและร่างกายบางส่วน

หญิงสาวนอนพลิกกายไปมาบนเตียงนอนก่อนจะถูกท่อนแขนใหญ่กระชากให้ลุกขึ้นนั่ง

แควก

ชุดสวยราคาแพงถูกกระชากจนขาดวิ่นภายในพริบตาเดียวด้วยฝีมือของมาเฟียชาวโมนาโกอย่างนิโคลัส

"ร้อนก็ถอด"

"ภาคฉีกเสื้อของฟ้าทำไม"

"เกะกะ"

"แต่มันแพงนะ ถอดดี ๆ ก็ได้นี่"

"เดี๋ยวซื้อใหม่ให้อีกสิบชุด"นิโคลัสพูดจบแล้วก็หันมาจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองให้พ้นออกจากร่างกายโดยที่สายตาคมกริบของเขายังคงต้องมองเต้าอวบทั้งสองข้างด้วยความหื่นกระหาย

ยอดถันสีชมพูชูเด่นคล้ายกับต้องการให้เขายื่นปลายลิ้นเข้าไปสัมผัส หน้าอกอวบอิ่มของเธอนั้นมันช่างไม่เหมาะสมกับเรือนร่างของเธอเลย มันทั้งใหญ่ทั้งขาวเต็มไม้เต็มมือจนเขาไม่คิดเลยว่าเธอจะพกพาของดีได้เยอะขนาดนี้

"นอนลงไป"หลังจากนิโคลัสจัดการกับเสื้อผ้าบนร่างกายเสร็จแล้ว ชายหนุ่มผลักเธอให้นอนลงกับเตียงนอนก่อนจะกระชากซับในตัวบางด้านล่างจนขาดวิ่นและไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้

เขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเธอจะเจ็บปวดหรือไม่ ผู้หญิงคนเดียวมาเที่ยวในสถานที่อโคจรแบบนี้คงไม่ได้เพื่อมานั่งดื่มชิลล์ ๆ ย้อมใจแค่เพียงอย่างเดียว ความต้องการของมนุษย์ชายหญิงล้วนเหมือนด้วยกันทั้งนั้นและนิโคลัสก็มั่นใจว่าเธอก็คงต้องมีความรู้สึกเดียวกันเหมือนเช่นกับเขา หลังจากดื่มเหล้าจนเมาความเหงาก็เริ่มแทรกเข้ามาผลสรุปในหน้าสุดท้ายของเธอคนนี้ก็คงไม่พ้นการหาผู้ชายมาช่วยดูแลและให้ความสุขในคืนเหงา ๆ แบบนี้ และนี่คือสิ่งที่นิโคลัสเคยเจอและได้สัมผัสกับพวกผู้หญิงที่มักจะไปเที่ยวในไนต์คลับแค่เพียงคนเดียว ก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับใครสักคนที่จะทำให้เธอมีความสุขและดื่มด่ำไปรสสวาทในค่ำคืนนี้อย่างมีความสุข

ตลอดเวลาที่เขาร่วมเตียงกับผู้หญิงคนอื่นไม่ว่าจะเป็นชนชาติไหนด้วยเลขอายุที่น้อยหรือมากกว่าเขาก็ไม่เคยสัมผัสได้ถึงเส้นพรหมจรรย์ของพวกเธอเลยสักครั้งจึงไม่แปลกที่เขาจะคิดว่าม่านฟ้าจะเป็นเหมือนผู้หญิงพวกนั้น

ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปใช้มือหยาบกร้านนวดความกลมกลืนของเธอด้วยน้ำหนักที่ต่างกัน

"อื้อ"เสียงครางอย่างเย้ายวนของเธอนั้นยิ่งกระตุ้นแรงปรารถนาในกายของเขาให้ลุกโชน

"สวย"

"อื้อ"

"เธอสวยไปทั้งตัว อืม หอม"ชายหนุ่มเอ่ยชมไม่หยุดเมื่อฝ่ามือของเขาสำรวจความอ่อนนุ่มบนเรือนร่างของเธอทุกตารางนิ้วไปพร้อมกับสายตาร้อนแรง

"อ๊าส์ ภาค"

"นิโคลัส"

"หืม"

"ครางชื่อของฉัน นิโคลัส"เขาบอกเธอเสียงเข้ม สองมือหยาบกร้านเพิ่มน้ำหนักขย้ำเต้าอวบของเธอตามห้วงอารมณ์ที่กำลังปะทุขึ้น

เธอกล้าดียังไงครางชื่อของผู้ชายคนอื่นออกมาในขณะที่กำลังมีความสุขอยู่กับเขา

"ฉันบอกให้คราง"

"อื้อ นิค"

"ดีมาก สาวน้อย"ร่างเปลือยเปล่าดูกำยำของนิโคลัสโน้มตัวก้มลงไปใช้ริมฝีปากของเขาครอบครองริมฝีปากหวานหอมของเธออย่างพึงพอใจในรสชาติหวานล้ำที่เขาไม่เคยได้รับจากผู้หญิงคนไหน

ไม่ใช่สิ เขาไม่เคยจูบกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลยในชีวิต ม่านฟ้าเธอคือคนแรกที่แหกกฎของเขาที่ตั้งเอาไว้ว่าจะไม่ใช้ปลายลิ้นหรือริมฝีปากสัมผัสเรือนร่างของผู้หญิงคนไหน

ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ กลิ่นกายหอมดั่งมวลดอกไม้จากกายของเธอนั้นทำให้นิโคลัสแหกกฎที่ตั้งไว้ได้อย่างง่ายดาย

"อืม"ชายหนุ่มครางในลำคอด้วยความพึงพอใจปลายลิ้นสากหยอกเย้ากับปลายลิ้นเล็กที่ยื่นเข้ามาตวัดตอบอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ไม่เป็นจังหวะ แต่ม่านฟ้ากลับทำให้เขาหลงใหลในสัมผัสนั้น

ความหอมหวานและชุ่มชื้นจากโพรงปากสวยกำลังทำให้มาเฟียชาวโมนาโกหลงใหลจนยากจะถอนตัว นิโคลัสมัวเมา ฝ่ามือหยาบกร้านผ่านการจับปืนถือมีดทั้งสองข้างของเขาลูบไล้ผิวเนียนละเอียดราวกับใยไหมของเธอไปทั่วทั้งร่างกาย

"ม่านฟ้า"

"ขา"

"ฉันต้องการเธอ"

"ฟ้าก็ต้องการคุณ"หญิงสาวเงยหน้าเรียวเล็กขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาชายแววเฉียบขาดของเขาอย่างกล้าหาญ เธอยื่นฝ่ามือเล็ก ๆ คู่นั้นไปสัมผัสกล้ามบริเวณตรงแผ่นอกต่ำลงมาถึงกล้ามหน้าท้องซึ่งเรียงรายไปด้วยซิกแพคเป็นลอนสวย

"อืม"ชายหนุ่มครางเสียงต่ำในลำคอ การลูบไล้อย่างไร้เดียงสาของเธอนั้นกลายเป็นเชื้อเพลิงปลุกให้ความร้อนภายในกายของเขาพุ่งสูงขึ้นจนยากจะดับมันลงได้

เมื่อความอดทนของเขาหมดลงจนนิโคลัสไม่สามารถอดทนต่อไปได้ ฝ่ามือใหญ่เลื่อนไปสัมผัสเรียวขาก่อนจะนำมันยกมาพาดเอาไว้บนไหล่หนาดวงตาคมกริบจ้องมองกุหลาบสีชมพูซึ่งกำลังบานเบ่งอยู่ตรงหน้า

ดวงตาคมกริบจ้องมองกุหลาบสวยสลับกับมองแก่นกายใหญ่ของตัวเองแล้วนึกภายในใจว่า มันจะสามารถเข้ากันได้หรือไม่

ขนาดของเธอมันเล็กเกินไปหรือปัญหามันอยู่ที่อาวุธลำยาวใหญ่ของเขา

เอาวะ มาถึงขั้นนี้แล้วรับไม่ได้ก็ต้องรับให้ไหวเมื่อนิโคลัสตั้งใจจะเดินหน้าไปกับเธอต่อ เขาไม่รอช้าขยับกายเข้าไปใกล้ใช้แก่นกายยาวใหญ่ถูกไถเพียงไม่กี่ครั้งก่อนจะเสียบเข้าไปในกุหลาบสีหวานของเธอนั้นจนสุดความยาวครั้งเดียว

สวบ

"กรี๊ด"เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังสนั่นลั่นห้องพัก ร่างกายของม่านฟ้าแทบจะแตกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่สอดแทรกเข้ามาเกินกว่าเธอจะตั้งรับไหวได้

ความรู้สึกในตอนนี้มีเพียงแต่ความเจ็บ เจ็บจนเธอไม่สามารถนอนนิ่งอยู่กับที่ได้

"ฟ้าเจ็บ ฮึก เจ็บ เอามันออกไปนะ"

"ฉะ...ฉัน"นิโคลัสนั่งคุกเข่าตัวชาหน้าสั่นเมื่อแก่นกายของเขาได้ทำลายสิ่งที่เรียกว่าเส้นพรหมจรรย์ของเธอไป ร่างกายของเขาไม่สามารถขยับไปไหนได้มันหนักอึ้งนึกไม่ถึงว่าสิ่งที่คิดไว้ในก่อนหน้านี้มันจะผิดพลาดไป

"เธอ ยังบริสุทธิ์อยู่อย่างนั้นเหรอ"

"ฮึก นิคฟ้าเจ็บ"เธอร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด น้ำตาที่ไหลอาบหน้าและหยาดเลือดซึ่งกำลังไหลซึมออกมาจากจุดเชื่อมต่อของเธอและเขานั้นมันสามารถยืนยันได้อย่างชัดเจนเลยว่า

ม่านฟ้าเธอยังบริสุทธิ์ เป็นเขาเองที่มองเธอพลาดไป