MasukShare
ตอนที่ 5 : ขยะ
Tanggal publikasi:
2026-06-09 22:14:22"คนอย่างเธอ มันตัดฉันออกจากชีวิตไม่ได้หรอก ยอมรับความจริงซะเถอะ!!"
คำพูดเฉือดใจเธอ แต่หล่อนกลับยิ้มส่งตอบให้รามสูรย์ เหตุการณ์ครั้งนี้แค่ความโกรธเพียงชั่ววูบบวกกับเหล้าที่กินไปทำให้เลือดร้อน "ไอแค่รู้สึกว่า ถ้าพี่รามยังทำตัวแบบนี้อีก.." เธอเงียบพร้อมกับมองหน้านัตตี้กับรามสูรย์สลับกัน "กลัวว่าสักวันพี่จะเป็นขยะเหมือนกับคนพวกนี้!" เธอพูดจบเดินหันหลังออกมาจากที่โต๊ะเขาก่อนจะรีบเดินไปหาเอ็มมี่ที่ยืนมองอย่างห่างๆ "เป็นไง หายยัง" เป็นอันรู้กันถ้าเธอได้อาละวาดแล้ว ความหมองใจที่มี ก็จะจบเหมือนกัน "เบาตัวค่า" เธอยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มหมดแก้ว พร้อมกับรินใหม่ มองหาคนหล่อบริเวณรอบโต๊ะ ในเมื่อรามสูรย์ยังมีคนอื่นแล้วทำไมไอลดาคนนี้จะหาเด็กไปนอนด้วยบางไม่ได้ล่ะ! เธอเหล่มองไปมาก่อนจะสบสายตากับรามสูรย์ที่นั่งมองมาทางเธอ แต่คนอย่าง ไอลดาถ้าได้หลุดแล้วบอกเลยกลับยาก จะมองด้วยสายตาดุแค่ไหน เธอก็ไม่สนใจเขาสักนิด ผ่านไปสักพัก ไอลดาที่ยกเครื่องดื่มในมือไม่หยุด จนเอ็มมี่ ต้องรีบห้ามเพื่อนกลัวมันจะกลับไม่ไหว "พอๆ กลับกันเหนื่อยละ" "ยางงง กูยังไม่ได้เต้น" หลังจากบอกเพื่อนแบบนั้นไอลดาลุกขึ้นไปยืนโยกอยู่ด้านหน้าเวที ' หุ่นบาง ร่างน้อย น่าอุ้ม ' คำที่หลุดออกจากปากผู้ชายที่ยืนอยู่บริเวณที่เธอกำลังยืนโยกอยู่ "อีบ้าเมาแล้ว กลับกัน" เอ็มมี่รีบเดินไปลากเพื่อน ถ้ามันจะเต้นก็เต้นตรงนี้ก็พอ ไปเต้นหน้าเวทีถ้าไม่ห้ามมีหวังปีนเวทีไปแล้ว! "กูอยากเต้นอ่ะ" ท่าทีเอาแต่ใจเริ่มมา แสดงว่าได้ที่สุดๆ เอ็มมี่ที่รู้จักกันดีเริ่มคิดแผนการลากเพื่อนกลับบ้าน จู่ๆ ระหว่างที่คิดอยู่ดันมีคนร่างสูงเดินมาชนเอ็มมี่จนเกือบกระเด็นไปอีกทาง ปัก! "โอ๊ย!" เธอกำลังจะหันไปด่าก่อนจะพบว่าคนที่เดินชนคือผัวเพื่อนตัวเอง รามสูรย์ที่เดินผ่านฝูงชนมายังโต๊ะของไอลดา ใบหน้าเรียบเฉยไม่ได้แสดงอารมณ์ออกมา มองตรงมายังไอลดาที่ยื่นโยกไปมา เต้นกับผู้ชายไหนจะชนแก้วกับคนอื่นอีก "ไอลดามานั่งนี่" เขาดึงมือคนน้องให้มานั่งตัก "ปล่อยนายเป็นใคร" แอลกอฮอล์พลุ่งพล่านจนสติพร่าเลือน เธอแทบไม่รับรู้ว่าใครกำลังโอบเอวรั้งเธอไว้ "ผัวเธอ" "ฉันโสด" "หึ" เขาไม่ตอบก่อนจะดึงร่างเล็กมานั่งตักพลางหยิบแก้วเหล้าของเธอมานั่งดื่มแทน "จะยืนอีกนานมั้ย" เขาทักเพื่อนคนน้องที่ยืนอึ้งกับการกระทำของรามสูรย์ "เมาขนาดนี้จะกลับกันยังไง" "เอ่อ แท็กซี่ค่ะ" เอ็มมี่มองไปยังไอลดาที่หลับไปในอกของผัวตัวเองนึกอยากจะตีหัวมัน "ฉันให้คนไปส่ง ส่วนไอลดาฉันไปส่งเอง" เขาก้มลงมองคนตัวเล็กที่ซบอยู่กับ หน้าอกแกร่ง "ทำเป็นอวดดี" รามสูรย์อุ้มร่างบางขึ้นโดยไม่รอฟังเสียงทักท้วงจากใครทั้งนั้น เอ็มมี่ที่ยืนอยู่ได้แต่เม้มปากแน่น ก่อนพยักหน้าอย่างจนใจ เพราะรู้ดีว่าถ้ารามสูรย์เอาจริง ไม่มีใครหยุดเขาได้ “ฝากเพื่อนด้วยนะคะ…” เอ็มมี่เอ่ยเบา ๆ ชายหนุ่มไม่ตอบ แค่ก้าวยาว ๆ ฝ่าผู้คนออกจากผับ เสียงเพลงดังกระหึ่มตามหลัง แต่โลกของเขากลับมีเพียงร่างเล็กที่หลับคอพับอยู่ในอ้อมแขนเท่านั้น กลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจอุ่น ๆ ของไอลดาเป่ารดผิวคอเขา รามสูรย์กัดกรามแน่นจนสันกรามขึ้นชัด ผู้หญิงบ้า…เอาแต่ใจไม่เคยเปลี่ยน แต่หัวใจเขากลับเต้นแรงเหมือนคนเมาแทนเสียเอง เมื่อถึงรถหรูคันสีดำเงา เขาจัดการเปิดประตูด้านหลังแล้ววางเธอลงบนเบาะนุ่ม ร่างเล็กขยับพลิกนิดหน่อย มือเรียวเผลอยกมาคว้าชายเสื้อสูทของเขาไว้แน่นเหมือนกลัวถูกทิ้ง รามสูรย์ชะงักไปวูบหนึ่ง ก่อนจะนั่งลงข้างเธอโดยไม่ทันคิด “ไอลดา…” เขาเรียกเสียงทุ้มต่ำ ก้มลงใกล้จนริมฝีปากแทบเฉียดแก้มขาวซีด “อื้อ…” เธอครางเบา ๆ ดวงตาปรือปรอยเปิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากอิ่มเผยอเหมือนกำลังเชิญชวน ใบหน้าแดงจัดเพราะฤทธิ์เหล้า รามสูรย์สูดหายใจลึก ความอดทนที่เหลืออยู่บางเฉียบ เขาเอื้อมมือเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าเธอออก พลางใช้สายตาเข้มกวาดมองทุกส่วนที่อยู่ตรงหน้า ความหวงแหนปนโกรธที่เห็นเธอเต้นกับคนอื่นเมื่อครู่ยังคงคุกรุ่น “ยังจะบอกว่าโสดอีกมั้ย…ฮึ?” น้ำเสียงทุ้มพร่าเปลี่ยนเป็นกระซิบร้อนแรงข้างหู ราวกับประกาศสิทธิ์ ไอลดาไม่ได้ตอบ มีเพียงรอยยิ้มเมามายที่ยกขึ้นมุมปาก ดวงตาพร่าเลือนมองเขาเหมือนจะท้าทาย ทั้งที่ตัวเองแทบไม่มีแรงจะขยับ รามสูรย์ขบกรามแน่น มือใหญ่กอบกุมเอวเล็กไว้แน่นขึ้น ดวงตาคมเข้มฉายแววที่บอกได้ชัดว่า…เขากำลังจะเสียการควบคุม รามสูรย์ขับรถด้วยความเร็วมาจอดเพนท์เฮ้าส์หรูของเขา ชายหนุ่มจอดในล็อกประจำก่อนจะเดินมาอุ้มหญิงสาวที่หลับอยู่ข้างๆ เขาอุ้มเธอลงจากรถเหมือนเธอเป็นสิ่งของมีค่า ไม่ยอมให้ใครแตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผม ประตูเพนท์เฮ้าส์เปิดออกด้วยบัตรเฉพาะ รามสูรย์ก้าวเข้าไปอย่างเงียบเชียบ พื้นห้องเย็นสะอาดตัดกับความวุ่นวายที่ยังคงก้องอยู่ในหัวจากภาพเธอเต้นยั่วยวนใครต่อใครเมื่อครู่ "อื้อ" ไอลดาเมื่อแผ่นหลังถึงโซฟาเธอพยายามปรือตาที่หนักอึ้งมาดูใครกันที่อุ้มเธอกลับ "นอนเถอะ เมาขนาดนี้นอนตรงนี้ละกัน" รามสูรย์เลิกสนใจเธอ เขาเดินหายไปยังห้องนอน -รุ่งเช้า- ไอลดาที่เมื่อยขบไปทั้งตัว จากการนอนโซฟาเธอบิดตัวไปมาก่อนจะลุกขึ้นนั่ง "โอ๊ย ฉันเมาขนาดไหนวะเนี่ยถึง มานอนโซฟาได้" เธอเริ่มปรับโฟกัสมองไปรอบๆ ห้อง เห้ยเดี๋ยวนะ ที่นี่คุ้นๆ "ห้องคุ้นๆ แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่ห้องฉัน" เธอเริ่มเดินสำรวจก่อนจะเห็นภาพครอบครัวรามสูรย์ วางอยู่ "ห้องพี่รามเหรอวะ" เธอพึมพ่ำ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำจัดแจงธุระตัวเองเตรียมจะกลับ ปกติเพนเฮ้าท์เขา ไอลดาไม่เคยมีสิทธิ์ได้เข้าในชีวิตครั้งก่อน ที่แท้ก็นึกว่าซุกใครไว้แต่ดูแล้วเขาคงไม่ชอบเธอจริงๆ นั้นล่ะ ถึงไม่อยากให้เธอมายุ่งกับพื้นที่ส่วนตัว "ตื่นแล้ว?" ชายหนุ่มนั่งอยู่ที่โซฟาจิบกาแฟมองมายังไอลดานิ่งๆ "อืม" เธอตอบเขานิ่งๆ เหมือนกับที่เขาทำกับเธอ "เมื่อวานเธออยากหาผัวใหม่หรือไงถึงเต้นอ่อยพวกตัวผู้ไปเรื่อย" "..." "ด่าแต่ฉันอยากกินขยะ ฉันว่าเธอเองก็ไม่ต่างนะไอลดา" "มันก็แน่อยู่แล้วไหมคะ พี่ยังชอบเลยทำไมไอจะอยากลองบางไม่ได้!" "ไอลดา!!"
Bab terbaru
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 34 : รักของเรา (จบ)
หลังจากปล่อยโฮกันทั้งคู่พวกเขาสองคนพากันมานอนกอดกันกลมบนเตียงนอนไอลดาซุกหน้าลงกับแกแกร่งของชายหนุ่ม เธอรู้สึกมีความสุขจนมันล้นออกปาก“พี่รามชอบไอตั้งแต่แรกจริงเหรอ” เธอถามอย่างไม่เชื่อเขา ถ้าชอบกันทำไมต้องทำตัวแบบนั้นกับเธอ“อืม ก็ชอบแต่ถ้าจีบตอนนั้นน่าจะโดนติดคุกไปแล้ว” เขาหัวเราะ เธอมองดูใบหน้าหล่อเหลาของเขา ดีจริง ๆ อยากจะติดป้ายประกาศไว้เลยว่าคนนี้ ‘ของไอลดา’ แค่นึกก็ตลกแล้ว“แล้วไอละ ชอบพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ พี่อยากรู้เรื่องคืนนั้น” จู่ ๆ เขาก็พูดถึงวันคืนที่เธอไม่อยากนึกถึง ไอลดาลุกขึ้นถอนหายใจ ก่อนจะมองตาเขา“พี่อยากรู้จริงเหรอ”“อืม พี่อยากรู้เอาจริงพี่เห็นแก่ตัวเองล่ะ เอาแต่โทษไอ” เขายันตัวลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับจับมือของเธอที่กำลังสั่นไอลดาลังเลอยู่สักพักแต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเล่ามันออกมา“คืนนั้น พี่รามเมามากไอเห็นพี่เดินออกมาจากห้องน้ำ เลยไปช่วยพยุง ตอนแรกจะพากลับไปที่ด้านนอกแต่พี่บอกไออยากไปนอนแล้ว ไอเลยจะพาพี่ไปส่งห้องพี่คิม แต่พอถึงห้องไอพี่กลับผลักไอเข้าห้อง..” เธอกำลังจะเล่าต่อแต่รามสูรย์บีบมือเธอจนเธอตกใจ เขาพอรู้เรื่องแล้วล่ะ คืนนั้นเขาคงเป็นคนขืนใจเธอ“พี่ทำไอเหรอ” เข
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 33 : เซอร์ไพร์สแรกของผู้ชายชื่อรามสูรย์
บรรยากาศภายในร้านเริ่ม แล้วเอ็มมี่ได้แต่จับมือเพื่อนไว้ ส่วนคนที่กำลังโดยหมายหัวอยู่เธอยังไม่รู้“เจ๊” รามสูรย์เรียกพี่สาวของเขาที่ยังคงไม่สนใจไอลดาเลือกอยู่นั้นละ ค่าตอบแทนวันนี้ที่พี่สาวมาช่วยเลือก คือเขาตกลงกันจะซื้ออะไรก็ได้ให้อย่างหนึ่งพี่สาวเขาก็ช่างเลือกเกินไม่สนใจโลกภายใน“อะไรของแกไอ้ราม” ริสาหันมาหน้าเหวี่ยงใส่น้องชายก่อนสายตาจะหันไปสบกับหญิงสาวใบหน้าหวานที่ยืนหน้าบึ้งอยู่หลังน้องชายอีกที“หลบ พี่มากับใครไอจะดูหน้าผู้หญิง”เธอพลักเขาออกหล่อนเข้าใจว่าเขาปกป้องผู้หญิงคนนี้ เพราะเขาเอาตัวมายืนบังเธอคนนั้นไว้อีกที“น้องไอ” ริสายิ้มหน้าบานเมื่อเจอหน้าสะใภ้ที่ปกติเห็นแต่ในโทรศัพท์ที่คุณแม่ของพวกเขาชอบส่งมาให้ดู ถ้าได้เจอกันครั้งล่าสุดน่าจะ หลายปีก่อนไอลดาทำหน้าสงสัยบุคคลตรงหน้าที่ดูเป็นมิตรเกินเหตุเธอหันหน้าไปหารามสูรย์เพื่อขอคำอธิบายแต่เขากลับหันหน้าหนีเธอ“เอ่อ”“น้องไอจำพี่ไม่ได้เหรอ เสียใจนะเนี่ย”ไอลดาได้แต่ยืนนึก ใครหน้าคุ้น ๆ ก่อนจะนึกไปถึงหน้าผู้เป็นพ่อของแฟนเหมือนขนาดนี้แสดงว่า..“พี่ริสาเหรอคะ” เธอถามเขาอย่างไม่แน่ใจ กลัวทั้งสองจะร่วมกันโกหก“โห ดีใจนะเนี่ยจำกันได้”ไอล
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 32 : เตรียมเซอร์ไพร์
“ก็ลองตอบกลับดู หัวจะหายวันไหนไม่รู้ลบให้หมดเลยนะ!” รามสูรย์ทำตามคำสั่งไอลดาอย่างว่าง่าย หล่อนที่เห็นดังนั้นได้แต่ยิ้มให้เขา ใช้เวลาสักพักกว่าเขาจะลบหมด พอจัดการเรียบร้อยเขาหยิบไปให้เธอดู “หมดแล้ว” “ทำดีค่ะ” เธอยิ้มหวานให้เขา“รางวัลมีให้ไหมครับ” อ้อนอีกแล้วเว้ย ไอลดาได้แต่ยิ้ม “รางวัลต้องรอคืนนี้นะคะ วันนี่ไอไม่ว่างมีนัดกับเพื่อน ส่วนพี่รามไปทำงานทำการบางเดี๋ยวคุณแม่ไล่ออกจากบริษัทนะ” เธอเอ่ยแซวเขา “ใครจะกล้าไล่พี่” “คุณแม่พี่ไง ท่านเป็นเจ้าของส่วนพี่เป็นพนักงาน” เธอแหย่เขาตำแหน่งประธานสุดท้ายก็ลูกน้องแม่ดีดีนั้นละ“โห ไออะแม่นี่นะจะกล้าไล่พี่ออก” “ใช่ให้ไอโทรบอกท่านเลยไหม” เธอแกล้งทำกดโทร ชายหนุ่มรีบแย่งโทรศัพท์คืน “โอเคๆ บ่าย ๆ พี่เข้าไปบริษัทก็ได้” ไอลดาก้มลงหอมแก้มเขา หนึ่งฟอดให้ชื่นใจ “ดีแล้วค่ะ แยกย้ายกันเนอะ” ว่าจบเธอเดินไปเตรียมตัวอาบน้ำ รามสูรย์ยังเดินตามเธออีก “จะตามไอทำไม” เธอบ่นเขา“อาบด้วย” ไอลดาหน้าแดงก่ำไม่ได้ว่าอะไรเขา ชายหนุ่มตีเนียนเดินเข้ามาลองน้ำเตรียมห้องน้ำให้ทั้งหมด “ดูแลดีเกิน” เธอประชดเขา“เมียคนเดียวพี่ก็ต้องดูแลดีสิ” “ถ้าเปลี่ยนไปละก็น่าดูเลย
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 31 : หึงจนบ้า
บรรยากาศในห้องผ่อนคลายขึ้นมาหลังจากที่ทั้งคู่ดีกัน รามสูรย์ที่ได้นอนกอดเมียที่เขาเฝ้าฝันถึงมานานสุดท้ายมันก็เกิดขึ้นจริงสักที“พี่รามรัดไอแน่นไปแล้ว” เธอบ่นเขา จะรัดเธอจนจะหายใจไม่ออกแล้ว ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ“เป็นงูหรือไง” เธอประชดเขา ชายหนุ่มไม่ตอบกลับเขาซุกหน้ากับหลังเนียนไอลดาค่อย ๆ หลับตาลง เธอฝันถึงพื้นห้องสีดำนั้นอีกครั้ง“ไอลดาเอ๋ย เจ้าเลือกได้แล้วใช่ไหม ชะตาชีวิตของเจ้า ในเมื่อเจ้าเลือกได้แล้วข้าขอให้เจ้ามีความสุขจากนี้และตลอดไป”เสียงที่ดังก้องในหูราวกับคนเปิดเทปวนไปมาทำให้เธอสะดุ้งตื่นอีกครั้ง เธอหันไปกอดรามสูรย์แน่น หยดน้ำตาค่อย ๆ รินไหลจนชายหนุ่มที่หลับอยู่รู้สึกได้ถึงความเปียกชื้น“ไอเป็นอะไร” เขาถามด้วยความตกใจจับคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นสำรวจตามร่างกายแต่กับไม่พบสิ่งผิดปกติ“เปล่า แค่ดีใจ” เธอสวมกอดเขาอีกครั้งรามสูรย์กอดตอบพร้อมลูบหัวคนในอ้อมกอดหลังจากนั่งกอดกันอยู่สักพัก รามสูรย์ค่อย ๆ จับไอลดานอนลงเธอหลับคาอกเขาสงสัยคงร้องไห้จนเหนื่อยจัดแจงท่านอนเรียบร้อยชายหนุ่มแทรกเข้าใต้ผ้าห่มกอดเธอไว้อีกทีรุ่งเช้าวันนี้ไอลดามีนัดกับเอ็มมี่หลังจากที่เธอขาดการติดต่อจากเพื่อนไปนานถึงหกเ
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 30 : เคลียร์ใจ
รามสูรย์ที่พุ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นเขามองซ้ายขวาไม่เจอใครก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายเป็นห้องนอนแทนคิมหันต์ที่ลุกไปกินน้ำในครัวเขาเดินกลับเข้ามาเห็นหลังใครแวบ ๆ เดินเข้าไปในห้องนอน“ใครมาน่ะน้องไอ” เสียงคิมหันต์เอ่ยถามไอลดาที่วิ่งหน้าตื่นมาจากประตูหน้าห้อง เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ทั้งสองไม่ได้เจอกัน“เดี๋ยวไอมาแปป” เธอไม่ตอบกลับพี่ชาย ปล่อยให้เขานั่งรอ ส่วนตัวเองมาจัดการไอ้เจ้าปัญหาตัวดีก่อน“พี่ราม” เธอกระซิบเอ่ยเรียกชื่อเขาเบา ๆ“ไอ!…” เขากำลังจะพูดต่อแต่โดนเธอจูบปิดปากไป จนอึ้งทำไรไม่ถูก เธอกระซิบข้างใบหู“รออยู่ในนี่ ตอนนี่พี่คิมมา ห้ามเสียงดังเลยรู้ไหม” เธอบอกเขาอย่างจริงจัง ตอนนี้ยังไม่อยากให้คิมหันต์รู้เรื่องระหว่างเธอกับเขารามสูรย์ที่ยังมึนงงกับเหตุการณ์แต่ได้จูบเมียเขาก็ยิ้มออก พร้อมอยู่เงียบ ๆ ตามที่เมียบอกก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้น ไอลดาลากรามสูรย์ไปทิ้งไว้ที่ห้องแต่งตัวให้เขาอยู่แบบเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้“ไอ” เสียงเรียกพี่ชายดังขึ้น“มาแล้ว”“ทำไรอยู่ไม่ออกมาสักที”“ไอเข้าห้องน้ำ” เธอโกหกพี่ชายออกไปในใจก็พลางขอโทษเขาไปด้วยคิมหันต์ไม่ได้เซ้าซี่อะไรต่อเขาเดินกลั
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 29 : ความในใจทั้งหมด
หลังจากได้วัตถุดิบอาหารครบไอลดากำลังคิดรังสรรค์อาหารเมนูช่วงเย็นเธอตั้งใจจะเอาอาหารไปให้ราฟาเอลที่โรงพยาบาลอีกอย่างถือโอกาสไล่คนตรงหน้าด้วย“เมนูนี่ละกันง่าย ๆ ” ครั้งแรกในการเข้าครัวเองคนเดียวเธอดูเก้ ๆ กัง ๆ แถมเมนูที่ทำโคตรจะง่าย รามสูรย์ที่หลงตัวเองคิดว่าน้องทำให้ตัวเองกิน“น่าจะอร่อย หอมขนาดนี้” เขาเดินมาหาเธอหลังจากคุยงานเสร็จ“อร่อยสิ คนสวยลงมือทำทั้งที” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่เธอเองก็ไม่มั่นใจในฝีมือแถมคนที่ทำให้ทายก็คือคนที่พึ่งเริ่มรู้จักกัน“นั่นสิรอชิมอยู่นะ”“ใครบอกจะให้พี่กิน” เธอเปลี่ยนสีหน้ามองคนที่นั่งอยู่ที่เค้าเตอร์“และถ้าไม่ใช่พี่กิน ไอจะทำให้ใครกินล่ะ” หลงคิดว่าน้องจะทำอาหารให้ตัวเองกินเป็นคนแรก“ของพี่ราฟล์แฟนไอ” กระดากปากที่ต้องเรียกคนอื่นว่าแฟน ทั้งๆ ที่ทั้งชีวิตของไอลดาเรียกรามสูรย์ว่าแฟนคนเดียวมาตลอด“ตลกล่ะไอ พี่สิแฟนไอ” เขาเถียงสู้“คุณอะตกรอบไปแล้ว” เธอยิ้มพูดกวนเขา“เห้ย แบบนี้ไม่ได้สิ” หญิงสาวไม่สนใจเขาอีกเธอหันไปสนใจทำอาหารต่อหลังจากทำทุกอย่างเสร็จไอลดา แพ็คใส่กล่องไปสองชุดก่อนจะโทรหาราฟาเอล“พี่ราฟล์อยู่ตึกไหนส่งโลให้ไอด้วยนะ” เธอยิ้มหวานเหมือนคนยั่วโมโหค
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 6 : ไออยากถอนหมั้น
บรรยากาศในเพนท์เฮ้าส์เต็มไปด้วยความอึดอัด ไอลดาที่เชิดหน้าขึ้นไม่มองเขา กลับสร้างความหงุดหงิดให้ชายหนุ่ม"ไหนๆ ก็มาอยู่ด้วยกันแล้ว ไอมีเรื่องจะคุยกับพี่" น้ำเสียงจริงจังแววตาที่มองชายหนุ่มตรงหน้าไม่มีแววเล่นสักนิด“เรื่องอะไรล่ะ”“ไออยากถอนหมั้น” คนร่างบางนั่งลงบนโซฟาอย่างใจเย็น เธอบอกความต้องการทั
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 4 : ของขึ้น
15.30 น.@Id condoใช้เวลาไม่นานรถถูกขับเคลื่อนมาจอดอยู่ใต้คอนโดหรู ไอลดารีบเดินลงจากรถ เธอเดินไปยังห้องนิติรีบขอโทษขอโพยเรื่องเมื่อคืนที่รามสูรย์ทำเสียงดัง โดยปกติคอนโดที่เธออาศัยอยู่มีแต่ลูกหลานคนรวยก็ไม่แปลกที่เขาจะร้อนเรียนห้องเธอกัน"ไอขอโทษจริงๆค่ะ ครั้งหน้าไอจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก""
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 3 : ต่อต้านครั้งแรก
รามสูรย์ได้แต่ยืนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้า คนอย่าง ไอลดาที่หลงรักเขาอย่างหัวปักหัวปลำแต่วันนี้กลับมีท่าทีต่อต้าน หรือนี่จะเป็นการเรียกร้องความสนใจแบบใหม่ของเธอก๊อก ก๊อกเขาเดินไปเคาะประตูห้องนอนของหญิงสาวแต่กลับไร้เสียงตอบรับ"ไอลดา" เสียงเรียบเฉยเอ่ยเรียกคนตัวเล็กที่ไม่ยอมเปิดประตูให้เขาเข้าไป ไร้เสี
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 2 : ฟื้นกลับมาอีกครั้ง
ไอลดาลืมตาตื่นขึ้นมาในความมืดมิด ร่างกายไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อยเธอเริ่มสังเกตในโลกมืดแห่งนี่หญิงสาวหันมองซ้ายขวา ตะโกนเรียกพี่ชายอย่างสุดเสียง แต่กลับว่างเปล่า เหมือนที่แห่งนี้มีเพียงเธออยู่คนเดียวหรือจริง ๆ แล้วเธอตายไปแล้วกันแน่นะ ชายคนที่เธอรักถ้าได้รู้ข่าวการตายของเธอ เขาคงจะมีความสุข
Anda juga akan menyukai
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.8K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat70.4K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น114.8K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก253.1K Dibacaวิวาห์รักสามีเถื่อน
สายธารลับ85 Dibacaพ่อเลี้ยงขา... หนูแฉะไปหมดแล้ว... ลงโทษหนูสิคะ
Heln85 Dibacaเพียงใจรัก เพียงเธอ
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง58 DibacaLUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว
อยู่ในตะเกียงแก้ว1.6K Dibaca
