LOGINShare
ตอนที่ 4 : ของขึ้น
publish date:
2026-06-09 14:23:3515.30 น.
@Id condo
ใช้เวลาไม่นานรถถูกขับเคลื่อนมาจอดอยู่ใต้คอนโดหรู ไอลดารีบเดินลงจากรถ เธอเดินไปยังห้องนิติรีบขอโทษขอโพยเรื่องเมื่อคืนที่รามสูรย์ทำเสียงดัง โดยปกติคอนโดที่เธออาศัยอยู่มีแต่ลูกหลานคนรวยก็ไม่แปลกที่เขาจะร้อนเรียนห้องเธอกัน
"ไอขอโทษจริงๆค่ะ ครั้งหน้าไอจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก"
"ไม่เป็นไรครับคุณไอ ผมแค่ทำตามหน้าที่" นิติบุคคลของคอนโดมองไอลดาตาไม่กระพริบ นานๆทีเขาจะได้เจอคนสวยอย่างผู้หญิงตรงหน้า ผิวที่ขาวจัดใบหน้าที่ถูกต้องแต่งด้วยเครื่องสำอางค์แค่เขายืนคุยแค่แปปเดียวเขายังรู้สึกชอบหญิงสาว
"เอ่อ ว่าแต่ช่วยบอกไอหน่อยได้ไหมค่ะ ห้องไหนเป็นคนร้องเรียนไอจะไปขอโทษเขาด้วยตัวเองค่ะ"
"ห้องตรงข้ามคุณไอเลยครับ แต่เขาไม่ได้ว่าอะไรนะครับแค่บอกให้งดเสียงดังหลัง 23.00 น. แค่นั้นครับ"
"ค่าๆ ขอบคุณนะค่ะ"
ไอลดาเขียนขึ้นลิฟท์มาเจอชายหนุ่มคนหนึ่งผิวขาว สูงยาวแถมหล่อสุดๆ ปกติเธอไม่เคยเห็นเขา สายตาเจ้ากรรมชำเรืองมองเขา จนเหมือนเป้าหมายจะรู้ตัว
"ขอโทษนะครับ หน้าผมมีอะไรติดอยู่หรือเปล่า"
ชายหนุ่มพูดขึ้นมาทำเอาไอลดาที่แอบมองอยู่ถึงกับสะดุ้ง
"ขอโทษค่ะพอดีไอมองปุ่มกดค่ะ สายตาไม่ค่อยดี" เธออ้างปุ้มกดชั้นของลิฟท์ที่ชายคนนั้นยืนบังอยู่
"คุณอยู่ชั้นไหนครับ ผมกดให้"
"ชั้น 9 ค่ะ" เธอตอบไปแบบปัดๆ
"ชั้นเดียวกันไม่ต้องกดนะครับ"
สักครู่ลิฟท์เคลื่อนมาจอดที่ชั้น 9 ไอลดารีบเดินย่ำเท้าหนีด้วยความอับอาย
'ไอเอ้ย มองผู้ชายยังไงให้เขาจับได้' เมื่อเดินมาถึงห้องเธอรีบเปิดประตูเข้าห้องทันที ชายหนุ่มที่เดินตามหลังได้แต่ยิ้มกับการกระทำของเธอ
"แปลกดี" เขาพูดไว้แบบนั่นแต่ไอลดากลับได้ยินชัดเจน
"สวยแบบฉัน แปลกตรงไหนกัน"
เธอเลิกสนใจเขาเดินไปดูยัง กรอบรูปเรียงรายของเธอกับรามสูรย์ไล่เก็บลงใส่กล่องเก็บของก่อนจะมาหยุดที่รูปถ่ายพรีเวดดิ้งที่ถูกถ่ายเมื่อนานแล้ว
ใบหน้าหญิงสาวที่ยิ้มอย่างสวยงาม ต่างกับชายหนุ่มที่หน้าบึงตึงเหมือนคนไม่อยากจะถ่ายรูป เขามันก็เป็นแบบนี้ตลอด ทำไมเธอถึงไม่เคยคิดจะถอยมันออกมา
"ตอนนั้นนึกว่าปลายทางคือแต่งงานมีลูกตัวน้อยซะอีก" แววตาสั่นไหวของเธอ เกือบจะเผลอน้ำตาไหลออกมา
เธอกดโทรหาเพื่อนรักเพียงคนเดียวตอนนี้
'เอ็มมี่'
"เซฮายค่ะชะนี" เสียงปลายทักทายเพื่อนรักที่นานทีปีหนมันจะโทรหาเธอ
"ไปเมากันไหม"
"อกหัก ??"
"อืม ว่างั้นก็ได้" เธอถอนหายใจออกมา ขนาดเพื่อนที่รู้สึกกันมาตั้งแต่มัธยมยังรู้เลยเหรอว่าเธอเป็นอะไร
"ไอ้บ้า จะแต่งงานอยู่ละมาบอกอกหัก ตีปากแตก!"
"จะไปไหม ไม่ไปกูไปคนเดียวก็ได้"
"เออๆ เจอกันร้านพี่ชายแก"
สายถูกตัดไปหล่อนวางโทรศัพท์ทิ้งไว้ก่อนจะเดินไปอาบน้ำแต่งตัว เตรียมไปเมาให้ลืมผู้ชายคนนั้นไปสักที!
- KLR pub -
สองสาวเดินควงเข้ากันมาในคลับหรูย่านใจกลางเมืองกรุงเทพ ไอลดาวันนี้ใส่ชุดเดรสรัดรูปสั้นเสมอหูสีดำ เรียกความเซ็กซี่ ใบหน้าตกแต่งด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพง ส่วนเอ็มมี่ไม่น้อยหน้า ใส่ชุดส่ายเดี่ยวกระโปรงสั้นสีดำเดินเคียงคู่กันมา
บรรยากาศในคลับวันนี้ดูคนเยอะเป็นพิเศษ โต๊ะแทบจะไม่มีนั่งถ้าไม่ติดว่าอ้างสิทธิน้องสาวเจ้าของผับ มีหวังได้เปลี่ยนร้าน
"กรี๊ด ผู้งานดี" เอ็มมี่ที่ยืนโยกตามจังหวะเพลงหันมาดี๊ด๊ากับหล่อนที่นั่งหน้าบูดตั้งแต่เข้ามาแล้ว
"เป็นไรของมึงวะไอ หน้าไม่รับแขกผู้ชายที่ไหนจะกล้าเข้าหา"
เสียงเพลงที่ดังสนั่นในตอนนี้ยังเทียบไม่ได้กับใจที่กำลังลุกโชก อารมณ์ความหึงหวงเริ่มครอบงำหล่อน ตอนเดินเข้ามา สายตาเจ้ากรรมดันไปเห็นสิ่งที่กลัวจะเจอที่สุด
รามสูรย์กับผู้หญิงคนอื่น!!
"เป็นไรสรุป" เอ็มมี่ลากหล่อนมาในห้องน้ำก่อนจะรีบถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง
"กูหงุดหงิด"
"หงุดหงิดเรื่อง ? ชวนกูมาจอยแต่ตัวเองหงุดหงิด"
"เจอไอ้บ้าพี่ราม" คำตอบสั้นๆ ที่ไม่ต้องถามต่อ รามสูรย์มักมีผลกับเพื่อนเธอเสมอ
"ไหนบอกโสด" เอ็มมี่เอ่ยแซว มันน่ะเลิกกับผู้ชายคนนั้นไม่ขาดหรอก เอาหัวเป็นประกันจากการที่รู้จักกันมานาน
"กูจะจบจริงๆ แต่วันนี้สงสัยความรักมันยังเหลืออยู่"
เธอดึงมือเพื่อนกลับมานั่งที่โต๊ะ มองดูเพื่อนยืนอ่อยผู้ชาย มีบางจังหวะมีคนมาขนชนแก้ว
"อีไอมาเต้นเร็ว" เอ็มมี่เริ่มเมา ลากไอลดามายืนเต้น
"กูไม่มีอารมณ์"
ไอ้บ้าพี่ราม มันไม่คิดถึงหน้าเธอบางรึไงถึงได้กล้าควงรุ่นน้องในวงการนางแบบมาเที่ยวแบบนี้ ใครต่อใครก็รู้เรื่องของเธอกับเขา
"เดี๋ยวกูมา" ไอลดาที่เห็นโต๊ะนั่นกระหนุงกระหนิงหยอกล้อกัน จนเธอทนไม่ไหว ที่เห็นนางนั่นมันมีความสุขกับผู้ชายของเธอ!
"เห้ย" เอ็มมี่คว้าไอลดาไม่ทัน มันเดินจ้ำอ้าวตรงไปยังโต๊ะคู่หมั้นแล้วไม่ต้องบอกก็รู้จะเกิดอะไรขึ้น
กรี๊ด!
เสียงกรีดร้องดังลั่นขึ้นตรงโซนที่รามสูรย์นั่ง เขาเพียงชายตามองผู้หญิงที่ถูกกระทำก่อนจะยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเหล์ เขาปล่อยให้เธอทำตามใจเหมือนทุกครั้งที่เธอเจอเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น การที่ควงเด็กคนนี้มาที่นี่ก็แค่อยากทดสอบไอลดาก็เท่านั้น
"ปะปล่อยหนูนะค่ะพี่ไอ" นัตตี้นางแบบใหม่ไฟแรง ไอลดาไม่ได้ตั้งใจให้มันเกินเลยถึงขั้นลงมือ แต่ทนความสตอเบอรี่ของนางนี่ไม่ไหว
นัตตี้ยิ่งเห็นไอลดาเดินเข้ามา เธอยิ่งแกล้งเบียดตัวแนบกระซิบข้างหูรามสูรย์ราวกับท้าทายความอดทนของไอลดา
"มึงเห็นกูเป็นอะไร!" ไอลดาหยิบแก้วเหล้าสาดเข้าไปที่หน้าของผู้หญิงคนนั้นก่อนจะตบไปหนึ่งที
'เปรี้ยะ'
"ฮึกๆหนูขอโทษค่ะ พี่ไอ หนูขอโทษ" เสียงสะอื้อที่ดูก็รู้ว่าแกล้ง หล่อนยืนมองความสตอก่อนจะหันไปหารามสูรย์
"พี่ก็เหมือนกัน มีคู่หมั้นอยู่แล้วยังคิดจะไปกินขยะข้างนอก!" ไม่รู้ว่าฤกธิ์เหล้า หรือว่าจิตใต้สำนึกทำให้เธอเดือดดาลขนาดนี้ มือคู่สวยกำแน่นเข้าหากัน เผลอจิกเข้าเนื้อแต่มันกลับไม่รู้สึกเจ็บ
"ไอ" เสียงเข้มเปล่งออกมา เขากำลังลุกขึ้นยืนเดินมาหาเธอ
บรรยากาศความวุ่นวายไม่ได้เรียกสายตาของคนร้านนี้ได้เลย ด้วยความที่ผับขนาดใหญ่แถมโซนที่รามสูรย์เลือกนั่งเขาเสมือนโซน VIP และอีกเหตุผลสำคัญคือไม่มีใครกล้ายุ่งกับชายหนุ่ม
เสียงเพลงที่ดังสนั่นกลบเสียงทะเลาะพวกเขากันหมด
"ไหนบอกไม่สนใจไงว่าฉันจะทำอะไรกับใคร"
"..."
"แค่ฉันจะเอารุ่นน้องเธอเล่น ๆ เธอยังวิ่งแจ้นมาขนาดนี้.."
"..." เธอได้แต่ยืนกำหมัดกับคำพูดของเขา
"คนอย่างเธอ มันตัดฉันออกจากชีวิตไม่ได้หรอก ยอมรับความจริงซะเถอะ!!"
Latest chapter
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 34 : รักของเรา (จบ)
หลังจากปล่อยโฮกันทั้งคู่พวกเขาสองคนพากันมานอนกอดกันกลมบนเตียงนอนไอลดาซุกหน้าลงกับแกแกร่งของชายหนุ่ม เธอรู้สึกมีความสุขจนมันล้นออกปาก“พี่รามชอบไอตั้งแต่แรกจริงเหรอ” เธอถามอย่างไม่เชื่อเขา ถ้าชอบกันทำไมต้องทำตัวแบบนั้นกับเธอ“อืม ก็ชอบแต่ถ้าจีบตอนนั้นน่าจะโดนติดคุกไปแล้ว” เขาหัวเราะ เธอมองดูใบหน้าหล่อเหลาของเขา ดีจริง ๆ อยากจะติดป้ายประกาศไว้เลยว่าคนนี้ ‘ของไอลดา’ แค่นึกก็ตลกแล้ว“แล้วไอละ ชอบพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ พี่อยากรู้เรื่องคืนนั้น” จู่ ๆ เขาก็พูดถึงวันคืนที่เธอไม่อยากนึกถึง ไอลดาลุกขึ้นถอนหายใจ ก่อนจะมองตาเขา“พี่อยากรู้จริงเหรอ”“อืม พี่อยากรู้เอาจริงพี่เห็นแก่ตัวเองล่ะ เอาแต่โทษไอ” เขายันตัวลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับจับมือของเธอที่กำลังสั่นไอลดาลังเลอยู่สักพักแต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเล่ามันออกมา“คืนนั้น พี่รามเมามากไอเห็นพี่เดินออกมาจากห้องน้ำ เลยไปช่วยพยุง ตอนแรกจะพากลับไปที่ด้านนอกแต่พี่บอกไออยากไปนอนแล้ว ไอเลยจะพาพี่ไปส่งห้องพี่คิม แต่พอถึงห้องไอพี่กลับผลักไอเข้าห้อง..” เธอกำลังจะเล่าต่อแต่รามสูรย์บีบมือเธอจนเธอตกใจ เขาพอรู้เรื่องแล้วล่ะ คืนนั้นเขาคงเป็นคนขืนใจเธอ“พี่ทำไอเหรอ” เข
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 33 : เซอร์ไพร์สแรกของผู้ชายชื่อรามสูรย์
บรรยากาศภายในร้านเริ่ม แล้วเอ็มมี่ได้แต่จับมือเพื่อนไว้ ส่วนคนที่กำลังโดยหมายหัวอยู่เธอยังไม่รู้“เจ๊” รามสูรย์เรียกพี่สาวของเขาที่ยังคงไม่สนใจไอลดาเลือกอยู่นั้นละ ค่าตอบแทนวันนี้ที่พี่สาวมาช่วยเลือก คือเขาตกลงกันจะซื้ออะไรก็ได้ให้อย่างหนึ่งพี่สาวเขาก็ช่างเลือกเกินไม่สนใจโลกภายใน“อะไรของแกไอ้ราม” ริสาหันมาหน้าเหวี่ยงใส่น้องชายก่อนสายตาจะหันไปสบกับหญิงสาวใบหน้าหวานที่ยืนหน้าบึ้งอยู่หลังน้องชายอีกที“หลบ พี่มากับใครไอจะดูหน้าผู้หญิง”เธอพลักเขาออกหล่อนเข้าใจว่าเขาปกป้องผู้หญิงคนนี้ เพราะเขาเอาตัวมายืนบังเธอคนนั้นไว้อีกที“น้องไอ” ริสายิ้มหน้าบานเมื่อเจอหน้าสะใภ้ที่ปกติเห็นแต่ในโทรศัพท์ที่คุณแม่ของพวกเขาชอบส่งมาให้ดู ถ้าได้เจอกันครั้งล่าสุดน่าจะ หลายปีก่อนไอลดาทำหน้าสงสัยบุคคลตรงหน้าที่ดูเป็นมิตรเกินเหตุเธอหันหน้าไปหารามสูรย์เพื่อขอคำอธิบายแต่เขากลับหันหน้าหนีเธอ“เอ่อ”“น้องไอจำพี่ไม่ได้เหรอ เสียใจนะเนี่ย”ไอลดาได้แต่ยืนนึก ใครหน้าคุ้น ๆ ก่อนจะนึกไปถึงหน้าผู้เป็นพ่อของแฟนเหมือนขนาดนี้แสดงว่า..“พี่ริสาเหรอคะ” เธอถามเขาอย่างไม่แน่ใจ กลัวทั้งสองจะร่วมกันโกหก“โห ดีใจนะเนี่ยจำกันได้”ไอล
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 32 : เตรียมเซอร์ไพร์
“ก็ลองตอบกลับดู หัวจะหายวันไหนไม่รู้ลบให้หมดเลยนะ!” รามสูรย์ทำตามคำสั่งไอลดาอย่างว่าง่าย หล่อนที่เห็นดังนั้นได้แต่ยิ้มให้เขา ใช้เวลาสักพักกว่าเขาจะลบหมด พอจัดการเรียบร้อยเขาหยิบไปให้เธอดู “หมดแล้ว” “ทำดีค่ะ” เธอยิ้มหวานให้เขา“รางวัลมีให้ไหมครับ” อ้อนอีกแล้วเว้ย ไอลดาได้แต่ยิ้ม “รางวัลต้องรอคืนนี้นะคะ วันนี่ไอไม่ว่างมีนัดกับเพื่อน ส่วนพี่รามไปทำงานทำการบางเดี๋ยวคุณแม่ไล่ออกจากบริษัทนะ” เธอเอ่ยแซวเขา “ใครจะกล้าไล่พี่” “คุณแม่พี่ไง ท่านเป็นเจ้าของส่วนพี่เป็นพนักงาน” เธอแหย่เขาตำแหน่งประธานสุดท้ายก็ลูกน้องแม่ดีดีนั้นละ“โห ไออะแม่นี่นะจะกล้าไล่พี่ออก” “ใช่ให้ไอโทรบอกท่านเลยไหม” เธอแกล้งทำกดโทร ชายหนุ่มรีบแย่งโทรศัพท์คืน “โอเคๆ บ่าย ๆ พี่เข้าไปบริษัทก็ได้” ไอลดาก้มลงหอมแก้มเขา หนึ่งฟอดให้ชื่นใจ “ดีแล้วค่ะ แยกย้ายกันเนอะ” ว่าจบเธอเดินไปเตรียมตัวอาบน้ำ รามสูรย์ยังเดินตามเธออีก “จะตามไอทำไม” เธอบ่นเขา“อาบด้วย” ไอลดาหน้าแดงก่ำไม่ได้ว่าอะไรเขา ชายหนุ่มตีเนียนเดินเข้ามาลองน้ำเตรียมห้องน้ำให้ทั้งหมด “ดูแลดีเกิน” เธอประชดเขา“เมียคนเดียวพี่ก็ต้องดูแลดีสิ” “ถ้าเปลี่ยนไปละก็น่าดูเลย
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 31 : หึงจนบ้า
บรรยากาศในห้องผ่อนคลายขึ้นมาหลังจากที่ทั้งคู่ดีกัน รามสูรย์ที่ได้นอนกอดเมียที่เขาเฝ้าฝันถึงมานานสุดท้ายมันก็เกิดขึ้นจริงสักที“พี่รามรัดไอแน่นไปแล้ว” เธอบ่นเขา จะรัดเธอจนจะหายใจไม่ออกแล้ว ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ“เป็นงูหรือไง” เธอประชดเขา ชายหนุ่มไม่ตอบกลับเขาซุกหน้ากับหลังเนียนไอลดาค่อย ๆ หลับตาลง เธอฝันถึงพื้นห้องสีดำนั้นอีกครั้ง“ไอลดาเอ๋ย เจ้าเลือกได้แล้วใช่ไหม ชะตาชีวิตของเจ้า ในเมื่อเจ้าเลือกได้แล้วข้าขอให้เจ้ามีความสุขจากนี้และตลอดไป”เสียงที่ดังก้องในหูราวกับคนเปิดเทปวนไปมาทำให้เธอสะดุ้งตื่นอีกครั้ง เธอหันไปกอดรามสูรย์แน่น หยดน้ำตาค่อย ๆ รินไหลจนชายหนุ่มที่หลับอยู่รู้สึกได้ถึงความเปียกชื้น“ไอเป็นอะไร” เขาถามด้วยความตกใจจับคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นสำรวจตามร่างกายแต่กับไม่พบสิ่งผิดปกติ“เปล่า แค่ดีใจ” เธอสวมกอดเขาอีกครั้งรามสูรย์กอดตอบพร้อมลูบหัวคนในอ้อมกอดหลังจากนั่งกอดกันอยู่สักพัก รามสูรย์ค่อย ๆ จับไอลดานอนลงเธอหลับคาอกเขาสงสัยคงร้องไห้จนเหนื่อยจัดแจงท่านอนเรียบร้อยชายหนุ่มแทรกเข้าใต้ผ้าห่มกอดเธอไว้อีกทีรุ่งเช้าวันนี้ไอลดามีนัดกับเอ็มมี่หลังจากที่เธอขาดการติดต่อจากเพื่อนไปนานถึงหกเ
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 30 : เคลียร์ใจ
รามสูรย์ที่พุ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นเขามองซ้ายขวาไม่เจอใครก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายเป็นห้องนอนแทนคิมหันต์ที่ลุกไปกินน้ำในครัวเขาเดินกลับเข้ามาเห็นหลังใครแวบ ๆ เดินเข้าไปในห้องนอน“ใครมาน่ะน้องไอ” เสียงคิมหันต์เอ่ยถามไอลดาที่วิ่งหน้าตื่นมาจากประตูหน้าห้อง เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ทั้งสองไม่ได้เจอกัน“เดี๋ยวไอมาแปป” เธอไม่ตอบกลับพี่ชาย ปล่อยให้เขานั่งรอ ส่วนตัวเองมาจัดการไอ้เจ้าปัญหาตัวดีก่อน“พี่ราม” เธอกระซิบเอ่ยเรียกชื่อเขาเบา ๆ“ไอ!…” เขากำลังจะพูดต่อแต่โดนเธอจูบปิดปากไป จนอึ้งทำไรไม่ถูก เธอกระซิบข้างใบหู“รออยู่ในนี่ ตอนนี่พี่คิมมา ห้ามเสียงดังเลยรู้ไหม” เธอบอกเขาอย่างจริงจัง ตอนนี้ยังไม่อยากให้คิมหันต์รู้เรื่องระหว่างเธอกับเขารามสูรย์ที่ยังมึนงงกับเหตุการณ์แต่ได้จูบเมียเขาก็ยิ้มออก พร้อมอยู่เงียบ ๆ ตามที่เมียบอกก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้น ไอลดาลากรามสูรย์ไปทิ้งไว้ที่ห้องแต่งตัวให้เขาอยู่แบบเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้“ไอ” เสียงเรียกพี่ชายดังขึ้น“มาแล้ว”“ทำไรอยู่ไม่ออกมาสักที”“ไอเข้าห้องน้ำ” เธอโกหกพี่ชายออกไปในใจก็พลางขอโทษเขาไปด้วยคิมหันต์ไม่ได้เซ้าซี่อะไรต่อเขาเดินกลั
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 29 : ความในใจทั้งหมด
หลังจากได้วัตถุดิบอาหารครบไอลดากำลังคิดรังสรรค์อาหารเมนูช่วงเย็นเธอตั้งใจจะเอาอาหารไปให้ราฟาเอลที่โรงพยาบาลอีกอย่างถือโอกาสไล่คนตรงหน้าด้วย“เมนูนี่ละกันง่าย ๆ ” ครั้งแรกในการเข้าครัวเองคนเดียวเธอดูเก้ ๆ กัง ๆ แถมเมนูที่ทำโคตรจะง่าย รามสูรย์ที่หลงตัวเองคิดว่าน้องทำให้ตัวเองกิน“น่าจะอร่อย หอมขนาดนี้” เขาเดินมาหาเธอหลังจากคุยงานเสร็จ“อร่อยสิ คนสวยลงมือทำทั้งที” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่เธอเองก็ไม่มั่นใจในฝีมือแถมคนที่ทำให้ทายก็คือคนที่พึ่งเริ่มรู้จักกัน“นั่นสิรอชิมอยู่นะ”“ใครบอกจะให้พี่กิน” เธอเปลี่ยนสีหน้ามองคนที่นั่งอยู่ที่เค้าเตอร์“และถ้าไม่ใช่พี่กิน ไอจะทำให้ใครกินล่ะ” หลงคิดว่าน้องจะทำอาหารให้ตัวเองกินเป็นคนแรก“ของพี่ราฟล์แฟนไอ” กระดากปากที่ต้องเรียกคนอื่นว่าแฟน ทั้งๆ ที่ทั้งชีวิตของไอลดาเรียกรามสูรย์ว่าแฟนคนเดียวมาตลอด“ตลกล่ะไอ พี่สิแฟนไอ” เขาเถียงสู้“คุณอะตกรอบไปแล้ว” เธอยิ้มพูดกวนเขา“เห้ย แบบนี้ไม่ได้สิ” หญิงสาวไม่สนใจเขาอีกเธอหันไปสนใจทำอาหารต่อหลังจากทำทุกอย่างเสร็จไอลดา แพ็คใส่กล่องไปสองชุดก่อนจะโทรหาราฟาเอล“พี่ราฟล์อยู่ตึกไหนส่งโลให้ไอด้วยนะ” เธอยิ้มหวานเหมือนคนยั่วโมโหค
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 6 : ไออยากถอนหมั้น
บรรยากาศในเพนท์เฮ้าส์เต็มไปด้วยความอึดอัด ไอลดาที่เชิดหน้าขึ้นไม่มองเขา กลับสร้างความหงุดหงิดให้ชายหนุ่ม"ไหนๆ ก็มาอยู่ด้วยกันแล้ว ไอมีเรื่องจะคุยกับพี่" น้ำเสียงจริงจังแววตาที่มองชายหนุ่มตรงหน้าไม่มีแววเล่นสักนิด“เรื่องอะไรล่ะ”“ไออยากถอนหมั้น” คนร่างบางนั่งลงบนโซฟาอย่างใจเย็น เธอบอกความต้องการทั
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 5 : ขยะ
"คนอย่างเธอ มันตัดฉันออกจากชีวิตไม่ได้หรอก ยอมรับความจริงซะเถอะ!!"คำพูดเฉือดใจเธอ แต่หล่อนกลับยิ้มส่งตอบให้รามสูรย์ เหตุการณ์ครั้งนี้แค่ความโกรธเพียงชั่ววูบบวกกับเหล้าที่กินไปทำให้เลือดร้อน"ไอแค่รู้สึกว่า ถ้าพี่รามยังทำตัวแบบนี้อีก.." เธอเงียบพร้อมกับมองหน้านัตตี้กับรามสูรย์สลับกัน"กลัวว่าสักวัน
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 3 : ต่อต้านครั้งแรก
รามสูรย์ได้แต่ยืนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้า คนอย่าง ไอลดาที่หลงรักเขาอย่างหัวปักหัวปลำแต่วันนี้กลับมีท่าทีต่อต้าน หรือนี่จะเป็นการเรียกร้องความสนใจแบบใหม่ของเธอก๊อก ก๊อกเขาเดินไปเคาะประตูห้องนอนของหญิงสาวแต่กลับไร้เสียงตอบรับ"ไอลดา" เสียงเรียบเฉยเอ่ยเรียกคนตัวเล็กที่ไม่ยอมเปิดประตูให้เขาเข้าไป ไร้เสี
นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ ตอนที่ 2 : ฟื้นกลับมาอีกครั้ง
ไอลดาลืมตาตื่นขึ้นมาในความมืดมิด ร่างกายไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อยเธอเริ่มสังเกตในโลกมืดแห่งนี่หญิงสาวหันมองซ้ายขวา ตะโกนเรียกพี่ชายอย่างสุดเสียง แต่กลับว่างเปล่า เหมือนที่แห่งนี้มีเพียงเธออยู่คนเดียวหรือจริง ๆ แล้วเธอตายไปแล้วกันแน่นะ ชายคนที่เธอรักถ้าได้รู้ข่าวการตายของเธอ เขาคงจะมีความสุข
You May Also Like
เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว168.3K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย71.0K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.7K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.5K viewsพันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน
Kim Nayeol135 viewsตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง
ดูยูวอนนาบี196 viewsรวมเรื่องแซ่บ (10) NC20+
Beefy Cat2.3K viewsลมพาลหวงรัก NC35+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง30 views
